Opsporing verzocht

PERSBERICHT

16/11/2018

CRIMINALITEIT DOOR ILLEGALEN : ACTIEVE OPSPORING

Op donderdag 8 november 2018 werden marktkramers beroofd door illegalen in Kooigem, een deelgemeente van Kortrijk die tot voor kort gespaard bleef van deze grootstedelijke problematiek.

Lees het hier:
http://www.standaard.be/cnt/dmf20181109_03930714

Op dinsdag 13 november 2018 voerden de politiezones Vlas en Grensleie een actie gericht tegen mensensmokkelaars, illegale criminelen en grenscriminaliteit.

Lees het hier:
https://pzvlas.be/index.php?

“Hoewel wij dergelijke acties van de politie uiteraard steunen, zullen deze jammer genoeg niet volstaan”, zegt Wouter Vermeersch van Vlaams Belang Kortrijk. “Illegalen moeten systematisch en actief worden opgespoord. Onze politiemensen moeten hier meer mensen en middelen voor krijgen. Bovendien moeten we in onze regio ophouden met het pamperen van illegalen. De gratis medische hulp aan deze illegalen in onder andere AZ Groeninge vormt een belangrijke aantrekkingspool en moet worden gestopt!”

Illegalen laten vaak een pad van ellende achter, gaande van zwartwerk over zware criminaliteit tot recent zelfs terreur. De feiten, gepleegd door illegalen, gemeld in onze lokale kranten stapelen zich op: steekpartijen, drugshandel, diefstallen, enz. Concreet pleit Vlaams Belang ervoor om illegalen in Kortrijk actief op te sporen. Illegaliteit is en blijft criminaliteit.
Bovendien betaalt de belastingbetaler in Kortrijk jaarlijks bijna een half miljoen euro voor ‘dringende medische hulp’ aan deze illegalen. In 2016 werd door OCMW Kortrijk 469.053,64 euro uitgegeven. Geld dat volgens Vlaams Belang veel beter zou kunnen worden besteed. Het gaat hierbij niet alleen om spoedeisende behandelingen, maar ook om luxe-ingrepen zoals neuscorrecties. Kortrijk dreigt niet alleen het OCMW van de wereld te worden, maar ook meer en meer een trekpleister voor medisch toerisme.

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: woutervermeerschvb@gmail.com
Vlaams Belang Kortrijk
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten, Satire | Een reactie plaatsen

Hoofddoek

PERSBERICHT

Vrijdag 16 november 2018

VAN QUICKENBORNE EN N-VA LATEN HOOFDDOEK TOE

De Kortrijkse stadscoalitie staat hoofddoeken toe voor ambtenaren. Open VLD en N-VA Kortrijk breken opnieuw met het eigen partijstandpunt. Vlaams Belang roept Kortrijkzanen op om inbreuken te melden en wil een verbod.

VLD EN N-VA: VEEL WOORDEN, GEEN DADEN

Op de gemeenteraad van maandag 12 november 2018 bevestigde burgemeester Van Quickenborne namens de stadscoalitie van Open VLD, N-VA en sp.a dat er in Kortrijk geen hoofddoekenverbod van kracht is voor het stadspersoneel. Open VLD en N-VA Kortrijk gaan daarmee opnieuw lijnrecht in tegen het nationale partijstandpunt. In het Antwerpen van Bart De Wever (N-VA) is al langer een verbod van kracht voor stadsambtenaren die in contact zijn met het publiek – “loketbedienden” – om politieke, syndicale of religieuze symbolen te dragen. Bevoegd staatssecretaris Zuhal Demir (N-VA) noemde de uitspraak dat werkgevers volgens het Europees Hof van Justitie hoofddoeken of religieuze symbolen kunnen verbieden een ‘mijlpaalarrest’ dat duidelijke grenzen stelt. Open Vld verzette zich in een open brief tegen de verwachte afschaffing van het hoofddoekenverbod voor baliepersoneel van Stad Gent door coalitiepartners sp.a en Groen. “De overheid en haar personeelsleden moeten er alles aan d
oen om neutraliteit uit te dragen en te garanderen. Wij betreuren dat de klok zal worden teruggedraaid”, schreef Mick Daman, voorzitter van Open VLD Gent.

GEEN VERBOD

Van Quickenborne verwees naar de deontologische code om te bevestigen dat er in Kortrijk geen hoofddoekenverbod geldt voor het stadspersoneel: “In die code wordt niks bepaald in verband met het dragen van uiterlijke tekenen. Wij hebben geen weet van dienstverlening die als gevolg daarvan niet neutraal of objectief zou zijn.” (1)

OPROEP

Vandaag zijn er reeds medewerkers van de stad werkzaam met een hoofddoek, onder andere bij het poetsbedrijf en in de diensten van het OCMW. “Bij mijn laatste bezoek aan het stadsloket heb ik zelf moeten vaststellen dat een poetsvrouw mét hoofddoek door de publieke wachtruimte stapte, een duidelijke inbreuk op de neutraliteit en objectiviteit die ik nu bij 1777 ga melden”, zegt Wouter Vermeersch. “Ik roep wakkere Kortrijkzanen op om inbreuken ook aan 1777 en Vlaams Belang te melden. Deze zullen wij bundelen om in 2019 initiatieven te nemen in de gemeenteraad met onze sterke, nieuwe fractie.”

ALGEMEEN VERBOD

Het standpunt van het Vlaams Belang is ondertussen genoegzaam bekend. De hoofddoek is niet alleen een religieus teken en symbool van de onderdrukking van de vrouw, maar ook een ideologisch propagandamiddel bij uitstek en niet zelden een uiting van verzet tegen onze samenleving. De enige logische consequentie is dan ook een algemeen hoofddoekenverbod in de openbare dienstverlening, de magistratuur én het onderwijs. Een standpunt dat duidelijk is en weinig ruimte laat tot interpretatie.

(1) Herbekijk de gemeenteraad hier vanaf 37:00 www.livestream.com/accounts/3553987/events/8452032/

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: wouter.vermeersch@vlaamsbelang.org
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Jennifer

De stad Kortrijk koopt het reuzenspringbed op de Grote Markt.

Schepentje Arne Vandendriessche bevestigt : “Ja wij hebben dat gigantisch springbed op de Grote Markt aangekocht voor 12.644 euroots, zonder de matras. Geen koopje natuurlijk, als ge weet dat men bij Leen Bakker al een Drôme boxpringtwijfelaar van 200 op 120 centimeters type riga inclusief topdekmatras voor 299,99 euroots op de kop kan tikken. Zo’n Leen Bakker is dan ook geen postmoderne sculptuur, maar een ordinair bed, voor nauwelijks twee personen als ge ’t mij vraagt. Wij van de stadscoalitie aanzien het maxi springbed van de Grote Markt niet als een bed, maar als een conceptueel kunstwerk en daarom hebben we er een zak euroots voor over. Kan daar één Kortrijkzaan tegen zijn, behalve de overjaarse mierenneuker Frans Lavaert?”

De kunstenares Jennifer Rubell vloog speciaal uit New York naar Kortrijk over om het kunstwerk in te wijden en de check te incasseren.

De motivatie, in ingestudeerd artiestenjargon, van schepentje Arne Vandendriessche voor de Kortrijks kunstaankoop van de eeuw is de volgende :

Arne : “Jennifer Rubell is een Amerikaanse conceptuele artieste die in haar leven en werk de fysieke interactie tussen kijker en object centraal stelt. Artiesten spreken ook via objecten bijvoorbeeld via lantaarnpalen, schotelantennes, zeesluizen, spoorwegslagbomen, tuinkabouters en bij Jennifer via reuzenspringmatrassen. Het technisch-functioneel gebruik van de dingen is een uitweg uit de banaliteit van alledag. Men kan een matras voor de eeuwenoude daad misbruiken, maar een springmatras heeft een dimensie meer. Men kan erop dansen en springen, tot jolijt van de toeschouwers. Zoals men tuinverlichting kan gebruiken om de tuin te verlichten, zodat we bij nacht nog in de tuin kunnen. Jennifer bedient zich van een brede waaier van participatieve mediums, gaande van interactieve sculpturen over schilderijen en video-installaties tot en met food performances. De oppervlakteruimte rondom de springmatras mag er, denotatief, niet meer uitzien als een steenwoestijn, maar dient opgevuld met bijkomende zitbanken, dit wil zeggen betekenissen. Daarover straks meer. De performance van Jennifer getiteld The de Pury Diptych en Nutcrackers in Brooklyn New York was dan ook een megasucces. Rubell behaalde een master na master Beaux Arts aan de Harvard University. ‘Bed’ is een monumentaal opgezette participatieve sculptuur waarvoor de kunstenares Kortrijk als inspiratiebron gebruikte, en zij voorvoelde dat wij het kunstwerk gingen aankopen, hetgeen haar intrede in onze stad enorm faciliteerde. Het kunstwerk is een grote stap voorwaarts in onze erkenning in 2030 als Europese hoofdstad van de Cultuur. Collega schepentje An Vandersteene, een onbetwiste connaisseuse van het genre, had een dikke vinger in de pap bij de selectie van Jennifer en haar grensverleggend conceptueel artwork. De geschiedenis van onze stad als centrum voor van vernieuwende weeftechnologieën – vooral voor de productie van superieur damast en matrastijk – was de achtergrond waartegen Rubell haar project tot stand bracht. Het geheim van deze methodologie is haar transparantie. Het baant de weg voor ‘hogere cultuurmachten’, waar we als leken geen vat op hebben. Het werk kreeg de vorm van een enorm bed dat in het midden van de Grote Markt komt te staan, omgeven door historische gebouwen en het hedendaagse leven in de stad. Dit ‘Bed’ dient niet om in te slapen of er de eeuwenoude daad in te plegen, maar als een springkasteel tot hoog in de lucht voor springers groot en klein. Elke sprong bezorgt vermaak en vogelperspectief op het stadhuis, oude mensen, het belfort, de standbeelden, de oudstrijders, de cantine van Koen Byttebier, de café’s, het weer, de tooghangers in bar des amis en levert een geestesverruiming op, ver weg van de oubollige traditionele waarden en normen. Het gaat over veel meer dan dagdagelijkse levensvragen. Goede bedoelingen volstaan niet en wereldbeschouwingen noch politieke doctrines bieden een uitweg uit het moeras van de mediocriteit en platvloersheid. ‘Bed’ is een monument voor de huiselijkheid dat hulde brengt aan de vele vormen van vrije liefde en het open huwelijksleven en alle variaties hierop, zoals ik dat zelf tracht in de praktijk te brengen in mijn persoonlijk leven van alle dag. In tegenstelling tot monumenten die ons aan oorlogen, helden of verwezenlijkingen herinneren – fysiek en conceptueel ontastbare zaken – , nodigt ‘Bed’ uit om deel te nemen. De verwachte abstracte metastructuur is betekenisloos en leeg. Pure vorm. Zo verdwijnt het taboe op fysiek betrokken raken bij kunst, samen met het taboe dat rust op vrolijk rondspringen op een perfect opgemaakt bed. Het werk vertolkt op die manier de warmte van een thuis en de toegeeflijkheid van een ouder. Big Picture, maar niet als visioen. Je kunt er niet mee eens of mee eens zijn. Hooguit kunnen de paradoxen die ertoe leiden in kaart worden gebracht. Ik vat samen : wie de slogan van conceptueel artiest Johan Van Geluwe hoog in het vaandel houdt, hoeft geen verdere commentaar. Hij prijkt boven mijn bed : l’ Art Poor l’Art, Mort Pour l’Art, l’Or Pour l’Art”

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Vierkant groen

PERSBERICHT

VIERKANT GROEN! (teken mee)

David Wemel

Maandag 12 november 2018

Deze morgen voerden we met Groen Kortrijk actie aan het kruispunt Pottelberg – Condédreef. Een pas heraangelegd kruispunt, waar net na de aanleg begin oktober al meteen een ernstig ongeval gebeurde met een fietser en een vrachtwagen. Ik ging de situatie al enkele malen bekijken, maar deze morgen voor het eerst in donkere en regenachtige omstandigheden. Je weet wel, het soort weer waarin onze kinderen ongeveer de helft van het schooljaar het traject van school naar huis afleggen…

De hele aanleg van de Pottelberg tart de verbeelding van elke fietser, maar zeker ook dit kruispunt is een voorbeeld van hoe het niet moet. De situatie is erg ‘onleesbaar’ voor zowel fietser als automobilist. Voor de fietsers zijn er bvb voorsorteervakken, maar ook (veiligere) oversteekplaatsen met aparte lichten voor fietsers. Wie er voor het eerst komt aangefietst, weet niet waar je eigenlijk moet gaan staan. Laat staan wanneer je veilig kan oversteken.

Deze avond komt Matti Vandemaele op de gemeenteraad van Kortrijk tussen over de verkeersonveilgheid op de Pottelberg. We dringen aan op snelle en doortastende ingrepen die de veiligheid van de fietsers drastisch verhogen. Voor één concreet voorstel vragen we alvast ook jouw steun: teken onze petitie voor een conflictvrij kruispunt (met vierkant groen). Een snelle en haalbare maatregel met een onmiddellijke impact.

Samen maken we de stad een pak verkeersveiliger.

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Wout

Eerstdaags : belangenvermenging in het rijk van schepen Wout Maddens.

Si on nous laisse écrire…

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen

Bloemist

foto KV

Burgemeester Vincent Van Quickenborne wil lessen trekken uit de tragedie van bloemist Ghislain Deschoemaeker.

Op 31 oktober werd op het St Janskerkhof de omhaling ten voordele van de bloemist in nood afgesloten met de overhandiging van een check van 24.622 euroots, in de opvallende aanwezigheid van burgemeester Van Quickenborne, die zijn hart, maar niet zijn portemonnee opende.

De bloemist geraakte omzeggens failliet door de werken op de Pottelberg, die twee jaar aansleepten door de onachtzaamheid van het Kortrijks stadsbestuur, inzonderheid door schepentje van mobiliteit Axel Weydts, meer met zijn vakantieplannen voor Capri bezig dan met het welzijn van de Pottelbergse kleine commerçanten.

Axel Weydts : “Ik kan het inderdaad niet versteken dat het allemaal mijn schuld is. Ik heb er niet genoeg op aangedrongen bij Wegen en Verkeer en bij de aannemer dat het godverdomme moest vooruitgaan. Bovendien viel mijn euro zes maanden te laat, bij de ontdekking dat er geen fietspad lag, die naam waardig. Dan beval ik dat ze vanaf nul konden herbeginnen, weer zes maanden uitstel, allemaal op kosten van de stadskas. Verder dacht ik dat op de Pottelberg de kleine en iets grotere commerçanten tegen een flinke duw konden, met hun zwarte spaarzwijnen en exotische bankrekeningen. Ik heb me, off the record, door een belastingcontroleur laten vertellen dat ze nooit één euro aan belastingen van de Pottelberg geraapt hebben. Dat die bloemist, waarover ik nog nooit gehoord had, ik koop de bloemen voor de verjaar-en feestdagen van mijn man op ’t internet, dat hij dus letterlijk op droog zaad zat, was een complete verrassing voor mij. Ik ben blij dat de Kortrijkzanen van alle dag hun portemonnee wijd opengetrokken hebben. Zelf besteed ik mijn euroots aan Poverello en voeding voor de transmigranten van Zeebrugge, wat overblijft is voor de Capri en de afbetaling van mijn flatje op de torre van Kortrijk.”

Het facebookfilmke met de bijna in tranen verzuipende bloemist ging de planeet rond.
CNN wijdde er een ganse avond aan. Sensatievarken Kurt Vandemaele en de WTV kampeerden een week lang aan de voordeur van Ghislain. Een ouderwetse collectebus met een knikkend negerkopje werd midden op de straat gezet en passanten werden met aandrang verzocht te storten en het negerkopje met hun roste centen te doen knikken. Een weergaloos succes. De mediastorm en solidariteitsactie nam onrustwekkende proporties aan. Vele reacties op ‘t internet verweten de Kortrijkse burgemeester, verantwoordelijk schepentje Axel Weydts en het hele stadsbestuur verregaande onverschilligheid en afkeer en dat de Pottelbergse kleine commerçanten, bijna allemaal ten prooi aan een aanval van zelfdoding, aan hun lot werden overgelaten.

Toen greep burgemeester Van Quickenborne in. Vincent pinkte een traan in elk oog weg en zei op plechtige toon, terwijl zijn toespraakje door zeven tv-camera’s gecapteerd werd :

Vincent : “Kijk vrienden hier allemaal rond Ghislain verenigd, ik denk dat wij als stadsbestuurders iets hebben geleerd de voorbije dagen. Dat is, ten eerste, dat er heel veel naastenliefde is bij de doordeweekse mensen van onze stad en van ver daarbuiten, tot in Veurne toe naar ik hoorde. En dat is zeer goed, want dat toont dat gewone lieden nog altijd een groot hart hebben voor kleine commerçanten die het moeilijk hebben. En dat ze hun hart en vooral portemonnee wagenwijd opentrekken en ik zag dat negerkopje voortdurend goedgeluimd knikken. De euroots stroomden als Leiewater binnen. Ten tweede hebben we geleerd dat wegenwerken nóg sneller moeten vooruitgaan. Die Pottelberg van nauwelijks 800 meters lang kon gemakkelijk in één jaar in plaats van twee gerealiseerd worden. Schepentje Weydts heeft hier zwaar geblunderd, ik denk dat hij te veel met zijn eigen of zijn man bezig is, en met zijn vakanties op Capri. In het volgend stadsbestuur zal hij een gemakkelijker postje toebedeeld krijgen, de kapoen, bijvoorbeeld aankoopchef van klein bureelgerief, accessoires voor poetspersoneel en schoonheidsproductjes en hygiënische verbanden voor vrouwelijk stadhuispersoneel. ‘s Namiddags is Axel dan vrij voor zijn reisplannen met manlief naar Capri. Maar dat de werken moeten vooruitgaan heb ik niet geleerd van onze onfortuinlijke bloemist Ghislain. Dat heb ik voor de verkiezingen al gezegd. De werken op de Pottelberg zijn een zeer goed voorbeeld geweest van hoe het niet moet.”

