Ondernemende doenders

Ondernemers: durvers, doeners én dromers,

Beste lezer,

Je las het ongetwijfeld in Het Laatste Nieuws, of je zag het misschien passeren op een van je sociale media. Het artikel over de premies van de Vlaamse en de federale overheid, doorspekt met enkele getuigenissen van zelfstandigen die onterecht gebruik maken van de verschillende systemen. De commentaren op de diverse fora kunnen we ons al levendig voorstellen. Van fraudeurs tot zakkenvullers over geldwolven. Dat vinden wij – West-Vlaamse KMO bedrijfsleiders – spijtig. Wel hierom.

12 weken geleden werden wij getroffen door de coronacrisis. In de bewuste week voorafgaand aan vrijdag de 13de maart werden al talloze events afgelast om grote bijeenkomsten te vermijden. Toen nog met het idee om uit te stellen. Niets bleek minder waar. Van uitstel kwam algauw afstel. En op vrijdag 13 maart ging het economisch weefsel helemaal op slot. Horeca sloot, winkels moesten dicht en niet-essentiële sectoren moesten de deuren sluiten indien niet veilig gewerkt kon worden. Dat had een immense invloed op de ganse productie- en distributieketen, waar ook wij als KMO de gevolgen van droegen.
Als ondernemer dachten we toen terug aan onze begindagen. De keuze tussen werken voor een baas of werken voor mezelf. Maar daar horen ook onlosmakelijk andere keuzes bij. Die tussen de sociale zekerheid als vangnet bij ziekte of doorwerken omdat er anders geen brood op de plank komt. Die tussen elke maand een vast loon of elke maand opnieuw de onzekerheid over inkomsten. Die tussen afgebakende werkuren of dag en nacht klaarstaan voor uw klanten. Wij kozen voor het ondernemen, ook al gaat dat gepaard met stress, druk, onzekerheid en moeilijke begindagen. We kwamen er wel.

12 weken geleden keken we allen terug naar die begindagen. De aarzeling sloeg toe. Bij de ondernemer die pas was opgestart, maar ook bij de ondernemer die al jaren bezig is. Was het zelfstandig ondernemerschap een goeie keuze geweest? Waarom gingen we niet werken als arbeider of bediende? Waarom waren we eigenlijk zelfstandige? Moeten we stoppen of doorgaan?

Nu, 12 weken later, is het antwoord op de vragen meer dan duidelijk. We gaan door, zoals we altijd zullen doen. Want als ondernemers hebben we een impact op de maatschappij. Een economische impact: we stellen mensen te werk, we brengen producten en diensten op de markt, we innoveren … Maar ook een sociale impact: we brengen ook mensen samen, we leren mensen dingen aan, we maken het leven iets makkelijker. En leuker ook, want ook wij – ondernemers – zorgen voor de belevering van jouw favoriete café; voor het opstellen van podium, klank en licht voor dat ene concert waar je al zolang naar uitkijkt; en voor dat welverdiende ijsje op een warme zomerdag. Onze invloed op de samenleving is duidelijk breder dan louter jobcreatie en een bijdrage tot het bruto binnenlands product.
Nu, 12 weken later, willen we opnieuw doen waar we goed in zijn. En dat is ondernemen. De handen uit de mouwen steken om ons land en haar economie er terug boven op krijgen. Wij willen ook onze medewerkers terug aan het werk zetten, onze klanten beleveren, onze producten en diensten terug op de kaart zetten. Kortom, gewoon onze job doen.

Nu, 12 weken later, proberen de meeste ondernemers er het beste er van te maken. We konden de afgelopen weken mondjesmaat terug aan de slag. Velen aan een omzet die lager ligt dan gewoonlijk. Hard werkend en knokkend terug op zoek om ons team samen te krijgen, naar de glimlach van onze klanten, naar die meerwaarde voor de maatschappij en naar het samenwerken met mensen.

Nu, 12 weken later, kijken we ook terug op de afgelopen 12 weken. En wij hebben als ondernemer wat lessen geleerd. Vaak met één conclusie: wij ondernemers zijn creatief genoeg om onszelf hierdoor te spartelen. We hebben nieuwe verkoopkanalen opgezet; we herbekeken ons productaanbod en onze dienstverlening, soms in het verlengde van wat we kenden, soms totaal iets anders; we zochten en vonden nieuwe leveranciers én klanten. Kortom, we bleven niet bij de pakken zitten.

En ja, we hebben ook steun gekregen van de overheid. Steun waar tot nu toe niemand moeilijk over deed. Steun aan een KMO-bedrijfsleider om deze moeilijke tijd te overbruggen. Voor zichzelf, maar ook voor zijn gezin, zijn werknemers, zijn leveranciers en klanten.

Maar laat ons eens 12 weken vooruitgaan in de tijd. Horeca start terug op. We kunnen terug samen op een terrasje genieten van een pintje of een glaasje wijn. Dat is goed nieuws voor jou als levensgenieter, maar ook voor de caféuitbater, zijn obers, zijn drankleverancier, zijn horecagroothandel …

Ook kleine eventjes komen terug op de kalender. Dat is goed nieuws voor jou als muziekliefhebber, maar ook voor de artiest, zijn band, de podiumbouwer, de freelancer die het klank en licht regelt, de graficus die de affiche ontwerpt …

Over 12 weken zullen ook de meeste financiële tegemoetkomingen uitgedoofd zijn, op een paar sectorale uitzonderingen na. Wij proberen als werkgever zoveel mogelijk werknemers terug aan het werk te zetten én aan het werk te houden. Het unieke systeem van de tijdelijke werkloosheid heeft hier alvast meer dan ooit zijn nut bewezen.

Maar als ondernemer evalueren we ook. En dromen we over een betere toekomst.

Een toekomst waarin patronale bijdragen tot eind 2022 geschrapt worden. Zo wordt ons de nodige zuurstof gegeven om onze werknemers aan boord te houden. Wat we uitsparen investeren we in de opleiding van onze werknemers of zelfs in bijkomende aanwervingen.

Een toekomst waarin administratieve vereenvoudiging en een efficiënter overheidsapparaat hand in hand gaan. De crisis bewees reeds dat bepaalde aanvraagprocedures snel en eenvoudig kunnen verlopen. De uitgespaarde tijd en kosten investeren we graag in het eenvoudiger maken van onze eigen processen of het ontwikkelen van nieuwe diensten en producten ten voordele van onze klant of consument.

Een toekomst waarin de kosten die we maken en de investeringen die we doen om ons aan te passen aan ‘het nieuwe normaal’ kunnen genieten van een verhoogde aftrek. Wat we uitsparen investeren we graag in extra dienstverlening om het vertrouwen van onze klant en consument opnieuw te verhogen.

Een toekomst waarin de fiscaliteit eenvoudiger en transparanter is, met een verlaagde belastingdruk. Want België behoort nog steeds tot de koplopers op het vlak van fiscale druk, zowel voor ondernemers als voor werknemers. Die uitgespaarde belastingen investeren we graag in ons bedrijf en onze mensen of reserveren we als buffer voor een volgende tegenslag.

Een toekomst waarin de betalingstermijnen tussen bedrijven, overheden, klanten en leveranciers op globaal niveau gelijkgesteld wordt. Zo vermijden we de financiële wurggreep van grote spelers.

Een toekomst waarin zelfstandige ondernemers, zoals winkeliers, freelancers en kmo-bedrijfsleiders, niet aanzien worden als fraudeurs, geldwolven en zakkenvullers. Want ook wij strijden elke dag. Zowel om te overleven, als tegen de perceptie die enkele uitzonderingsgevallen met zich meebrengen.

Een toekomst waarin alle ondernemers de financiële ademruimte hebben om dergelijke crisissen zelf te kunnen overbruggen, zodat steunmaatregelen gericht kunnen worden ingezet bij zij die het zwaarst getroffen zijn.

Een toekomst waarin we schouder aan schouder staan. Burgers, overheden, organisaties & ondernemers. Met één gemeenschappelijke visie: samen werkend en samenwerkend bijdragen aan een betere toekomst.

Dat is de toekomst van onze dromen. Dat is de toekomst waar wij voor strijden.

Doen jullie mee?
Met ondernemende groet,

De West-Vlaamse Ondernemers:

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Oxymoron

“Burgemeester Vincent Van Quickenborne is een oxymoron”

Dat beweert Kortrijkwatcher Frans Lavaert en Frans zit er nooit ver naast.

Kortrijkwatcher Lavaert doet, uitbundig gemondmaskerd, zijn glorieus verhaal :
“Hhmmm, euhhh…Hatsjiieee..het woord oxymoron viel me eerst nog niet te binnen, nadat ik het boekje Mieke Maaike’s obscene jeugd had herlezen. Ik was al enige tijd op zoek naar een zeer moeilijk woord dat geen Kortrijkzaan verstaat, of het zou Peter Lanssens moeten zijn, en eerst dacht ik aan de woorden zeverzwijn, schaamlippentongzoener en zoldersnol om onze burgemeester te typeren, maar de fatsoenspolitie waakt en zo kwam ik op het woord oxymoron, een properder en nog moeilijker woord dat ik destijds zelf wetenschappelijk bestudeerd, geanalyseerd en geïntroduceerd heb tijdens mijn studies regentaat in het nederlands en in de geschiedenis aan de onderwijzersschool van Torhout of all places. Dat was in een les vreemde woorden, waarbij onze leraar, laten we hem Edgard noemen, op een dag de vraag naar onze kop slingerde en ons als huistaak meegaf, om een zeer moeilijk, bizar en onbegrijpelijk woord op te zoeken en er een peper van 15 bladzijden over te plegen. Plichtsgetrouw heb ik toen in de bib van Torhout de 36 delen van de beruchte Britannica van de eerste tot de laatste letter doorploegd en ik kan nu nagenoeg 7 van de 36 delen uit het blote hoofd opzeggen, maar dit terzijde. Bijna ten einde raad op zoek naar het allermoeilijkste woord ter wereld, een woord dat niemand in heel Torhout en omstreken verstond, en een inzinking nabij, stootte ik op een warme zomeravond, na het achterover kappen van een bottel jonge bokma, op hét woord der woorden dat me neerbliksemde : OXYMORON. Ik was als van de hand gods geslagen. Om een lang verhaal kort te maken, dat was in het laatste van mijn 2-jarige regentatenstudie en ik behaalde met de grootste onderscheiding met felicitaties van de jury het diploma van regent in het nederlands en in de geschiedenis. Met één woord in mijn vocabulaire waarmee ik in stilte hoopte ooit in mijn carrière ermee voor de pinnen te komen en ermee furore te maken en heel Kortrijk met mijn geweldige eruditie te overklassen. En het is toch wel gelukt zeker! Toegepast op burgemeester Van Quickenborne dus. Kijk, de omhooggevallen Van Quickenborne wil maximale nationale stedelijke zichtbaarheid, en dat gaat natuurlijk niet. Het is het een of het ander. Ofwel hangt hij in Brussel uit, maakt hij er drie, vier dagen per week grote sier en geeft hij het nacht-en bordeelleven een nieuwe boost, ofwel zit hij in Kortrijk gevangen tussen twee onverbiddelijke matrones Tiene Castelein en Nathalie Desmet die hem als een pekineesje aan de ketting houden. De kans dat deze tegenstelling lukt is enorm klein. Als fractieleider moet hij drie dagen in Brussel uithangen om zijn fractie in de gaten te houden, want die zitten soms wel eens in de etablissementen en kaberdoezen in de kleine zijstraatjes op een steenworp van het parlement. En dat is ruimschoots onvoldoende om te beantwoorden aan de eisen van hun hoogverheven taak. Het is een publiek geheim dat sommige van zijn fractieleden nogal eens naast de pot pissen om het zo te zeggen, en aan dat wild gezeik wil Vincent paal en perk stellen. De kans is enorm klein dat het hem lukt, maar hij zal proberen. Dat is natuurlijk allemaal oud nieuws wat ik hier vertel, maar ik wil de oorverdovende stilte doorbreken en de virtuele werkelijkheid waarin Van Quickenborne werkt, leeft en de onwillige vrouwen ambeteert, aan de kaak stellen. Als oudere jongere denkt onze burgemeester genoeg ervaring te hebben om zijn gezag te vestigen en de VLD krabbenmand in de Kamer in het gareel en buiten de bordelen te houden. Dat hij beloond werd voor zijn hand en spandiensten aan voorzitter Lachaert met het fractieleiderschap, stond in de sterren geschreven. Een cadeau van netto 3.000 euroots extra per maand, welgekomen voor de afbetaling voor zijn villa met zwembad in het Kortrijks quartier milliardaire. Inmiddels laat onze burgervader zijn geliefde stad Kortrijk deerlijk in de steek en dreigt schepentje Arne Vandendriessche, gechaperonneerd door schepentje Ruth Vandenberghe, de macht te grijpen. Ja. We hebben de politiekers die we verdienen. Workers !! Voortdoenders!! Dat is toch godgeklaagd ?”

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen

Promenade de Courtrai

Dag beste jarretelvriend,

Lang geleden, maar ik mocht ons kleinburgerlijk Kortrijks stadje een heel lange tijd niet uit wegens Corona-dam en ramadan in een maand. Van het goede te veel voor een modale Kortrijks burger.

Maar nu…in het geniep terug in mijn buitenverblijf, een klein 6 kamer appartementje met 40m² balkonnetje op de Promenade des Anglais (als stads coördinator op pensioen) op rust in zonovergoten Nice.

Hier lees ik nu eindelijk de echte Kortrijkse waarheid, mij bezorgd door goed bevriende Kortrijkse burgers. Geen blauwgekleurde stadspamfletjes op FB gedumpt door PL in opdracht van VVQ.

Weet je de laatste Kortrijkse nieuwtjes al:

V.V.Q gaat voor minister en zou A.V.D.D voordragen als burgervader ad interim wegens W.M veel te licht bevonden door VVQ (en dat wil veel zeggen in deze)
• Voor K.D.T heeft V.V.Q de gedwongen collocatie aangevraagd. Ze is gewoon volslagen gek geworden van het voortdurend moeten liegen en oppoetsen van de stadsfinanciën. Een mens zou van minder de broek (of in haar geval string) laten zakken tot op de enkels.
• De Brugse schepen van Kortrijkse cultuur A.R., in dit geval veel kul-weinig tuur, keek in de spiegel en zag dat het goed was (dat dacht hij zelf tenminste). Steekt nog enkel pauwenveren in een pijnlijke plaats en gaat paraderen bij de cultuurmadammen die kwijlen voor deze Narcistische Adonis op sterk water.
• Onze onvolprezen sociale socialistische partij-opa Ph.D.C lijkt reeds te denken aan zijn pensioentje…zo stil is het daar bij bullebak PH., of hebben ze hem al op sterk water gezet bij de sossen?
A.W. de fietsende schepen van “Snobiliteit” op mobiel vlak is de enige die zichzelf blijft. Een waardige vervanger in de ruim overstijgende trap van Baas Ganzendonck Rudolf S (ex schepen, ex vervangend burgemeester) heeft speciale kaki hemden gekregen een 42 met een XXXXLLL-kraag om zijn dikke voldane nek in weg te moffelen.
• De rest van het schepencollege kan je niet inschatten wegens …niet wakker

Noblesse oblige: de oppositie, de “wie” zegt u, oppositie in Kortrijk, ze bestaat niet???

Kortrijk is bij mijn weten een van de enige centrumsteden waar er quasi geen oppositie meer bestaat. Een bende makke schapen die het uurtje toegestane blaffen tegen de maan zelfvoldaan hun “oppositie’” noemen.
Benjamin, Mia, Hannelore en de rest van dat CD&V gedrocht …. Eerder de schone slapers in het bos.
David en Mattie en co: Groen gezaag en geklaag, maar slijmen naar V.V.Q dat het een lieve lust is

Vlaams Belang: jongens leg eens een andere plaat op…jullie hakken jezelf in mootjes en nochtans is het veelbelovend begonnen maar nu staan jullie stil. We weten allemaal dat jullie wel een deel gelijk hebben. Men beweert dat de integratie volledig is mislukt, de gezinshereniging enkel een wegschenken van geld en privileges is met als nut het stemmen ronselen heeft. Nooit vraagt er ook maar één politiek verantwoordelijke naar een analyse van die ontluisterende gegevens, ook onze V.V.Q die als een kwispelende, kwijlende keffer achter de stemmetjes van deze mensen loopt…zielig personage.

En de rest van het politiek braakliggende politieke veld dat Kortrijk heeft :

PVDA: gevaarlijk links, maar dan zonder echte grote voorbeelden, de klaag & zaagmadammen van de Kortrijkse achtergestelde buurten. Maar voor de rest niets dan geblaat en gezaag.
Wat kunnen ze vanwege de PVDA nu enkel zeggen dan: “haal het geld bij de rijken want wij werken toch al niet”, of verder ook nog: “we zijn dik betaalde coördinatoren die de coördinators moeten coördineren om zaken te coördineren.”

Deze manier van mensen op een job te zetten werd destijds uitgevonden door rode PDC en blauwe VVQ. Zo konden ze verbergen dat zij die, zoals ze destijds luidkeels beweerden, het stadhuis zouden uitkuisen van de door de CD&V aangebrachte ambtenaren, nu zelf hun lieve vriendjes onder een andere noemer inschreven. Er zitten in Kortrijk meer coördinatoren, directeurs en straathoek- en andere (werkers !!!) dan de echte noeste stadsmedewerkers die we allemaal kennen en die echt hun job, gecontroleerd dan ook nog een keer moeten uitvoeren. (Containerparkwachters, ruimdienstmedewerkers, groendienstarbeiders en dergelijke) Van de anderen, de coördinators en dergelijke verlos ons heer.

Kortrijk Vooruit: het clubje van Geo & co, die zijn stilletjesaan terug bij elkaar gekropen, ze komen terug naar buiten nadat ze een jaar lang hun wonden hebben gelikt. Aan de deur van hun lokaal zie je regelmatig beweging van nieuwe leden (ondanks het ophokverbod, mag dat wel mijnheer de Voorzitter?)
Blijkbaar, en dat volgens de geruchten in de Kortrijkse zakenwereld, hebben ze nu een vrouwelijke lijsttrekker gestrikt met naam en faam…wie weet horen we daar nog iets van, anders gaat de fun er rap af zijn in Kortrijk met oude wijn in nog oudere zakken.

Dag jarretelvriend van mij en tot ziens op mijn promenade.

Edgard Bonavonture

( Courtrai le 25-11-1950°)

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Lago

LAGO staat klaar op de startblokken

Datum: 19/05/2020

Beste,

De opluchting bij LAGO zwemparadijzen is groot nu de eerste stapjes naar een volledige heropening van de sport- en recreatiecentra ingezet werden en al enkele teamleden weer op de startblokken staan. Dankzij de beslissingen van de Nationale Veiligheidsraad opende op 18 mei het schoonheidssalon B’eau Wellness in LAGO Gent Rozebroeken opnieuw haar deuren en warmden de fitnessinstructeurs in LAGO CLUB Zwevegem zich op om de conditie van de clubleden opnieuw aan te scherpen tijdens outdoor groepslessen.

LAGO zet alles op alles om ook de zwembaden, de volledige LAGO CLUB fitnesscentra, Rest-eau-café brasserieën en binnenspeeltuin Speelpunt in optimale omstandigheden te laten hervatten wanneer er groen licht gegeven wordt.
Algemeen directeur Diether Thielemans aan het woord: “Ondertussen wordt er verder gewerkt om ook alle LAGO subtropische zwembaden in optimale omstandigheden te laten hervatten. We weten dat zwemmen geen extra risico’s inhoudt en dat zwemmen en plezier maken bijdragen aan je gezondheid en levensgeluk. In onze centra komen natuurlijk veel mensen samen, wat om voorzichtigheid vraagt, maar ik hoop toch dat we met de juiste maatregelen de zomer in het zwembad kunnen doorbrengen! Nu meer dan ooit gaan we er voor om elke bezoeker een vlekkeloze service en plezierige ervaring te schenken. Blijf ondertussen veilig en vergeet alvast niet te dromen van de zomer!”

Meer informatie kan u in bijlage vinden.

Auteur: Elewin KORTRIJK WEIDE
Email: kortrijkweide@lago.be
Organisatie: LAGO Kortrijk Weide
Adres: Nelson Mandelaplein 19
Plaats: Kortrijk
Telefoon: 056441155
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/200519LAGO.pdf

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Stadskas met een gat in

Over de stadsfinancies doen de wildste geruchten de ronde.

We laten de onvolprezen Kortrijkwatcher zijn gifgroene gal uitspuwen : : “Het Kortrijks stadsbestuur is één pot machiavellistisch nat. En dan dat schepentje van financies Kelly Detavernier ! Wat een arrogant wijf, zeg. Kijk, het zit zo. Het is met de stadsfinancies een totale chaos, erger, het is een mesthoop waar geen kat nog wijs uitgeraakt, laat staan schepentje Kelly die de wanhoop nabij is en ermee dreigt haar schepenpostje over de haag te smijten. De verliezen stapelen zich op, de stadskas staat nog droger dan de kut van een straathoer in tijden van corona. De strategische buffers zijn gesmolten als sneeuw in de zon..Jaah zeg ! Dat is wel zéér curieus, om vijf redenen. Ik noem er vier. Eén : schepentje Kelly dacht dat het zou volstaan, zoals in de tijd van de corrupte burgemeester De Clerck, om een beetje te zitten rond de pot te draaien en te liegen als een ketter in de gemeenteraad. Twee : het schepentje is méér bezig met zichzelf en de keuze van haar goedkope parfums en haar pantalons van twee maten te klein waaruit al haar vormen onbehoorlijk puilen, dan met de lege stadskas. Drie : die Kelly verstaat er geen jota van, ook niet van de leugens die haar financiële ambtenaren, directeuren en onderdirecteuren haar op de mouw spellen. Vier : Kelly verlangt maar één ding : weer met haar aanbidders te kunnen hijsen en frunniken op de betere Kortrijkse terrassen. Het schepentje ligt niet van veel dingen wakker, en nog het minst van al van het gat in de Kortrijkse financies. Ik vat samen : schepentje Kelly Detavernier is een omhooggevallen parademadam, ze begint kapsones te etaleren en aanstellerig te doen tegenover wat zij als lastposten en azijnpissers beschouwt, telkens als ze zich gepakt voelt op haar financiële bekwaamheid. Waar zou ze het geleerd hebben ? Kortom, ik moet haar niet, samen met velen van mijn aanhangers. Geef mij maar de politieke klassebak Wouter Vermeersch en zijn chaperonne Carmen Ryheul, een crème van een gezelschapsvrouw. Had ík maar zo ene in mijn kot. Dat Vermeersch volgens regenboogschepentje Axel Weydts een neo-fascist pur en dur is, ok dat is zo, et alors ? Ik kan daarmee leven. Beter een bekwame fascist die zijn werk doet en de burgemeester op elke gemeenteraad het bloed van onder zijn nagels pest, dan zo’n groene Khmer als die Matti Vandemaele, in mijn ogen een volslagen idioot, maar wel een gevaarlijke. Wat Hannelore Vanhoenacker betreft, zij is een compleet onnuttige tsjevin die in elke gemeenteraad maar wat softe, saaie en inhoudsloze praatjes zit te debiteren en zo diep mogelijk in het gat van de burgemeester wil kruipen. Een gevoel van terneergeslagenheid bekruipt haar, telkens als ze merkt dat het gat van de burgmeester al vol met pluimstrijkers zit. Misschien is een goede beurt thuis of buitenhuis een uitweg uit haar maandelijks passioneel gekakel, smachtend oog in oog met de burgemeester in de gemeenteraad. Dat het nu vanop afstand via de webcam vanuit haar slaapkamer gebeurt, is een reden temeer om met Hannelore toen doen te hebben, en dat heb ik. En nu roept mijn amante, de tomatensoep met ballekes is gereed.”

Geplaatst in stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

VLD Slangenkuil

Onze undercover agent Didier Nayaert vraagt ons om deze column van Noël Slangen op onze populaire blog te plaatsen. Een column met een erevermelding van onze burgemeester Vincent Van Quickenborne.

Noël Slangen overschouwt in zijn gastcolumn (HLN maandag 18 mei 2020) de politieke week.

Deze week zijn er nog eens verkiezingen. Niet voor een regering deze keer, maar voor wie mee die regering mag vormen. De leden van Open Vld kiezen deze week namelijk hun nieuwe voorzitter. Tegen het einde van de week weten we of een van de vier kandidaten een meerderheid haalt, of dat er een tweede ronde komt. Als de hoeveelheid lawaai de uitslag bepaalde, zou Els Ampe een goede kans maken. Maar als het op stemmenaantal aankomt, zal de strijd zich ongetwijfeld afspelen tussen Bart Tommelein en Egbert Lachaert. Voor Ampe is de race al nuttig als door haar resultaat een tweede ronde nodig is. Op dat ogenblik zullen Tommelein en Lachaert haar het hof maken, omdat het vanaf dan op iedere stem aankomt. Het epicentrum van deze verkiezing ligt dan helemaal in de kustprovincie.

Ampe is immers oorspronkelijk van Oostende en verblijft daar nu ook, terwijl Lachaert op de uitdrukkelijke steun kan rekenen van Kortrijks burgemeester Vincent Van Quickenborne. Bij haar Brusselse partijgenoten is Ampe totaal verbrand. Een exit naar een mooie plek op een West-Vlaamse lijst is de enige manier waarop ze haar politieke carrière kan verlengen. Dat Vincent Van Quickenborne zich vrij vroeg in de voorzittersstrijd manifesteerde met zijn steun voor Lachaert, hoeft niet te verbazen. Zijn ster was tanende onder het voorzitterschap van Gwendolyn Rutten en het laatste wat hij wil, is dat Tommelein de nieuwe numero uno van de kustprovincie wordt. Waar de politieke loopbaan van Tommelein gekenmerkt wordt door een bijwijlen slaafse loyaliteit, heeft Van Quickenborne zijn carrière gebouwd op een zelden vertoond opportunisme. Zijn loopbaan kent meer bochten dan een doorsnee racecircuit.

Opvallend is dat Lachaert en Tommelein inhoudelijk amper verschillen. De gebruikelijke clichés over inspraak van de basis en een eigen smoel hebben vliegen heen en weer, zoals in iedere voorzittersstrijd. Maar over de politieke koers van de partij valt er geen tegenstelling te ontdekken. Dit is dan ook geen strijd om ideeën, maar een strijd om de macht. Als vanouds valt de liberale partij immers uiteen in twee tegengestelde groepen. De ene kristalliseerde zich rond ontslagnemend voorzitter Gwendolyn Rutten en haar as met Maggie De Block, aangevuld met de mensen die tijdens haar voorzitterschap beloond werden, zoals Bart Somers en Patrick Dewael. Dat is de Tommelein-fractie. Daartegenover staat de Oost-Vlaamse tandem Egbert Lachaert en Alexander De Croo. Die laatste is de grootste troef van Lachaert. Na zijn kwakkelend voorzitterschap heeft De Croo zich ontwikkeld tot het blauwe baken van vertrouwen en degelijkheid. Bij de Vlaamse en Franstalige liberalen is hij vandaag zowat de enige waar mogelijk premiersbloed door de aderen stroomt. Meer nog dan een voorzitter, kiezen de leden van Open Vld dan ook welke fractie de macht verwerft over het blauwe fabriekje.
NOËL SLANGEN

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Foef

De foef van Arne.

Maandag 11 mei. 9.30 u. Toegang Lange Steenstraat.
De winkels beginnen open te gaan en de eerste kooplustigen arriveren.
Aan de toegang staan bewakers (stewards van de stad) die de bezoekers aanspreken waar ze moeten lopen en hoe zich moeten gedragen, en dat een mondmasker door de Veiligheidsraad sterk aanbevolen is, op straat en in de winkels.
Algemene hilariteit : de stewards dragen zelf geen mondmasker en van de eenmeterenhalf samenleving hebben ze nog nooit gehoord. Ze willen de shoppers plezieren, maken grapjes, zijn uitgelaten als kleuters, het is tenslotte ook voor hen hun eerste schooldag.

Maar dan komt plots een dreigbericht van een wakkere shopper binnen op de smartphone van schepentje Arne Vandendriessche, met de boze melding dat de stewards geen mondmasker dragen. De auteur, wiens naam we niet kunnen bekendmaken wegens de privacy regels van het EU Politburo, geeft schepentje Arne een kwartier om de mondmaskerwet-Van Ranst toe te passen en de stewards een mondkapje te bezorgen. Zoniet zal de auteur zijn Albanese vrienden uit de Zwevegemstraat op het schepentje afsturen en die zullen niet te veel complimenten met hem maken.
Dat onheilspellend bericht moet de opgeschrikte haas Arne geen drie keer lezen.
Zeven minuten later is de klus geklaard en trekken de verbouwereerde stewards een kingsize mondmasker met de kleuren van de veekaa aan.

Op de gemeenteraad van maandagavond legt raadslid Wouter Vermeersch, altijd in zijn sas als hij een schepentje of de burgemeester kan koeioneren, in zijn bekende neo-fascistische stijl, althans volgens schepentje Axel Weydts, schepentje Arne het vuur aan de schenen over zijn levensbedreigend geklungel met de mondmaskers.

Zet ‘m op ! 
De foef van schepentje Vandendriessche.

Schepentje Arne reageert als door een wesp gestoken : “Onze corona waakhonden van de Lange Steenstraat hadden allemaal een kingsize mondmasker van chinese makelijk gekregen hé, maar ze moesten het niet opzetten. Ik ben geen tiran dat ik hen ertoe zou durven verplichten, het was een vrije keuze, ik ben voor de mondmaskers, maar niet fanatiek, ik draag er ook geen, ik sta achter de persoonlijke vrijheid, ik ben een liberaal tot in mijn twee teelballen. Ze mochten dan zelf beslissen, opzetten of niet of het masker aan hun schoonmoeder cadeau doen. Van Ranst of geen charlatan. Ze kunnen mijn balzak kussen met hun onnozele mondmaskers, zelf heb ik gezworen er nooit ene te dragen, tenzij thuis tussen de lakens om de slaap te vatten en niet vergiftigd te worden door de asem van mijn concubine, alsof ze een oude Turk had gepijpt. Mijn secretaresse, laten we haar Fabienne noemen, draagt er ook geen, met haar carpe diem asem, waar ik buiten asem van geraak. Wel opzwepende chinese jarretels, maar dat is een ander verhaal. Het is en blijft ook de gewoonte, corona of geen cholera, dat ik Fabienne twee kussen geef en even mijn handen op haar wellustig kontje leg, elke ochtend, staande bij het koffiemachien van D.E. Om maar te zeggen, heel die cirk over die covid 21 interesseert mij geen zak. Ik blijf ik mijn goesting doen, daarom wou ik ook mijn bewakingsstewards niet met deze mondmaskercinema lastig vallen.”

Volgens neo-fascist Vermeersch was de uitleg van schepentje Vandendriessche in de gemeenteraad een wansmakelijke leugen. Niet de eerste en niet de laatste, aldus Vermeersch.

Vermeersch : “Het is een schandalige foef van Vandendriessche. Hij stond vroeger al bekend als oeverloze zwanzer, nu is gebleken dat hij ook een gepatenteerde leugenaar is. De ware toedracht is namelijk de volgende. Volgens mijn twee geheimagenten die zich ter plaatse bevonden, en de stewards over de kwestie aan de tand voelden, moesten die stewards helemaal geen mondmasker dragen, ze hadden er dan ook geen bij, gaven ze toe. Vandendriessche schrok van onze reactie en nog het meest van al deed hij in zijn broek door die wakkere burger die het schepentje afdreigde met het sturen van een duo illegale Albanezen, dat maakt altijd indruk. Het schepentje Arne is veel dingen beu, maar niet zijn hachje. Rond een uur of elf is hij dan als een bange rammelaar in paniek en in actie geschoten. Wat een laffe schijtebroek ! Haha, ik heb binnenpretjes, mijn punt is weer gemaakt en weer heb ik getoond dat ik heel dat machteloos en onbekwaam stadsbestuur, een bende eunuchen, Quickie inbegrepen, compleet in mijn zak heb. Dat is tienduizend stemmen bij. Ik ben een gelukkige neo-fascist en draag die eretitel met fierheid. Bedankt schepentje Axel Weydts !”

Geplaatst in stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

Moebarak

Beste Kortrijkse Muzelmannen en Muzelvrouwen,

Normaal kom ik, als burgervader, niet tussen in godsdienstige kwesties. Maar voor jullie moslamieten met de Ramadan, doe ik het wel.

Zelf ben ik een diepgelovig christenmens, een roomse katholiek van de oude stempel en ga ik elke zondag met mijn gezin ter kerke. Ik ben kerkelijk getrouwd, mijn kinderen zijn gedoopt, en ze gaan naar een katholieke eliteschool met blank nouveau-riche en upper class people, allemaal naar de wensen van de geest van mijn schoonmoeder, over wie sommigen beweren dat ze een pilarenbijter is, maar soit. Ons katholiek huwelijk is daarom nog geen liefde zonder uitzicht of pure lichamelijke passie of een bloedrode kwelling. Er komt veel spiritualiteit en meditatie aan te pas. Geen amour très simple et sans lendemain.

Met al de katholieke festiviteiten doe ik mee, maar op katholieke hoogdagen wend ik mij niet speciaal tot de Kortrijkse katholieken. Neen, dat is in onze stad een godsdienst dewelke geen steun van de burgervader nodig heeft. Zielen kan er ik niet winnen, verliezen ook niet.

Dat ligt anders bij jullie, de Kortrijkse moslamietengemeenschap, die aangegroeid is tot zo’n zesduizend en het blijft maar aangroeien ondanks Ogino en Knaus.
Jullie, muzelmaanse mensen, weten niet waar de Kortrijkse klepel van het goed politiek fatsoen hangt, ik wil jullie daarbij helpen die te vinden, en jullie aanvuren om de juiste keuze te maken wanneer jullie nog een keer in het stemkotje staan.

Mijn goede moslamistische kameraad Mohamed, een godvrezende muzelman, heeft mij op de gedachte gebracht zoveel mogelijk aandacht te schenken aan de godsdienstige feestelijkheden, geplogenheden en tradities van het moslamisme in onze stad, en niet meer te lachen met wat velen in mijn partij en daarbuiten over jullie denken en aan de cafétooghoeken vertellen , namelijk over achterlijke en middeleeuwse tradities van een woestijnreligie die al 1400 jaar een manier van leven oplegt, waarbij vergeleken de Neanderthalers avant-gardisten waren. Welnu ik zeg jullie : ik geloof dat niet.

Daarom wil ik mij vandaag tot jullie richten en jullie steunen en moed inspreken om de ramadan zonder kleerscheuren, gezinsdrama’s, eremoorden, zelfdodingen en ander verlies van moslamietenlevens door te geraken.

Vasten, gebed, bezinning, verbroeder-en verzustering, verbondenheid, vrijgevigheid, solidariteit, naastenliefde, gewone liefde, samenzijn, het behoort tot de kern van jullie waarden en geloof. Wij christenen en katholieken, met onze kruistochten en heksenverbrandingen van duizend jaar geleden, kunnen daar nog veel van leren.

Natuurlijk, ik weet het, kwatongen beweren dat er in jullie landen van oorsprong al vele jaren gruwelijke godsdienstoorlogen aan de gang zijn en dat soennieten en sjiïeten mekaar de kop afkappen, en dat er vrouwen gestenigd worden, voor de simpele reden dat ze de vrije liefde van onze soixante-huitards belijden, hetgeen bij ons al 50 jaar passé is. Ouderwets als je ’t mij vraagt, tenzij ik fout geïnformeerd ben, wat ik niet kan geloven dat ik ben.

Ik wens jullie een Ramadan Moebarak toe.

Vincent Van Quickenborne
Meevierende burgervader

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Kortrijk Koerse

Kortrijk Koerse gooit handdoek niet in de ring. Kortrijk Koerse gaat hoe dan ook door. Dat is hier niet Boeregem, maar Kortrijk-Courtrai, hé. We willen de Kortrijkzanen iets geven, namelijk Kortrijk Koerse Grand Veneur.”(voorzitter Alexander Lemayeur).

De organisatoren van Kortrijk Koerse smijten de handdoek niet in de ring. De 85ste editie van de Koerse zal hoe dan ook doorgaan op vrijdag 21 augustus, als een criterium vlak voor de Tour.

Koerse-voorzitter Alexander Lemayeur windt er geen doekskes rond.
Hij zegt : “Corona of geen corona, dat is godverdomme allemaal schandelijk overdreven om de brave burger van de sport, de Koerse en de vrouwen af te houden. Maar te Kortrijk zal dat niet pakken. Zeg dat ik het gezegd heb ! Sport is opium voor de basse classe, zeggen ze, maar ze zeggen zoveel, en daarbij, opium et alors ? De Kortrijkse plebejer en de beter gestelde Charles Heidsieck slurper in onze VVIP tent mag toch één keer per jaar uit de bol gaan zekerst ? Mag hij binst Kortrijk Koerse zijn besognes, zijn verdriet en zijn corona eventjes aan de treurwilg hangen ? Die belachelijke regels rond sociale distance naleven en oogkleppen, neusknijpers en mondkappen van eigen makelij dragen, zo’n idiotie doen we natuurlijk niet, we zijn niet zot hé. Wat is er gezelliger in de VVIP-tent dan dat de beaumonde van Kortrijk en van ’t parc St Georges zo dicht mogelijk tegen mekaar aanschurkt met de Connaisseur, crème de la crème van de Creuses, en de Heidsieck in de ene poot en de andere poot diep onder de rok of in de décolleté van mekaars vrouw, maîtresse of lief. In staat van opperste extase hoor ik hen al ‘Oh, ja, zalig, dieper, nog!’ kreunen, of alvast iets in die zin. We gaan de VVIP tickets dit jaar dan ook aan het driedubbele van de prijs verkopen. Want Kortrijk Koerse 2020 wordt in de VVIP-tent een libertijns specialleke, als je begrijpt wat ik bedoel”, besluit Lemayeur met en vette knipoog.

Ook schepentje van Sport & Koerse Arne Vandendriessche staat vierkant achter de plannen van voorzitter Lemayeur.
Arne zegt : “We bekijken alles rustig wat er deze zomer wel of niet kan doorgaan, maar over één ding zweer ik op de kop van mijn schoonmoeder : Kortrijk Koerse gaat hoe dan ook door. Corona of geen corona, veel of minder veel doden, er zullen, schat ik, genoeg overlevenden overblijven om er een daverende editie van te maken, een groots volksfeest voor jan en alleman, en voor de upper class Kortrijkzanen in de VVIP-tent, waar de Dom Pérignon en Piper Heidsieck in sloten zal vloeien. En waar er zal gehesen worden, gevreten en onder de wijde zomerrokken en in de openstaande bloezen van de willige en luidkeels jouïsserende vrouwelijke VVIP-ers getast, dat horen en zien vergaat en het geil langs hun billen stroomt. Corona, daar vegen wij, Lemayeur en ikzelf, allebei vierkant onze balzak aan. En daarbij, ik heb me laten vertellen, uit betrouwbare bron dan nog, dat heel die coronahysterie opgezet spel is van de gazetten, de televisie, het waarzeggerskoppel Ranst-Vlieghe en van de nationale politiekers, die er allemaal een slaatje voor eigen gewin willen uit slaan, de bedriegers. Een godgeklaagde schande. Nog een schandelijker leugen dan die hele opwarmingsmythe. Zelf ben ik ben er ferm gerust in, in die corona en die Chinese vleermuizen, en de helft van het schepencollege ook, zelfs het eerder gereserveerde schepentje Ruth, behalve schepentjes De Coene, Herrewyn en Weydts, hypocriete sossen natuurlijk, en schepentje Kelly die verbod kreeg van haar herenkapper. De burgemeester twijfelt nog en staat onder druk van zijn vrouwtje. Zelfs Kamping Kitsch wil ik laten doorgaan, een libertijns vrijeliefde feest zonder weerga ! Meer ga ik daar voorlopig niet over vertellen. Maar onthou 21 augustus 2020 ! De VVIP boekingen zijn open. Ik voel me een gelukkig schepentje.”

Geplaatst in stadhuisroddels, Talk of the town | Een reactie plaatsen

Reislijder Jan vertelt (slot)

Van de 19 nog 6 over.

De laatste der Vtb-mohikanen. Vannacht online ingecheckt maar gezien dat Jo en ik niet naast mekaar zitten op de vlucht naar Amsterdam. Een vrouw van TUI kan dat gelukkig nog veranderen. Gisteren nog een laatste keer gebasketbald. Hopelijk mag dit ook in België , alleen met ons twee. Gisterenmiddag nog bbq gedaan met ons twee en savonds restjes gegeten, en de rest van de wijn uitgedronken. Vanmorgen alles opgeruimd, en afscheid genomen van de eigenaar Brian, fijne mens. Ik kom hier zeker nog terug, maar dan privé. Zoveel mooie dingen nog te zien in NZ. Het land is een combinatie van Noorwegen, Ijsland, Schotland en Ierland, maar dan warmer en groener. Na een korte nacht, de valiezen maken en nog een stevig ontbijt. Om 9 u komt de shuttle voor alle zes, grote minibus. Om 9u30 zijn we al ingecheckt, de Nederlanders en New Zealand air zijn goed georganiseerd en vriendelijk. Een last valt van mijn schouders. Boardingpasses in de hand. Nu nog 2 uur wachten, gratis water voorzien aan de gate. Vlucht naar Hongkong en daar overstappen naar KLM toestel naar Amsterdam. Het ticket 900 euro pp moeten we later terugbetalen. In Amsterdam wacht ons een TUI busje naar Zaventem en dan met de trein naar Kortrijk. Eind goed al goed, fingers crossed. Dan 14 dagen in quarantaine aan de Leie. We vliegen van de herfst naar de lente. Doei

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Slekkestraat

Na jaren procederen: Kortrijk kapt 142 bomen aan Pottelberg, omwonenden hebben zonlicht terug.

Twintig bewoners van de Slekkestraat in Marke hebben weer zonlicht. De stad Kortrijk werd na een procedureslag verplicht om er 142 bomen te kappen. Er wordt nu in die groenzone overgegaan tot ‘hakhoutbeheer’. Een eufemistische term om te zeggen dat alle bomen kort en goed uitgeroeid moeten worden.

Twintig bewoners van de Slekkestraat probeerden jaren met de stad een akkoord te bereiken over het onderhoud van een groenbuffer. Die bomen van 20 meters hoog namen het zonlicht compleet weg en de wortels beschadigden de terrassen en de keukenvloer van de woningen. Dakgoten raakten verstopt door vallende bladeren in de herfst. De bewoners stelden het stadsbestuur voor om ‘hakhoutbeheer’ toe te passen. Dat wil zeggen, alle bomen definitief weg. Daarbij worden bomen gekapt en wordt het struikgewas gesnoeid tot op 20 centimeters hoogte. Waarna ze weer uitgroeien tot een groenscherm, niet hoger dan één meter.  Als zo’n groenscherm om de zoveel tijd gesnoeid wordt, is er geen enkel probleem meer.

Schepentje van Bomen, Struikgewas & Bossen Bert Herrewyn reageert als door een wesp gestoken : “Die twintig omwonenden zijn een samenzweerderig clubke extreem rechtse en onbehandelbare caractériels, voorhistorische baardapen, die van geen bos of boom moeten weten, laat staan van mijn titanenstrijd tegen de opwarming van onze stad tot minder dan 3 graden celsius boven nul. Ik heb drie jaren lang geprocedeerd tegen die criminele lulgangers, het heeft aan de stad tienduizenden euroots gekost, en tenslotte heb ik de zaak eerloos verloren. Nu moet ik met diepe hartepijn al die bomen meedogenloos euthanaseren. Allemaal de schuld van activistische rechters van extreemrechts allooi. Een groot schandaal. Ik kan natuurlijk niet verduiken dat ik zelf in een interessante omgeving woon, waar volop zonlicht is en waar de bomen slechts in de verte te bespeuren vallen, en dus blijven mijn terrastegels mooi liggen zoals ze ooit met subsidies tegen de opwarming gelegd werden, en ook in onze Donald Muylle keuken steken de bomenwortels de kop niet omhoog. Maar ik blijf het met de stad jammer vinden dat de huidige natuurwaarden met vele hoogstammen daar in de Slekkestraat van Marke moeten verdwijnen. Ik ga nu trachten het struikgewas tot één meter hoog te redden en er van alle soorten wilde diertjes in los te laten, waarbij ik aan een familie eekhoorntjes, dwergeverzwijntjes of Chinese virusjes denk. Hopelijk lukt het, dat laatste alleszins, maar die twintig caractériels, die moeten daar op korte termijn weg. Plaats maken voor een horde oerbewoners uit de oerwouden van centraal Afrika. Die vinden te veel bomen van meer dan 20 meters hoog bijzonder leuk, ‘ze zijn net mensen’, die bomen, zeggen ze. Ach, ik ben weer trots op mezelf. Wat zullen de Kortrijkzanen wel niet denken als ze mij zo ongelooflijk bezig zien. En wat zouden ze zeggen, mijmer ik, als ze mij nu konden zien, oog in oog met een bottel cava van den Aldi, lui en lang uitgerekt op mijn chaise longue op mijn zomerterras, in mijn van felgele gebloemde CK boxershort, met de ochtendzon vlak in het gelaat en uitkijkend op verre bomen en horizonten. Eigenlijk moest ik voor de gein mijn boxershort naar beneden trekken en mijn gat en tong uitsteken naar de twintig criminele caractériels van de Slekkestraat in Marke. Ik doe het niet. Eerst ga ik cava hijsen, een halve kilo paaseiers van Beugnies vreten en daarna met mijn vriendinne naar bed, zalig. Zalig Paasfeest!”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Reislijder Jan vertelt (3)


Mirakels bestaan.
Plots wordt savonds op de deur geklopt. Iemand heeft een mail gekregen met 4 standby tickets voor zaterdagmorgen naar Frankfurt. Stand-by is geen zekerheid, je moet vroeg op de luchthaven zijn en in de rij afwachten. We nemen afscheid en zij bestellen een taxi voor 4 u smorgens, luchthaven gaat om 5 u open. Ik kom om 3u30 wakker om ze uit te wuiven en bekijk mijn mails. Er is er een bij van KLM met ticket voor maandag naar Amsterdam via Hongkong, dinsdag aankomst. Ik maak Jo wakker, zij heeft ook mail met ticket. De anderen slapen nog. Ondertussen vertrekken de anderen met de taxi. Zij sturen bericht dat het moeilijk wordt. Er staan eerst mensen met tickets, dan gezinnen met kinderen met stand-by tickets, en dan zij vier. En dan horen ze hun naam afroepen, ze zijn er net bij. De laatste zes plaatsen zijn voor Belgen : zij vier en nog een jong koppel van Brugge. Ondertussen 7 u smorgens, de anderen worden wakker : en ja zij hebben ook ticket voor maandag naar Schiphol. Iedereen blij. Pak van mijn hart en schouders. Dat gaan we vieren. Ondertussen regelt TUI vervoer voor ons van Schiphol naar Zaventem. Ik zal dan toch het Wilhelmus zingen, in Schiphol. Ik kan oefenen op het vliegtuig. Vandaag zijn de winkels open, dus we gaan een flesje of twee halen… Dus toch Goede Vrijdag

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Reislijder Jan vertelt (2)

Rollercoaster. Dus gisteren een wandeling naar een ander park, Vila Mona. Onderweg komen Jo en ik mensen tegen van de groep, 2 koppels hadden telefoon gekregen van de Belgische ambassade dat ze op de lijst staan om morgen met De Duitsers naar Frankfurt te vliegen. Ze kregen ‘s avonds ook een e-mail die dit bevestigt en dat ze een telefoon moeten verwachten van de Duitse ambassade vanaf 5 u ‘s morgens. De hoop herleeft, en ze maken zich klaar, delen alles uit wat ze nog hebben aan eten, en gaan vroeg slapen. Ik kan echter niet slapen, wegens volle maan denk ik. Ik krijg een mail van ANWB die voor de Nederlanders de repatriëring organiseert. Ze vragen de paspoortnummers van de zes overgeblevenen. Voor een vlucht van zaterdag over Hongkong naar Amsterdam. Ik geef die nummers door en val toch in slaap. Kwart voor vijf word ik wakker. 1 koppel dat tickets had is vertrokken, zij hadden al eerder die tickets gekregen, en ik had hen als prioritair opgegeven omdat ze werken. De anderen wachten op een telefoontje dat niet komt. De tijd verstrijkt en de hoop ook. Ik zet die twee koppels bij op de lijst van zaterdag. Ondertussen krijg ik bericht van de zoon van een vriend dat hij ook op de luchthaven tevergeefs wacht. Hij stond ook op de lijst maar de Duitsers doen er mee wat ze willen. De Belgen staan machteloos. Efrem komt dan maar bij ons iets drinken en eten. Na de maaltijd krijgt hij plots telefoon van de Duitse ambassade of hij nog mee wil. Natuurlijk zegt hij ja, en rijdt als de gesmeerde bliksem terug naar de luchthaven. Even later stuurt hij een foto van zijn boardingpass. Zo gaat dat hier. Ik ben blij voor hem. Maar wij blijven achter met een wrang gevoel. Ik heb het gevoel dat het zaterdag de laatste kans wordt…dank zij de Nederlanders. Hup Holland Hup. Dan zing ik het Wilhelmus. Misschien vraag ik wel politiek asiel in Nederland. Niemand begrijpt de Belgische regering. 1 toestel volstaat om alle Belgen hier op te halen. Arm Belgie.

Jan Dhaene
Nieuw-Zeeland

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Reislijder Jan vertelt (1)

Vast aan de andere kant van de wereld.

Dagboek van 16 gestrande Vlamingen in Nieuw-Zeeland, deel 5 :
“Heeft België geen vliegtuigen? Ik word kwaad” (Jan Dhaene)

Een groep van zestien avontuurlijke wereldreizigers, vooral uit de West-Vlaanders, zit sinds eind maart vast in Nieuw-Zeeland.

Reisleider Jan Dhaene, bekende Kortrijkzaan, brengt elke dag verslag uit over zijn avonturen met de groep aan de andere kant van de planeet, op 18.749 kilometers van Kortrijk.

Jan vertelt : “De groep is een beetje saai en ordinair, veel kleine gepensioneerde commerçanten uit het netwerk van ondernemende senioren, plus gewone ouden van dagen en een handvol rentenierende bakkers, beenhouwers en cafébazen, maar dat kan niet van mezelf gezegd worden. Ik ben een actieve beginnende zestiger en ik probeer er alle dagen de sfeer, de leute en de spitse geestigheid in te brengen, en dat lukt aardig. Ik ben een geboren entertainer, zie je. Reisleider zijn is een fantastisch bijberoep, ook voor mensen zonder hoofdberoep. Maar, ik kan het niet verduiken, er moet mij iets azijnpisserigs van het hart. Kijk, Duitschland, Vrankrijk en zelfs de gierige Ollanders,…ze halen allemaal hun roekeloze avonturiers en senfoutisten met vliegers voor niets terug. Maar alleen België niet, een land dat trouwens niet meer bestaat. Brussels Airlines is failliet, en dat is ok, met die hautaine zotten heb ik geen compassie, maar ze hebben toch nog vrachtvliegers bij ’t leger, ze staan te roesten op de grond ? Voor mijn part mogen ze ook containerboten sturen of een bulkcarrier of een gastanker, het mag ook een gerestaureerd zeilschip zijn, of een kruiser, een tjalk, opblaasboten, een U-boot, trekschepen, driemasters of de Mercator, desnoods prauws, vouwkano’s, kajakken, pedalo’s, een afgedankt vliegdekschip, zelfs het oude vlot van Fons Oerlemans is welkom, mij om het even, ik ben sportief en we hebben leute en een oceaan van tijd. En wie is daar nu minister van ’t leger ? Of is er geen meer ? Weet iemand dat ? Ze moeten wel mondkapjes en zunlichtzepe meehebben, en iets tegen vleermuizen en muggenbeten.”

In Nieuw-Zeeland is het 10 uur later dan in België.

Lees hieronder het gekuist verslag van reisleider Jan van dinsdag 7 april.

“We zagen hier op het nieuws hoe Nieuw-Zeeland een vliegtuig stuurt naar Peru. Om er gestrande landgenoten op te halen. Nieuw-Zeeland heeft 4,5 miljoen inwoners. België heeft 11 miljoen inwoners. Of heeft België geen vliegtuigen misschien? Het is gewoon politieke onwil. ‘Tirez votre plan’, zegt onze liberale regering. Je moet maar een peperdure commerciële vlucht boeken. Ik word hier kwaad van. Het is herfst, maar de zon schijnt volop, het is 22 graden. We gaan vandaag groenlipmossels eten. Uniek in de wereld. Ze groeien alleen hier, door het propere water in de waterwegen van het nationaal park Marlborough Sounds. We halen ook groenten en bier. We lopen, op weg naar Supermarket Countdown, Tsjechen tegen het lijf. Die logeren hier wat verderop in de straat. Tsjechië legt deze week een repatriëringsvlucht in. Om hun landgenoten hier op te halen. Ik word weer kwaad. En de mensen ook, als ik hen onze situatie uitleg. Waarom betalen wij belastingen? En ook: Brussels Airlines heeft nu tientallen vliegtuigen aan de grond staan en vraagt Staatssteun. Kunnen ze ons niet eerst komen halen? Het enige wat België momenteel doet, is Qatar Airways promoten. Zo jammer. We verzetten de zinnen door te basketten en petanque te spelen. Daarna is het tijd voor een aperitief en de groenlipmossels. Ze zijn heerlijk. We wandelen na het eten naar de prachtige verlaten campus van Canterbury University.”

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Geen Paasfoor

Loslippige medewerkers uit de kring van de burgemeester melden ons dat de Paasfoor (9 tot 26 april) afgelast wordt.

Burgemeester Van Quickenborne zal dat eerstdaags communiceren, hij wacht nog even af tot hij zeker is dat de eerste coronadode in Kortrijk gevallen is.

De burgemeester is geen grafdelver, maar een voorzichtig man en wil niet zoals de voortvarende burgemeester Lippens tot voorwerp van spot door zijn verder burgemeestersleven trekken.

LPS van boulevardgazette HLN en intimus van de burgemeester is op de hoogte van het nakend verbod, maar Pter moet nog even zijn mond toehouden. Dat is geen probleem voor de man, de faveurkes blijven gewaarborgd.
Maar er komt geen Paasfoor.

Dat is Qlown Town !

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Elyzeese Velden de Courtrai

INGEZONDEN STUK

Les Champs-Elysées de Courtrai

De ontwikkeling van de Doorniksewijk komt veel in de media. Vandaag onder de titel “Kortrijk wil Champs Elysées creëren op noord-zuidas” (De Standaard 3 maart 2020).
De aankondigingen verbergen evenwel veel moeilijke onderliggende ontwikkelingen.
Vooral is zo’n ambitie niet te verzoenen met een snelle trambus op hetzelfde tracé.

Vooreerst moet bevestigd worden dat een aantal projecten zeer positief zijn. Een nieuwe Delhaize, een opgefrist kasteel T’Hoge en de nieuwe Vives-gebouwen zijn al zichtbaar. Bij de woonprojecten (Maria’s voorzienigheid en Boerderijstraat) kunnen we ons nog niet veel voorstellen maar dat komt wel, veronderstel ik.

Van een aantal projecten had ik gehoopt dat ze al preciezer zouden zijn: wat gebeurt nu met het Radio 2 gebouw (voor Xpo toch?) en wanneer komt eindelijk een goed overlegd programma voor de site Walle.
De aankondiging van een nieuwe brandweerkazerne op Evolis is vreemd. Is er budget en is er een goede ontsluiting verzekerd (gezien de mobiliteitsstudie voor Kortrijk-Oost toch niet vooruitgaat…)?
Als het even duur en excentrisch is als het nieuwe politiekantoor maak ik mij zorgen.
(Overigens is er al langer de vraag wat met de vroegere brandweerkazerne in de Rijkswachtstraat ooit zal gebeuren.)

Maar los van de verschillende projecten waarmee wordt gegrossierd en waar ad hoc oplossingen voor gezocht worden stellen zich een aantal bijkomende vragen.
Het stationsgebouw en de heraanleg van de sporen blijft onduidelijk. De werken (aan de parking en de kluifrotonde) zijn al jaren vertraagd en alles laat vermoeden dat er nooit meer een echt nieuw stationsgebouw zal komen. Vooral een aanpassing van de sporen moet herbekeken worden in functie van de heraanleg van de Doorniksewijk en van de snelle openbaar vervoer-verbinding met Hoog-Kortrijk (cfr verder). Een visuele verbinding tussen de Pieter Tacklaan en het Stationsplein zou een grote meerwaarde zijn.

Ook het kerkenplan blijft een traag en onzeker verloop kennen. Als we zien hoe elders fantastische projecten worden opgezet rond de kerken en het religieus erfgoed (zie nu wat in Leuven is afgewerkt samen met het stadsmuseum), stel ik me de vraag wanneer een echt langetermijn plan op tafel zal komen om duurzame herbestemming op topniveau te realiseren. Wat is de culturele bestemming van de st Rochuskerk? Nog een pop-up?
Maar de grootste zorg is het openbare vervoer dat het bestuur ook via de Doornikse as wil realiseren.

Ofwel maak je een aangename winkel- en wandelstraat met nadruk op bewoning en kwalitatieve handel ofwel maak je een zware mobiliteitsbedding met snelle verbinding tussen centrum en Hoog-Kortrijk, maar de beide combineren houdt geen steek.
Ik begrijp de handelaars zeer goed als ze zich verzetten tegen de huidige plannen. Ook de Lijn blijkt nog altijd niet akkoord te zijn.
Tijd dus om betere keuzes te maken!

De enige duurzame oplossing om het centrum en het station met Hoog-Kortrijk te verbinden is via de Condédreef. Het plan om een snelle verbinding te realiseren (tram, monorail of ander hedendaags publiek vervoermiddel ) ten behoeve van Kulak, Vives, Xpo, Kinepolis, AZ Groeninge en Beneluxpark is alleen haalbaar op een eigen bedding die via de Condédreef en de site Van Marcke op de treinsporen doorloopt naar het station en zo naar het centrum van de stad.

Natuurlijk is dat duurder dan de trambus die men tussen al het andere verkeer wil duwen op de Doorniksewijk. Maar bij de Vlaamse overheid en de Lijn moet aangedrongen worden op uitvoering van dit ambitieuze en duurzame project. De meerwaarde voor de stad en alle bovenvermelde partners zou immens zijn. Zo bouw je de stad van de toekomst. Op dezelfde wijze wilde men vroeger de simpele verbreding van de leie op onverantwoorde wijze door het strot van de Kortijkzanen duwen, tot we samen met de Vlaamse overheid stedenbouwkundige kwaliteit hebben kunnen ontwikkelen. Nu moet die kwaliteit en die duurzaamheid komen voor de snelle verbinding met Hoog-Kortrijk!

Als Wout Maddens zijn Champs-Elysée wil waar maken (wat wel een beetje belachelijk klinkt …) moet hij beseffen dat hij die as zuurstof moet geven, open ruimte, kunst, toparchitectuur, fietsvrijheid, groen… en niet een snelle trambus op eigen bedding met éénrichtingsverkeer voor de wagens tot gevolg.

Kiezen dus!!! Kiezen voor de handelaars en de bewoners.
Kiezen voor kwaliteit en duurzaamheid en niet voor een cumul van “ad hoc”.

Stefaan De Clerck
Ex-burgemeester van Kortrijk

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

9 maart D-day

Op de agenda van de gemeenteraad van 9 maart staat een grappig puntje over ‘intrafamiliaal geweld’.

Het moet weer lukken.

Dat wordt uitkijken naar Vlaemsch Belanger Wouter Vermeersch (volgens schepentje Weydts een fascist pur sang), die met een brede grijns, veel misbaar en beschuldigende gebaren schaamteloos zal wijzen naar het gemeenteraadslid van Team Burgemeester die de usance van partnergeweld beoefent. Een beetje als een religieus-filosofische hobby.

Inmiddels loopt de naam van de man over de lippen van de Kortrijkse kommeerewijven, in de gazettenwinkels, bij de dameskappers, aan de tapkast van de betere afspanningen, in de wachtkamers van de huisdoktoors en last but not least gecamoufleerd in de plaatselijke boulevardgazetten, waarin de roddelsectie van Het Laatste Nieuws met Peter Lanssens en Lieve Samyn het voortouw neemt. Lieve neemt de hoorn niet meer op. Peter wel, maar niet voor Jarretel en Frans Lavaert.

Jarretel, vanaf het begin tot in de details op de hoogte van naam en toenaam van de vrouwenmishandelaar, moet zijn mond toehouden, op straffe van verbanning uit alle stadsrecepties met veel drank die ertoe doen.

Volgens de laatste berichten zou schepentje Axel Ronse zijn dreiging om het desbetreffend gemeenteraadslid buiten te laten gooien, ingetrokken hebben. Axel zou, na kennisname van de identiteit van de onverlaat en na een deugddoende bolwassing van burgemeester Van Quickenborne, tot inkeer zijn gekomen.
Axel zegt nu : “Ach, in elk gezinnetje waait het wel eens en vliegen er potten, pannen en teljoren door het salon of wordt er al eens met een broodmes of een draaiende kettingzaag gezwaaid. Et alors ? In mijn gezinnetje is het ook wel eens 10 beaufort en moet Stoops fabriek ei zo na ontruimd worden. Och, laten we daar niet zwaarder aan tillen dan noodzakelijk is voor de goede verdere gang van de gemeenteraad en vooral om geen ruchtbaarheid te geven aan onwelriekende en gewelddadige gebeurtenissen in het huishouden van sommige gemeenteraadsleden in onze beste stad van de Vlaanders. Want ik weet zekers, er zijn wel meer collegaatjes die een keer te veel uit de bol gaan wanneer ze na een nachtje uit en met een stuk in hun kloten hun vrouw, maîtresse of schoonmoeder  afranselen en hun Duitsche schaper in de regenput duwen. So what ? Dus, ik zou zeggen,  zand erover.”

De kraaien zullen het uitbrengen !
Spannend !

Dat is Qlown Town !

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Peter Caesens


(foto PHK)

Joost Devriesere is auteur en journalist. In de Krant van West-Vlaanderen (KW) brengt hij een eigenzinnige ode aan de betreurde Peter Caesens. De cultuurfanaat liet het leven bij een zware woningbrand.

Godverdomme toch

Welja, excuus, het lijkt misschien wat onbehouwen om in mijn eerste bijdrage aan deze deugdelijke en door devote christenmensen samengestelde KW courant meteen mijn toevlucht te nemen tot blasfemie, maar het moest eruit en ik neem aan dat dat bij u soms niet anders is.

Ik voel namelijk een gemis, en zo ook u, zo meen ik te mogen afleiden uit de vele getuigenissen die me via de zogeheten sociale media komen aangewaaid. Een unieke mens zoals er maar weinig uniek zijn, een warmhartige man onder een hard vel.

De belleman die, peentjes zwetend onder een loden zon en een veel te dik kostuum maar met een gezicht dat lijden noch ergernis verried, de toehoorders attent maakte op al dan niet verwaarloosbare feiten uit ons uit de hand gelopen dorp.

Peter Caesens, grote mijnheer PAC, je zal voor altijd in ons collectieve geheugen verblijven
De kastaar die je in de bibliotheek met een geniepig lachje een boete en daarbovenop een reprimande van heb ik jou daar gaf.

De punker in klassiek tenue die jonge mensen prikkelde om vooral hun eigen route doorheen dit leven uit te stippelen en zich van de goegemeente geen hol aan te trekken.
De lettervreter. De allesweter. De schenenschopper. De onvermoeibare danser. De schrijver van een eeuwigdurend gedicht.

De man van papier die geen blad verwerkte pulp kon zien liggen zonder het naar huis mee te nemen en het daar volgens een systeem dat alleen hij kende tussen alle andere te rangschikken. Laat het nu net die stapels vondsten zijn die zijn levenseinde hebben bespoedigd. Verdorie toch. Ja, godverdomme.

Het is maar om te zeggen, zeer node gemiste Peter Caesens, grote mijnheer PAC, dat je voor altijd en zonder het betalen van ook maar één eurocent huur in het collectieve geheugen van de Kortrijkzanen mag en zult verblijven. Dat geef ik je op een papiertje.

Geplaatst in berichten uit de pers | Een reactie plaatsen

Smeerlappen en makaken

Er is heibel ontstaan over uitspraken en scheldpartijen in de Kortrijkse gemeenteraadszitting van 10 februari.

Schepentje Axel Weydts, een notoire sos, zou de woorden ‘fascist’ en ‘makaken’ in het aangezicht van raadslid Vlaamsch Belanger Wouter Vermeersch geslingerd hebben.

Ook burgemeester Van Quickenborne zou zich bezondigd hebben aan vulgaire scheldpartijen tegenover een verontwaardigde Vermeersch, die hij meerdere keren voor ‘smeerlap’, ‘kemel’, ‘fascist’ en ‘neo-nazi’ zou uitgekreten hebben.

Jarretel is op onderzoek gegaan en kon schepentje Axel en burgemeester Vincent betrappen aan de tapkast van afspanning Balthazar. Dat was op 14 februari. De mannen, enigszins boven hun theewater, waren Valentijn aan het vieren zonder hun echtgenoten.

De tongen kwamen los.

Schepentje Axel Weydts, paars van woede en van de drank : “Jaah zeg, ik kan niet verduiken dat ik herhaalde keren de scheldwoorden fascist en makaken naar Vermeersch zijn kop geslingerd heb. Daar ben ik zelfs fier op. Ik ga meer zeggen, ik heb ook neo-nazi, nijlpaard, pornolul, mummie, rexist, netepiet, ploert, eunuch, ritselaar en poeper geroepen, maar dat heeft niet iedereen gehoord, de burgemeester en voorzitter Allijns wel. Ik neem daar geen halve letter van terug. Mijn verwensingen aan het adres van Vermeersch zijn nog maar een begin, wacht maar tot 9 maart. De leugens van fascist Vermeersch moeten stoppen. Ik dien klacht in bij mijn vriendinne Els Keytsman van de Unia bloedraad en bij het Europees Hof van de Mensenrechtenindustrie. De fascistische excessen van Vermeersch een halt toeroepen is mijn missie. De dagen van die fascist zijn geteld.”

Burgemeester Vincent Van Quickenborne, grinnikend en dicht aanleunend tegen de billen van een vrouwelijke fan : “Godverdomme, hik, veel woorden ga ik niet meer vuilmaken aan die ploert Vermeersch, de grootste smeerlap uit de Kortrijkse geschiedenis. Stefaan De Clerck was, in vergelijking, een zacht gekookt eitje, alhoewel ik hem destijds diep in mijn binnenste een corrupte gluiperd en een gewiekste zakkenvuller vond. Ik heb nu veel achting voor Stefaan, omdat ik besef hoe moeilijk het is om als burgemeester van deze stad buiten kuiperijen, leugens en het vullen van de eigen zakken te blijven. Ik doe mijn best, hik, maar het lukt niet altijd. En natuurlijk blijf ik die Vermeersch een smeerlap, kemel, fascist, neo-nazi, klootzak, kortom een weerzinwekkend sujet noemen, en dat is nog braaf uitgedrukt. Dat heb ik de smeerlap dan ook al meermaals, onderbroken door luid applaus, toegeroepen tijdens de gemeenteraad. Ook ik ga meer zeggen. Tijdens mijn nachtelijke dwaaltochten langsheen Kortrijkse bars en rendez-voushuizen hoor en zie ik veel. Als het over Vermeersch gaat, doen de afschuwelijkste verhalen de ronde. Hik. Zo zou hij lid zijn van een ondergrondse organisatie die het Kortrijks stadsbestuur met geweld uit het stadhuis wil kloppen. Deze zogezegd ‘voorbeeldige’ familieman en huisvader zou in de streek van Gyverinckhove betrapt zijn op deelname aan ondergrondse zwarte missen en duiveluitdrijvingen, waar ook de praktijken van Marquis de Sade en Leopold von Sacher-Masoch fel in zwang zouden zijn. Seksuele uitspattingen en wellustige folteringen met slaafse onderwerping, afranseling en vernedering van negerinnetjes uit Oost-Congo, zouden schering en inslag zijn. Ik durf zelfs de woorden zwarte slavinnenhandel in de bek nemen. Mijn bronnen zijn ondubbelzinnig, het is allemaal waar, dat zweer ik op de kop van heel het schepencollege. Zo’n vrouwenmishandelaar als die Vermeersch zou ik dus geen smeerlap mogen noemen ? Komaan zeg, een beetje serieus hé! Op de volgende gemeenteraad laat ik die vuile klootzak door heel de raad bespuwen en daarna door mijn pandoeren buitenzetten. Opgeruimd staat netjes. Als ik daaraan denk, kan mijn geluk al haast niet meer op. Hik.”

Laatste berichten.

Aan Peter Lanssens, Kortrijks onvolprezen onderzoeksjournalist verklaarde Wouter Vermeersch : “Quickie moet niet al te hoog van zijn toren blazen. In de gemeenteraad van 9 maart ga ik man en paard noemen over de vrouwenmishandelaar uit zijn blauwe club. Er wordt gepoogd de naam van de man in de doofpot te draaien, het zal niet lukken. Lanssens en zijn collegaatje Lieve Samyn die de zaak aan het rollen brachten in een artikel in hun boulevardgazette, bevestigden mij de ware identiteit. Het zal nogal stof doen opwaaien bij een bepaalde religieus-filosofische obediëntie, die nu al onder vuur ligt voor vrouwenonderdrukking en dies meer. We gaan dan eens zien wie het eerst met zijn klikken en zijn klakken uit de gemeenteraad zal vliegen. Wie laatst lacht, best lacht. Wees er dus bij op 9 maart.”

Gemeenteraadsvoorzitter Wouter Allyns blaast warm en koud : “Ja, ik ben op de hoogte van de verwensingen en scheldpartijen aan het adres van Vermeersch, uitgaande van schepentje Weydts en van de burgemeester. Ik heb alles gehoord, maar eerlijk gezegd, wat moet ik doen ? Als ik een sanctie opleg aan Weydts, bijvoorbeeld op zijn knieën vallen en vergiffenis aan Vermeersch vragen, tot daar aan toe, dat zou ik kunnen doen natuurlijk want ik moet hem niet die sectaire sos, maar mijn burgemeester de mantel uitvegen en op zijn knieën doen vallen ? Dat ga ik dus niet doen. Dat is uitgesloten, dan mag ik het burgemeesterschap in 2036 op mijn buik schrijven. Zo gaat dat nu eenmaal, dat is politiek in Kortrijk hé. Tiene zou het ook niet doen, advocaten zijn nu eenmaal schijnheiligaards en gepatenteerde leugenaars, anders hebben ze geen werk en geen sociaal aanzien. Ik kan daar niets meer aan toevoegen. Tot 9 maart.”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Lago

Hangend aan de tapkast van afspanning ‘Dans les Nuages’, bij het bijna sympathiekste cafébazinnenkoppel van de stad, troffen we KW aan. De Nuages is sinds jaar en dag zijn stamkroeg, waar hij met oude maten bij liters goedkope rode wijn urenlang ligt te kniezen over ‘de tijd van vroeger’, die veel genadiger voor hem was. Frans heeft er zijn vaste barkruk aan de rechter tooghoek. De Nuages staat bekend als pleisterplaats voor oude knarren en drinkebroers, op de dool geraakte rok en rollers en uit het huis gezette vrouwenhaters. Frans voelde wrok noch spijt toen we de barkruk vlak naast hem innamen. We bestelden een fles rood, keken in de ogen van de zwijgende kastelein, namen een slok, schraapten onze keel en begonnen over de brand van de nieuwe zwemkom.
Waarom de reguliere gazetten er nog niet in geslaagd zijn te achterhalen wat de oorzaak van de brand geweest kon zijn. Waarom persslaaf Peter Lanssens niet één keer bij de Lago directie polste naar de stand van zaken in het onderzoek. Of kruipt Lanssens liever nog dieper in het hol van burgemeester Quickie ? En wat met Kris Vanhee, Lieve Samyn en Axel Vandenheede ? Waarom zwijgen ook zij als vermoord ? Of vrezen ze hel en verdoemenis en broodroof ? Is er een samenzwering, een omerta  ?

Franske goot zijn glas in één keer achterover en zuchtte diep : “Ja, ik zeg u, er is een complot, dat ben ik zeker. Ik heb mijn bronnen bij de klabakken. Die brand werd namelijk aangestoken door een psychisch gestoorde tegenstander van de zwemkom, zijn naam en toenaam is bij Lago, bij de burgemeester en bij schepentje Vandendriessche bekend. Het gaat om een Oekraïner van 31 jaar die al een jaar of vijf in Kortrijk woont, in de nabijheid van de nieuwe zwemkom. De man wordt beschreven als een eenzaat, een zonderling zonder speciale eigenschappen en zonder misdadige geschiedenis. Hij zou in psychiatrische behandeling bij Dirk De Wachter zijn, wegens ver gevorderd stadium van asperger. De man werd ondervraagd, heeft min of meer bekend, maar wordt verder met rust gelaten om de onwetende Kortrijkzanen niet nodeloos op stang te jagen. Er is geen samenzwering, de man handelde alleen, maar de zaak wordt toegedekt met het smoesje dat de werkelijke oorzaak niet kon achterhaald worden of dat er waarschijnlijk ergens een elektrische vonk door kortsluiting de oorzaak is. Case closed dus. Méér weet ik er ook niet over, ik maak me wel grote zorgen over de gang van zaken bij het gerecht, de directie van Lago en het Kortrijks stadsbestuur. Noemen ze dàt goed bestuur in de beste stad van de Vlaanders ? Jezus zeg. Zucht..”

Franske commandeerde een nieuwe fles, nam een slok, vermande zich en lonkte meesmuilend naar de kasteleines, die hem een vette knipoog toewierp. Het scheen alsof de rode wijn en de vette knipogen van de kasteleines Franske langzaam naar zijn einde dreven.
Vaak placht hij vroeger, toen hij nog heel lucide was, met ons een diepzinnig gesprek aan te gaan over het reilen en zeilen in het Kortrijks politiek bestiarium, dat hij meende te kennen als zijn broekzak. Dat lukt nu niet meer. Zijn walging voor wat heden ten dage in de Kortrijkse politieke cenakels gebeurt, inzonderheid de volgens de goed ingelichte Frans ‘daglicht schuwende exploten, nachtelijke slemppartijen en in de doofpot gestoken malversaties’ van de burgemeester, heeft Franske tot bijna aan de grens van de waanzin gebracht. Het is niet meer mogelijk om nog te genieten van de legendarische uitspraken, de meesterlijke grappen en grollen van deze destijds habituele babbelaar met zijn vrolijk twinkelende oogjes en zijn sarcastische smile omheen zijn paarse lippen. Zijn moddersnor en dieprode neus geven Franske nog altijd het uitzicht van een interessante, welopgevoede en doorgestudeerde mens, de zelfbewuste intellectueel van weleer met een fijnzinnige humor die de meest frigide vrouwen liet wegsmelten en in zijn armen vallen. Die unieke eigenschappen zijn uit de man verdwenen. En dat is jammer.

Geplaatst in stadhuisroddels | Een reactie plaatsen