Strijd om de sjerp

 

 

 

 

Zes maanden voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Een analyse door sterreporter Peter Lanssens, alias Lange Peter, intimus van Quickie, en de linksdraaiende professor Nicolas Bouteca.

Lanssens : “De Kortrijkzanen zijn redelijk tevreden over de esbattementen van het stadsbestuur de voorbije zes jaar. Ik zie op het eerste zicht weinig problemen, Quickie en consorten hebben dat uitstekend gedaan. Toch is er stront aan de knikker. De Kortrijkzanen zijn niet vergeten hoe Vincent vaandelvucht pleegde, zijn belofte brak en zijn burgemeesterssjerp inruilde voor een postje als minister. Ruthie, alias miss Kortrijk, kreeg de sjerp toegeworpen en zij deed dat bijzonder goed, werd zeer populair. Bovendien zit Quickie ook in de privésfeer met een probleem, pipigate blijft nazinderen. En wie gelooft de man nog, na de grove leugen over het schriftelijk voorakkoord van 11 juli 2012 ?”

Bouteca : “Het vertrouwen in Quickie en zijn coalitie kreeg een ferme knauw. Hij zocht zijn toevlucht tot de tsjeven. Ze moeten Quickie en zijn team van de ondergang redden. Hannelore Vanhoenacker, Benjamin Vandorpe, Felix De Clerck en Mia Cattebeke warmen zich al op voor een schepenpostje. De coalitie Team Burgemeester, N-VA en sossen ligt in de lappenmand. Uit een bron uit de omgeving van Quickie kwam ik ter ore dat hij van plan is na de verkiezingen een nieuwe coalitie te vormen met de sossen indien de alliantie Team Burgemeester en de tsjeven geen meerderheid behaalt. Quickie veracht de N-VA die hij na de verkiezingen wil dumpen. Het is bang nagelbijten voor schepentjes Ronse en Detavernier.”

Lanssens : “Quickie krijgt zware concurrentie van Ruthie wiens populariteit hoge toppen scheert. Heeft Quickie zijn hand overspeeld door Ruthie waarnemend burgemeester te maken ? Kwatongen beweren dat de ambitieuze Ruthie met een scheurlijst dreigt indien ze de lijsttrekkersplaats niet krijgt. Minnaar schepentje Wout Maddens zou haar volgen, en ook schepentje van economie, middenstand en boeren Allijns, die er àlles voor over heeft om in 2036 een gooi naar het burgemeesterschap te wagen.”

Bouteca : “Wat met kandidaat-burgemeester en huidig schepentje Axel Ronse met zijn mini-portefeuille Cultuur ? Axel maakt zich onnoemelijk belachelijk door zich als kandidaat-burgemeester aan te dienen. Hij is vierkant tegen de multicultuur en bezigt ongegeneerd de woorden ‘neger’ en ‘bruine’ medemens. Hij ligt niet goed in de markt bij de wokies en de snobistische cultuurluizen en riskeert naast de prijzen te vallen. Zijn nationale carrière is geen zekerheid en ruwe woesteling Quickie is van plan om de Vlaamsch Nazionalisten te dumpen na de verkiezingen. Axel dreigt aan lager wal te geraken en moet binnenkort op zoek naar een nieuwe job. Misschien valt hij in de smaak, zijn innerlijke rijkdom, de rijkdom van zijn geest en zijn onuitputtelijke levendigheid van gedachten behoeden hem wellicht voor de totale ondergang. Voor de strijd om de sjerp zal hij niet in beeld komen.”

2

Stadslijst (7)

 

 

 

 

 

……klik op de foto

“De Stadslijst, wat een vertoon!” 

Badinerende ontboezemingen van schepentje Philippe De Coene : “Bij deze machtsgreep van machiavellist pur sang Quicke blijven wij koelbloedig, wij van de sossen krijgen er een boost van. Quickie wil gewoon de grootste zijn, met wie zal hem worst wezen. Met dat doel heeft hij nu zijn aartsvijanden de tsjeven opgeslokt. Hannelore en consorten. Maar Benjamin Vandorpe spartelt tegen en heeft Quickie voor verrader, aartsleugenaar en corrupte machtspolitieker uitgemaakt. Vandorpe werd door Vanhoenacker geroyeerd. Spannend. Dat wordt lachen geblazen! We hadden op 7 mei 2023 een eerste ontmoeting met de drie partijen van de huidige coalitie. Quickie stelde voor om het schriftelijke voorakkoord van 11 juli 2012 mondeling te verlengen. Tot hij plots van gedacht veranderde en een stadslijst met de drie coalitiegenoten wilde. Met de bedoeling om de grootste blijven. Quickie wordt verlamd door schrik voor Wouter Vermeersch en het Vlaamsche Belang. Maar wij doen niet mee aan dat spelletje, de Vlaamsche Nazionalisten ook niet. Nadien loog Quickie dat hij zwart zag over zijn contacten met de tsjeven terwijl we uit goede bron vernomen hadden dat Ruthie als sinds de zomer van 2023 aan het konkelfoezen was met Hannelore Vanhoenacker, Alain Cnudde, Jean de Bethune  Benjamin Vandorpe en Sien Vandevelde. Ruthie zou de stadslijst aanvoeren. Toen kwam het bericht van Quickie dat de Stadslijst een feit was en de volgorde van de plaatsen pas in de zomer zou bepaald worden. Dat nieuws kwam bij ons wel binnen. De Kortrijkzanen kijken verbaasd naar dit aandoenlijk schouwspel en trekken hun conclusies. Hannelore kirt van genot telkens als Quickie haar naam laat vallen. Maar wij blijven werken voor de mensen van Kortrijk. Dat het niet botert tussen Quickie en Ruth is algemeen bekend en wordt ook bevestigd door hun naaste omgeving. Water en vuur is het tussen die twee kemphanen, al zeggen wij dat zonder leedvermaak. We behouden met onze partij onze cool, maar kunnen niet verduiken dat we diep teleurgesteld zijn door de achterbakse handelswijze van de burgemeester. In het geval de Stadslijst geen absolute meerderheid haalt, en dat hopen we, ligt alles weer open. Daarom hebben we een mondeling akkoord met Quickie dat wij de geprefereerde partij zijn om de Stadslijst aan een meerderheid te helpen en samen met hen de stad te besturen vanaf 2025. Quickie wil in elk geval de Vlaamsche Nazionalisten dumpen omdat hij twijfelt aan de bekwaamheid van schepentjes Ronse, die een leuk vriendinnetje heeft, een lekker stuk, en de lichtzinnige Detavernier met een lustige echtgenoot. Om in de gunst van Quickie te blijven zijn ze te veel ja-knikkers geworden en daar heeft Quickie een gloeiende hekel aan. Quickie maakt zich ook zenuwachtig in het dossier Kortrijk Culturele Hoofdstad waarin hij schepentje Ronse gebrek aan initiatief, visie en daadkracht verwijt. Over schepentje Detavernier, verteerd door wellust, vraagt Quickie zich af of zij een balans kan lezen en analyseren. Waarschijnlijk wel, maar het is niet absoluut zeker. Om deze redenen rekent de burgemeester op ons om aan de macht te blijven en nog liever zou hij met de Groenen in zee steken dan met de Vlaamsche Nazionalisten. Dat is ook de mening en de hoop van David Wemel die zich al warm loopt voor een schepenpostje. Au fond spreek ik mij niet graag onprettig uit over mijn coalitiepartners, maar deze keer kan ik het niet laten afwijzend en misprijzend te reageren omtrent de misleidende fratsen van burgemeester Quickie en zijn trawanten. Over de aanstormende Ruthie kan ik alleen maar met veel enthousiasme praten. Een toptalent, ware het niet dat ze geplaagd wordt door oplaaiend liefdesvuur dat haar tot vreemdsoortige daden inspireert. Afsluitend moet ik zeggen dat wij, sossen, het werk grondig willen doen. We komen sterk en sportief op het veld.  Wij van de sossen zijn betrouwbaar en oprecht. Dat is meer dan de schone schijn, veel uiterlijk vertoon van de Stadslijst.”

2

Annus horribilis

 

 

 

 

Quickie en zijn annus horribilis

Quickie : “Kijk, uiteraard begrijp ik de verontwaardiging van de gewone mensen over pipigate. Op de camerabeelden is te zien hoe ik mijn gulp open doe en begin te wateren tegen de benen van Peter Lanssens, alias lange Peter, mijn goede vriend. Wat het wateren tegen die politiecombi betreft, daar was ik niet bij, al stond ik er wel geamuseerd op te kijken. De waterende schobbejakken waren Wouter A., Nicolas B., Wout M. en lange Peter. Ik vond dat grappig en moest erom schuddebuiken van het lachen. Wie haalt het in zijn kop om zulke grappen uit te halen ? Maar er zijn ook veel leugens verteld en geschreven. Dat ik bij de combiwateraars was, maar neen, ik stond alleen maar toe te kijken toen het gebeurde. Al kan ik niet verduiken dat mijn intiemste vrienden zeer zwaar het beest uithingen tijdens die feestnacht. Maar het verhaal is uitgemolken om mij politiek te beschadigen. En dat is gelukt, want mensen denken nu dat ik zelf tegen die combi heb gewaterd. Hetgeen niet het geval was. Overal waar ik kom, hoor ik dezelfde misplaatste grap: ‘De combi staat buiten klaar.’ En wat die witte kledij betreft, dat was alleen om de zuiverheid van mijn vriendschappen te illustreren. Haute couture dus. Maagdelijk wit. Wat is daar mis mee ? Dat er alleen mannen op mijn feestje waren was voor de veiligheid, opdat het feest zonder ongelukken zou verlopen. Het vermijden van het aan mekaars vrouwen zitten dus, parenclub toestanden waar vrouwtje Anouk en ik absoluut niet tegen kunnen. En ja, Anouk had ik voor drie dagen naar Cadzand verbannen. Wat mijn ontslag als minister betreft, ik deed het net op tijd om mij terug als toekomstige burgemeester van Kortrijk in de markt te zetten. Bovendien circuleerden er bij de N-VA schepentjes geruchten dat Ruthie te veel een showmadam was, graag op de foto in de gazetten stond te blinken, maar verder niet bekwaam om burgemeester te spelen. Enscenering en attributen speelden hierbij een grote rol. Het moest er allemaal zeer echt als burgemeester uitzien. Haar outfit was van levensbelang. Vlijmscherpe naaldhakken, kettingen, metalen corsages, zwart en glimmend nepleder, spannende bluejeans, uitdagende maquillage en een wellustige glimlach. Een losse scharrels liefdesleven. Haar minnaar zwaar onder de sloef. Het leven als van een frivole parisienne die onder het vrijen met sensuele stem haar verborgen fantasmen verklapte. Dat was Ruthie, miss Kortrijk, geen burgemeester zoals het hoort. Zelf speel ik nu weer de numero uno van Kortrijk. Ik ga in 2024 voluit voor het burgemeesterschap, tenzij ik weer tot minister geroepen word en showgirl Ruthie opnieuw burgemeester wordt. Maar Kortrijk verdient beter. Zeg nooit nooit. Ik heb wat relaties in de Kortrijkse politieke onderwereld. Het politiek voorakkoord van 2012 wordt verlengd in 2024. Ik voel mij prettig als nooit tevoren.”

1

Ruthie

 

 

 

 

www.burgemeester-ruth.be

Info@burgemeester-ruth.be

Haar gezicht vertoonde een behaaglijk glimlachje en haar ogen kregen iets dromerigs toen zij sprak: “natuurlijk word ik in 2024 weer burgemeester. Vandaar dat ik de benaming ‘burgemeester’ gebruik in mijn website en e-mail. Quicky vindt dat niet sportief, maar daar veeg ik mijn derrière aan. Sindsdien staan zijn ogen zeer kwaadaardig. Hij is een slecht gespeeld typetje in een nazi-film. Bij de verkiezingen zal ik hem compleet in de vernieling rijden.”

3

Tiene

 

 

 

 

Na voortdurend geroddel over haar eigenaardige activiteiten tijdens de gemeenteraadszittingen wil raadslid Tiene Castelein van Team Burgemeester klare wijn schenken :

Tiene : “Op Slechte Qortrijkzanen (FB) valt politieke lyncher Frans Lavaert mij met zijn verbale terreur maandelijks frontaal aan in verband met mijn bezigheden tijdens de gemeenteraadszittingen. Het zit zo. De Kortrijkse gemeenteraadszittingen zijn een oersaaie bedoening. Een maandelijkse neverending story. Het toppunt van politieke kinderachtigheid. Dat sleept elke maand zo’n vier uren aan. De tussenkomsten van de raadsleden van de oppositie zijn langdradig, saai en nooit terzake. Bovendien zijn alle beslissingen al op voorhand genomen door het almachtig college van burgemeester en schepentjes. Luisteren doen ze niet, ze dutten in, een verplicht maandelijks nummertje, er is niets meer aan te doen en wij van de meerderheid mogen onze mond niet open doen. Wat zit ik daar dan te doen behalve mijn tijd te vergooien ? Was ik maar nooit op die lijst gaan staan en verkozen geraakt. Ik wil niet afwezig blijven, dan mis ik mijn zitpenningen, zo’n 300 euroots per maand, waarmee ik elke maand met mijn geliefde eens goed kan gaan eten. Derhalve vul ik de tijd nuttig in met mijn beroepsbezigheden, mijn advocatenwerk. Vandaar mijn voortdurend getik op mijn tablet en smartphone. Is daar, in mijn geval, iets mis mee ? Ben ik daarom een cynische nihilist ? Nee toch ! Niemand lijdt daaronder en ik val niemand lastig. Mocht ik volgend jaar, wegens niet aflatende druk van Quickie, toch weer op de kieslijst belanden, vraag ik nu al aan de Kortrijkzanen zeker niet voor mij te stemmen. Het politiek leven wemelt van gruwelen, de gemeenteraadszittingen zijn er een van. En die zuinige zitpenningen zijn nu ook weer niet zo verschrikkelijk belangrijk dat mijn liefde voor mijn geliefde Tijl onder het gemis ervan veel zou lijden. Meer heb ik daar niet over te vertellen.”

3

Pater Poepe


….klik  op de foto

Vincent Van Quickenborne deed zijn middelbaar onderwijs bij de jezuïeten aan het Sint-Barbaracollege in Gent. Hij werd er zes jaar lang misbruikt door een pedofiele pater die inmiddels overleden is. Ze noemden hem Pater Poepe.

Vincent vertelt : “Telkens als ik iets mispeuterd had, kattenkwaad had uitgehaald, werd ik door Pater Poepe aangezocht met de woorden ‘kom eens naar mijn kamer’. Dat gebeurde omzeggens wekelijks. Als ik een valling, koppijn of buikloop had werd ik zelf in mijn kamertje door de pater bezocht. Er speelde zich dan een intiem tafereeltje af waarbij Pater Poepe beval  : laat je broek maar zakken. Wist ik veel wat dat betekende, naïef als ik was. Ik kon geen neen zeggen en liet met angstige blik mijn onderbroekje tot op de enkels zakken. Waarna Pater Poepe van dichtbij mijn geslachtsdelen besnuffelde, betastte en speurde naar sporen van sperma, want zoals al mijn klasgenootjes beoefende ik dagelijks de kunst van de onanie. Onder het motto mijn begeerte te gehoorzamen met de bedoeling om haar beter te kunnen vergeten. Maar dat lukte nooit. Pater Poepe zoende mij niet op het voorhoofd, maar op mijn geslacht, ik kreeg een stijve, waarbij Pater Poepe, krijsend van genot, klaarkwam en zijn geil in zijn habijt spoot. Hij besloot zijn spuitpartij met een kus op mijn mond en een kruiske op mijn voorhoofd, god zegene en beware je prevelend. Ik heb dat nooit aan iemand verteld, laat staan aan mijn ouders of aan mijn toenmalig vriendinnetje Ceska, een blondje met gladde borsten, maar ik sprak er wel over met mijn vriendjes die allemaal hetzelfde beleefden. Ik ga nu niet de katholieke kutlul uithangen en geen applaus verwachten of verlangen dat de Kortrijkzanen leve Quickie roepen. Dat ik dat nu openbaar maak is niet om medelijden op te wekken maar om mijn populariteit een duw opwaarts te geven om roste muize Ruthie te verslaan. Om te beletten dat mijn politieke toekomst een doodlopende straat wordt. Ik wil een non-conformistische en graaggeziene mister Kortrijk worden.”

4

Burgemeester Quickie


…………………..klik op de foto

Quickie weer burgemeester van Kortrijk

Quickie : Dik tegen mijn goesting daal ik af naar het nederig postje van burgemeester van Kortrijk. Maar kan ik anders ? Door het verlies van mijn minsterwedde dreigde mijn inkomen gehalveerd te worden. Nu ik weer het burgemeesterschap kan cumuleren met een parlementair mandaat blijf ik evenveel toucheren als vroeger. Dat vinden Anouk en ik het allerbelangrijkste, al kan ik niet verduiken dat ik moet leren afzien van mijn mateloze zucht naar geld. Dat ik Ruthie moet teleurstellen beschouw ik als collateral damage. Ruthie moet niet te veel misbaar maken om het verlies van haar burgemeestersjerp. Tenslotte had ze de chance drie jaar lang burgemeester te mogen spelen en wist ze dat ik op elk moment terug kon komen. Ik moet nu het vertrouwen van de Kortrijkzanen herwinnen, geen simpele opdracht nadat ik het burgemeesterschap inruilde voor het postje van minister. Ik besef dat ik veel goed te maken heb en ik zal er alles aan doen om weer de populairste politieker van Kortrijk te worden. Ik besef ook dat de volkse Ruthie momenteel veel beter in de markt ligt, maar ik reken op het gezond verstand van de Kortrijkzanen om mij weer naar ongekende hoogten van populariteit te katapulteren. Ik wil ook het politiek voorakkoord van 11 juli 2012 nieuw leven inblazen al weet ik maar al te goed dat mijn grove leugen dienaangaande zwaar op de maag van de Kortrijkzanen ligt. Ik beken, er was inderdaad een schriftelijk voorakkoord met de sossen en de vlaamse nationalisten dat nog doorloopt in de huidige legislatuur tot 2024. Dat akkoord wil ik verlengen bij de volgende verkiezingen. Maar zullen mijn coalitiegenoten mij nog vertrouwen na mijn vaandelvlucht en mijn leugen ? Ik hoop van wel. Ben ik dan het kwade geweten van Kortrijk ? Ik hoop dat de spotternijen, hatelijkheden, verwensingen en sarcasmen over de rare kronkels en het zogenaamd opportunisme in mijn politieke loopbaan snel uitdoven, dat de Kortrijkzanen mijn zwakheden, mijn berekeningen, mijn eigenbelang en mijn  leugenachtigheid snel vergeten, maar het is een delicate zaak. Voor Ruthie is er een onverwacht voordeel, ze kan nu weer volop en onbezorgd minnekozen. Schepentje Wout is in de wolken.

Ruthie : Ja, ik ben zwaar ontgoocheld over het feit en de manier waarop politieke lyncher Quickie mij van de burgemeesterstoel stampte. Drie jaar geleden, na zijn vaandelvlucht voor het postje van minister, smeekte hij mij het burgemeesterschap te aanvaarden. Nu ik de knepen van het vak in de vingers heb, word ik als burgemeester op straat gezet. Zogezegd als super schepentje. Wat een teleurstelling. Wat een ontluistering. Wat een schande. Dankzij zijn verbale terreur en zijn geveinsde oprechtheid probeert politieke woesteling Quickie de Kortrijkzanen weer aan zijn kant te krijgen. Het zal niet lukken, ik ben geen courtisane of willige vrouw in de Kortrijkse politieke hoerenkeet, die naar de pijpen danst van een cynische opportunist. Bovendien een grote leugenaar over het voorakkoord van 2012. Zijn pluchen vriendjes zullen hem niet redden van zijn Kortrijkse ondergang. Ik geef niet op. Natuurlijk zal ik in 2024 terug kandidaat-burgemeester zijn en de eerste plaats opeisen op de lijst Team Burgemeester. Ik ben zeer populair, ik ben er zeker van het meeste stemmen te krijgen, dan word ik automatisch burgemeester. ’t Zal fijn zijn om weer burgemeester te zijn. Een zoete weerwraak.

4

‘Roste Muize’

 

 

 

              foto @Belga

Ingezonden stuk.

Burgemeester Ruthie in de wolken.

De pers is van oordeel dat het liefdesleven van een politieker van geen tel is, onbesproken dient te blijven, dat dit leven zonder invloed is op zijn politiek functioneren, zijn politieke daden. Vaak wordt daar dan door een politieker die wat in verlegenheid is gebracht de uitlating aan toegevoegd: “so what”. Zaak opgelost ? Helemaal niet.
Het probleem duikt altijd maar weer op als het om het liefdesleven van een politieker gaat. Vooral als het turbulent is. Ik poneer hier met grote stelligheid dat het privéleven, zeker zijn amoureuze uitspattingen, van een politieker altijd van invloed is op zijn politiek handelen en functioneren. Een politieker heeft simpelweg geen leven, laat staan een privéleven ! Wel een hondenleven !

Neem nu een keer het geval ‘burgemeester Ruthie’, in de volksmond ‘Roste Muize’ genoemd. Heeft haar privéleven, met name haar liefdesleven, geen invloed op haar daden als paradepaard van de Kortrijkse politiek ? Dat zou ik zo niet durven poneren. En wat met schepentje Wout ? Vormen zij niet samen als uitverkoren liefdeskoppel een samenhokkend machtsduo in het Kortrijks politiek bestiarium ? Zijn zij niet samen verantwoordelijk voor het verneuken van de Kortrijkse burger ? En waarom die idiote bewondering voor dit liefdespaar en hun libertijnse levenswandel ? Politieke pierewaaier lange Peter krijgt er niet genoeg van, maar gebaart van krommenaas. On the record waardeert lange Peter de vrijerscapaciteiten van het koppel en in een cijfer van één tot tien geeft hij hen negenendriekwart. Off the record roddelt lang Peter erop los. Dat is toch godgeklaagd ?

Burgemeester Ruthie, die naar mijn smaak uitzonderlijk mooi is, maar er niet in slaagde een carrière als internationaal topmodel uit te bouwen en zich tevreden moest stellen met een jobke in de dorpspolitiek, als ersatz burgemeester, hoe frustrerend is dat dan ?
Aan de toog van saaie oudemannenkroeg, mijn stamkroeg in de Wolken bij het bijna sympathiekste cafébazinnenkoppel van Kortrijk Steffie en Vetje, laat lange Peter zich tomeloos gaan over de amoureuze uitspattingen en liederlijkheden van de ‘Roste Muize’ en haar aanbidder schepentje Wout.

Laat ik even in detail kijken naar de losbandigheden van het liefdeskoppel Ruthie en Wout waarover lange Peter mij een avond lang onderhield aan de toog van de Wolken, oog in oog met de van verbazing kwijlende Steffie en Vetje. Ik hou het even bij de libertijnse liefdesperikelen.
Lange Peter deed smakelijke verhalen uit de doeken over hoe Ruthie en Wout verslaafd geraakten aan de praktijken van Marquis de Sade en Leopold von Sacher-Masoch, praktijken die zij na elke gemeenteraadszitting beoefenen in hun ‘werkplaats’, de historische kelder van het stadhuis. Zo geraakten ze hopeloos verslingerd aan de sadistische en masochistische machtsspelletjes, hun seksuele geneugten ten gevolge van wellustige folteringen. En schepentje Wout in vrouwenkleren die zich slaafs onderwerpt aan meesteres Ruthie met de zweep met bolletjes en haar sadistische spelletjes. Hun sado-masochisme heeft veel weg van een theateropvoering. Het moet allemaal strikt geheim blijven, maar dat lukt niet. Lange Peter roddelt dat het een lieve lust is. De weerslag op hun politieke handelingen is ontegensprekelijk. Hun liefdesgeluk kan haast niet op. Dromerig zitten ze in elke gemeenteraadszitting voor zich uit te staren. Hun verhouding moet geheim blijven maar dat lukt niet. Dankzij de loslippigheden van vuilbekker lange Peter worden de sappigste details van hun amoureus privéleven wereldkundig gemaakt. Kortom, de mensen zeggen dat het liefdeskoppel Wout & Ruthie een beetje raar doet en vragen zich af waarom. Aan de voeten van de Maagd van Vlaanderen verkeerde Wout op tien juli in hogere sferen, op zijn gezicht verscheen een behaaglijk glimlachje en zijn ogen kregen iets vol begeerte toen hij Ruthie op het spreekgestoelte zag klauteren. Jaloezie borrelde op toen hij zijn aanbidster bezig zag fezelen met schijnheiligaard Quickie. Bij zichzelf dacht schepentje Wout : “ik ga hier geen tournee geven, de mensen zouden denken ‘hoe komt hij aan al dat geld?’ en dan hang je voor je er erg in hebt. Nee, zo stom doe ik niet.”  Zo zie je maar, niet alles is zoals de roddeltanten kwaken.

KW

Kamping Kitsch

10 juli 2023. Aan de voeten van de Maagd van Vlaanderen liepen we burgemeester Ruthie, alias miss Kortrijk, tegen het lijf. Ruthie zag er verbluffend uit in haar prachtige mauve japon, eenvoudig en keurig, waarbij een betoverende glimlach en hartstochtelijke gelaatsuitdrukking haar seksuele aantrekkingskracht accentueerde. Na een redelijke inloopperiode is Ruthie uitgegroeid tot een semi-politiek paradepaard, wie het niet ontbreekt aan finesse in het omzeilen van de gevaarlijke politieke wolfijzers en schietgeweren.

Jarretel : Hoe maak je de mensen wijs dat jullie alleen het algemeen belang dienen  ?

Ruthie : Ach, altijd maar die dooddoener van het zogezegd algemeen belang. Dat is moeilijk. De mensen moeten niet overdrijven daarmee hé. Het is wikken en wegen. Ik wil mijn onderdanen niet tegen de borsten stoten, maar wij van de politiek moeten altijd deure doen en ons niet laten leiden door de roep van de straat. Het mag de spuigaten niet uitlopen. Zijn de averechtsen niet akkoord dan moeten ze maar voor politieke schavuiten zoals Vermeersch stemmen.

Jarretel : Wat wil je zeker nog realiseren, waarvoor wil je nog op de barricades gaan staan ?

Ruthie : Kijk vriend, ik wil me niet meer bezig houden met beuzelarijen, en ook niet met de onmogelijke strijd tegen het uitschot van extreem rechts. Ik wil onze geliefde stad kwantitatief laten groeien van 78.000 naar minstens 80.000 onderdanen, dankzij de invoer van nog meer gebronzeerde, halfzwarte en zwarte gelukzoekers en andere illegalen. Zij er maar zeker van  : wir machen das. De kritische massa van 80.000 bereiken, dat zorgt voor een substantiële verhoging van mijn burgemeestersloontje van 6.000 naar 8.000 euroots netto per maand. Niet groeien om te groeien, maar wel om ervoor te zorgen dat er genoeg bankautomaten zijn en lijnbussen rondrijden en dat we een vijftien-minuten stad worden, maar surtout, ik ga het niet verduiken, om mijn salaris aan te dikken.

Jarretel :  Kortrijk is kandidaat voor Culturele Hoofdstad van Europa 2030, naast Brugge, Gent, Antwerpen, Molenbeek, Leuven. Is dat niet te hoog gegrepen ?

Ruthie : Bah nee, gij. Kortrijk durft weer dromen en olsan deure doen is mijn lijfspreuk. Zoveel mogelijk realiseren tegen 2030. Mijn schepentje van cultuur Axel Ronse vat de koe bij de horens. Axel wil zich in de kijker werken door de waarachtige cultuur van de valse, de oplichterij van het authentieke te onderscheiden. Hij bouwt een kostelijk nieuw museum en het Buda Kunstencentrum gaat hij omtoveren tot een waar kunstenparadijs. Axel wil de opvatting bestrijden dat het kunstencentrum Buda geleid wordt door een zwakzinnige praatjesmaker, een narcist buiten categorie, die zelf verkondigt dat hij niet weet wat kunst is, omringd door een hofkliek van ja-knikkers en operettefiguren. Hoelang kan deze verwaande kunstkardinaal de Kortrijkzanen nog voor de gek houden, vragen kwatongen zich af. Welnu, ik bestrijd met klem deze laakbare opvatting. Dankzij zijn ambt van schepentje van cultuur ontpopt Axel zich als een notoire kunstkenner die zichzelf opwerpt als een autoriteit in hedendaagse beeldende kunst.

Jarretel : Wat is je mening over Kamping Kitsch ?

Ruthie : Daar ben ik grote fan van. Ik trek er zeker naartoe samen met mijn schepentje Wout met wie ik een dikke vriendschapsband tracht in stand te houden. Er wordt daar veel over geroddeld maar eerlijk is eerlijk, schepentje Wout is mijn dierbaarste lover, lief, attent, eerlijk, openhartig, zorgzaam en als een hond zo trouw. We trekken samen naar Kamping Kitsch en gaan ons op een losbandige manier verkleden. Eén keer per jaar uit de bol gaan is niet te veel. Meer zeg ik daar niet over.

Jarretel : Heb je een lijfspreuk ?

Ruthie : Olsan deure doen. Kortrijk durft weer dromen en doen

Miss Kortrijk & Cie.

Op het Kapucijenstraatfeest ventileerde nachtburgemeester Adelbert nieuwe inzichten en meninkjes over de Kortrijkse politieke diergaarde.

Nachtburgemeester : Ik wil geen bloemen gooien naar het stadsbestuur. Wel integendeel. Burgemeesteres Miss Kortrijk Ruthie en haar schepentjes zijn zich nog niet bewust van hun aanstoot gevende nutteloosheid. Neem nu zo’n slipjesjager als schepentje Maddens. Kan er mij iemand zeggen wat de man drijft behalve eigendunk en amoureuze besognes? Zie hem daar vol eigenliefde pinten hijsen en toehoorders beliegen. Wat een dikdoener zeg. En dan dat snobistisch schepentje Kelly, ze verdeelt haar kostbare tijd tussen eigen business en ’t stadhuis. Gemakkelijk doenbaar, haar schepenjobke vergt nauwelijks halve dagen, de cabinetards doen al het werk. Kellietje verkeert dag in dag uit in een vrolijke stemming en fluistert schepentje Axel bij de koffiemachien wulpse woordjes in het oor. Het streelt Axel zijn ijdeltuiterij. Axel vertoeft graag in het gezelschap van schone willige vrouwen. Ook schepentje Stefanie zie ik aan de toog hangen. Schepentje van trouwpartijen, jubilea, verjaardagen, geboorten, communiefeesten, echtscheidingen en familiefeesten. Dat is heel wat. Stefanietje staat ook graag te pronken in de plaatselijke gazet. Geen al te zware job, Stefanie houdt zich bezig met de kleine dingetjes van de stad, dingetjes waarover men niet spreekt en die weinig energie en tijd eisen. Lekker doorzakken en aan de toog hangen bij stedelijke drinkgelagen is één van die beroepsmatige dingetjes waarvoor Stefanietje vrijaf krijgt van haar echtgenoot, die blijkbaar nog niet op de hoogte schijnt te zijn van haar schepentjesambt. Fuifbeest schepentje Stefanie droom ervan om maandelijks na de gemeenteraad een frivole soiree te geven in de kelders van het stadhuis waarop alle schepentjes en de miss Kortrijk Ruthie met hun partner of amant en ex-vriendinnen uitgenodigd zijn, samen met het volledige leger van cabinetards en de locale persjongens en meiskes plus Peter Lanssens, lange Peter zoals ze zeggen. Als nachtburgemeester sta ik daar volledig achter, en hoop dat de droom van schepentje Stefanie ooit verwezenlijkt wordt. Over schepentje De Coene kan ik alleen kwijt dat de man met zijn verbale terreur verbergt dat hij gedreven wordt door angst voor de politieke incorrectheid. Als geboren en getogen socialist heeft hij wat relaties in de Kortrijkse politieke onderwereld en dat heeft de man geen windeieren opgeleverd. Sossen zijn nu eenmaal meester in de wereld van de schijn. Dwarsdrijver schepentje Weydts, ze noemen hem schepentje velo, schept met zijn hatelijkheden en arrogantie een sfeer van tirannie en weerbarstigheid. Schepentje Ronse maakt graag leute en voelt zich de keizer van de Kortrijkse culturele bollentent. Over Miss Kortrijk burgemeesteres Ruthie houdt Axel zich niet in na het hijsen van drie Duvels. Hij noemt Ruthie dan een libertijnse meid en zou graag verloofd zijn met zo’n dolle scharrel. Helaas, ze heeft haar hart aan schepentje Wout verpand. Voor hoelang nog ? Ik ga geen gok riskeren. We zullen nog veel leute beleven aan de belevenissen van miss Kortrijk en haar avontuurlijke schepentjes. En nu moet ik afspanning negentien zeventien gaan inwijden.

Wouter A.

foto, bron: HLN

Tijdens de Sinksenfeesten liep Jarretelle schepentje Wouter Allijns, die de beminnelijkheid zelve is, tegen het lijf.

Het was al heel snel duidelijk dat het schepentje van economie en boeren zijn hart wou uitstorten en zonder omwegen wijze woorden sprak.

Wouter : “Schepentje zijn is de allerschoonste job die er bestaat, een jobke met groot aanzien, een dikke pree, veel faveurkes, een elektrieken velo en veel leute. De kortrijkzaantjes van alle dag ten dienste kunnen staan, het bezorgt mij een onbeschrijfelijke gelukzaligheid, ik hoop het nog lang te kunnen doen, maar ook weer niet tè lang. Er is ook een keerzijde. Zoals herrie met de Kortrijkse boeren. Er zijn er nog een tiental en ze zijn van geen kleintje vervaard. Zo staan ze op onverwachte momenten met hun tractoren vóór dag en dauw toeterend voor het stadhuis en skanderen mijn naam. Ze stellen dan absurde eisen zoals dat ze hun volgeladen mestkar om het even waar en wanneer mogen storten ook op braakliggende ocm-gronden, op de marionettenberg en in ‘t Kennedybos. Op een stikhete ochtend in augustus kapten ze eens een volle mestkar voor het stadhuis. Dat was helemaal niet plezant en het duurde dagen voor de stinkende troep opgeruimd geraakte. Boeren zijn moeilijke en kortzichtige mensen en ook met de Kortrijkse middenstanders en de marktkramers heb ik niet onder de markt en af en toe luide woorden en ruzie. Gelukkig kan ik rekenen op mijn gezond verstand en kan ik de brandjes altijd weer blussen. Zo zie je, de schepentjesjob eist een volle dagtaak en ik versta niet hoe er schepentjes zijn – ik ga geen namen noemen – die naast hun job nog bijklussen of extravagante hobbietjes hebben. Zelf zit ik al om zes uur in de ochtend op mijn bureau, terwijl mijn collegaatjes zo rond negen uur arriveren en nog eerst drie gazetten lezen bij een zjatte koffie met een cognac, vooraleer aan de slag te gaan. Ik begrijp dat niet. Burgemeester Ruthie, die onterecht schertsend miss Kortrijk wordt genoemd, arriveert samen hand in hand met schepentje Maddens rond een uur of achtenhalf. Ze lijken dan precies nog niet uitgeslapen, waarschijnlijk na weer een nuit blanche, of is dat een kwalijke roddel ? Wat er ook van zij mik ik zelf nog steeds op het burgemeesterschap, wat mij door Vincent beloofd werd tegen 2036. Ik zal dan vijfenvijftig zijn en Ruthie drieënzestig, tijd voor haar om op vervroegd pensioen te gaan. Ik heb een opperbeste relatie met Ruthie èn met het libertijnse schepentje Wout, ik geloof niet dat zij mij stokken in de wielen gaan steken. Ik wil het niet verduiken dat ik ooit nog van de heerlijkheden van het burgemeesterschap wil genieten. Ik wil het Kortrijks burgemeesterschap ontdoen van zijn frivoliteit, zijn ontspoord libertarisme en zijn zedenverwilderde uitspattingen. Niet zoveel mogelijk met mijn smoel in de gazetten komen, maar het saaie serieux van burgemeester Lambrecht zaliger weer invoeren. Ruthie wordt niet gediskwalificeerd omwille van haar liederlijke handel en wandel in en buiten het burgemeesterschap. Dat is raar, en het is best zo. Zelf wil ik het burgemeesterschap weer de zwaarwichtigheid geven die het verdient. Geen overbodig woordgebruik, geen loos gebabbel, ik wil geen mediageile bok worden, noch tafelspringer. Maar eerst nog doorbijten, nog twaalf jaar schepentje en in ’36 de ultieme beloning. Ik zie het helemaal zitten.”

Helga !

Kortrijkwatcher, senior writer Franske, geeft sjètte..

Dat is niet verwonderlijk, Franske is het Kortrijks kwade geweten van zijn tijd.

Jarretel laat de moegestreden senior writer aan het woord, diep zuchtend, hangend aan de toog van de bijna populairste afspanning van Kortrijk In de Wolken bij het bijna sympathiekste Kortrijkse kroegdrijverskoppel Steffie en Vettie.

Jarretel : Beste Franske, waarom noem je de Kortrijkse gemeenteraadszittingen van april en mei historisch en het stadsbestuur een Augiasstal ?

Kortrijkwatcher : Euch, hmm, wie de potsierlijke gang van zaken in die gemeenteraden gadesloeg kon niet anders dan besluiten dat die zittingen een vaudeville gehalte tentoonspreidden dat de grenzen van het goed fatsoen ver overschrijden. Hoofrolspelers waren raadsvoorzitter Helga Kints, Vlaamsch Belang raadslid Wouter Vermeersch, schepentjes Axel Weydts en Wout Maddens en burgemeesteres Ruth Vandenberghe, in de volksmond Ruthie of miss Qortrik. In bijkomende orde het Kortrijks journaille Peter Lanssens (Lange Peter), Kris Vanhee, Bas de Wilde en Jan Steenhoudt.

Jarretel : hoe verliepen de gebeurtenissen die danig op de lachspieren van de verbijsterde raadsleden werkten ?

KW : Kijk vriend, ik maak er geen gewoonte van om op mijn saaie stadsblog te zwanzen of politieke mensen belachelijk te maken, maar deze keer zit het me te hoog, het moet eruit.

Jarretel : Laat je voor één keer gaan, alle remmen los.

KW : Het ding is dat gemeenteraadsvoorzitter Helga Kints de raadszittingen misbruikt om zichzelf in de schijnwerpers te zetten en hoger op de Kortrijkse sociale ladder te geraken.

Jarretel : Verklaar nader.

KW : Eh bien, Helga, vroeger een onopmerkelijk, beetje saai en gezagsgetrouw gemeenteraadslid, werd vanuit het niets tot voorzitter gebombardeerd ter vervanging van Tiene Castelein die het moeder aan de haard statuut prefereert boven het modereren van het gekrakeel in de gemeenteraad. Dat steeg Kintje naar de kop en had een komisch effect, een optreden met dictatoriale en partijdige kantjes. In de zittingen van april en mei liepen de zaken danig uit de hand en ook de ijdeltuitige wouldbe burgemeesteres Ruthie Vandenberghe deed haar duit in het zakje. Wat een vaudeville! Miss Qortrik Ruthie, neemt zichzelf au serieux, hoe lachwekkend. In haar ogen is dorpspolitiek een spel dat van zijn ernst en dwaasheden moet worden ontdaan. Ruthie bedrijft de dorpspolitiek als een spel om zichzelf in de schijnwerpers te plaatsen en als fake fotomodel te schitteren in de lokale boekskes en gazetten. Bij elke fotoshoot kreunt Ruthe oh, ja, hoe zalig! of iets in die zin, maar schepentje Wout let al zo lang niet meer op haar wellustig gehijg en haar politiek gewauwel en holle praatjes die haar optredens in de gemeenteraad ridiculiseren.

Jarretel : Hoe denkt ex-burgemeester Quickie over de optredens van Ruthie ?

KW : Quickie ligt tijdens elke gemeenteraadszitting te snurken, maar als hij wakker schiet windt hij er geen doekskes om. Hij stelt zich scherpe vragen bij de onkundige en nietszeggende optredens van zijn plaatsvervangster en denkt er serieus aan om in 2024 als kandidaat-burgemeester naar Kortrijk terug te keren. En Ruthie weer tot ordinair gemeenteraadslid te degraderen. Kwatongen beweren dat Quickie off the record vernietigend uithaalt naar de verpieterde Ruthie, die het bestond om Wouter Vermeersch een sukkelaar en politiek rapaille te noemen, en dat Quickie de verkiezingen niet zou afwachten, vroeger zou willen terugkeren om haar zonder pardon uit de burgemeesterszetel te stampen. De geruchten zwellen aan en de lokale persjongens zwijgen als vermoord. Wat een schandaal !

Jarretel : Geruchten gaan dat Helga Kints zal vervangen worden door Koen Byttebier als voorzitter van de gemeenteraad.

KW : Dat zou me niet verwonderen. De dociele Koen zou inderdaad een waardige vervanger zijn. Hij wil een allemansvriend zijn en dat lukt de man aardig. Koentje hoedt er zich al heel zijn leven voor om ook maar één mens voor het hoofd te stoten en hij zal zich nooit ergens aan verbranden. Hij heeft een speciaal boontje voor de vrouwelijke raadsleden, surtout voor Tiene Castelein en voor de van politiek genot stralende Ruthie. De dweepzieke Koen ligt ook goed in de markt bij schepentjes Kelly en Stephanie, die hijgend aan zijn voeten liggen. Hij slaagt erin zich uit het narrentheater van de gemeenteraad terug te trekken en een verzoenende rol te spelen in de maandelijkse hoog oplaaiende twisten tussen schepentje Weydts en raadslid Vermeersch.

Jarretel : Hoe is de verhouding tussen de burgemeesteres en schepentje Wout Maddens ?

KW : Er wordt daar in alle talen over gezwegen, maar in de wandelgangen van het stadhuis wordt er vanalles gefluisterd en geroddeld. Wat mij het meest ergert is dat afspanning Witte Residentie de geheime pleisterplaats, het liefdesnestje om het zo te zeggen, blijkt te zijn van het zogenaamd liefdesduo en dat de idiote bewondering van het schepentje voor Ruthie een zeer nadelige invloed heeft op de werking van het schepencollege. De platvloerse uitvallen van Wout tegen raadslid Vermeersch zouden het gevolg zijn van frustraties ten gevolge van vlagen van jaloezie in de relatie. Wat er ook van zij, het aanstellerig amoureuze koppel poseert op stadsrecepties graag als een koppel tortelduifjes maar heeft het niet onder de markt om de kwaadaardige roddeltanten het zwijgen op te leggen. Er wordt vanalles gekonkeld.

Jarretel : Hoe zit het met raadslid doktoor Philippe Dejaegher?

KW : Ach ja, Philippe speelt met overgave de oude wijze grijze man. Hij wil zich een libertijnse levenshouding aanmeten, maar zijn pseudo-intellectueel optreden in de gemeenteraad is niet gespeend van een tikkeltje burgerlijke zelfgenoegzaamheid. Hij is een notoire Marnixringer die hooggestemde praatjes niet uit de weg gaat. Het siert de man dat hij pogingen onderneemt om de raadszittingen op een hoger intellectueel en geciviliseerd niveau te tillen. Flipke doet wat in zijn mogelijkheden en karakter ligt. Meer kan hij niet. Ik heb niets tegen deze goedmoedige doktoor. Zijn wijze tussenkomsten leiden nergens heen, maar hij tilt de zittingen naar een hoger niveau. Ik hou van de man.

Jarretel :  Hoe denk je over schepentje Axel Weydts ?

KW : Wel euh, ik moet die man helemaal niet. Weydts is een schepentje zonder opvoeding. De manier waarop hij mijn favoriete oppositielid Vermeersch op elke raadszitting afblaft stoot me fel tegen de borst. Zijn schandalig gedrag en zijn scheldpartijen zijn hemeltergend. Vermeersch wordt door Weydts op elke zitting voor kemel, dommekloot, onbenul, stokebrand, smeerlap, sukkel, ruziemaker, paljas, plebejer, racist, negationist, fascist, neonazi uitgemaakt. Voorzitter Helga Kint heeft binnenpretjes en laat begaan. En niemand grijpt in. Men laat de man raaskallen en verwensingen naar de kop van Vermeersch slingeren. Dat is toch godgeklaagd ?

Jarretel : Is het waar dat ook het gezagsgetrouwe schepentje Maddens de weg van de scheldpartijen opgaat ?

KW : Ja vriend, dat is zeker zo. Zo heeft Maddens tijdens de raadszitting van april racist, fascist en neonazi naar Vermeersch geroepen. Bovendien heeft hij het gewaagd om met handgebaren te verwijzen naar Adolf Hitler, hierbij zowel de hitlerbles als de hitlersnor uitgebeeld. Tussen twee haakjes, ook ik ben in het bezit van een snor, een moddersnor nog wel, en een bles, daarom ben ik nog geen Adolf Hitler hé! Kommeerewijven bazelen dat Woutje ten prooi is gevallen aan een aanval van liefdeverdriet wegens zijn vrees dat hij slachtoffer is van een liefde zonder uitzicht, pure passie, een kwelling, een liefde van voorbijgaande aard. Het gaat slecht met mij, denkt hij. Mijn toekomst is een doodlopende straat, zucht hij.

Jarretel : Hoe moet het nu verder met gemeenteraadsvoorzitter Helga Kints ?

KW :  Ja zeg, het is duidelijk. Die voorzitter van de gemeenteraad, Helga Kints, dat is me er toch eentje ! Zo maken ze er geen twee. Na haar lach verwekkende zedige zedenpreek vragen alle raadsleden zich af wat haar bezielde om met zo’n burleske zondagspreek, zonder enig mandaat, van wal te steken bij het begin van de laatste gemeenteraadszitting. Mijn mening is dat de onbekwame, autoritaire en partijdige Helga de job niet aankan en dringend moet vervangen worden. Alleen Koentje Byttebier zou het voorzitterschap in ere kunnen herstellen.

Jarretel : Hoe zit het met onze persjongens ?

KW : Peter Lanssens, in de volksmond Lange Peter, Kris Vanhee, Bas De Wilde en Jan Steenhoudt zijn de waterdragers van het stadsbestuur. Politieke slippertjes bedekken ze met de mantel der liefde. Ze vertikken het om ook maar één woord van kritiek te uiten op het college van burgemeester en schepentjes. Ze gedragen zich als onderdanige eunuchen en vinden de strapatsen van ayatollah Helga Kints en de schepentjes het vermelden niet waard. Pure volksverlakkerij noem ik dat. Ze kijken stilzwijgend toe hoe de machtskliek van het stadsbestuur doorgaat de Kortrijkzanen te verneuken. Ze verzaken aan hun maatschappelijke taak en aan de ware strijd tegen illusies, leugens, bedrog, corruptie, onkunde en domheid. Een schandalige doofpotoperatie is het. Vooral schoothondje Lange Peter ligt kwijlend aan de voeten van het stadsbestuur. Wat bezielt die eunuchen eigenlijk ?

Jarretel : Heb je een motto en voor welke partij ga je stemmen ?  

KW : Vroeger had ik wel een lijfspreuk, qui m’aime me suive, nu niet meer. Noem me geen politieke boerenlul, geen boertige oude zeurpruim, geen zagevent, geen zenuwlijder, maar un homme du monde. Ik wil dit interview met een wijsheid van de Nederlandse cabaretier Fons Jansen afsluiten,  ‘Gemeentelijke democratie is zes jaar lang je mond houden; dan mag je stemmen op een pief die je niet kent en die zelf nog niet weet wat-ie gaat doen.’ In 2024 ga ik niet meer voor de communisten stemmen maar voor mijn idool Wouter Vermeersch. Het verwijt dat ik dweep met de gewaande neo-nazi en racist Vermeersch, nota bene een klassebak, neem ik er graag bij.

Circus

Onnodige en te lange tussenkomsten, insinuerend taalgebruik, persoonlijke aanvallen door Vlaamsch Belanger Wouter Vermeersch zorgen in elke gemeenteraadszitting voor onrust en ambras.

Op 13 februari verlieten de aanwezige journalisten waaronder de vriendjes van het stadsbestuur Peter Lanssens (Lange Peter) en Kris Vanhee uit protest de zaal. Alleen Kortrijkwatcher, alias Frans Lavaert, bleef achter op de lege persbanken. Lavaert is een kuitenbijter met een kolossale kennis van het reilen en zeilen in het Kortrijks politiek bestiarium. De luis in de pels van het stadsbestuur. Zijn schrijfsels zijn een eindeloze tirade tegen de onkunde, de drijverijen, de canapépolitiek, het geklooi, de corruptie, het geflikflooi, de ons-kent-ons politiek, het machtsmisbruik en de amoureuze wederwaardigheden van het college van burgemeester en schepentjes.

Schepentjes reageren vol afschuw op de aantijgingen en dolle insinuaties van raadslid Vermeersch, die op elke zitting de show steelt.

Schepentje De Coene neemt de aantijgingen niet : “Het schepencollege laat zich niet intimideren of van de wijs brengen, maar door de gemeenteraad en schepencollege te ridiculiseren, corrupt en onbekwaam te noemen, ontnemen Vermeersch en Kortrijkwatcher anderen de kans om geboeid de activiteiten van het stadsbestuur en de raad te volgen.”

Ook schepentje Axel Weydts laat zich niet onbetuigd en reageert als door een wesp gestoken op de charges van Vermeersch in zijn richting. In een homerische koleire ontstoken slingert hij schuimbekkend de verwensingen naar de kop van Vermeersch : ‘racist’, ‘fascist’, ‘neonazi’, ‘negationist’, ‘moslimhater’, ‘paljas’, ‘motherfucker’, ‘stuk ongedierte’, ‘ossekop’, ‘slavendrijver’,’paardeneuker’, ‘rioolrat’. De opsomming is eindeloos.

Vermeersch schept er een duivels genoegen in het circus urenlang in gang te houden. De grote Wouter Vermeersch show lokt beate bewondering op bij Kortrijkwatcher die de man als een klasbak en dossiervreter omschrijft.
Vermeersch zelf blijft er rustig bij : “We voeren gewoon onze taak als raadsleden grondig uit, en dat de hypocriete blaaskaak Weydts ons voor ronddolend gespuis uitmaakt nemen we er graag bij, Het is een schandvlek op het blazoen van onze geliefde stad en de groteske verwensingen en scheldpartijen vanwege Weydts naar mijn persoon horen thuis op de politieke vuilnisbelt van Kortrijk. Ze maken mij nóg populairder bij de Kortrijkzaan van alle dag”, countert Vermeersch het gefoeter van Weydts.

Wat het summum moet zijn van democratie zien de raadsleden van Vlaamsch Belang hun circusact als een welgekomen opportuniteit. Elke mogelijkheid om het woord te nemen wordt door Vermeersch gretig benut, tot ver over de toegestane tijd. Raadsvoorzitter Helga Kints is de wanhoop nabij.
Vrijbuiter Vermeersch lokt een banvloek uit over zijn onzindelijk gedachtegoed dat door schepentje Weydts als misselijk makend, weerzinwekkend, degoutant en onaanvaardbare spektakeldemocratie wordt betiteld.
Vermeersch raast verder over zaken die er niet toe doen en de meerwaarde van zijn tussenkomsten – doorspekt met insinuaties en dubbelzinnigheden omtrent het privéleven van burgemeesteres Ruthie en schepentje Wout – is soms ver te zoeken.

Voorzitter Helga Kints betreurt dat zij de laatste tijd te vaak moet optreden als scheidsrechter. “Mijn functie bestaat erin zoveel mogelijk bruggen te bouwen tussen raad en college. Maar met de laaghartige Vermeersch is dat niet meer mogelijk. Hij is een gepatenteerde ruziemaker en onruststoker eerste klasse. We komen niet meer tot goed gestoffeerde, inhoudelijke debatten over de partijen heen. De autoritaire Vermeersch terroriseert elke raadszitting en zelfs zijn eigen fractie, waarvan de helft al weggelopen is en waarbij de twee overblijvende leden hun mond moeten houden. Hoogstens mag Carmen Ryheul een keer tussenkomen over onbenulligheden als daar zijn de bescherming van pissebloemen in de straten van Overleie, het probleem van de rondzwervende niet gecastreerde katers of over de nieuwe moskee dewelke Vlaamsch Belang wil blijven bestrijden door het wekelijks vrijdaggebed te boycotten en de toegang te blokkeren. “Toch blijven we ijveren om van Kortrijk de beste stad van de Vlaanders te maken”, aldus de opgewonden voorzitter Kints.

De gemeenteraad van februari kende enkele nieuwe dieptepunten. Vincent Van Quickenborne, alias Quickie, die ligt te dutten en nooit zijn mond open doet, maar dit keer vroeg hij het woord na verschillende aanvallen van de onverlaat Vermeersch. Quickie: “Ik neem het niet dat meneer Vermeersch hier de zoveelste leugen verspreidt zoals destijds met die dronkenmansaffaire na de voetbal, waarbij Vermeersch beweerde dat ik stomdronken was, maar het verwondert mij niet. Het is niet de eerste keer dat deze man zit te liegen dat hij zwart ziet. Ik noem de man een politieke crapuul, waar ik verder geen woorden aan vuil maak.”

Wat later bracht een plotse harde uithaal van Matti Vandemaele naar Vermeersch en Carmen Ryheul de zaal tot stilte.
Matti : “In elke gemeenteraadszitting noemt Vermeersch ons schurftig links ongedierte dat uitgeroeid moeten worden. Dan verlies ik mijn cool en begin ik op mijn beurt te roepen en te tieren tot ik rood en blauw aanloop en voorzitter Helga mij het woord moet afpakken. De verderfelijke grote Wouter Vermeersch show blokkeert elke maand de raadszitting en is nefast voor het efficiënt functioneren van de democratie in onze geliefde stad. Bijzonder betreurenswaardig.”

Het onafhankelijk raadslid Jacques Demeersseman, in onmin gevallen met Vermeersch en met slaande deuren weggelopen bij Vlaamsch Belang, komt in elke raadszitting raaskallend tussen met onsamenhangende zinsconstructies over een ‘probleem’ dat niemand begrijpt. De voorzitter laat de man begaan en gaat daarna over tot de orde van de dag.

En dan is er nog Benjamin Vandorpe, een superkaloot die zich danig opjaagt bij de tussenkomsten van zuurmuil Vermeersch.
Benjamin : “We verliezen kostbare uren omdat hij zichzelf graag bezig hoort en in iedere raad de grote Vermeersch one-man show opvoert. Aan gelijk wat wij naar voor brengen, koppelt onverlaat Vermeersch een ellenlange en nonsensicale monoloog. Hij saboteert het voeren van constructieve oppositie om dan achteraf te kunnen zeggen ‘zie je wel, het werkt niet’. De man voert zelfs oppositie tegen de oppositie, waarmee ben je dan eigenlijk bezig?” vraagt Benjamin zich gefrustreerd af.
Benjamin is zijn frustraties niet meer meester : “Het is wraakroepend hoe Vermeersch tewerk gaat tijdens de gemeenteraadszittingen. Wij krijgen nooit de kans tussen te komen met constructieve zaken. We staan machteloos tegen de crapuleuze streken van Vermeersch en moeten tussen de soep en de patatten tussenkomen en slagen er niet in met onderbouwde en positieve voorstellen het stadsbestuur tegemoet te komen, teneinde dankzij goede relaties in ’24 weer aan de politieke bak te geraken. Kwatongen noemen ons vleiers die het stadsbestuur opvrijen, maar daar liggen we niet wakker van. De Vlaamsche Belangers gooien de euro’s over de balk om de Kortrijkse democratie te saboteren. Een weergaloze schande.”

Benjamin Vandorpe wordt als dé grote troef en kandidaat burgemeester  voor de volgende verkiezingen beschouwd. Hij is behept met een kinderlijke verwondering, vermengd met een scheut toelaatbare kwaadaardigheid en hij verafschuwt de onwelvoeglijke stellingen en praatjes van Vermeersch, neemt zichzelf zeer au serieux, kortom, Benjamin beschouwt zichzelf als een moreel onkreukbare persoonlijkheid, doorspekt met een vleugje genietbare ironie.

De Kortrijkse gemeenteraad bruist !