Betere bescherming voor de kleine commerçanten

Vincent, goed op dreef, vervolgde : “Er komen nog meer werken aan, zoals de statiewerken. Het gaat geen waar zijn dat die nóg langer gaan duren dan de verlaagde Leieboorden die al van in de jaren vijftig waren ingepland. De voorziene einddatum voor de statiewerken van 2045 heb ik vervroegd naar 2035. Dat scheelt een slok op de borrel en wij gaan als stad in de toekomst nooit meer kijken naar de prijs. Nooit meer. Wat ik ook heb geleerd, is dat wij als stad, bij werken langer op voorhand de kleine commerçanten moeten bezoeken en hen met een collecte moeten helpen. De zaak van de Pottelberg en die bloemist heeft mij, mijn vrouwtje en gans het stadsbestuur zwaar aangegrepen. Ik lag er nachtenlang wakker van. Misschien schepentje Weydts iets minder, tenzij van zijn escapades en avonturen, met of zonder zijn man, op Capri en de baai van Napels. In het schepencollege hebben we daar lang en met een krop in de keel over gesproken. Schepentje Detavernier was het meest ontroerd en kreeg er bijna een burn-out van. Schepentje Vandendriessche toonde, als keiharde liberaal, geen mededogen en schepentje Rudolf Scherpereel zei dat hij grotere zorgen heeft dan die onnozele bloemist. Rudolf, die in een overmoedige bui en na een half dozijn Omers in ’t Postje, zijn vrouwtje het first ladyschap van Kortrijk beloofd had, wordt vanaf januari werkloos. Er is al een steuncomité voor het uit de boot gevallen schepentje opgericht. Wat de kleine commerçanten betreft, gaan we helpen. Ik wil niet versteken dat ik mijn eigen portemonnee voor Ghislain niet opengetrokken heb. ’t Is gewoon overmacht. Wegens mijn bouwplannen voor onze boerderette aan de Leieboorden moeten we zwaar besparen, rekende mijn vrouwtje voor. En ik ben al zo’n 350.000 dukaten kwijt voor de lap grond alleen al. Pech voor Ghislain en ik ben er een beetje beschaamd over. En verder weet ik dat al mijn schepentjes met de klak zijn rondgegaan bij hun kabinetards en secretaressen, een nobele geste die ik weet te waarderen, waarvoor dank in naam van Ghislain. Of mijn schepentjes zelf iets hebben gestort, daar heb ik het raden naar, maar ik twijfel. We gaan voortaan de kleine commerçanten met raad en daad bijstaan om drama’s te vermijden en een nieuw orgaan in het leven roepen : een splinternieuwe équipe met aan het hoofd een wegenwerkencoördinatieploeg met een universitair geschoolde werfcoördinator, een administratief directeur, een onderdirecteur, drie adviseurs, een jurist, een plannenmaker, twee technische tekenaars, zeven ploegleiders, twee secretaressen en één chauffeur. Kwestie van de wegenwerkcoördinator deskundig te omkaderen. Het mag iets kosten. Ik heb toch al zo’n honderdvijftig overbodige stadhuisbeambten buiten gewerkt. Dus al veel bespaard. We hebben natuurlijk nu al een ‘minder-hinder’-coördinator, de aanminnige Heidi Debels, die dat zeer goed doet, maar ze kan dat natuurlijk niet allemaal alleen opvangen. Heidi dient meer om nu en dan een keer als ’t goed weer is naar de werken te gaan kijken, een babbeltje met de naar haar fluitende stoere kraanmannen, grondwerkers, kabelleggers, steenkappers en exotische kasseileggers te slaan, meestal over het weer, de liefde en over haar volgende vakantieplannen. Maar Heidi mag er zijn, een toffe meid waar het ordinair stadspersoneel veel deugd en plezier aan beleefd, vooral Sander Maenhoudt,  en dat is goed voor de moraal. Hoofdopdracht van de nieuwe wegenwerkencoördinator zal coördineren zijn, iets waar Heidi minder sterk in is, tenzij in het coördineren van haar vakantieplannen. Veel werken staan op stapel, onze stad wordt mooier en mooier. Maar laat Ghislain het boegbeeld zijn van onze nieuwe aanpak en een voorbeeld van hoe we het anders kunnen aanpakken, zodat alle kleine commerçanten gelukkig worden.”

Boegbeeld

Tot slot richtte de burgemeester zich tot Ghislain die weer in tranen uitbarstte, en zei: “Kijk, man, ik ben fier als een gieter op je. Vooral blij dat je terug de moed gevonden hebt om er tegenaan te gaan. Je filmke was zeer aangrijpend. Het was ook zeer eerlijk. Snik. Dat heeft alle Kortrijkzanen aangesproken, ook de nieuwe en anders gekleurde. Bij ons in het schepencollege hebben we daar maandag nog urenlang over gesproken en we hebben na het college in Bar de Amis ettelijke glazen Omer gehesen op je financieel succes bij omhaling van een klein fortuin, uit de zakken getoverd, niet van de onze, maar van de meelevende kleine Kortrijkzanen van alle dag. En Ghislain, je bent een voorbeeld geworden voor veel mensen, een boegbeeld. Laten we die ervaring koesteren, laten we ze omzetten in veel positieve energie. Dat heb je heel goed gedaan. Ik ga je voordragen om tot ridder in de Leopoldsorde geslagen te worden en we overwegen een standbeeld van je op de Pottelberg. Love you.”

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Petite Bande

PERSBERICHT

Eindelijk weer eens een opera in Kortrijk

Datum: 06/11/2018

La Petite Bande brengt een komisch Napolitaans intermezzo van J.A. Hasse (1729) op de scène : “La Serva Scaltra” (De lepe meid) (gecomponeerd door de Duitser Johann Adolf Hasse) – gezongen en gespeeld in de stijl van de 18de eeuw, met Italiaanse luchtigheid…. Kom genieten van een uurtje kleurrijk, deugddoend en probleemloos theater – en breng kinderen en jeugd mee : succes verzekerd !

Meer info: https://www.schouwburgkortrijk.be/programma/394/La_Petite_Bande/La_Serva_Scaltra

Auteur: Herman Siebens
Email: herman@lapetitebande.be.
Organisatie: La Petite Bande
Adres: Plaats: Telefoon: 0477941685
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/LPB_A4_opera_tekening_def_1.pdf

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Tiene !

Na de emotionele overhandiging van de check van 24.622 euroots aan de ‘moedige bloemist in nood’, trof Jarretel burgemeester Vincent Van Quickenborne snikkend aan in een uithoek van het Sint Janskerkhof, ter hoogte van het grafzerk van een gesneuvelde Chinees uit Binnen-Mongolië, tijdens de slag van Passchendale.

Burgemeester Vincent VQ : “Ach kijk hier eens aan, snik, na onze bloemist in nood van de koord te hebben gered, nu dit. Een dode Midden-Mongoliër van de Groote Oorlog in Kortrijk begraven. Het is te veel voor mij. Snik. Ik wist ik dat niet, de eerste keer dat ik die Chinees hier zie liggen, al schiet er niet veel meer van over. Buddha hebbe zijn ziel. Snik.”

Jarretel : “Maar nu even serieus, meneer de burgemeester, de politiek nu. Geruchten gaan dat de schepenpostjes al in de sacoche zijn en dat het postje van voorzitter van de nieuwe gemeenteraad door een verkozene van Team burgemeester zal ingenomen worden. Wat hebt u daarop te zeggen ?”

Burgemeester Vincent VQ : “Jaah man zeg. Het zit zo. Eerst claimde weer de N-VA dat societypostje, maar Piet Lombaerts viel compleet uit de verkiezingsboot, hij haalde geen zeteltje, Pietje met zijn belachelijk aantal stemmen. Een politieke sukkel buiten categorie als ge ‘t mij vraagt. Is hij niet beschaamd en waarom al die pretentie ? De risee van Kortrijk. Hoogmoed komt voor de val. De Vlaemsche Nationalisten verloren drie zetels op zeven. Drie ! Op zeven ! Wat een afgang ! De enige en grootste verliezer van de stadscoalitie. Ik dacht er eerst aan met de groene Wemel scheep te gaan, ze wonnen twee zeteltjes. Na een half uur oog in oog met het groene getater wist ik welk vlees ik in de kuip had. Het stonk. Wemel is een respectabel man, daar niet van, maar welke extreemgroene collectivistische kwelduivels zitten er achter de sloeber aan ? Roeptoeter Matti, er scheelt iets aan die hansworst, en P. Azijn, een gatlikker eerste klasse die zijn achternaam niet gestolen heeft. Ze zetten te veel op hun neus, de groene loebassen, daar hou ik niet van. Ik heb dan mijn vrouwtje gebeld, mijn laatste toevluchtsoord, en ze zei : ‘Chouke, ge gaat toch niet met die groene straathonden in zee steken zeker, pak liever die wouldbe flaminganten van Axel Ronse weer aan boord. Kies voor de pest in plaats van voor de cholera. Ze liggen knock-out en zullen geen eisen stellen, geen vin verroeren als ze geschoren worden, als ze maar mogen meedoen. Ik ken een beetje die verwaande vrouwenverslinder Ronse, ooit dacht hij met onfrisse bijbedoelingen mij te moeten besnuffelen, hij zal nu wel een toontje lager kwelen. Pak hem binnen.’ Het heeft altijd gelijk, dat vrouwtje van mij. Ronse was inderdaad blij als een puber toen ik ja knikte en hem twee in plaats van één schepentje beloofde. De goozer wist met zijn geluk geen blijf, en naar ik later uit indiscreties van hun voorzitter vernam, ze waren al met een half schepenpostje content geweest. Met een schepentje van diversiteit bijvoorbeeld, zijn eigen voorstel, met dat inhoudsloos postje geraakte Ronse al buiten zinnen van opwinding. Ik gun het hem. Achteraf besef ik, ik ben eigenlijk te genereus geweest, maar soit. Bij zoverre dat het voorzitterschap van de gemeenteraad nu niet meer aan die Vlaemsche reactionairen toekomt. Wij van Team Burgemeester claimen het voorzitterschap, wie anders ? In een gulle bui dacht ik even aan Hannelore van de CD&V vier punt nul, om haar tranen te stelpen, maar Hannelore moet naar de pijpen van het tsjeven oudemannenhuis dansen. Toen dacht ik weer aan Wemel, een clevere gast, dat wel, maar dan zitten we met een technisch probleem. Met zijn één meter vierenvijftig moeten we voor David een tennis umpire chair laten aanrukken, de raadsleden moeten de voorzitter toch enigszins kunnen zien ? Die kosten gaan we niet doen, we steken de euroots liever in een groendak op de Lange Steenstraat. Bijgevolg komt alleen een raadslid van Team Burgemeester in aanmerking voor het voorzitterspostje. Dan moeten we naar de stemmen kijken en komen we bij Tiene Castelein uit, geen kattin om zonder handschoenen aan te pakken. Wat voor Tiene pleit is : ’t is een vrouw, daar twijfelt quasi niemand meer aan, ze heeft studies gedaan die aansluiten bij het postje, ze beschikt over een dynamisch en fris uiterlijk, sommigen noemen haar knap, ze heeft een hart van koekebrood, en ze kan probleemloos cumuleren met haar bijberoep in de advocatuur. De 250 euroots per zitting wil Tiene besteden aan goede doelen, zoals aan lager wal geraakte kleine commerçanten sponsoren, die wegens wegenwerken hun handeltje ten grave moesten dragen. Axel Weydts trekt zich daar totaal niets van aan en bij schepentje Maddens hangt het zwaard van Damocles boven zijn hoofd, wegens beginnende oproer over onregelmatigheden in de Mercurius-Ballegeer zaak. Wij dan maar. De tranen met tuiten bleitende bloemist van de Pottelberg bijvoorbeeld, werd door Tiene persoonlijk bijgestaan door haar hart en haar bankrekening open te stellen. Maar opgepast, ook Koen Byttebier loert om de hoek. Koen ziet er geen gevaarlijke vlegel uit, maar de venijnige ex-teljorenmarchand valt niet te onderschatten. Ik vergeet het gesjacher van vorige keer niet gauw en ga er niet verder over uitweiden. In het voordeel van Koentje pleit : hij beschikt over een oceaan van tijd, elke dag vanaf twee uur in de middag mag hij beschikken. Dan staat Koen paraat voor bijklussen dat horen en zien vergaat, nadat zijn refter leeggelopen en de afwas gedaan is. Oh, ik zou bijna chocomousseboer Beugnies uit Marke vergeten. Ook die fratsenmaker toonde interesse, evenwel pas vanaf vijf uur in de vooravond, als de laatste camion gluten-suiker-vet-en chocoladevrije chocomousse de deur uit is en Cindy in de breiles voor gevorderden in afspanning de Loco zit. Eerlijk gezegd, ik ben ik een fan van Nicolas, maar niet voor serieuze dingen. Die guy dient meer voor libertijnse feesten en drinkgelagen en om bij dansfeesten de muurbloemen te versieren en verder de clown zonder grenzen uit te hangen. Ambiancemakers als Nicolas hebben wij ook nodig. We zijn wij de saaie kaloten niet of de groene geheelonthouders of de sossen die de schuld van alle miserie op aarde zijn. Ja, ik kan het niet versteken, in feite zitten we bij Team Burgemeester met een luxeprobleem. Sommige kandidaten kregen te veel stemmen, we hebben ze niet meer nodig. Ik wil die waterdragers geen nuttige idioten noemen die van pas kwamen om meer zeteltjes binnen te rijven, niet voor henzelf natuurlijk, dat hadden ze verkeerd voor. Au fond zijn het politieke muurbloemen. Ze moeten leren begrijpen dat hun rol uitgespeeld is en dat ze mogen opkrassen, weerkeren naar hun wijken en dorpen. Neem nu die coiffeuse Cokele, tattoo Cindy en kroegbaas Alwein van Labberleute. Ik versta niet waarom zoveel Kortrijkzanen daarop gestemd hebben, maar het verheugt me wel en die pierlala’s zetten nu wel veel op hun neus. Wat moet ik daarmee ? Ze willen allemaal een postje met een loontje en hun schapen zitten al op het droge. ‘Ach, ge moet die onnuttige politieke huisdieren geruisloos dumpen, daar kraait geen haan meer naar’, fluistert schepentje Maddens in mijn oren. En inderdaad, wie zal binnen zes jaar nog wakker liggen van die omhooggevallen bietekwieten ? Ik ben dan weg en Maddens ook, al hij weet het nog niet. Zijn vrouw wel. Schepentje Vandendriessche en zelfoverschatter Allijns, zonder zijn vader is de jongen ook maar een doordeweekse middenklasser, een kandidaat zonder aanhang, ze moeten het maar onder mekaar uitvechten. Ik lig er niet wakker van. En nu ga ik met Ruth naar de cinema. Sex in the city.”

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Gwendoliene

Hallo Jarretelle van Qortrijk !

Een spetterend libertijns feestje bouwen vandaag? Gewoon doen.

Alvast van harte gefeliciteerd met je verjaardag!

Geniet ervan en hopelijk tot gauw.

Warme blauwe groet,

Gwendolyn Rutten
Voorzitter Open Vld

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Mercurieus…(3)

Onheilspellend bericht viel vannacht in onze postbus.

Foto bij persartikel Het Nieuwsblad dd 23/11/2017.

Van links naar rechts 1 onbekend 2 Aline Van Den Weghe architect 3 Willem Bekaert architect 4 Louis Vande Wiele Simonetto Real Estate 5 Jeroen David Agb SOK 5 Wout Maddens Schepen 6 ontbrekend op de foto Ben Mertens manager Agb Sok.
Ondertussen bijna een jaar verder en nog steeds geen beweging behalve aanplakking in de Zwevegemsestraat.
Rotte vis ?

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Mercurieus…(2)

Geachte Jarretelle van Kortrijk,  

De heilloze woordenkramerij in een anoniem bericht over de sloop van Mercurius, waarin de auteur SOK in diskrediet tracht te brengen, ei zo na van corruptie beschuldigt, moet ik ten stelligste nuanceren.

Het is niet omdat ik ooit aan de tapkast van Bar des Amis, in een frivole bui na het hijsen van drie, vier Omers, bekend heb dat ik de wettelijke regels omtrent de site Ballegeer zogezegd zou oprekken, om tegemoet te komen aan de eisen van mijn kameraden uit de bouwmaffia, dat dit enigszins strookt met de waarheid en de keiharde realiteit. U weet toch ook dat er een hemelsbreed verschil is tussen waarheid en schijn ? Tussen de geruchten, de kommeerewijven en niets dan de rauwe waarheid ?

Ik voeg er met veel misbaar aan toe dat ik nog nooit van mijn leven met een andere vrouw dan de mijne op kosten van een immobilier in een sterrentent getafeld of veuve clicquot gehesen heb, of dat ik mij heb laten verleiden tot het gesponsord bezoeken van etablissementen met rode lantaarns langs de chaussée d’amour van Sint-Martens-Latem, ondanks mijn chronische bloedrode kwelling.

Ik kan echter niet versteken dat ik in dat landelijk dorp aan de oude Leiearm destijds wel de maandelijkse elitaire vernissages van galerij Pieters aandeed, alwaar tot de ochtend champagne van een goedkoop merk werd uitgegoten, in het bijzijn van interessante projectontwikkelaars gechaperonneerd door kunstenares Boël, die zich altijd op het voorhoofd liet zoenen.
Op een keer liep ik er de burgemeester van Knokke tegen het lijf, samen met de ceo van La Compagnie du Zoute. Ik kan niet ontkennen dat ik toen veel nieuwe truken heb aangeleerd. Een Bart De Weverke doen, is daar iets mis mee ?

Voor de chagrijnige criticasters wil ik nog meegeven dat ik op 14 oktober 3270 stemmen achter mijn naam verzamelde. “Veel te veel en ’t is hier één grote hoererij”, zei mijn vrouwtje nog tijdens de feestelijkheden in de bar van Damier. “So what, leuk, waarom niet, of zijt gij een pilarenbijtster”, was het blitse antwoord van chocomousseboer Beugnies, de radde tong van Marke.

Wie de moraalridder wil uithangen, hij werpe de eerste steen.

Genegen,

Wout Maddens
schepen van stedenbouw

Geplaatst in Lezersbrieven | Een reactie plaatsen

Mercurieus…(1)

Beste Jarretel,

Betreft: sloop Mercurius in de Zwevegemsestraat te Kortrijk.

Slopingsvergunning 17.801 met nummer 2018062126 bouwheer Agb SOK Kortrijk.

“Aanplakking dient te gebeuren op een goed zichtbare plek aan het pand gedurende 30 dagen om zo iedereen in de gelegenheid te stellen beroep aan te tekenen.”
“De sanctie op een onvolledige aanplakking is dat de beroepstermijn van 30 dagen geen aanvang neemt.”

Probeer dit maar eens te lezen vanaf de openbare weg (affiche geplaatst door SOK)!
Zou men proberen iets te maskeren……

Geplaatst in Lezersbrieven | Een reactie plaatsen

Cognitieve dissonantie

Pittig FB debat tussen Frans Lavaert (slechte Qortrikzaan) en Koen Byttebier (nette Qortrikzaan).

Vraag : van wie komt het gezegde :De cognitieve dissonantie is immens groot bij Koen Byttebier.”

Wat is hiervan de betekenis ?

Antwoord : Van Frans Lavaert en het betekent dat Frans op een eenzame intellectuele hoogte vliegt, ver boven de gemiddelde Kortrijkse politieker, die dom, blind, corrupt, leugenachtig en verwaand is.

Heeft Frans gelijk ?

Hierover zegt Koen Byttebier :
“Frans is te intellectueel voor deze wereld, en soms ook te goed. Ik ken Frans vanaf zijn lerarentijd aan den Tek, als regent Nederlands. De man pakt graag uit met zijn zogenaamde eruditie, hij overdrijft dat het hilarisch wordt. Frans is hoe dan ook geen pseudo-intellectueel of pretentieuze mispel. Hij is een intellectuele hoogvlieger buiten categorie, dat geeft vriend en vijand toe, en een levenslange leerder die op latere leeftijd aan de Ugent een bachelor, of is het een master, in Pol & Soc behaalde. Niet direct de moeilijkste richting, maar toch. Frans pakt daar graag mee uit, en terecht, en ook met zijn meer dan gedegen kennis van het Kortrijks politiek reilen en zeilen en van de misstappen, onkunde, seksuele excessen en samenzweringen van de stadsbestuurders, volgens Frans, de grootste politieke gangsters uit de Kortrijkse geschiedenis sinds de Belgische Omwenteling. Frans wordt een dagje ouder, volgend jaar tachtig, en is aan zijn mémoires begonnen. Volgens ingewijden fileert hij daarin genadeloos de Kortrijkse politiek vanaf Leopold één tot heden. Niemand wordt gespaard, zelfs de door hem op een piëdestal geplaatste ex-burgemeester Tone Sanssen niet, met wie Frans destijds na elke gemeenteraad aan de tapkast van de raadskelder aan het filosoferen sloeg tot de eerste zonnestralen de gelagzaal doorpriemden en het volgelopen politiek hoogvliegersduo door de kastelein naar de uitgang werd gesleept. Frans wil niet langer werkloos toekijken hoe de Kortrijkse machtsklieke de middenklasse Kortrijkzanen blijft verneuken, die dom worden gehouden, belazerd en in slaap gewiegd met populistische praatjes en waardeloze, geldverslindende glamour en glitter. De beerputten opengooien en in de avond van zijn leven man en paard noemen, dat is de zelfopofferende dienst die de politieke messias Lavaert de Kortrijkse samenleving nog wil schenken, alvorens weg te kwijnen en in de totale vergetelheid te verdwijnen. Het politiek testament van Frans belooft dan ook de stad op zijn grondvesten te doen daveren. Frans wil nog een laatste noodkreet slaken en een ultieme poging ondernemen om als onkreukbare politieke leermeester en moraalridder de noodlottige Kortrijkse politieke, sociale, economische en morele orde omver te werpen en vanaf nul terug op te bouwen op ultra libertijnse grondvesten. De exacte inhoud van zijn geschrift moet voorlopig nog geheim blijven, maar er is al een titel : ‘Slechte Qortrikzanen, de Kortrijkse machtsklieke vroeger en nu’. Ondertitel : ‘De onverbiddelijke bestseller.’

Frans zegt : “Ik hoop één (1) ding. Dat de meest verwaande, zelfingenomen (nieuwe) politieke zak van Kortrijk en van heel het land, van De Panne tot Maaseik en van Oostende tot Arlon, geen schepen wordt…Of voorzitter van de gemeenteraad….En er is maar één (1) grootste verwaande (nu verkozen) politieke zak van het land in heel Qlown Town, van Spiere-Helkijn over Kooigem tot de grens met Gullegem. Hij slaat zwartgeel uit en zijn achternaam klinkt als een wegkwijnend Oostvlaams provinciestadje. Over Byttebier wil ik alleen kwijt dat zijn honger naar de ondeugd de man gebracht heeft waar hij nu overleeft : tussen de patisseriemadammen van middelbare leeftijd aan het Vandalepleintje. En dat hij denkt dat hij een politieke slimmerd is. Meer wil ik over de man niet zeggen. En nu terug naar mijn mémoires.”

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Pottelberg

PERSBERICHT

26 oktober 2018

Bloemist Pottelberg : politiek moet verantwoordelijkheid nemen

Wouter Vermeersch: “De spontane initiatieven van Kortrijkzanen zijn hartverwarmend, maar de politiek moet nu in de eerste plaats verantwoordelijkheid nemen. Ghislain heeft recht op een financiële vergoeding van de overheid. Ik zie emotionele Kortrijkse politici op sociale media. Ze moeten niet meetreuren, maar verantwoordelijkheid nemen en handelen.”

De aanslepende wegenwerken op de Pottelberg hebben de plantenzaak, annex kwekerij van Ghislain Deschoemaeker gebroken. Vlaams Belang wil dat de Vlaamse hinderpremie wordt herbekeken en dat er minstens een schadevergoeding komt van de stad.

VLAAMSE HINDERPREMIE

Wouter Vermeersch: “Ik heb Ghislain gesproken op de Kortrijkse maandagmarkt en hem aangeraden om naar de ombudsman of -vrouw te stappen.”
Als getroffen handelaar door wegenwerken heeft de bloemist recht op de Vlaamse hinderpremie (vroegere Wet Dedecker). Echter door een administratief probleem (kafkaiaanse toestanden) heeft hij naast deze belangrijke premie gegrepen. Volgens de letter van de wet heeft de bloemist dus geen recht op de hinderpremie, maar volgens de geest van de wet natuurlijk wel. Een tussenkomst van de ombudsdient én de nodige politieke wil, kan hier een oplossing bieden. Vlaams Belang roept op tot gezond verstand om de premie te herbekijken.

SCHADEVERGOEDING STAD KORTRIJK

In het HLN-artikel “Heraanleg Pottelberg is een fiasco”:
https://www.hln.be/regio/kortrijk/heraanleg-pottelberg-is-een-fiasco~ae9edc2c/
liet schepen van Openbare Werken Axel Weydts (sp.a) volgende optekenen: “Het is onze schuld, we hebben het plan verkeerd ingeschat.”

Zelfs een overheid die een fout maakt, is gehouden tot een schadevergoeding aan de schadelijder. Vlaams Belang verwacht van het stadsbestuur geen grote woorden, maar wel daden: er moet een schadevergoeding komen. Zo niet, moeten juridische stappen worden overwogen. Een publieksfinanciering (crowdfunding) kan de bloemist helpen om deze juridische kosten te dragen.

Wouter Vermeersch
woutervermeerschvb@gmail.com
Vlaams Belang Kortrijk
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Capri C’est Fini

Zijn appeltje voor de dorst is verdwenen.

(Maar niet dat van Axel Weydts)

We vloeken. We sakkeren. We zuchten eens diep als we weer maar eens in een file staan of een wegomlegging moeten volgen. Het kost wat van onze tijd al die wegenwerken. En we hebben er al zo weinig terwijl we van hot naar her hollen en ons prioriteitenlijstje almaar langer zien worden. We staan echter nooit stil bij die mensen die aan de werken wonen of werken. Die te vroeg gewekt worden door bulldozers of graafmachines. De mensen die elke dag opnieuw hun huis moeten poetsen door het vele stof. De gezinnen die met overvolle boodschappentassen plassen en putten moeten trotseren. En die mensen hebben meer te vloeken op dat moment. Zeker de kleine handelszaken die door de werken hun klanten zien wegblijven, krijgen het hard te verduren. Dan heb je de mensen zoals Ghislain (pagina 2-3). Zijn verhaal kroop deze week onder mijn vel. Hij heeft zijn hele leven gewroet en gewerkt. Zoals zoveel West-Vlamingen: een harde werker en nooit hoog van de toren blazen. Elke maand een centje opzij zetten voor zijn ‘oude dag’. Genieten, maar met mate. Geen blingbling, wel deuredoen. Hij zag zijn zuurverdiende spaarcenten het voorbije anderhalf jaar in rook opgaan. Op zijn 59ste is zijn appeltje voor de dorst volledig verdwenen. Door die wegenwerken waar wij zo vaak op vloeken. Toch hebben we Ghislain nooit horen klagen of zagen. Hij bleef deuredoen. Als de klanten niet meer tot bij hem geraakten, trok hij zelf naar de markten met de planten die hij – zelfs tot ’s nachts toe – in zijn eigen serre kweekt. Het bleek onmogelijk om het hoofd boven het water te blijven houden. En zelfs dan nog blijft hij deuredoen. Tot er een journalist van ons bij hem aanklopte. Hij gunde zichzelf een pauze en deed zijn verhaal. De stoere façade brak, net als zijn stem. Bij het verhaal van Ghislain kan je niet onbewogen blijven. En als ik nog eens een plantje nodig heb, weet ik waar ik het zal kopen.

MIEKE VERHELLE
Krant van West-Vlaanderen 26.10.2018

Schepentje van mobiliteit Axel Weydts reageert als door een wesp gestoken :

“Ik kan ik daar godverdomme niets aan doen. Het is allemaal de schuld van Stefaan De Clerck en de CD&V die destijds de absurde plannen van het Vlaams Gewest goedkeurde. Zij wilden een autobaan met fietsers die te midden van de auto’s moeten rijden en een voetpad van zes meters breed, waar hoogstens zeven voetgangers per dag passeren. Ik vermoed daar het klassiek gekuip met aannemers achter, aangevuld met door corruptie vergiftigde plannen van imbeciele wegenexperten. En dat de werken twee volle jaren aansleepten, komt door het gebrek aan geld bij het Vlaams Gewest dat zijn euroots liever in dure luxeprojecten en zandeilanden tegen de zeventienduizendjarige storm vergooit, en in de giet-maar-uit mentaliteit van de oversized kabinetten van de ministers Weyts en Muyters. De aannemers van de Pottelberg moesten al om drie uur in de namiddag de werkzaamheden stoppen en nooit waren er meer dan vier werklieden op de chantier te bespeuren. In de zomer lagen de werken, wegens de Opwarming zeiden ze, twee maanden volledig stil. Te warm. Ik geef één misstap toe : door mijn idioot verbod op werfverkeer tijdens begin en einde van de schooluren moesten de werfcamions per dag drie volle uren stilstaan, waardoor er amper nog drie uren overschoten om aan de slag te gaan. Daarenboven heb ik na één jaar werkzaamheden beslist om de plannen te wijzigen en het reeds aangelegde fietspad terug op te breken, volledig te herleggen en te verlengen. Dat kostte veel geld en tijd. Ik moest natuurlijk veel eerder ingegrepen hebben want die ingreep was desastreus voor de vertraging van de werken. Nog eens zes maanden erbij. En nu ligt dat noodlottig fietspad nog altijd niet op zijn plaats en zijn de voetpaden nog altijd vier en half meters breed voor zeven passanten per dag. En ja, dat er daar een kleine commerçant of twee over de kop is gegaan en met zelfmoordgedachten rondloopt, en vijf anderen zo goed als, tja, daar lig ik niet wakker van. Ik heb daar een Marxistisch-Leninistische visie over : wie de ambitie koestert om kleine commerçant te spelen, zoals die zagende en klagende planten-en bloemenboer van de Pottelberg, uit puur winstbejag dan nog, moet op zijn blaren zitten. Kleine commerçanten die niet kunnen weerstaan aan de lokroep van zwartwerk, zwartgeld en belastingontduiking, die hun leven lang hun zakken vullen op de kap van de kleine werkman, en daarmee willen overleven tot aan hun pensioen van 67, die moeten niet afkomen met kleinzerige besognes, treurzangen, zelfbeklag en dreigen met de koord, wanneer het al eens wat slechter gaat omdat de klantjes niet meer afkomen wanneer de straat een paar jaren open ligt. Bovendien, er is een hinderpremie voorzien van 37 euroots per dag voor kleine commerçanten wiens straat voor onbepaalde tijd open ligt. Maar dan moeten ze wel aan de strenge voorwaarden beantwoorden, het ware maar dat tekort. Zo moeten ze hun spaarboeken, waar ze nooit belastingen op betaalden, openleggen, hun roerende en onroerende bezittingen, zwarte kasbons en aandelen in binnen-en buitenland en op de Maagdeneilanden in de plaatselijke gazetten publiceren en in de Moniteur Belge, en al hun zwart geld verbranden, in navolging van sociaal-democraat Frank Vandenbroucke, een toonbeeld van een Marxist, wiens buste in mijn slaapkamer staat. Ze moeten ook voldoen aan de wetten tegen racisme, discriminatie en seksisme, want velen verduiken exotische arbeidskrachten, het zijn postmoderne slaven, in hun kelder. Ze mogen geen veroordelingen wegens openbare zedenschennis of dronkenschap, ongewenste intimiteiten, xenofobie, islamofobie of hatespeech opgelopen hebben en niet op de mietoe lijsten prijken. Hun diploma’s, attesten en vervalste rijbewijzen C en D moeten aangeslagen en gerevalueerd worden, nadat ze nieuwe bekwaamheidstesten hebben afgelegd. U ziet, voor wat hoort wat. Met de dooddoener van Kafka moeten ze bij mij niet afkomen. De Staat kan niet blindelings met zakken euroots gooien naar al wie denkt een nette kleine commerçant met straathinder te zijn, die zijn schaapkes nog niet op de het droge zegt te hebben. Mijn man en ik slapen met een gerust geweten onder het welwillend oog van Frank, en wij dromen van geestesverruimende vakanties aan de baai van Napels en Sorrente en op het Isle of Love Capri. We houden van het goede leven, van zand, zon en zee en van exquise spijs en drank. Mijn 3.745 euroots netto per maand komen goed van pas. Ze volstaan voor een zorgeloos luxeleven op de Torre van K-stad, ver weg van openliggende straten die mijn leven vergallen en het gevangen houden. Ik dank de hemel geen kleine commerçant van de Pottelberg te zijn.”

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen

Roetpiet

PERSBERICHT

Datum: 25/10/2018

ROETPIET DOET ZIJN INTREDE IN KORTRIJK

Afgelopen week werden door Stad Kortrijk honderden strooibriefjes verdeeld aan alle Kortrijkse kinderen met afbeeldingen van ‘roetpieten’. Voor het eerst verschijnt de ‘roetveegpiet’ dus in de stadscommunicatie. Vlaams Belang kaartte de situatie aan bij het stadsbestuur en sluit acties in de toekomst niet uit.

Wouter Vermeersch, verkozene voor Vlaams Belang: “De zeurpieten in het stadhuis vervangen onze favoriete kindervriend door een roetveegpiet. Van Zwarte Piet blijf je af, dit is een mooie traditie om te koesteren!”

De bal ging aan het rollen toen tientallen (soms boze) boze ouders Vlaams Belang contacteerden over een sinterklaasfolder die hun kinderen hadden meegekregen op school. Op de folder werd onze Zwarte Piet vervangen door roetveegpieten. Het gaat om een folder met alle sinterklaasactiviteiten van Stad Kortrijk. Via een kleurwedstrijd is de folder specifiek gericht aan de kinderen zelf. De op het strooibriefje vermelde verantwoordelijke uitgever is “Vincent Van Quickenborne, Koning Leopold I-straat 13/0042, 8500 Kortrijk – Vormgeving: Team Communicatie Stad Kortrijk”.

Carmen Ryheul, verkozene voor Vlaams Belang: “De folder zorgt voor onnodige verwarring bij de kinderen. Ook de leerkrachten stellen zich vragen. Het is belangrijk dat er duidelijke afspraken komen en een eenduidige beeldvorming zodat dit vooral een onschuldig kinderfeest kan blijven.”

De Sinterklaasparade – een productie van Twice Entertainment van Roeselare – trekt dit najaar naar Kortrijk, Halle en Sint-Truiden. Kortrijk is als eerste aan de beurt, op 10 november. Kostprijs: zo’n 25.000 euro. Trekkers zijn Vincent Van Quickenborne (Open Vld – Team Burgemeester) en schepen van Evenementen Kelly Detavernier (N-VA).

Vermeersch contacteerde Detavernier en kreeg telefonisch de bevestiging dat de sinterklaasparade en de activiteiten in de schouwburg, K van Kortrijk en de bibliotheken zullen plaatsvinden met normale Zwarte Pieten.

Vermeersch: “Zo’n communicatieblunder mag zich niet meer herhalen. Wij zijn een grote voorstander van een sinterklaasparade, maar een grote tegenstander van het afschaffen van Zwarte Piet. Ik heb er bij de schepen op aangedrongen om volgend jaar de folders aan te passen. Als roetveegpiet ook effectief zichtbaar zou worden in het straatbeeld gaan wij actie voeren. Uiteraard niet tijdens de kinderfeesten zelf, maar wel bij de politieke verantwoordelijken.”

Vorig jaar was er nog geen enkele discussie rond Zwarte Piet in Kortrijk. De schepen van Jeugd (sp.a) verklaarde toen geheel terecht in HLN: “We ontvingen daar geen klachten over omdat niemand er hier van wakker ligt. We zijn hier Antwerpen niet. Kinderen zijn daar niet mee bezig.” “Er worden daar geen vragen over gesteld in onze regio”, vertelde de coördinator van Stad Kortrijk, “Het belangrijkste is dat het leuk is voor de kinderen.”

Vlaams Belang roept iedereen op om dat vooral zo houden.

Bijlage:
– Afbeelding roetpieten Stad Kortrijk
– Strooibriefje Sint Stad Kortrijk

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: wouter.vermeersch@vlaamsbelang.org
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Telefoon: 0485/66.07.80
Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/Afbeelding_roetpieten_Stad_Kortrijk.jpg
http://www.drk.be/files/regio/Strooibriefje_Sint_Stad_Kortrijk.pdf

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Bangkok

Aan de tapkast van afspanning In De Wolken bij Stef en Vetje, het bijna sympathiekste cafébazinnenkoppel van de stad, troffen we een fel vermagerde Kortrijkwatcher aan.

Jarretel : Meneer Lavaert, waarom geeft u geen commentaar op de Kortrijkse verkiezingsuitslagen ?

Kortrijkwatcher : “Wel euh, hmm, kijk, het zit zo, op de dag van de verkiezingen zat ik op vakantie in Bangkok, mijn lievelingsvakantieoord omdat de meiden in de massage- en afwerksalons daar zo bloedmooi, meegaand, begripvol en sensueel zijn en zo goedkoop. Vijfentwintig euroots voor een beurt van een halve dag met twee, drie, vier meiden tegelijk. Da’s overrompelend en geen geld. Ik was er echt aan toe na weer een jaar vol onthechting, ascese en geheelonthouding met mijn overjaarse verloofde op het thuisfront. Daar in Bangkok heb ik me twee weken lang bijna in coma laten jouisseren door dat sensueel, zinnenprikkelend en ophitsend hetemeidengeweld. Dat ik ervoor koos om op 14 oktober weg uit de stad Kortrijk te zijn, heeft er natuurlijk mee te maken dat ik dan niet hoefde te kiezen. Ik kon nauwelijks kiezen, behalve voor de communisten, maar ik ben tegen Maduro en de Kortrijkse communisten zijn voor. Zodus, ik koos voor 2 weken bij de exotische mokken van Bangkok. Ik ben nu weer in mijn begijnhof en mijn verloofde heeft mij niet bedrogen, tenzij met Daddy H., maar dat was platonisch zegt ze. Het is er niet aan te zien dat ze liegt. Trouwens, Daddy is wat men noemt onbekwaam en is content met likken en frunniken, spuiten is er niet meer bij. Ik ben een gelukkige knar, oud van jaren, maar jong van zinnen. Ik word straks tachtig, âge caduc, veel ouder moet het niet en raad ik niemand aan. Mijn verloofde doet mijn was en plas, ik doe, in gedachten, de revolutie. Mijn geschriften zijn een lichtbaken in dit pretentieus provincienest, deze intellectuele woestijn, hoofdstad van de onbekwaamheid, de leugens en de kuiperijen. Achter de façade van de Kortrijkse spektakeldemocratie schuilt burgemeester Van Quickenborne, deze carnavaleske politieke creatuur, als een onuitputtelijke bron van ergernis en hilariteit. Ja, ik ben een Gutmensch en daar ben ik fier op.”

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Felix

Felix De Clerck (34), pas verkozen als raadslid in Zwevegem, heeft een huis gekocht in Kortrijk. Hij neemt zijn mandaat niet op. Want Felix De Clerck en zijn gezin keren tegen de lente van 2019 naar thuisstad Kortrijk terug.

“Kiezersbedrog, so what ? Moet kunnen, anderen doen het ook, dat is politiek. Een goede zaak voor Hannelore Vanhoenacker van CD&V vier punt nul in Kortrijk” zegt Eliane Spincemaille, CD&V-kopvrouw in Zwevegem.

De voornaam ‘Felix’ wordt doorgaans voor gecastreerde katers of muilezels gebruikt, maar in het gezin Stefaan en Mine De Clerck De Jaegere werd de naam voor de eerstgeboren zoon gereserveerd, omdat de voornaam ‘geluk brengend’ betekent, aldus papa en mama Stefaan en Mine. “En bracht Felix ons geen geluk, nu nog niet, maar zeker in 2024 wanneer hij burgemeester van Kortrijk wordt, na 12 jaren corruptie en wanbeleid door putchist en machiavellist Van Quickenborne, een politieke gangster en zakkenvuller buiten categorie.”

”Het is geen vaandelvlucht, maar de luxe van emoties die Felix drijft. We kunnen de jongen toch niet dwingen om in het dorp Zwevegem te blijven. Felix deed in Zwevegem alleen maar voor de leute aan de verkiezingen mee, dat wisten alle Zwevegemnaren, ook zijn kiezers. Zijn ware politieke roeping ligt in Kortrijk, waar hij met zijn uitzonderlijke intellectualiteit en zijn politieke bagage de CD&V vier punt nul van Hannelore Vanhoenacker, Ben Vandorpe en baron de Bethune, van wie gezegd wordt dat hij drinkt, ik geloof er niets van, van de totale ondergang wil redden. Als dat geen nobel streven is en een teken van christelijke onthechting!” aldus Eliane Spincemaille.

De lijsttrekker van Zwevegem Vooruit houdt geen blad voor de mond : “Felix De Clerck is een voddenvent, een leugenbeest, een bedrieger, een politieke minkukel die zijn achterpoot ophief en tegen de billen van de Zwevegemse kiezers zeikte. Na deze brutale uiting van verachting voor de democratie, verdwijnt hij in de onderwereld van het Kortrijkse tsjevengeboefte, waar hij druk bezig is politieke minette Vanhoenacker binnen te doen, een duivels plan om zijn politieke frustraties bot te vieren, om finaal te eindigen op het politiek schavot.”

Gewezen burgemeester Stefaan De Clerck en gemalin Mine De Jaegere, papa en mama van Felix, bevestigen het nieuws aan onze redactie.

Mine : “Wij wensen onzen Felix het allerbeste toe, een godenkind. Ik herinner mij als gisteren hoe hij verwekt werd in een roes van waanzin, liefde en genot, tijdens een zomernacht vol seksuele excessen bij volle maan in onze stacaravanne in Houffalize. We verkeerden volop in onze libertijnse levensfase, waarbij we de materialistische levenshouding en de waardeloze consumptiemaatschappij verafschuwden als de pest. We predikten de burgerlijke ongehoorzaamheid en wilden de bestaande politiek-maatschappelijke orde omvergooien. Wij waren de eerste promotoren van de fiscale en sociale fraude, hetgeen we succesvol voor onszelf in de praktijk brachten, wat ons geen windeieren heeft opgebracht. Dat waren nog eens tijden toen ! Helaas, het is allemaal voorbij, maar Felix draagt de sporen en plukt de vruchten van onze toenmalige uitbundige en grensoverschrijdende levensfilosofie. Onze zoon heeft zijn intrek genomen in een ex-De Clerck huis in Kortrijk. Wij zijn al lang geen libertijnen meer, maar nette mensen, en keerden terug naar de schaapstal van de kaloten en naar het burgerlijk en fatsoenlijk society-bestaan van ons-kent-ons en de eigen familie eerst. Wij steunen Felix die in 2024 burgemeester van Kortrijk wordt.”

Tsjevenkopvrouw Hannelore Vanhoenacker reageert als door een wesp gestoken : “Na drie dagen en nachten de ogen uit mijn kop te hebben gebleit, ben ik weer meester geraakt over mijn emoties. De vernieuwing bij CD&V vier punt nul moet nu echt verdergezet worden. Ik geef toe dat onze verruiming met de zogezegde onafhankelijke kandidaten van Turbo een scheet in een fles was. Wat brachten die vermeende politieke rattenvangers Ben Vandorpe en Dieter Devos eigenlijk aan ? Niets, rien, nothing, nada, behalve desastreus stemmenverlies ten voordele van Van Quickenborne, die op 15 oktober een schimmenspel opvoerde, maar dankzij een schriftelijk voorakkoord met de sossen van ritselaar De Coene en met de Vlaamsche Nazionalisten van zenuwlijder Axel Ronse weer de macht kon grijpen. Zijn tweede politieke misdaad in zes jaar. Entre parenthèses, Ronse is de man die Wouter Allijns als vrouwenverslinder onttroond heeft, kwaken de roddeltanten, maar ze kwaken zoveel. Faut le faire! Ach, wat heb ik mij mispakt, wegens mijn idiote bewondering voor de platvloerse lokroepen van Vandorpe en Devos, twee professionele opportunisten, politieke beunhazen die het gemunt hadden op een schepenpostje en van plan waren mij daarna een mes in de rug te planten. Het is allemaal uitgelekt tijdens achterafbabbels met de onbesuisde Ronse en onze beschonken medestrijder Jean in afspanning De Groene Kikker, waarbij druiloor Ronse, nadat de drank in de man was, het achterste van zijn tong liet zien en de baron ook. Ik heb geen glazen bol, en wat de Kortrijkzanen ervan vinden zal mij worst wezen, maar Felix is meer dan welkom. Al hebben we nog andere politieke hoogvliegers die kansen verdienen, om Liselotte Vandevelde niet te noemen, vraag het maar aan Ronse.”

“Ik ga onzen Felix niet aanmoedigen om mij te wreken in 2024, zo zit onze familie niet in mekaar, al zijn we niet gespeend van enig gekonkel. Maar ik ga hem ook niet tegenhouden. Met de politieke crimineel Van Quickenborne heb ik geen compassie. Waarom wordt hij niet aangehouden ? Ik wil in 2024 zijn kop op de guillotine. Zo zuiver en integer als hij zich voordoet is hij niet, ik weet méér over die schavuit. Zijn politieke toekomst is een doodlopende straat. Meer kan ik daar voorlopig niet over vertellen. Wait en see”, laat Stefaan De Clerck nog weten.

Felix wordt nu eerst klaargestoomd voor de verkiezingen in 2019. Hij zou dan voor het Vlaams parlement gaan, omwille van zijn zogenaamde interesse in ‘Kunst & Cultuur’. Felix is niet in het bezit van enig diploma die naam waardig en geraakte niet aan een convenabele job. Er kwam geen brood op de plank, het gezin kwam in nood en toen greep papa Stefaan in. Papa heeft relaties tot aan het Koninklijk Hof en een dik adresboekske. Voor de aan lager wal geraakte Felix werd door papa en zijn vrienden een dure ‘kunstinstelling’ in het leven geroepen en een lucratief postje gecreëerd. Felix werd tot ‘Algemeen Directeur van Het Kunstenpunt van de Vlaamse Gemeenschap’ gebombardeerd. Geen mens kon tot op heden achterhalen wat daar in dat ‘Kunstenpunt’ gebeurt, behalve het verleggen van dikke stapels papieren.

Felix gaat er niet dieper op in: “No comment, first things first, ik mik eerst op het burgemeesterschap” klinkt het droog.

Schepentje van ‘Mensen’ Arne Vandendriessche, een ex-dronkemans- en meidenversierderskameraad van Felix, reageert onsportief.
Arne Vandendriessche : “Kortrijk trekt steeds meer jonge gezinnen aan, dat wel. Maar als Felix denkt in mijn rapen te moeten komen schijten en mij in 2024 het burgemeesterschap te ontfutselen, zal hij vroeger moeten opstaan. Ik zal die politieke smeerlapperij met alle middelen trachten te beletten. Ik zeg wel, met àlle middelen! Kwatongen beweren in hun goorste alledaagsheid dat Felix daar in zijn ‘Kunstenpunt’ als een wouldbe Bo goedkoop geparfumeerd rondloopt in vrouwenkleren, met ingebonden penis en afgedragen jarretels van zijn schoonmoeder. Ik erger mij te pletter aan dat wangedrag van lachen met transseksuelen en met Philippe Azijn en I hate him.”

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Groen!

INGEZONDEN STUK

Bang voor Groen…

Overal in Vlaanderen zit Groen in de lift. In maar liefst 203 van de 209 gemeenten waar Groenen opkwamen, hoorden ze bij de winnaars van de verkiezingen. Ongezien. Het is duidelijk dat de samenleving vraagt naar eerlijkere, menselijkere en gezondere oplossingen voor de uitdagingen waar we voor staan. Maar ook naar een eerlijkere politiek tout court.

Helaas was het schouwspel van de afgelopen weken alweer niet erg fraai. Op vele plekken smeedden de traditionele partijen coalities van verliezers tegen de Groene winnaars. Op andere plekken liet de ene winnaar Groen als andere winnaar in de kou staan. Dat is pijnlijk als je -zoals in Kortrijk- voor het eerst in de geschiedenis mee het beleid zou kunnen aansturen. Maar het is nog pijnlijker als je -zoals in Roeselare- gedumpt wordt door de partner die je samen groot maakte, ook al werden jullie samen beloond door de kiezer.

In al die verhalen zit één constante. De traditionele partijen hebben schrik. Schrik voor de inhoud die Groen op tafel legt vóór ze over mandaten beginnen. Schrik voor de politieke vernieuwing waar Groen voor staat. In Kortrijk werd ons ook de vraag over de mandaten gesteld. Zowel naar het aantal mandaten dat we wilden, als naar de domeinen die ons interesseerden werden ‘gepolst’. Wij antwoordden eerst een inhoudelijk project te willen uitwerken, maar dat het voor ons in Kortrijk gerust met minder schepenen kon dan de huidige 9. Twee maal een ongewenst antwoord blijkbaar.

Maar er is ook schrik dat de Groenen écht zouden willen wegen op het beleid. Dat ‘gewoon er bij zijn’ niet zou volstaan. Want wie is beter in staat om een groene vernislaag bloot te leggen dan de Groenen zelf. Wij passen voor symboolpolitiek. Voor ons kreeg de veiligheid op onze kruispunten en aan onze schoolomgevingen de prioriteit op de -erg zichtbare- 58 fietsstraten. Voor ons was een fundamenteel andere relatie met bouwpromotoren belangrijker dan een symbolische ‘verkavelingsstop’ in het -nu al- kapot verkavelde Heule. Greenwashing laten we graag aan anderen over.

Het is jammer voor de inwoners van die steden die de Groenen weerden, dat ze opnieuw 6 jaar genoegen zullen moeten nemen met halfslachtige en bleekgroene maatregelen. Het is jammer voor de gezondheid en voor de leefkwaliteit in die steden. Het is jammer voor de menselijke relaties tussen politici. Het is jammer voor de eerlijke politiek.

Dus: het is jammer dat de Groenen zowel in Kortrijk als in Roeselare het slachtoffer zijn van de angst van de zittende macht. Maar zoals iedereen weet: Angst is een slechte raadgever… Afspraak in 2024.

David Wemel

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Nicolas Chocomousse

Nieuwkomer in de politiek, chocolamousseboer Nicolas Beugnies van Team Burgemeester, is trots op de 1.646 voorkeurstemmen die hij heeft behaald.

Nicolas, in de volksmond Nicolas Chocomousse : “Ik haalde die stemmen omdat ik een populaire praline-en chocolamousseboer ben, en van politiek heb ik gelukkig geen kaas gegeten. Dus, ik heb een voorsprong op de beroepspolitiekers en op de omhooggevallen en opportunistische coiffeuses en cafébazen op onze lijst die niet verkozen geraakten, de sukkels. Zes maanden lang voor de verkiezingen dweilde ik de twaalf café’s van Marke af met gratis pralinen, chocomousse en hele vaten Bockor. Daarbij hielp mijn aantrekkelijke smoel en mijn uitstraling als de meest sympathieke peer van Marke, op baron drinkebroer de Bethune na. Ook de Jean is een vrolijke kwast nadat de drank is in de man. Er doen vele verhalen over de baron de ronde en één ervan is dat hij zich in alle afspanningen van Marke als een plebejer voordoet, en bekend staat als een authentieke volksjongen die het goed kan aanleggen met de plaatselijke schonen uit de basse classe. De Jean kan het nachtenlang volhouden met de drank en de meiden en met Liselotte Vandevelde, en als hij dan eindelijk vermoeid, maar bevredigd en volgelopen thuiskomt, wacht zijn eega hem geduldig met strak aangespannen jarretels op, met lila schemerlampjes die lekker zwoel de slaapkamer verlichten. Dan begint vrouwtje zuchtend en smachtend les Fleurs du Mal van Charles Baudelaire en erotische verhalen van Simon Vinkenoog voor te dragen, een schertsopvoering, want tijd en goesting voor de daad is er al lang niet meer ten huize van de baron. Met ‘hoe vind je dat, mon amour?’ komt vrouwtje dan op haar man af en drukt een natte zoen op zijn lippen. De Jean knikt welwillend, gebaart dat hij er iets van begrijpt en dut langzaam in. Ja, geef toe, ze horen bij mekaar het baronnenkoppel. Maar ik kan het niet versteken, het flierefluitersniveau van de Jean, dat kan ik niet aan. Daarom dank ik al mijn kiezers met een week gratis alcohol, chocomousse en pralinen in de kroegen van Marke. By the way, ik ben ik eigenlijk geen Markenaar, ik kom uit Haringe, waar ik aan tuinbouw deed, ik kweekte schorseneren, koolzaad en papavers en woon amper vier jaar in Marke, maar ik organiseer graag barbecues, eet-en drinkgelagen, society-feesten en verjaardagsfeesten in Langemark-Poelkapelle. Ik ben lid, niet van Amicitia Fortior, maar van de Kortrijkse Vrije Vogels, als je begrijpt wat ik bedoel. Dat heeft de buurt Bachten de Route al ondervonden. De gemeenteraad zal vanaf januari niet saai meer zijn. Ik ga mijn chocomoussemuile tegen Van Quickenborne, Vermeersch en De Coene opentrekken en voor de nodige heisa en ambiance zorgen. Op de eerste zitting zal ik in clown Olaf Popov verkleed zijn, en ga ik de eed in ’t Kortriks en het Frans afleggen. De beaumonde van le tout Marke zal naar mij komen kijken en ik ga vijftig kilo’s pralinen en chocomousse uitdelen. Daarna gaan we plezier maken in de heropgekalefaterde raadskelder van Arne Vandendriessche. En nog iets. Ik heb gezworen dat ik het Kortrijks nachtleven nieuw leven ga inblazen. Samen met nachtburgemeester Adelbert maak ik een plan op om de Papenstraat weer tot nachtparadijs van Kortrijk en de hele streek om te toveren. Met nachtkroegen, striptenten, bordelen, seks-cinema’s, frietkoten, peepshows, dancings, homo-en transgenderbars, nachtclubs, goktenten, snackbars en een gezapige praatkroeg voor overjaarse nachtraven van Polle Drèze. You ain’t seen nothing yet. Hoe verklaar je anders dat ik meer stemmen behaalde dan baron Jean Brasseur de Bethune?”

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen