LPS in de wolken !

Toog-parler

Aan de tapkast van de beruchte afspanning ‘Dans les Nuages’, een kroeg voor aan lager wal geraakte krasse knarren, pseudo artiesten en half-intellectuelen, gedreven door het bijna sympathiekste cafébazinnenkoppel van de stad, ontmoetten we enkele dagen geleden LPS, de befaamde Kortrijkse onderzoeksjournalist van HLN. Baas en bazinne van de Nuages keken ons aan alsof ze overal elders liever hadden gezeten, het gevang, de Sahara, Patagonië, Wuhan, dan oog in oog met ons twee te staan. Het was al heel laat op de avond, de nacht viel in. LPS verkeerde in een uitzonderlijke uitgelaten en babbelzieke bui. De man is een causeur met een groot hart, een rasverteller, wat een feest om met die kerel aan de tapkast van de Nuages te hangen ! Bovendien kan LPS vuilbekken als geen ander, vooral als het erom spant, en het over de tsjeven en de roddels over Hannelore Vanhoenacker, Jean de Bethune en Yann Mertens gaat. Daar kunnen Kortrijkwatcher Lavaert en terpentijnpisser Filip D’huyvetter, wel een man van eer, een punt aan zuigen. Eén ding heeft LPS moeten afleren, toogplassen na te veel Omers. Maar dit terzijde. Deze Kortrijkse Sherlock ontmaskert alle mogelijke en onmogelijke complotten en geruchten, spit werkelijk àlles boven ! De onverbiddelijke delver delft tot op het bot. Sherlock Holmes was nog maar een beginneling. In 2019 kreeg LPS de prijs voor de meest niet-poco journalist van ’t stad. Zeer verdiend. Dat hij opereert onder de schuilnaam LPS, daar is een reden voor. We kunnen hier zijn naam niet onthullen.
Aan de linker tooghoek van de Nuages hangend, gingen we danig aan het hijsen. Omer !
Onze tongen kwamen los.
Het begon, enigszins ironisch, over de ‘verrukkelijke’ cafébazinne, een moegetergde bazinne op haar retour, vergane glorie, te kort gerokt voor haar leeftijd vonden we, en verder over haar zielloze grafdelversblik, haar uitdijende hangborsten, haar X-benen en haar knorrende driedekker naast haar achter de toog.
De toogklap vloeide spoedig naadloos over in bedwelmende politieke roddel en de kwalijke geruchten die in Kortrijk vandaag de ronde doen en eigenlijk nooit helemaal uit de lucht zijn. Kortom, de neverending sappige talk of the town in Qlown Town !
Bij de vijfde Omer kwamen we uit bij de kern van lopende roddel, de affaire van een gemeenteraadslid die zijn vrouw zo afgeranseld had dat ze in de kliniek belandde. De geruchten gingen over in rauwe feiten. De pandoeren waren tussengekomen om erger, ja zelfs tot echte doodslag toe te voorkomen. Maar het bleef wazig omtrent de identiteit van de geweldenaar. Een tip van de sluier werd opgelicht : een lid van Team Burgemeester was de onverlaat. Dat was niet naar de goesting van de burgemeester die ijlings zijn pappenheimers bijeenriep en hen bezwoer te zwijgen, minstens over de identiteit van de dader te liegen tot ze blauwzwart zagen. Dat lukte maar gedeeltelijk. Loslippigheid en roddelen is nu eenmaal hun lust en hun leven bij de leden van Team Burgemeester en er zitten ook een klad vrouwen bij die van het gezegde ‘als het gebabbel lelijker is dan de stilte, doe er dan het zwijgen toe’ nog nooit gehoord hebben. Algauw liep dus de naam van de dader over de lippen van beschonken tooghangers, leden van TB, in de Wolken, Bar des Amis, de nachtbars en rendez-vous huizen van de stad. ‘Kamers voor reizigers’ is trouwens een drukke plaatselijke business waarmee horecazaken hun kop boven water trachten te houden.

Bij het hijsen van de zevende Omer stak LPS van wal, liet zich tomeloos gaan : “Jaja, ik alleen en mijn collegaatje Lieve Samyn kennen de waarheid en niets dan de volle waarheid over het skandaal van het gemeenteraadslid die zijn vrouw in de kliniek sloeg. En neen, het zijn geen geruchten, en jawel, het is allemaal biechtewaar. Maar je moet begrijpen dat ik voorlopig geen naam aan de openbaarheid kan prijsgeven, anders vlieg ik met mijn klieken en mijn klakken uit de cenakels van de Kortrijkse ons-kent-ons politieke machthebbers, samenzweerders en hun waterdragers van hun kabinetten en tutti quanti. Het zit namelijk zo. De burgemeester is mijn beste mateke, mijn kameraad in goede en in slechte tijden, en zijn toorn wil ik niet over mij heen krijgen. Slijmbal noemen Franske Lavaert en andere chagrijnigaards mij, pffft..daar veeg ik mijn twee ballen aan. De vele faveurkes die de intieme cameraderie met Vincent met zich meebrengen, beletten mij man en paard te noemen in deze onverkwikkelijke zaak voor zij die nog hun blind vertrouwen in Team Burgemeester behouden, na alles wat er gebeurd is, hetgeen ik niet aan de grote Kortrijkse klokke kan hangen natuurlijk ! Dus, het is nutteloos, al die Omers ten spijt, mij nog verder te ondervragen, de pieren uit mijn neus te halen over de zaak van vrouwenmishandelaar, of misschien kun je dat ook aan Maxim Veys vragen. Maxim is de enige sos, een rechtgeaarde man, die àlles weet over de talrijke daglichtschuwende affaires in de Kortrijkse politieke diergaarde. Zodus, vraag het hem ! Schepentje Axel Ronse is op de hoogte van de feiten, maar kent de naam van de dader niet. Niemand wil het hem vertellen. Raar is dat. Dat maakt hem nerveus, hij geraakte fel over zijn toeren. Axel vraagt onverkort het ontslag van de geweldenaar. ‘Walgelijk’, ‘skandalig’, schreeuwt hij en hij vreest zelf het slachtoffer van de roddel te worden als de burgemeester niet vlug de naam onthult. In een vlaag van paniek belde Axel mij op, beval mij man en paard te noemen, onder bedreiging van poging tot broodroof. Ik heb hem het nummer van mijn collegaatjes Lieve Samyn en Kris Vanhee doorgespeeld, ze weten het ook, maar zwijgen als vermoord. En dan de telefoon toegesmeten. Ik moet er ook nog bij vertellen dat Vlaamsch Belanger Wouter Vermeersch, by the way, volgens schepentje Weydts een fascist pur et dur, de dader op het spoor is en een privé-dedective ingeschakeld heeft om de woonst van de vrouwenmishandelaar dag en nacht in ’t oog te houden. Bij fascisten van de nieuwe generatie, maar ook van de oude, is dat zo de gewoonte. Ze zijn tot àlles in staat, alles. Er is al een beetje onrust bij de burgemeester en zijn Team Burgemeester in het vooruitzicht van de volgende gemeenteraad van 9 maart. Ook voorzitter Allijns is zich aan het voorbereiden op het ergste en de oproerpolitie zal gelaarsd en gespoord aan de ingang van de raadszaal aanwezig zijn. Men vreest opstootjes en gewelddadige bezetting van de raadszaal door de fascistenbende van Vermeersch. In een geheime ontmoeting met de fascistenleider heb ik vernomen dat hij de identiteit van de vrouwenslachter met naam en toenaam en religieus-filosofische obediëntie in de raadszaal zal slingeren. De burgemeester is op alles voorbereid. Axel Ronse werd aangemaand verder te zwijgen over zijn walging en zijn vraag naar ontslag uit de gemeenteraad van de vrouwenmishandelaar. Axel staat bekend als een goedhartige man die zijn hart op de juiste plaats draagt en in alle naïviteit en eerlijkheid tot het ontslag van de dader opriep. Heel het schepencollege is op de hoogte over wie de misdaadzaak gaat, behalve blijkbaar schepentje Axel Ronse. Dat zegt veel over de communicatie binnen het college, maar verder heb ik daar geen commentaar op. Allez, laten we nog ene hijsen op de goede afloop en de ontmaskering en het ontslag van de vrouwenslachter van Kortrijk. Skàl !”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Maskerade

Bizarre evolutie van de berichtgeving in de pers.

Aangezien de identiteit van de dader redelijk gevoelig ligt, werd de berichtgeving in de pers blijkbaar vanuit het stadhuis gaandeweg ‘bijgestuurd’.
Er is daar een woord voor : maskerade.

Kortrijks gemeenteraadslid verdacht van partnergeweld, slachtoffer ontkent

Krant van West-Vlaanderen – 23 Feb. 2020

Een Kortrijks gemeenteraadslid wordt verdacht van partnergeweld tegen zijn echtgenote. Dat is door verschillende bronnen bevestigd. Opvallend: het slachtoffer ontkent dat er geweld is gebruikt en dient geen klacht in.
Vrijdagavond moest de politie rond 23.00 uur na een hoogoplopende ruzie tussen het koppel tussenkomen nadat verontruste buren hadden gebeld. ” En dat was niet voor het eerst “, klinkt het bij de buren. “De discussie ontstond toen hij laat thuiskwam”,
bevestigt een verontwaardigde kennis. ” Hij greep zijn echtgenote bij de nek en gooide haar tegen een raam . De vrouw is één week arbeidsongeschikt en moest in het ziekenhuis worden verzorgd. Dit is al de derde keer. Dit kan niet langer door de beugel. Er is al
langer sprake van mondelinge en fysieke agressie. Dit mag niet in de doofpot worden gestopt.”
Vreemd genoeg: nadat het incident in de openbaarheid kwam, reageerde het slachtoffer ontkennend. “Er is geen sprake geweest van geweld, wel van een ruzie”, zegt ze. “Ik ben niet arbeidsongeschikt en ga maandag gewoon opnieuw werken. Ik heb na de ruzie enorm
emotioneel gereageerd en de politie is gebeld, maar ik ben niet geslagen. Ik heb zelf ook geen klacht ingediend.”
(LSI)
Redactie KW

Gemeenteraadslid bezondigt zich aan partnergeweld, slachtoffer ontkent

Het Laatste Nieuws – 23 Feb. 2020

Een Kortrijks gemeenteraadslid heeft zich vrijdagavond bezondigd aan partnergeweld tegen zijn echtgenote. Dat is door verschillende bronnen bevestigd. Vreemd genoeg: het slachtoffer ontkent dat er geweld is gebruikt.
Vrijdagavond moest de politie rond 23u na een hoogoplopende ruzie tussen het koppel tussenkomen nadat verontruste buren hadden gebeld. “En dat was niet voor het eerst”, klinkt het bij de buren. “De discussie ontstond toen hij laat thuis kwam”, bevestigt
een verontwaardigde kennis. “Hij greep zijn echtgenote bij de nek en gooide haar tegen een raam. De vrouw is één week arbeidsongeschikt en moest in het ziekenhuis worden verzorgd. Dit is al de derde keer. Dit kan niet langer door de beugel. Er is al
langer sprake van mondelinge en fysieke agressie. Dit mag niet in de doofpot worden gestopt.”
Vreemd genoeg: nadat het incident in de openbaarheid kwam, reageerde het slachtoffer ontkennend. “Er is geen sprake geweest van geweld, wel van een ruzie”, zegt ze. “Ik ben niet arbeidsongeschikt en ga morgen maandag gewoon opnieuw werken. Ik heb na de
ruzie enorm emotioneel gereageerd en de politie is gebeld maar ik ben niet geslagen.”

Gemeenteraadslid bezondigt zich aan partnergeweld

Het Laatste Nieuws – 23 Feb. 2020

Een Kortrijks gemeenteraadslid heeft zich vrijdagavond bezondigd aan partnergeweld tegen zijn echtgenote. Dat is door verschillende bronnen bevestigd.
Vrijdagavond moest de politie rond 23u na een hoogoplopende ruzie tussen het koppel tussenkomen nadat verontruste buren hadden gebeld. “En dat was niet voor het eerst”, klinkt het bij de buren. “De discussie ontstond toen hij laat thuis kwam”, bevestigt
een verontwaardigde kennis. “Hij greep zijn echtgenote bij de nek en gooide haar tegen een raam. De vrouw is één week arbeidsongeschikt en moest in het ziekenhuis worden verzorgd. Dit is al de derde keer. Dit kan niet langer door de beugel. Er is al
langer sprake van mondelinge en fysieke agressie. Dit mag niet in de doofpot worden gestopt.” De vrouw verblijft voorlopig bij haar ouders. De man was voorlopig niet voor commentaar bereikbaar.

Geplaatst in Geen Verzinsels, Talk of the town | Een reactie plaatsen

Beschermde vrouwenmishandelaar in de gemeenteraad !


(foto Henk Deleu)

De zaak van extreem partnergeweld door gemeenteraadslid van Team Burgemeester. 

POLITIEK KORTRIJK OP STELTEN !

Schepentje Axel Ronse : “Walgelijk. Gemeenteraadsleden hebben voorbeeldfunctie. Als dit klopt maakt hij zich best bekend en neemt hij best ontslag uit GR. Geen plaats voor partnergeweld in onze stad!”

Burgemeester Van Quickenborne : “Dat het iemand van TB is, dat is inderdaad waar. Maar laten we niet overdrijven. In elk gezin vallen er wel eens woorden, gaat het er soms luider aan toe dan doordeweeks. ’t Is stille waar het nooit waait. Soms vliegen potten en teljoren in het rond of vallen er klappen en een blauw oog of bloedneus. En heel af en toe worden de buren opgeschrikt door nachtelijke esbattementen bij een aangrenzend koppel. Dat is allemaal niet zo erg, zolang er maar geen doden vallen en dat is hier niet gebeurd. Case closed dus, zand erover en nu weer serieus.”

HLN schrijvelaar zegt : “Natuurlijk ken ik de dader. Maar ik heb mijn deontologie en mijn beroepsgeheim. Trouwens, collegaatje Kris Vanhee weet het ook, en zwijgt. Verder weet nagenoeg heel politiek-correct Kortrijk het, maar er heerst absolute zwijgplicht. De doofpot werkt. Men vreest Vlaamsch Belanger Wouter Vermeersch, een politieke outcast buiten categorie, die erom bekend staat de waarheid altijd boven te halen en zijn muile niet te houden. En dan gaan de poppen in de gemeenteraad weer aan het dansen ! Bon, meer kan ik dus niet zeggen. Ik verwijs naar de opgeroepen klabakken, maar vrees dat die ook gaan zwijgen.”

Axel Ronse bevindt zich in nauwe schoentjes met zijn stoere uitspraak op FB. Van zodra hij naam en toenaam van de geweldenaar-gemeenteraadslid te weten komt, krijgt hij spreekverbod van de burgemeester, moet hij zijn staart intrekken.
De omerta werkt !

Reeds een tiental oproepen met mogelijke namen van de vrouwenmishandelaar kwamen binnen.
Eéntje heeft het al geraden. Proficiat !
La Maison Cindy&Beugnies houdt zich gereed.

Wordt vervolgd. Spannend !

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Gemeenteraad op stelten !

PERSBERICHT

Een Kortrijks gemeenteraadslid wordt verdacht van partnergeweld tegen zijn echtgenote. Dat is door verschillende bronnen bevestigd. Vlaams Belang vraagt dat er duidelijkheid wordt verschaft over deze toch wel zwaarwichtige beschuldigingen.

Het is een spijtige zaak dat persoonlijke dossiers in de media worden gegooid. Maar als dat toch gebeurt, moet er natuurlijk duidelijkheid komen. Vandaag gaan alle mannelijke gemeenteraadsleden door als verdachte en dat is onaanvaardbaar. Was de verdachte een Vlaams Belanger geweest, dan was de communicatie niet ‘gemeenteraadslid verdacht van partnergeweld’, maar eerder ‘Vlaams Belanger slaat echtgenote in het ziekenhuis’. De geschiedenis in Kortrijk heeft daar spijtig genoeg en verwerpelijk genoeg haar rechten.

Vrijdagavond moest de politie rond 23 uur na een hoogoplopende ruzie tussen het koppel tussenkomen nadat verontruste buren hadden gebeld, dat meldden zowel Het Laatste Nieuws als de Krant van West-Vlaanderen. “En dat was niet voor het eerst”, klinkt het bij de buren. “De discussie ontstond toen hij laat thuiskwam”, bevestigt een verontwaardigde kennis. “Hij greep zijn echtgenote bij de nek en gooide haar tegen een raam. De vrouw is één week arbeidsongeschikt en moest in het ziekenhuis worden verzorgd. Dit is al de derde keer. Dit kan niet langer door de beugel. Er is al langer sprake van mondelinge en fysieke agressie. Dit mag niet in de doofpot worden gestopt.” Nadat het incident in de openbaarheid kwam, werden de feiten ontkend: het slachtoffer zegt nu dat er geen geweld is gebruikt en geen klacht werd ingediend.

In het belang van de slachtoffers moeten politiek en justitie de daders van huiselijk geweld effectief aanpakken. Vlaams Belang wil een kordaat beleid, effectieve vervolgingen en al zeker geen doofpotoperaties.

Vlaams Belang Kortrijk

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

“‘t is stille waar het nooit waait” (Vincent Van Quickenborne)


(foto Henk Deleu)

BREKEND NIEUWS !

Gemeenteraadslid slaat zijn vrouw halfdood

Volgens Kortrijkse onderzoeksjournalist LSI, gespecialiseerd in de zware misdaad, zou een Kortrijks gemeenteraadslid enkele dagen geleden zijn echtgenote afgeranseld hebben, tot bloedens toe, en ei zo na verkracht. De klabakken werden opgetrommeld en moesten vaststellen dat de feiten redelijk ernstig waren, evenwel niet zó ernstig als de journalist in zijn boulevard gazette vandaag uit de doeken doet. De vrouw kon ter plaatse opgelapt worden en ze ziet haar man weer even dolgraag als van te voren. Een wonder van een vrouw.

Er stonden geen initialen noch andere gegevens van de vrouwenmishandelaar in de gazette van LSI, wat vreemd is, want normaal noemt de onderzoeksjournalist direct man en paard. Het kan dus met absolute zekerheid geen Vlaamsch Belanger en al zeker de ‘fascist’ (volgens schepentje Axel Weydts) Wouter Vermeersch niet geweest zijn. Dat hadden we direct vernomen. Zo werkt de ’embedded’ Kortrijkse pers.

Een kolfje naar de hand van Jarretel die op onderzoek trok en stadhuisgeruchten opving dewelke tot de ontmaskering van de dader leidden.

Na grondig speurwerk en werkend met eliminaties kwam onze eigen speurder op het spoor van een gemeenteraadslid van Team Burgemeester.

Over het geval aan de tand gevoeld schoot burgemeester Vincent Q. in zijn beruchte uitbarsting van kolère : “Godverdomme nog aan toe, jaah zeg, een collega van mijn team die zijn vrouw een pak ransel geeft, ja en dan, so what, in elk gezinnetje is er wel eens iets aan de hand hé, elke huisje heeft zijn kruisje, ’t is stille waar ’t nooit en waait. Zelf gebeurt het ook wel een keer dat ik de mijne bont en blauw sla en haar jarretellen naar beneden trek, vooral na een vervelende gemeenteraad, wanneer ik weer eens ben blijven hangen aan de toog van den Balthazar of bij een gezelschapsdame in een parenclub in Hulste, mijn thuisbasis in moeilijke perioden, en ik dan tegen het ochtendkrieken straalbezopen nauwelijks mijn appartementje terugvind. Dan maakt vrouwtje wel een keer misbaar en ambras, wat ik temper met een flink pak rammel en een poging tot geforceerde aanranding, wat nooit lukt door de whisky. Mijn vrouwtje kan dat plaatsen en heeft ermee leren leven, en de klabakken zijn nog maar ene keer moeten optreden, van de zone West dan nog uit Veurne-ambacht. Ik ga er niet veel woorden vuil aan maken, ik ken mijn pappenheimers van Team burgemeester. Er zijn er nog wel meer die hun vrouw, minnares of schoonmoeder afranselen, omdat ze het verdienen zeggen ze, en nee, namen ga ik niet noemen, maar ze liggen voor de hand. By the way, Wouter Allijns en Arne worden nergens van verdacht. En nu moet ik naar de voetbal. Tot in den Balthazar. Daag.”

Jarretel is inmiddels op de hoogte van wie de geweldenaar van Team Burgemeester is, en voor wie het kan raden ligt een abonnement klaar voor 1 jaar wekelijks gratis een half dozijn wildkakskes van het huis Cindy&Beugnies. Te kiezen uit bruin, zwart of gespikkeld.

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Tuincoaches !

Kortrijk zet ‘tuincoaches’ in tegen de ‘opwarming’ !

“Alle inwoners krijgen gratis tuincoach voor de inrichting van een opwarmingsvrij tuintje. Het is eenvoudig, ontspannend, geestverruimend, plezant en voor niets !“ (Bert Herrewyn, schepentje van Natuur & Bos).

De laatste maanden drukte het onophoudelijk gedruis, gedaas en lawijt van schepentjes Weydts, Ronse, Vandenberghe, Detavernier, De Coene, Maddens en Vandendriessche schepentje Bert Herrewyn totaal de vergetelheid in. Bovendien wakkerde het gescheld en godslasteren van de burgemeester, wiens bloeddruk in de laatste drie gemeenteraadszittingen gevaarlijke hoogten bereikte door zich op te winden over het gedrag van fascist Wouter Vermeersch, bij schepentje Bert het gevoel van totale nutteloosheid aan.
Er moest iets gebeuren. Schepentje Bertje bereidde in de luwte een grensverleggend initiatief aan. En wat voor een ! Kortrijk zal het geweten hebben ! Er zal weer over het schepentje gebabbeld en geroddeld worden dat horen en zien vergaat. Politieker zijn en doodgezwegen worden, men zou voor minder naar de koord of naar dokter Dood Distelmans grijpen.

Tuincoaches !

Een stukske natuur met onkruid, exotisch struikgewas, distels en doornen, brand-en dovenetels en wilde grassoorten binnenbrengen in de stadstuintjes en op de achterkoerkes van de doordeweekse Kortrijkzaantjes die zich geen gecultiveerde tuin met tennisplein en zwemkom van één hectare kunnen permitteren. Om te beginnen 125.000 euroots uit stadskas er tegen gooien voor 500 tuintjes. Later nog veel meer. Het mag iets kosten. Plus gratis advies van de tuincoach.
Die ‘tuincoaches’ kennen niets van tuinaanleg en dat is een pluspunt, want dure tuinmannen die er wel iets van afweten wakkeren de opwarming van Kortrijk aan. De Kortrijkse tuincoaches worden aangeworven onder multiculturele asielzoekers, legale en illegale, van alle slag en soort en van alle kleuren. Behalve zwartmensen, dezulken worden ingezet voor het tellen van sigarettenpeuken en de opkuis van hondendrollen.
Maar nu serieus.

Schepentje Herrewyn kakelt zich bijna een breuk : “Tijdens een slapeloze nacht op tweede kerstdag beviel ik van een grandioos ideetje om mij weer op de kaart van Kortrijk te knokken. Gratis tuincoaches uitdelen ! Een extra stukske onkruid en wilde natuur in elke stadstuintje van de Kortrijkse Jannen met de Pet binnenbrengen. Dat is het motto van mijn vloot van tuincoaches. Ze geven aan elke Kortrijkse plebejer gratis advies over hoe ze hun tuintje natuurvriendelijk kunnen inrichten en beheren als wapen tegen de opwarming die we in onze stad onder de zeven graden celsius boven nul willen houden. Ik wil niet het schepentje van Kortrijk zijn dat in de annalen van onze geschiedenis als een slapjanus en klimatologische eunuch te kijk wordt gezet omdat ik naliet mij in de strijd te werpen tegen de apocalyps die onze stad te wachten staat, namelijk opwarming tot gemiddeld 57 graden celsius boven nul. Met als gevolg dat de Noordzee tot aan Bellegem-bos komt te staan en wij met zodiacs naar het stadhuis moeten. Om nog te zwijgen over aardbevingen, tornado’s met winden tot 475 km per uur, het platbranden van ’t Beirebos en de libelle op Sint Anna, met vulkaanuitbarstingen op de Kluis en inslag van meteorieten op onze stad van meer dan één kilometer diameter. Een nachtmerrie. Dat wil ik te Kortrijk voorkomen. Want door in te zetten op wild in het rond groeiend onkruid, sneukelhagen, distels uit Veurne-ambacht, brand-en dovenetels uit Frans Vlaanderen, en exotische heesters, ga je het verdwijnen van puiten en padden, sprinkhanen, vleermuizen, blauwe glazenmakers, boswolfspinnen, vliegende herten, roste bosmieren, kakkerlakken en kleine zoogdieren zoals bosmuizen, egels en everzwijnen tegen en krijg je een klimaatafkoeling. Het mag weer drie maanden vriezen tot 27 graden onder nul celsius. Goed tegen de opwarming en de apocalyps. Kortrijk is de allereerste stad in de Vlaanders die door het uitdelen van gratis tuincoaches de opwarming van de stad een halt wil toeroepen. We horen vaak het Kortrijkse plebs ‘het is veel te heet in de zomer, we willen daar iets tegen doen, maar we weten niet goed wat’. Mijn antwoord is dan : gratis tuincoaches. Begin in je eigen tuintje. Het is fantastisch om de Kortrijkse basse classe in dat verhaal mee te trekken. Onze professionele tuindeskundologen Wannes Ureel, Lander Vander Bauwhede, Carl Vandenberghe en Bert Benoit nemen de leiding van mijn multicultureel tuincoachteam. We mikken op de lagere volksklasse, ze kunnen kiezen uit een catalogus van zo’n twee dozijn gratis coaches van alle kleuren en culturen. Geen slavenarbeiders, ze krijgen bed, bad en brood en uitzicht op regularisatie zonder het invullen van veel papieren. Daarmee sla ik twee vliegen in één klap. Kortrijkse plebejers krijgen een wilde tuin kado en muliculturele nieuwkomers worden geruisloos ingeburgerd met een gloednieuw Kortrijks paspoort.”

Chef tuincoach Carl Vandenberghe zegt : “Het is niét juist dat het inrichten en onderhouden van een verwilderd stadstuintje veel werk vraagt. Het kan eenvoudig en plezant zijn en het is voor niets. Bovendien werken we met vlekkenplannen, een uitvinding van Pär Ongeluck, de Kortrijkse Compostmeester wiens naam we niet aan de grote klok mogen hangen, maar het schijnt een gepensioneerde ambtenaar van de VDAB te zijn.”

Een hitte-eiland is ook mogelijk volgens schepentje Bertje. Maar dan alleen in de Pluimstraat, de Stacegemstraat, de Venning, Overleie, de Wolvendreef, op Nieuw Kortrijk en in het Quartier Millionnaire op speciaal verzoek van Eddy Sabbe, wijkburgemeester van het QM.

Ben Holvoet uit de Passionistenlaan is de eerste Kortrijkzaan die zijn tuintje door een coach onder handen laat nemen, een Noord-Afrikaan uit de Sahara met een zwak voor woestijnzand. Ben : “Mijn vriendin en ik hebben geen lange vingers, maar ook geen groene. Maar we willen genieten van onze lochting en ons steentje bijdragen tegen de opwarming van Kortrijk. De Noordzee mag niet verder dan de Passionistenlaan komen, daarom hebben we een Sahara coach aangeworven voor aanleg van een woestijnzandstrand in ons voortuintje”, aldus Ben Holvoet.

Schepentje Herrewyn kan er niet over zwijgen : “We maken het echt niet moeilijk, we willen van elke tuintje een paradijsje maken. De mogelijkheden zijn eindeloos. Zo is een klimplant, knotbomen of takkenwal een zeer goeie nestplant voor vogels, meikevers, mest-en coloradokevers en nuttige insecten. Je kan ook een gaatje in een tuinmuur boren, handig voor egels en om te loeren naar de ravissante buurvrouw in monokini of in haren bloten, als het weer 57 graden celsius is, boven nul. Men kan ook hippe borstelstelen en wandelstokken maken van overgewaaide hazelaartakken van de man van de buurrouw in monokini of bloter nog. Creatief zijn met die dingen. Maar pas op : gaten in een gemene wilde beukenhaag maken omwille van een beter uitzicht op de zonnebadende buurvrouw kan sluimerende burenruzies aanzwengelen als men tracht het gat te verkleinen door eraan te knippen, zodat het alsmaar groter wordt. Steve Stevaert, god hebbe zijn ziel, heeft daar destijds jarenlang tevergeefs voor gewaarschuwd en ge ziet hoe het met hem afgelopen is. Een verwittigde buurman is er drie waard.”

De absurdistische tuincoach drijverijen van Herrewyn wekken woede en hilariteit op in kringen van de Kortrijkse liberalen.

Raadslid Koen Byttebier bijvoorbeeld houdt zich geenszins in, en dat is niet de gewoonte van deze bedaarde midden zestiger : “Ik viel ten prooi aan een vlaag van verbazing, woede en ergernis bij het vernemen van het bespottelijk tuinplan van Bertje. Jezus Christus, tuincoaches! Gratis! Ik had goesting om de boel kort en klein te slaan toen ik eens in zijn kabinetje kwam. Totaal misplaatst carnaval om zich interessant te maken. Is er kwaadaardigheid mee gemoeid of is het domheid ? Hebben we in Kortrijk de absolute bodem van de dwaasheid bereikt ? Door gratis tuincoaches gaten in de wilde beukenhaag laten snoeien om naar de exhibitionistische buurvrouw te loeren ? Hebben we in Kortrijk het toppunt van erotische misleiding en op vileine seks beluste buurmannen bereikt ? Perverse buurmannen uit het Quartier Millionnaire die willen klaarkomen onder het mom van de strijd tegen de opwarming van onze stad ? Het is bespottelijk, betekenisloos en leeg. Skandalig. Ik heb er geen woorden voor. Ik walg. En nu roept mijn vriendinne, de mossels koken over.”

Dat is Qlown Town, waar de schepentjes belangrijk zijn.

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

80.000

Kortrijk start 2020 met record van 77.210 inwoners: “Tegen 2025 naar 80.000” (Schepentje Ruth Vandenberghe).

Kortrijk is 2020 met een record van 77.210 inwoners gestart.
Tegen 2025 naar 80.000 ?

Schepentje Ruth Vandenberghe van Bevolking zegt hierover het volgende : “Er vinden steeds meer jonge gezinnen de weg naar onze stad, maar het is surtout de aangroei door inwijking die de cijfers omhoog stuwt. Marokkanen bijten de spits af, ze stromen binnen als leiewater en bovendien, ze kweken als konijnen. Ook de Turken van de Gülen sekte groeien sterk aan. Een verdachte bende. Dat moeten we streng in de gaten houden. Waarom er zoveel Hollanders binnenstromen, is een raadsel. Ze zijn niet geliefd, verteren geen geld en bedotten elke Kortrijkzaan die er zaakjes mee tracht te doen. Kwalijker dan Joden, en van die soort zijn er hoop en al een paar tientallen pijpenkrullers die allemaal in het quartier millionnaire wonen, waar ook de burgemeester gaat wonen, maar dit terzijde. Een kwalijke en gehate mensensoort, die bekakte Hollanders dus. Marokkanen daarentegen zijn zeer geliefd, behalve in bepaalde wijken waar ze met veel te veel zijn en met middeleeuwse djellaba’s en kopvodden rondlopen en de sharia preken. Dat verdragen de gemoderniseerde Kortrijkse inboorlingen niet meer. We moeten dat trachten te remediëren. Verder verwelkomen we dagelijks nieuwe gelukszoekers uit alle uithoeken van de planeet, legaal en illegaal, het doet er niet toe. We gaan ze allemaal opnemen en inburgeren zodat we vlug aan ons streefcijfer van 80.000 geraken. Waar we hen voorlopig gaan steken ? Wel, er staan 2 klinieken leeg, ideaal voor huisvesting van nieuwkomers en hun gevolg. Ook gezinshereniging is een weldaad voor de aangroei van de Kortrijkse bevolking. Het aantal geboorten bij allochtonen is zevenmaal grote dan bij de Kortrijkzanen. Het gaat dus vooruit. Maar veel mensen vragen zich af waarom het stadsbestuur zich zo uitslooft om het bevolkingscijfer mordicus zo vlug mogelijk naar omhoog te jagen. Kijk, ik ga daar geen doeken omwinden, ik ga niet verduiken dat de ware drijfveer het loon van de stadsbestuurders is. Het is namelijk zo dat vanaf 80.000 het loontje van de schepentjes met vijfhonderd euroots netto per maand omhoog gaat en dat van de burgemeester met tweeduizend. Men moet dus niet ver zoeken, ik ben daar goudeerlijk in. De Kortrijkse stadsbestuurders hangen een dure train de vie aan, nodig om van onze stad de beste van de Vlaanders te maken. Met het huidig loontje steken we eraan toe, dus dat moet veranderen. Onze burgemeester trekt hard aan die kar en wil ten laatste tegen 2025 aan het cijfer 80.000 komen. Vincent is aan het bouwen in het quartier millionnaire en dat heeft zijn prijs. Ook schepentje Maddens, een voorbeeldige en trouwe gezinsman, legt de lat graag hoog als het over zijn dure way of life gaat en in 2025 wil hij burgemeester worden. Ik volg zijn politieke carrière op de voet en ik steun hem daarin. Hij zal dan 65 zijn, et alors? Hoe oud is brasseur de Bethune ? Als de plannen lopen zoals te verwachten en te voorzien is, word ik burgemeester in 2030. Arne zit op de reservebank voor als er onverwachts een wiel afloopt, maar au fond gaat Arne voor zijn commerce. Hij zou wel zot zijn. In 2036 is het dan de beurt aan Wouter Allijns, een uitzonderlijk politiek natuurtalent, vakkundig opgekweekt en klaargestoomd door daddy Joseph, onvoorwaardelijke adept van The Donald. Wouter is geen zwaartillende geest, niet de man die in politieke luiheid wil blijven leven, en zijn burgemeesterschap wordt een toffe tijd voor Kortrijk, de toekomstige beste stad van de Vlaanders. Wouter is een Sturm und Dranger, en hij cultiveert een super libertijnse levenshouding, wars van pompeus taalgebruik en pseudo-intellectueel geblaas, hij is de man van de vrolijke vriendschap, de uitbundige wijsheid, de tijd waarin de vervoering, de spot, de humor, de ironie en de zelfrelativering hun plaats terug zullen innemen in de Kortrijkse politiek. De jongen vertoont weinig fouten in zijn karakter, tenzij de verfijnde zinnelijkheid en speelsheid waarmee hij hoogstaande mooie dames en hun minnaars benadert in een sfeer van verbondenheid en vrije liefde. Wouter beschouwt zichzelf dan wel geen echte casanova, toch kan hij het niet laten de schijn te wekken er minstens een poging toe te wagen. Maar is dat een karakterfout ? Ik voel me een beetje zijn geestelijke schoonmoeder. Maar ik ga daar niet verder over uitweiden, het zou mij te ver leiden in praatjes die naar sensatie ruiken.”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Matti

INGEZONDEN STUK

Schaf de Kortrijkse Gemeenteraad af.

Het kan natuurlijk niet maar eigenlijk zouden we de Gemeenteraad in Kortrijk best gewoon afschaffen. Er komt weinig goeds van voort en met de regelmaat van de klok haalt hij het slechtste in de mens naar boven.

Bijna 6 jaar geleden mocht ik de eed afleggen als Gemeenteraadslid in Kortrijk. Eindelijk, actief kunnen meebouwen aan de stad waar ik zo van hou, in het hart van de democratie dan nog. Helaas moet ik bekennen dat ik me 6 jaar later meer schaam dat ik mee speel in dit klotespel dan dat ik trots kan zijn.

Ik heb mij vergist:

1. De Gemeenteraad is een plek waar je samen kan bouwen aan de stad:

Na elke verkiezing wordt er een meerderheid gemaakt om samen de stad mee te besturen. Als je daar niet bij bent kan je kritisch-constructief oppositie voeren maar in Kortrijk heeft dat weinig zin. De meerderheid doet gewoon haar zin en heeft geen interesse in wat anderen denken, behalve dan hier en daar een ‘spielerei’-ideetje dat in het eigen grote gelijk past. Echt samen bouwen aan de stad als je niet in het college zit, is onmogelijk. Ik heb het vriendelijk gevraagd, ik heb mij kwaad gemaakt, ik heb aangedrongen,… Helaas: geen interesse aan de overzijde om samen te werken.

2. De Gemeenteraad zit vol met mensen die willen werken voor de mensen:

Toen ik als jonge gast de politiek in stapte dacht ik echt dat de bestuurders van de stad de ambitie hadden om de stad beter te maken voor haar inwoners. Al die jaren later weet ik het zeker: in Kortrijk zitten er vooral Schepenen, de Burgemeester op kop, die er geen zier om geven. Het zijn leerling–tovenaars, strategen die denken in functie van de volgende verkiezingen, nog meer macht en die vast houden. We struikelen in de Gemeenteraad haast over de strategische spelletjes van meerderheid én oppositie. Het is een pijnlijk schouwspel.

3. De regels zijn voor iedereen gelijk:

Ok, ik geef het toe. Het was misschien wel erg naïef om te denken dat de regels voor iedereen gelijk zijn. Zowel binnen als buiten de raad, weet ik het ondertussen wel heel zeker, iedereen is gelijk (voor de wet) maar sommigen zijn toch net iets ‘gelijker’. Wat sommigen over anderen zeggen in en buiten onze raad het is te gek voor woorden, het zijn dingen die ik niet gezegd krijg over mijn ‘ergste vijanden’ (als ik die als zou hebben). De selectieve toepassing van de regels (voor het eerst in de geschiedenis van de stad werden die regels trouwens éénzijdig opgelegd door de meerderheid) in de Gemeenteraad is hallucinant. Politieke tegenstanders worden de mond gesnoerd, worden verzopen in de procedures en worden het werken zo moeilijk mogelijk gemaakt.

Ik kan niet anders dan vaststellen dat de Gemeenteraad in Kortrijk voor de één een soort bezigheidstherapie is, voor anderen is het de strategische arena en nog anderen komen er wat slapen om op commando op het juiste knopje te drukken. Het is een zielig schouwspel waar geen Kortrijkzaan beter van wordt. Elke maand kost dit circus meer dan 15.000 euro aan zitpenningen alleen al.

Als hobby-politicus, die massa’s vrije tijd op geeft om aan politiek te kunnen doen, die mijn gezin op de meest onmogelijke momenten moet verwaarlozen, wil ik nog één keer met aandrang vragen aan de leden van het college van Burgemeester en Schepenen om de Gemeenteraad te versterken en toe te laten haar rol te spelen. Daarnaast moeten de meerderheidspartijen er voor kiezen om een samenwerkingspolitiek, over de grenzen van meerderheid en oppositie, te installeren. Aan mijn collega Gemeenteraadsleden vraag ik om het fatsoen terug te vinden, samen te bouwen aan de stad en het belang van de inwoners opnieuw te laten primeren op de strategische spelletjes. En anders schaffen we onszelf beter af.

Matti Vandemaele
Gemeenteraadslid Groen
14 februari 2020

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Vermeersch Fascist !

Kortrijks schepentje Axel Weydts (sos) noemt Vlaams Belanger Wouter Vermeersch fascist: “Ik neem er geen letter van terug”

Gemeenteraadsvoorzitter Wouter Allijns roept iedereen op tot goede manieren en tot het lezen van Mieke Maaike’s obscene jeugd.

Dat ging zo in de gemeenteraad van 10 februari.

Vlaams Belanger Wouter Vermeersch, tegen schepentje De Coene : “De Coene, schepen van mijn kloten, het is niet omdat ge een cumulerende sos zijt, dat ge het recht hebt mij en heel Kortrijk te belazeren en beliegen. Ik heb eens een onderzoek gedaan naar uw ondergrondse activiteiten en de lijst is lang. Bijvoorbeeld heb ik ontdekt, via een omweg langs een afvallige moslimconnectie uit Marseille, dat ge hele containers halalslachtvlees van onverdoofde schapen en geiten opkoopt van zwarte muzelmannen uit Eritrea, op de zwarte markt van Marseille, en dat ge dat verdorven vlees hier in ‘t ocmw en uw Vork voedert aan goedgelovige Kortrijkzanen die voor de diversiteit en de verderfelijke multicultuur zijn. Als dat geen skandaal is ! Van een koppel homo-erotische Joodse vrienden met pijpenkrullen hoorde ik dat er geen kosjer aanbod is, tenzij ezelinnenmelk, ganzeneieren, Israëlische champagne en Perzische kaviaar. Maar dat is voor de Joodse happy few uit de Wolvendreef. Een kleine gemeenschap, maar voor de doordeweekse Joden en Jodinnen, inzonderheid pijpenkrullers en hun gepruikte vrouwmensen aan de haard, is er niets. Niets ! Rien ! Nothing ! Daarom zeg ik u : ge zijt een patenteerde Jodenhater en een omkoopbare sos. Uw stoplappen over racist ben ik beu. Ik steek mijn vinger in uw moslamietenkont. Bah.”

Schepentje De Coene veerde schuimbekkend recht : “Vermeersch, als ge denkt dat ik u niet doorheb, ge zijt een bedrieger, een kloteflikker, een kloddevent, een netenlikker, èn een manipulator, die de Kortrijkse goegemeente bedriegt met al uw vorte leugens. Ge zijt een regelrechte racist, een jarendertiger. Goebbels was nog maar een beginneling, en dat ge nu de Kortrijkse joden en jodinnen onder de arm neemt, meer bepaald de pijpenkrullers uit de Wolvendreef, is van een ongeziene laagheid en hypocrisie. Ge meent daar niets van, want ge vereert uw naziheld Verschaeve, een oorlogsstoker en nazibeul zoals er nooit een bestaan heeft. Ik zou zeggen, keer naar uw strontland Duitschland van de jaren dertig terug en wentel u verder in uw eigen varkensstront. Ik heb daar geen woorden voor, of liever wel, ge zijt een geparfumeerde crapuul met uw drieledig pak en befje onder uw kin. Ik haat u, ik walg van u en samen met mij heel de gemeenteraad. Ge stinkt van Kortrijk tot Vladivostok naar rottende schapenslachtafval. Meer wil ik er niet meer over zeggen. Kus mijn kloten, rotzak”.

De raadszaal veerde recht en applaudisseerde minutenlang.
De sfeer van de grote dagen !
De publiekstribune juichte.

Schepentje De Coene zakte met een pijnlijke grimas terug in zijn bank, omhelsde innig schepentje Kelly en begon op zijn gsm naar zijn lief te tokkelen.

Vermeersch, niet onder de indruk van de tirade, sprong recht, deed een quenelle en riep : ”Ach, De Coene, gij sukkel, gij politieke griezel, ik heb compassie met u. Ge staat hier te roepen en te tieren, terwijl ge goed weet, dat, als ik een boekske over u zou opendoen, u een toontje lager zou zingen, en misschien zou de politie u komen ophalen. Als notoire manipulator, totentrekker, zakkenvuller, profiteur, sinds veel jaren als schepentje, staat ge zwak in uw nauwe schoenen. Maar ik wil u nog even sparen, ik wil mij wentelen in mijn genot om u tergend langzaam op de pijnbank te leggen, u te martelen tot de politieke dood intreed. Voorlopig laat ik u nog in de waan van onaantastbaarheid, maar de dag komt dat de rekening gepresenteerd wordt. En dat wordt geen lachen geblazen ! En nu ga ik stoppen.”

De raadszaal was inmiddels helemaal uit haar slaap ontwaakt, alle raadsleden stonden boven op hun bank te schuddebuiken en te ratelen, ambiance was troef. Elk ogenblik kon Kama & Herre Seele de zaal binnenkomen, hoopten ze. Maar dit schouwspel was van veel hogere klasse.

Plotsklaps sprong schepentje Weydts, ook een sos, met militaire allure over zijn bank heen en vatte uitdagend post, met gekruiste armen en breed grijnzend, vlak voor de neus van de eventjes verbouwereerde Vermeersch. Maar Vermeersch was niet uit zijn lood te slaan.

Schepentje Weydts, als door een wesp gestoken, riep, buiten zichzelf van kolère : “Vermeersch, fascist ! fascist ‘ fascist ! smeerlap ! strontbeest ! Uw fascistoïde praktijken doen aan de jaren 20 en 30 denken en aan Goebbels, Mussolini, Dolf, Mao, vadertje Stalin, Göring, Keizer Karel en Pol Pot. Dat moet godverdomme nu stoppen. Nu ! En ik ga het geen drie keer herhalen, nu ! En ik moet me inhouden of ik sla op uw fascistische muile. Ik ga me inhouden, anders mag ik nooit meer in ’t leger binnen, en dan loop ik nog een bijkomend pensioen mis, wat jammer zou zijn. Ge zijt een fascistisch varken. Basta!”

Toen richtte het schepentje zich tot de raadszaal en vroeg om altegader mee te jouwen : ‘Vermeersch, fascist, fascist, fascist’ De uitgelaten zaal ging uit de bol en jouwde mee, terwijl raadslid Beugnies van het moment profiteerde om een zak wildkakskes de zaal in te slingeren. Hilariteit en een ongezien moment de gloire voor de Kortrijkse gemeenteraad.
Vruchteloos stond de ontdane voorzitter Allijns, een politieke goedmens, bijna tot tranen toe te molenwieken en tot sereniteit en goedheid en schone manieren en nog van die Bond zonder Naam dingen aan te sporen, het mocht niet baten. Om zijn zinnen te verzetten en tot rust te komen begon de voorzitter uit armoede zijn nieuwste vriendin op te bellen. Dat lukte. Tien minuten later zat ze in de publieksbanken, niemand had haar herkend, ze is dan ook helemaal nieuw en ze wisselt voortdurend van gedaante, maar dit terzijde.
Als reactie tegen de verwensingen van Weydts, deed Vermeersch er een ferme schep nazitraditie bij en verhief zijn gestrekte rechterarm schuin in de hoogte. Hij riep drie keer uit volle borst uit “Heil Tom Van Grieken! Heil Het Vlaams Belang!”

De raadszaal stond inmiddels in lichterlaaie, de sfeer zat erin, de apotheose naderde.

Burgemeester Van Quickenborne, zich van geen kwaad bewust, lag zoals gewoonlijk een uiltje te vangen, maar Vincent schoot nu wakker en slingerde Vermeersch in het gezicht : “Vermeersch, gij klootzak, gij nieweird, gij strontvent, gij vuige leugenaar, gij verleugenaar, Pietje de Leugenaar. Ge zijt het akeligste en meest verachtelijke sujet uit de Kortrijkse politieke geschiedenis. Ik spuw op u en vlak in uw smoel. Ik schijt op u. Waar zijt gij opgekweekt en wat vindt uw vrouw daarvan ? Of is ze al weggelopen ? Komt gij uit een authentiek nazi-nest ? Proficiat ! Ge hebt een grens overschreden, gij nazi crapuul, ook met uw aanklacht tegen mij, alsof ik hele nachten met een stuk in mijn kloten in de nachtkroegen aan de barmeiden hang. En àls dat zo is, so what ? Weet ge wel wat over u allemaal in verband met lichtzinnige vrouwen, lichtekooien en collega’s wordt verteld ? Ik hoorde dat gij een beruchte hoerenloper zijt. Dat is uw recht, maar dan moet ge over mij ook zwijgen, smeerlap. En nu ga ik ook zwijgen, maar weet dat ik u zal vinden. Loontje komt om zijn boontje. Salut.” De gsm van de burgemeester ging over, Anouk aan de lijn.

Als toemaatje vond schepentje Axel Ronse, een nette schepen, zijn beurt gekomen om Vermeersch gedisciplineerd uit te kafferen of hij niet diep beschaamd was en niet liever diep in een vergeetput zou willen wegzinken of in zijn graf kruipen, en beschaafde verwijten en verwensingen over zijn grensoverschrijdende crapulemanieren en rapaillegedrag. Vermeersch keek met diep misprijzen naar de in zijn ogen verwaande Ronse, liet zijn gestrekte rechterarm zakken en slaakte een diep zucht.

Voorzitter Allijns keek verlangend in de richting van zijn nieuwste vriendin, nam zijn micro en verklaarde de zitting voor gesloten, en dat iedereen naar huis of de kroeg kon vertrekken.

Toen haalde het altijd bij de pinken zijnde en plichtsbewuste raadslid docteur Dejaegher zijn docteurvalies boven. Het moment leek hem goed gekozen. Docteur Philippe trok zijn bloeddrukmeter uit de hoes, stond op en spoedde zich naar burgemeester en schepentjes.

De uitslag was geen verrassing :
Van Quickenborne : 27
De Coene : 31
Weydts : 33
Ronse : 21
Allijns : 19

Inmiddels zijn ze allemaal buiten levensgevaar.

De andere schepentjes waren tot onder de 10 gezakt.

Vermeersch werd door zijn vrouw opgehaald en voorzitter Allijns verliet met zijn nieuwste vriendin de zaal langs de nooduitgang, waar de onvergelijkelijke onderzoeksjournalist Peter Lanssens op wacht stond. Niemand kan Peter evenaren als het op sensatie aankomt.

De burgemeester werd door zijn chauffeur, en, zoals naar goede gewoonte, gechaperonneerd door Peter Lanssens, discreet naar de beruchte afspanning de Lange Munte gebracht. Er werd gevierd, gehesen en aan de willige vrouwen gezeten tot de eerste zonnestralen de gelagzaal van de Lange Munte doorpriemden.

Een raadszitting die de geschiedenisboeken en de eeuwigheid zal halen !

Dat is Qlown Town !

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Mewaf

PERSBERICHT

Een buurtpark voor Heule Watermolen

Datum: 06/02/2020

Ingesloten tussen de Watermolenstraat, de Iepersestraat, de Izegemsestraat en de Brugesesteenweg, ligt site MEWAF. Het is de naam voor de oude industriële site van MEWAF en de omliggende gronden. Het is één van de weinige resterende stukken open ruimte die er in dat dichtbebouwde deel van Kortrijk en Heule te vinden zijn.
Recent werd het voorontwerp voor de nieuwe invulling van de site voorgelegd aan de buurtbewoners en aan de GECORO. De stad kiest voor ruimte voor KMO’s, woningen en een beperkt groen binnengebied. Groen verzet zich tegen deze keuzes en pleit voor een behoud en een opwaardering van de open ruimte tot een volwaardig buurtpark.

“Eén ding is zeker,” zegt Matti Vandemaele, die het idee voor een buurtpark op de MEWAF site al in 2014 lanceerde (https://mattivandemaele.wordpress.com/2014/02/04/een-park-voor-de-watermolen-en-pius-x/) “nog meer woningen in deze buurt is totaal onnodig en onverantwoord.” De druk op dit gedeelte van Kortrijk is groot. Inschrijven in de nabijgelegen scholen is al lang niet meer vanzelfsprekend. “Bovendien is er op dit moment ook geen nood aan bijkomende woningen,” vult David Wemel, fractieleider voor Groen in de gemeenteraad van Kortrijk, aan. “In 2017 werd berekend dat er de komende 10 jaar een 1000-tal woningen zouden moeten bijkomen in Kortrijk. Dat zijn er zo’n 100 per jaar. In 2018 alleen al werden er net geen 500 gerealiseerd. Dat is op één jaar tijd al bijna de helft van wat men op 10 jaar nodig heeft. Terwijl men aan de ene kant de mond vol heeft van een betonstop en zelfs een verkavelingsstop in Heule (dat laatste wat dé verkiezingsbelofte van team Burgemeester aan de Heulenaars), verkavelt men verder dat het een lieve lust is. Uit angst voor de vanuit Vlaanderen aangekondigde bouwshift wil men nu zo snel mogelijk nog projecten ten gelde maken. Dat is alleszins niet in het belang van de inwoners van die buurt.”

Toch moet voor Groen niet het hele plan op de schop. “We erkennen de nood aan KMO-ruimte. De plek waar de huidige gebouwen van MEWAF staan, is daar voor geschikt, op voorwaarde dat de ontsluiting gebeurt langs de Brugsesteenweg en dat de buurtbewoners inspraak krijgen bij de volledige inrichting. Er ligt een unieke kans om samen met de buurt de parkzone te ontwikkelen.” De buurt van de Sint-Denijsestraat in Kortrijk liep eerder zo’n succesvol traject met het park van de dubbele haagjes. Ook toen kwam het initiatief -niet toevallig- van een Groen gemeenteraadslid. Het was Cathy Matthieu die met haar plannen naar toenmalig burgemeester De Clerck trok en zo de bal aan het rollen bracht.
David Wemel zal dit voorstel namens Groen neerleggen tijdens de gemeenteraad van 10 februari 2020.

Meer info: matti.vandemaele@groen.be of david.wemel@groen.be (0479/68.53.22)
Mogelijkheid tot foto aan de MEWAF site na afspraak.

Auteur: David Wemel
Email: david.wemel@groen.be
Organisatie: Groen Kortrijk
Adres: Plaats: Telefoon: 0479685322

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Nathalie schildert !


Nathalie Depuydt

Nieuwe ster aan het Kortrijks artiestenfirmament !

Binnenkort in kabinet van cultuurschepentje Axel Ronse ?

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen

Vloggend liefdeskoppel !

Wie een lastige vraag stelt aan één van de twee in liefde verstrengelde schepentjes Kelly Detavernier en Axel Ronse maakt kans op een gratis vlog aan de voeten van de Maagd van Vlaanderen.

De bevallige schepentjes ex-frituriste Kelly Detavernier en veganist Axel Ronse lanceren een opmerkelijk initiatief om nog veel dichter dan nu het geval is, bij de Kortrijkzanen van alle dag te gaan staan. Zéér dicht, zeggen ze. Tè dicht beweren ziekelijke geesten.

Wie een lastige vraag heeft, stelt die via www.jarretelvankortrijk.be

Schepentjes Kelly & Axel : “Let wel, we willen het onszelf niet gemakkelijk maken. We zijn er en we staan open ten dienste van de mensen van Kortrijk, van welke kleur of obediëntie ze ook zijn, wit, bruin, gespikkeld, geel of zwart. Ook pijpenkrullende Joden en Muzelmannen mogen een lastige vraag stellen. Maar hou het proper ! Het moet wel een lastige vraag zijn, we zijn geen softies, melkmuilen of pezenwevers. Laat maar komen ! We beantwoorden àlle lastige vragen, ook de meest gewaagde, frivole, morbiede en perverse. Het moet liefst zo weinig mogelijk over politiek gaan, maar het mag, we zijn van alle markten thuis. Wij herhalen, er is maar één voorwaarde : ze moeten zo lastig mogelijk zijn, die vragen. We pikken er per maand één vraagsteller uit om met die persoon één volle nacht lang het uitgaandersleven in de onderbuik van Kortrijk te exploreren, onder de deskundige leiding van nachtburgemeester Adelbert, voor zover hij weer niet in Patagonië of Noord-Korea uithangt. En daarover maken we dan een wufte vlog die we presenteren aan de voeten van de Maagd van de Vlaanders. Het kan ook zijn dat we met enkele personen tegelijk op stap gaan, bijvoorbeeld met tachtiger Frans Lavaert en zijn scharrel, want meneer Franske is al meer dan 15 jaar een expert in het stellen van zeer lastige vragen. Een onvermoeibare luis in de pels zeg maar. We gaan die niet uit de weg en meneer Frans ook niet. We verlagen met ons initiatief de drempel voor dagdagelijkse Kortrijkzanen die lastige vragen of ruige ideetjes hebben. We censureren niets, hoe gemeen en losbandig de lastige vragen ook zijn. Het mag over alles gaan. Alles ! We zijn een open minnaarsduo en de deur van ons kabinetje staat altijd open. We voegen er nog aan toe dat onze plotselinge en heftige verliefdheid oprecht is en niet gekunsteld of besmet door politiek opportunisme. Neenee, ze komt voort uit een grondig beu zijn van de kleinburgerlijke conventies van het besloten huwelijk en uit verveling over de eentonigheid van wat men volmaakte deugdzaamheid noemt, en het heimelijk en diepzinnig verlangen naar de zonde en de frisse ondeugd. We love each other but can’t be always together. We kregen al enkele serieus lastige vragen binnen, waarvan wij het antwoord nog aan het onderzoeken zijn.”

Enige lastige voorbeelden.

Schepentje Kelly : een lastige getrouwde heer op leeftijd vraagt mij of het niet beter zou zijn dat mijn IQ met 60 punten omhoog gaat, in ruil voor een lichte fysieke handicap, bijvoorbeeld drie borsten, waarvan één op de rug, in plaats van alleen twee van voor. Knap lastig vraag.

Schepentje Axel : ik kreeg een lastige vraag van een lastige student van de Howest : Kent u vrouwen die humor hebben en herenkappers die geen homo zijn ?
Ik heb nog geen antwoord. Of misschien gedeeltelijk : mijn herenkapper is een omgebouwde vrouw die in therapie is bij Dirk De Wachter. Misschien wel een vrouw met humor.

Een andere lastig vraag, gesteld door een kleuteronderwijzeres met uitloopbaan, luidde als volgt : “als goede vrienden u tussen pot en pint en zonder rond de pot te draaien, vlak in uw gezicht zouden vertellen wat ze écht van u denken, zou u dan willen dat ze dat dan doen, of dat ze dat beter niet doen, en blijft u liever geloven dat u de knapste en intelligentste en een sympathieke jongen bent, alhoewel u diep van binnen weet dat het niet zo is en dat u au fond een mislukkeling bent, wiens postje in de politiek het hoogst haalbare is, en niet door eigen kunnen, verdienste en bekwaamheid, maar met veel geluk, ellenbogenwerk en via connecties in de schoot geworpen werd.”
Ik was drie dagen van mijn melk door die veel te lastige vraag. Ik vraag raad aan mijn leider, het antwoord zal de stoutmoedige vragenstelster weer met haar voetjes op de grond brengen. Dat ze maar tot aan haar vervroegd pensioen bij haar koters blijft.

Schepentje Kelly : Een in de steek gelaten en aan de drank geraakte vrouw van middelbare leeftijd die met zeven kinderen in de verdoken armoede zit vroeg mij op de vrouw af of ik bang ben voor arme mensen, en wat de prijs is van vijf kilo bintjes.
Ik zoek nog het antwoord op nonkel googel.

Een getatoeëerde trucker met spraakgebrek uit Nieuw Kortrijk stelde de volgende lastige vraag : “Stel dat u van eenvoudige komaf bent en u wint plots, zonder dat uw man het weet, een groot fortuin door te blackjacken in de casino van Knokke. U moet nooit meer werken voor het geld en u kunt levenslang een zorgeloos en luxueus leven leiden en alles krijgen wat u maar verlangt. Zou u uw man op de hoogte stellen en zou u overwegen, in de veronderstelling dat u geen kinderen hebt, om met heel uw fortuin en met de man van uw dromen, iemand u al lang op het oog hebt en die u in stilte bemint, voor de rest van uw leven te vertrekken naar een paradijselijk eiland met witte stranden en zwarte boys in de Stille Zuidzee ?”

Van die lastige vraag lig ik al een week wakker en mijn man vraagt wat er scheelt. Ik lig uren te piekeren en te dromen in mijn bed alsof het waar gebeurd is.
Ik vraag mij af: was ik beter niet in de politiek gegaan en in de boekhouding van mijn man gebleven, zodat ik nooit werd geconfronteerd met deze levensgrote vragen en dromerijen.
Ik zou een eenvoudig bureaumeiske gebleven zijn, beetje naïef en dienstvaardig aan mijn hardwerkende man, als ik het allemaal overschouw, toch wel een crème van een vent.

Schepentje Axel : Het is verbazingwekkend hoe sommige doordeweekse Kortrijkzanen het lef hebben om stoutmoedige, ja zelfs platvloerse vragen te stellen, maar het moet kunnen.
Zo vroeg een fel geblondeerde deerne van éénentwintig met een open relatie of ik ooit een vrouw had willen zijn. Ze stelde een 2de vraag : wanneer ik voor de eerste keer seks met penetratie had en of dat met een man, een vrouw of een transseksueel was geweest. Tot slot vroeg de deerne mij sans gêne of ik een kunstverzamelaar ben en zo ja, van welke kunsttak.
Ik vind dat redelijk buitensporige vragen, maar ja, Kelly en ik, we zitten in het schuitje en we moeten varen.

Schepentje Kelly : sommige lastige vragen lopen inderdaad de spuigaten uit. Zo vroeg een gelukkig getrouwde opa van boven de zestig met negen kleinkinderen en drie pluskleinkinderen of ik in de vrije liefde geloof en of ik ooit aan partnerruil heb gedaan, een modegril uit de early seventies, zei hij. En of ik dat alsnog zou doen mocht ik de kans ertoe krijgen. Als bijkomende lastig vraag vroeg de ambetante opa hoe ik dacht dat mijn man zou reageren als hij hoorde dat ik in het bed van een vriend des huizes of van een collega-schepentje was beland, en dat ik hem vertelde dat dat heel per abuis was geweest en waarschijnlijk niet meer zou gebeuren, en dat er eigenlijk niets onherstelbaars in dat buitenhuwelijks bed gebeurd was. Die lastige opa eindigde met de extreem lastige vraag of mijn man mij dan wel zou willen geloven of dat hij er niet voor zou terugdeinzen, mij het huis uit te ranselen.
Toch wel de lastigste vraag uit mijn carrière. Ik hou mijn antwoord nog in beraad.

Schepentje Axel : Een knappe mevrouw, Hildegarde was haar naam, een geboren en gespogen Kortrijkzane uit het Amsterdams poortje van Overleie, een koeroste single van in de dertig met haar tot aan haar spleetgat, die al een keer of drie abortus had gepleegd, waarvan één mislukte keer na 27 weken in Krabbendijke in de Hollandse bijbelgordel, vroeg mij op de man af of ik gelovig ben, een christenmens of een ketter en of ik reken op een hiernamaals en hoe ik dat dan eventueel zou willen bereiken. Aanvullend vroeg Hildegarde mij of ik mij soms een vrouw in de menopauze voel en of ik na mijn kantooruren thuis of in de Colruyt in vrouwenkleren rondloop en of mijn vaste vriend of vriendinne daarvan op de hoogte is. De koeroste Hildegarde maakte van de gelegenheid gebruik om te vragen of ik vóór dan wel tegen bestialiteit t.t.z seks met beesten ben, en zo ja, met welk huisdier eerst, en of het ook een Deense dog, een dwergpinscher, een schaap, geit of muilezel zou mogen zijn.
Voorwaar, zulke lastige vragen had ik niet verwacht, maar allez, à la guerre comme à la guerre, vooruit met de geit! Of het schaap.

Meneer Frans Lavaert stelde ook al een lastige vraag aan schepentje Axel, waarmee hij bijna zeker is van de eerste prijs, een uitgaandersnacht met Adelbert en een luchthartig vlogfilmke gechaperonneerd door de schepentjes Kelly & Axel onder de rok van de Maagd van de Vlaanders.

De lastig vraag van meneer Lavaert luidt :
“Stel dat u via een betrouwbare klokkenluider, bijvoorbeeld stadsdirectrice Nathalie Desmet, op de hoogte wordt gesteld van een brutale daad van corruptie van burgemeester Van Quickenborne. Een daad die een bom geld gekost heeft aan de Kortrijkzanen. Als u er absoluut zeker van bent dat het nooit zal uitkomen en alles dankzij uw medewerking met de mantel der liefde zal worden bedekt, voor eeuwig en altijd in de doofpot zal verdwijnen en het voorts weer business als usual zal zijn, maar als u integendeel alles uitbrengt en klacht indient met de consequentie dat de burgemeester achter de tralies vliegt en heel stadsbestuur moet aftreden en dat u zelf nooit meer schepen of aan eender welk postje in of buiten de politiek zou kunnen geraken, wat zou u dan doen ? De corruptie uitbrengen en alles verliezen of de lafaard uithangen en zwijgen en uw lucratieve postjes behouden ? Ik resumeer : in het licht van deze verregaande gevolgen, zou u de zaak dan bekendmaken en klacht indienen of zou u van krommenaas gebaren en alles laten zoals het was. En later van u laten zeggen : hij dronk een glas, hij piste een plas en alles bleef zoals het was…?”

Geconfronteerd met deze allerlastigste der lastige vragen werd twee wekenlang van schepentje Ronse niets meer gehoord of gezien.
Tot op een avond, het was al heel laat, wij schepentje Axel aantroffen, mistroostig hangende tussen twee witrussinnen aan de toog van afspanning Rubens. Toen wij deze superlastige vraag van meneer Lavaert nogmaals voor zijn voeten wierpen trok het verbouwereerd schepentje lijkbleek weg, hij ontstak in razernij, tierde en vloekte als een ketter en plofte achterover van zijn barkruk op de vloer. We riepen een ambulance die hem ijlings onder politiebescherming afvoerde.

Sinds die late avond in intiem gezelschap aan de toog van de Rubens hebben we Ronse niet meer weergezien.

Lang leve Kortrijk en lang het vloggende liefdespaar Kelly&Axel !

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Mercurius RIP ?

Het Mercurius-project in de Zwevegemsestraat ligt op apegapen.

Dood en begraven ?

Dat zit zo.
De sloopvergunning voor de oude panden werd aanvankelijk bezwaard met een advies van de administratie (op aandringen van Kortrijks Erfgoedplatform) om de sloopvergunning te vernietigen. Door persoonlijke tussenkomst van Sabien Lahaye-Battheu, Westvlaams gedeputeerde ruimtelijke ordening, erfgoed en gebouwen (ons-kent-ons VLD vriendinnetje van schepentje Wout Maddens), werd het advies om te vernietigen ongedaan gemaakt. Dit gebeurde, naar goede oude traditie van ‘geheimhouding van bestuur’, zonder publiek verslag of motivatie, volledig achter gesloten deuren.
Een 2de bezwaar werd wel gewonnen, omwille van procedurefouten door de stad Kortrijk.
Schepentje Maddens en zijn trawanten uit zijn administratie zitten met de handen in de haren. Een patstelling. Mercuriusproject moest al lang gerealiseerd zijn en het zit weer geblokkeerd. Komt er nog iets van ?

Het is moedig, maar vooral grappig dat schepentje Maddens recent in de gazetten stond uit te bazuinen dat de woningen nog dit jaar gebouwd zouden worden. Wat een leugen.
Feit is dat Maddens schaakmat staat. Wat nu ? Het dossier tegen het project van Maddens is verpletterend. Het schepentje is de wanhoop nabij en dat straalde hij ook uit op alle nieuwjaarsrecepties, waar hij met een bedrukte smoel dagdagelijkse Kortrijkzanen bijna niet in de ogen durfde kijken toen er naast de clichématige huis-tuin-en keukenroddels, lastige vragen over Mercurius werden gesteld. Op veel van die recepties liep Wout dan ook met de staart tussen de benen vroegtijdig weg, wat niet naar zijn uitgaandersgewoonte is. Dikke vrienden en intieme vriendinnen die het akelig schouwspel gadesloegen, barstten in tranen los en begeleidden de onfortuinlijke Maddens naar de dichtst bijzijnde B&B.

Over dit onheil door Jarretel aan de tand gevoeld, zegt schepentje Maddens, terwijl zijn bloeddruk gevaarlijk stijgt : “Er lopen in Kortrijk een paar heetgebakerde klootzakken rond die mij willen koeioneren en het leven zuur maken en in mijn grandioze bouwprojecten stokken in de wielen steken. Ze willen me zelfs laten afzetten door de gouverneur wegens onbekwaamheid, samenzwering en gebrek aan deontologie. Met hun kleinzielige vooringenomenheden zijn ze er godverdomme toch wel weer in geslaagd zeker, door middel van allerlei slinkse machinaties, Kafkaiaanse procedures en kloterijen, om mijn briljant Mercuriusproject de grond in te boren. Gelukkig heb ik nog partijvriendinnetje Sabien, die dankzij haar uitgebreid politiek-zakelijk netwerk erin slaagt al mijn stedebouwkundige en andere fantasietjes te vervullen, ook de meest waanzinnige, de meest bizarre, de meest gewaagde, de meest controversiële en de meest exotische bouwkundige grappen en grillen. Ik ben nu eenmaal een doender en ’t zal mij finaal lukken om die boosaardige lorejassen de pas af te snijden, mijn oogverblindende projecten te realiseren. Zonder een zweem van belachelijkheid of een geur van conspiratie op mij te laden. Althans, dat hoop ik. En dan stel ik mij in 2024 kandidaat burgemeester, niettegenstaande burgemeester Vincent op zijn nieuwjaarsfeest in de Siberia in de microfoon uitriep dat ik dan al 65, pensioengerechtigd en politiek uitgerangeerd zal zijn, de schavuit. Toch ga ik in 2024 resoluut voor het burgemeesterschap, Vandendriessche kan nog wel zes jaar wachten. En Wouter Allijns, die zichzelf als politieke wonderboy beschouwt omdat zijn vader Joseph heet, mag zijn burgemeestersdroom voor 2036 in de flamoes van zijn nieuwste scharrel steken. Het wordt ten vroegste 2042. Leve Kortrijk en leve Mercurius !”

Geplaatst in stadhuisgekonkel | Een reactie plaatsen

Vloggende schepentjes !

Vloggen met schepentje Axel en schepentje Kelly. 

De vragen stromen binnen.

Wordt vervolgd.

Geplaatst in Satire | Een reactie plaatsen

Kortrijk Kakt !

Schepentjes Axel en Kelly kakken wild in Kortrijk rond !

Schepentje Kelly en schepentje Axel gaan, arm in arm, de kaktoer op.
Schepentje Wout, gechaperonneerd door schepentje van opruiming Ruth, ruimt de kak weer op.

Geplaatst in Satire | Een reactie plaatsen

Ballentent met miserietoren

.

De stad Kortrijk trekt 350.000 euro uit om de temperaturen in ‘de glazen schil’ van de Buda miserietoren draaglijk te houden. “Het is hier in de zomer bij momenten een echte bakoven tot vijftig graden celsius boven nul”, zegt Kristof Jonckheere, de narcistische directeur van de Ballentent van BUDA.

Het is inmiddels twintig jaar geleden dat de voormalige brouwerijtoren Tack na een grondige restauratie een plek werd voor internationale wouldbe artiesten en andere creatieve charlatans. Opvallend was de dure ‘glazen schil’ die de toren toen kreeg aangemeten, en dat kostelijk fantasietje brengt tegenwoordig niets dan onheil. Dat komt door onrustwekkende klimaatverandering van Kortrijk en de groeiend opwarming ten gevolge van de Kortrijkse broeikassen uitstoot die de temperaturen in de toren bij momenten ’s zomers tot wel 59 graden celsius hoog laten oplopen. Van een Buda broeinesten-ballentent gesproken !

Schepentjes van cultuur Axel Ronse en schepentje van gebouwen Wout Maddens willen daar nu iets tegen doen. De doenders.

De waterdrager-vastgoeddeskundoloog van schepentje Maddens, Stijn Demeulemeester, zegt hierover, op instigatie van de veel te ver naast zijn schoenen lopende ex-bankloketbediende Maddens, het volgende : “Kijk, we moeten in elk geval iets doen, hoe precies weten we nog in de verste verte niet. We kunnen de artiesten die van de andere kant van de aardbol naar Buda afkomen om hier hun dolle kunstjes bot te vieren op kosten van de stad, toch niet laten creperen in de bakoven van de Budatoren. En in de winter vriest het in die toren tot min negen graden soms. We gaan nu een studiebureau uit het Noorden van Italië aanstellen, het beste is amper goed genoeg, om te laten bekijken en bestuderen om die miserietoren op te warmen in de winter en af te koelen in de zomer, naar analogie van de koeltorens van Doel, ofwel gaan we Daikin moeten inschakelen voor airco. Mocht dat allemaal niet lukken, na er tienduizenden euroots tegen gesmeten te hebben, dan blijft maar één oplossing over : tot de grond afbreken dat gedrocht en er een mini stadsbos neerpoten, afgewisseld met een beekje, wilde beukenhagen voor meikevers, een stadstuintje en een visvijvertje met puiten en met overloopbruggetje tot aan Broelkaai Zes, het oneigenlijk museum van Kortrijk, de stad zonder museum.”

“Talent lanceren”

Toch gaan de internationale artistiekelingen deze zomer nog even de hitte tot misschien wel 59 graden celsius boven nul moeten doorstaan.

Stijn Demeulemeester : “Het gaat hier dan ook niet om een kleine opdracht.Toch is de kans groot dat alles wel achter de rug is tegen de zomer van 2031, ofwel dat de miserietoren definitief tegen de vlakte ligt tegen die datum. Dat zou zeker wel het beste zijn, al kan ik dat niet luidop zeggen. Er gebeuren daar namelijk grootse artistieke dingetjes.”

De Budatoren is eigendom van de stad en Ballentent BUDA staat sedert veel jaren in voor de uitbating. Ze kunnen het niet langer betalen en de stad draait op voor alle kosten. Niemand weet hoeveel en al zeker schepentje Kelly Detavernier niet. Wéét het meegaande Kellietje überhaupt wel iets over de Kortrijkse financies ? Over meer pikante en frivole zaken weet zij meer, daar gaan we hier voorlopig niet verder op in. Love Kelly !

De directeur van de Buda Ballentent, meneer Kristof Jonckheere, met zijn potsierlijke pretenties, een verwaande hansworst, zo vol van zichzelf, een zelfingenomen poseur die zich de peper en het zout van artistiek Kortrijk waant, en graag in hogere artistieke kringen met veel geld vertoeft, en zich onledig houdt met siroop aan de baard te smeren van zijn broodheren uit de politiek en met duiten, bijgevolg erin slaagt meer dan één graantje mee pikken uit de uitbundige subsidieruif, die meneer Kristof dus verklaart ongegeneerd dat Buda Ballentent het enige authentieke kunstenparadijs van de Vlaanders is. Kristof verafschuwt de perverse reactionairen die hem afschilderen als een doortrapte valsemunter, een keizer zonder kleren.

Meneer Jonckheere zegt : “De afgelopen jaren hebben we de Budatoren laten uitgroeien tot een van de grootste werkplekken van de Vlaanders voor podiumkunsten en aanverwanten met veel toonmomenten met telkens wel tien toeschouwers, weliswaar voor niets. Het succes is weergaloos. Vooral de één-op-één voorstellingen met telkens één toeschouwer per scéance veroorzaken telkens een ware volkstoeloop en veel tumult. Op die manier hebben we al meermaals talenten vanuit Nieuw-Zeeland, over Patagonië, Tokyo, Kazachstan, Vuurland, het Oeral gebergte tot Vladivostok binnengehaald. Ze krijgen altijd bed, bad en brood op onze kosten bij B&B Germana Tack op Overleie, een B&B buiten categorie en de beruchtste van de stad Kortrijk. Wie ooit één nacht bij Germana sliep, wil er sterven, en zeker nooit meer elders slapen. Dat is off the record. Op die manier helpen we er volop aan mee om Kortrijk op cultureel vlak internationaal op de kaart te zetten en dat is nodig om culturele hoofdstad van West-Europa te worden. Hetgeen zeer naar de wens is van kersvers schepentje van cultuur Axel Ronse, de meest aimabele veganist uit de beemden van Jabbeke. Doordeweekse Kortrijkzanen hebben geen hoge hoed op van Axel, in hun ogen is hij maar een simpele pias, een boerenjongen uit het putje van de Westvlaanders. Ze dwalen. Voor mij is die Axel een hoge cultuurminnende geest, een provincialist sans frontières, die het vuur uit zijn sloffen loopt voor mij en voor mijn equipe van zevenentwintig voltijdse medewerkers, één chauffeur, twee klusjesmadammen en drie poetsheren, waarvan één poetstransgender. Het werkt.”

“Culturele hoofdstad”

Schepentje van cultuur Axel Ronse zegt : “We staan als stad op de wereldkaart wanneer het gaat over infrastructuur voor de één-op-één dans-en theaterproducties, dankzij de uitstekende werking van Kunsten Ballentent Buda en de gedrevenheid van haar niet te evenaren directeur Kristof Jonckheere, het superbrein achter het succes, een rots in de Kortrijkse culturalistische branding en verre van een ijdeltuit. Kortrijk zal niet door deze man misleid worden als het over kunst en cultuur gaat. Dezulken die beweren dat de Kortrijkse podiumkunstenscène misleid wordt door een stel zwakzinnigen, door een eigengereide stuurman en een meute oplichters, weten niet goed wat ze zeggen. Ach, ze zeggen zoveel, laat ze zeggen. Ik zie Kristof Jonkheere doodgaarne, geen ordinaire fratsenmaker, niet gebukt onder noodlottige grootheidswaanzin of pedanterie, zo eigen aan de kunstensector, maar een dwangmatige vernieuwer. Ik geloof alvast in de man, met hem gaat de Kortrijkse kunstscène een grandioze toekomst tegemoet en we worden culturele hoofdstad van West-Europa, dat beloof ik, wie anders ? Ik reken niet op applaus van de terpentijnpissers, de chagrijnigaards, de treurwilgen, de blinden en de dwazen.”

Een anonieme Kortrijkzaan, een connaisseur, spuwt zijn gal uit : “20 jaar lang al is die Budatoren, de toren van de schande, dé plek in Kortrijk waar intussen duizenden artiesten van over heel de planeet op kosten van de stad grote sier hebben komen maken, onder de mom van ‘werken aan nieuwe dans- of theatervoorstellingen’. En dan die absurde work-shops ! Behalve een handvol ‘artiesten’ staat die toren al jaren leeg, met vijf verdiepingen ! En dat moet allemaal verwarmd worden en binnenkort airco ! Waar gaan we naartoe ! Honderdduizenden euroots werden al in de toren gegooid. En hij staat daar nu te vergaan van miserie, wegens gebrek aan onderhoud. Binnenkort stort hij vanzelf in onder zijn eigen nutteloos gewicht.”

“Prachtig ontwerp, renovatie gelukt, ‘k heb er luxueus van kunnen leven, maar helemaal niet water- en warmtedicht”, riep architect Beel destijds geestdriftig uit. Nu niet meer. Dat zal wel !

Een waakzame Buda waakhond schrijft : “Die Budatoren van de schande is alleen toegankelijk voor de pretentieuze culturele elite. ‘Gewone’ (Kortrijkse) artiesten en amateurs mogen er niet binnen. Niet te verwonderen dat de toren al jaren compleet leeg staat. Behalve voor de dure ‘artists in residence’ van de andere kant van de planeet, die er komen ‘werken’ aan voorstellingen waar geen kat komt naar kijken. Hoeveel heeft die grap al aan de stad gekost ? Hoeveel, schepentje Ronse, schepentje Detavernier ?

De schepentjes zwijgen.
Dat is Kortrijk, de stad zonder museum

Geplaatst in stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

En wèn ne kjér noa Bissegem gewis…

INGEZONDEN STUK

Het algemeen belang

Debielen! Onnozelaars! Achterlijk! Prutsers!… Een greep uit de verwijten aan het adres van het stadsbestuur deze week.

We hadden immers de gedurfde keuze gemaakt om van een filestraat in Bissegem een leefbare straat te maken door het doorgaand verkeer niet meer mogelijk te maken. In die straat ligt ook een school met 500 kinderen.

Een keuze die we samen maakten met een adviesgroep. In die adviesgroep waren onder andere ondernemers, bewoners, verenigingen en schoolgemeenschap vertegenwoordigd. Een jaar lang hebben we zeer grondig en op een constructieve manier met elkaar gediscussieerd. Om uiteindelijk tot deze beslissing te komen.
So far so good.

Toen de plannen bekend werden gemaakt via klassieke en sociale media barstte plots de hel los. Sommigen vinden het echt niet kunnen dat men nu enkele minuten zal moeten omrijden via de ring. Sommigen denken dat dit de doodsteek zal worden voor het dorp. Anderen vrezen dat men moet inboeten op bereikbaarheid. Terechte bekommernissen of niet, iedereen heeft het recht deze te uiten. Maar waarom moeten die verwijten daarbij? Kunnen we niet gewoon op een beschaafde manier van mening verschillen?

Mijn pepe Joël was in een ander tijdperk -zonder sociale media- ook jaren schepen in deze stad. Een graag geziene volksmens. Ik heb veel van hem geleerd. Zo gaf hij me de les om altijd te handelen in het algemeen belang. (Verkeersveiligheid voorop stellen op individuele bereikbaarheid is daar een goed voorbeeld van.) Hij gaf me ook mee, dat welke keuze je ook maakt als politicus, er altijd voor en tegenstanders zijn. En dat moet je respecteren. Dat heb ik heel snel mogen ervaren. Mobiliteit is immers een thema waar werkelijk iedereen een mening over heeft. En in een democratie hoort dat ook zo. Maar kan het alsjeblieft op een beschaafde manier?

Deel deze tekst gerust als je het eens bent. Misschien haalt het wel iets uit?

Axel Weydts
Schepen van mobiliteit

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

A19-R8

PERSBERICHT

Datum: 22/01/2020

HERAANLEG GEVAARLIJK VERKEERSKNOOPPUNT A19-R8: AANBESTEDING ‘TEN VROEGSTE’ EIND 2020

Carmen Ryheul: “Ik betreur de vaagheid in de timing en dring erop aan dat de aanpak van dit berucht zwart punt de hoogste prioriteit krijgt.”

In antwoord op een vraag van Vlaams Parlementslid Carmen Ryheul (Vlaams Belang) laat minister van Mobiliteit Lydia Peeters weten dat ten vroegste eind 2020 tot de aanbesteding overgegaan kan worden van de heraanleg van het gevaarlijke verkeersknooppunt A19-R8. Carmen Ryheul betreurt dat de minister nog steeds geen exacte startdatum kan geven en dringt er op aan dat dit dossier de hoogste prioriteit krijgt “voor er nog meer ernstige ongevallen plaatsvinden.”

Tijdens de voorbije legislatuur werd aan toenmalig bevoegd minister Weyts op geregelde basis een stand van zaken gevraagd over de heraanleg van het gevaarlijk verkeersknooppunt A19-R8. Voor dit ingrijpend project werd trouwens al 13 miljoen euro vrijgemaakt. Dat de aanleg van de verkeerswisselaar dringend nodig is, is duidelijk: de 2 U-bochten op de huidige verkeerswisselaar zijn echt gekkenwerk en ronduit gevaarlijk. Elk jaar gebeuren er tientallen ongelukken met gewonden. De gemeenteraad van Kortrijk gaf zijn goedkeuring om de weg van de stad over te dragen aan de Vlaamse overheid zodat het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) het nieuwe verkeersknooppunt zou kunnen realiseren realiseren.

Lydia Peeters – Weyts’ opvolger als minister van Mobiliteit – laat nu in antwoord op een parlementaire vraag van Vlaams Parlementslid Carmen Ryheul (Vlaams Belang) weten dat “de onderhandelingen voor de grondverwerving bezig zijn” en dat er “gewerkt wordt aan het opstellen van de aanvraag (inclusief gedetailleerde plannen) voor de omgevingsvergunning.)” Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) zou plannen om deze aanvraag begin 2020 in te dienen. Ondertussen worden de opdrachtdocumenten (bestek, plannen, …) opgemaakt. Volgens de minister zal er ten vroegste eind 2020 tot aanbesteding overgegaan kunnen worden, maar moet “de start van de werken en de fasering van de werken moet nog grondig bekeken worden.” Een exacte startdatum kan de minister niet geven.

Carmen Ryheul betreurt dat ook in 2020 de bulldozers nog niet zullen aanrukken voor de start van de heraanleg van deze gevaarlijke verkeerswisselaar. “Een exacte startdatum kan nog niet gegeven worden en de minister blijft zeer vaag in haar antwoorden, zodat te vrezen valt dat de start – laat staan de oplevering – van de werkzaamheden nog wel eens zeer lang op zich zou kunnen laten wachten”, aldus Ryheul.

Het parlementslid dringt er bij minister Peeters dan ook op aan om de aanpak van deze gevaarlijke verkeerssituatie absoluut prioriteit te geven: “Het knooppunt van de R8 met de A19 is een zeer berucht zwart punt in West-Vlaanderen. We kunnen maar hopen dat er geen nieuwe ernstige ongevallen plaatsvinden vooraleer de minister het licht op groen zet.”

Carmen Ryheul, Vlaams Volksvertegenwoordiger en gemeenteraadslid
Wouter Vermeersch, Federaal Volksvertegenwoordiger en fractieleider

Bijlage: antwoord minister

Auteur: Carmen Ryheul
Email: woutervermeerschvb@gmail.com
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Adres: Plaats: Kortrijk, Vlaanderen
Telefoon: 0491/91.62.74
Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/vrg_en_antw.213.pdf

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

LEZ

Volgens schepentje Philippe De Coene, op de nieuwjaarsreceptie van de sossen, komt er geen lage-emissiezone in Kortrijk.

Geconfronteerd met de akelige lez-toestanden in Gent en Antwerpen, waar ze mee in het bestuur zitten, beginnen de sossen te panikeren als ze eraan denken dat hun eigen achterban en kiespubliek het zwaarst getroffen wordt door deze schandelijke pesterij. Bovendien, de kiesdrempel wenkt.

Ook in Kortrijk stond de lage-emissiezone hoog op de agenda van schepentje van mobiliteit Axel Weydts, want zegt Weydts : “het staat in het bestuursakkoord en een bestuursakkoord is geen vodje papier, dus ik ga ervoor.”

In het Kortrijks bestuursakkoord staat inderdaad : Een lage emissiezone, die de grootste vervuilers weert, kan deel uitmaken van het nieuwe mobiliteitsplan. We voeren dit gefaseerd in, in nauw overleg met de andere Vlaamse (centrum) steden en de regio waarbij we bewaken dat mensen met een bescheiden inkomen niet geraakt worden.

Nu wordt Weydts teruggefloten door de autoritaire De Coene, de échte burgemeester van Kortrijk.

De Coene : “We gaan niet voor een lage-emissiezone. Volgens onze berekeningen brengt dat geen aarde aan de uitstoot-dijk. We gaan onze eigen mensen met hun oud dieseltje toch niet op kosten jagen zeker ? Ik ben niet zot hé, ik voel aan mijn water dat we in 2024 geliquideerd worden als we ons aan de zotternij van een lage-emissiezone wagen. Vincent Q zou het natuurlijk wèl doen, zijn publiek rijdt met dure SUV’s, wat kan het hen schelen ?”

Volgens deskundologen in de politieke psychologie is het volgende al lang bewezen :
De Coene is een despoot, een machiavellist pur sang. Politieke collega’s uit meerderheid en oppositie omschrijven de man als een megalomane mooiprater, een machtswellusteling pur et dur, een sektarische leermeester, een politiek roofdier, een hooghartige betweter en een dubbeltongige veelprater. De Coene is ervan overtuigd dat het beter is gevreesd dan bemind te worden. Toch wil hij niet gehaat worden en daarom streeft hij ernaar barmhartigheid, betrouwbaarheid, oprechtheid, mededogen en empathie uit te stralen. De schijn te wekken dat hij over deze eigenschappen beschikt maakt de man onberekenbaar en gevaarlijker dan een psychopaat. De machteloze burgemeester Van Quickenborne zit gevangen in zijn houdgreep en is het slachtoffer van de drijverijen van deze doortrapte dwingeland. Volgens de Naturalisten is de mens van nature geneigd tot het kwade, en De Coene is het levend bewijs van deze stelling. Deze pessimistische visie, een naturalistisch uitgangspunt van toepassing op De Coene, vindt ook aanhangers binnen het schepencollege en binnen heel de Kortrijkse politieke diergaarde.

Schepentje Weydts moet nu dik tegen zijn goesting zijn staart intrekken. Het onfortuinlijk schepentje verliest veel pluimen. Hij trekt zich pruilend terug op de schoot van zijn secretaresse.

Verwijtend zegt De Coene : “Axel, je bent een moeilijke jongen, waarom wil je niet meewerken met mensen als ik die het beste met je en met de Kortrijkzanen voor hebben ?”

Geplaatst in stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

Trambus

Trambus in Doorniksewijk.

De trambus van 24 meters lang die om de tien minuten door de Doornikswijk in een aparte bedding zal razen, komt er hoe dan ook volgens schepentje van mobiliteit Axel Weydts.

In de Doorniksewijk wordt éénrichtingsverkeer ingericht, dat kan niet anders. Alleen binnenkomend verkeer zal nog mogelijk zijn. Uitgaand verkeer zal niet meer mogelijk zijn en er zullen tientallen parkeerplaatsen, o.a shop&go, sneuvelen. Ook dat kan niet anders.
Doorniksewijk wordt een autostrade in de stad, de vijftig handelszaken worden de dupe van de trambusobsessie van het stadsbestuur, meer bepaald van schepentje Axel Weydts. Het fantasietje zal 6 miljoen euro’s kosten aan de Kortrijkzanen.

Schepentje Axel Weydts, in zijn uitbundige wijsheid, zegt : “Kijk, het recht op luiheid is niet aan mij besteed. Ik ben een doener, geen babbelaar en ik zeg u dit. Ja, die sneltrambus komt er, zeker tegen ten laatste 2024. Ik hou me daar al meer dan drie jaar mee bezig en het wordt de kroon op mijn postje als schepentje van mobiliteit. Dat er tegenstand is van vijftig kleine commerçantjes van de Doorniksewijk, so what ? Het was te verwachten en te voorzien. Kleine commerçantjes zijn nu eenmaal oerconservatief en altijd tegen veranderingen, maar daar kan ik als schepentje geen rekening mee houden. Dat er een twintigtal hun deuren gaan moeten sluiten, is maar een kleine prijs die niet opweegt tegen de enorme voordelen van die sneltrambus van 24 meters lang om de tien minuten heen en terug, dit is dus om de vijf minuten. By the way, er zijn al schoenwinkels, pralinewinkels, bakkerijen, slagerijen, vismarchands, traiteurs en kleerwinkels genoeg in het volle centrum. Bovendien, het zijn allemaal witte monoculturele geboren en gespogen Kortrijkzanen daar in de Doornikwijk, dat kan beter, diverser, gekleurder, internationaler en multicultureler. Leeggekomen panden kunnen ingevuld worden door pita-kebabs, döner-kebabs, gewone kebabs, barbershops voor heren en kinderen, meeneem-vietnamezen, Afrikaanse telefoonwinkels, Chassidische verkleedwinkels, pastabars, wassalons, nightshops, halal beenhouwers en interimbureau’s. Als al dat multiculturele geen aanwinst is ! En het gezanik over Kortrijk Spreekt, daar moet ik eens goed mee lachen. Dient alleen voor aanplanting van bomen, windmolentjes, halal slachtvloeren, hondenweiden, siklettevervuiling, sigarettenpeuken, losse tegels, het gooien van confetti en voetzoekers, publieke pissijnen of de kleur van vuilnisbakken. Toch niet voor ernstige zaken waarvoor ik specialisten en deskundologen inhuur en waarvan kleine commerçanten geen jota begrijpen. Mijn collegaatje, het onvolprezen schepentje Ruth, houdt zich nu bijvoorbeeld voltijds met siklettevervuiling, sigerettenpeuken, het opruimen van zwerfkatten en hondendrollen en de inspraak van de Kooigemnaren bezig. Ruth is goed bezig. Ook mijn burgemeester Vincent staat achter mijn grandioos trambusplan, Vincent spreekt zelfs van een Kortrijkse Champs-Elysées, een boulevard van gebroken dromen voor vijftig kleine commerçantjes dat wel, maar een geweldige opportuniteit voor een multiculturele en diverse boulevard waar de 133 culturen die onze stad bevolken aan hun trekken kunnen komen. Meer kleur in de Boulevard de Tournai ! Ik moet dat doen, ik wil niet door mijn burgemeester als een dood konijn van de trappen van het stadhuis gestampt worden. Ik aanvaard niet langer de verbale terreur en het cynisch nihilisme van de beroepsmopperaars, de bekrompen kleine commerçantjes van de Doorniksewijk, sommigen met een pastoorsgezicht. Ik moet ze niet. Ik ben daarom nog geen akelig schepentje. Gebelgd ben ik al lang niet meer over zoveel roddel over mijn persoontje. Ach neen. Gelukkig nieuwjaar!”

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen