Leopold Deux

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen

Vooruit met Kortrijk !

Kortrijk Vooruit 09/11/2020

Is Kortrijk klaar voor de toekomst ?

Wie herinnert zich nog de uitgave “Kortrijk 2025 – De stad die we kunnen willen hebben” van enkele jaren geleden? Deze publicatie zal aan menig Kortrijkzaan, zonder veel ruchtbaarheid, voorbijgegaan zijn.

Kortrijk Vooruit wil dit thema terug onder de aandacht brengen. Niet met hoogdravende taal maar in een taal die voor iedereen begrijpbaar is. In het voorjaar van 2021 wil Kortrijk Vooruit het Vooruit-plan voor Groot Kortrijk opmaken. Een inhoudelijk plan die de vele aspecten van de stad en de deelgemeenten doorlicht.

Daarom hebben wij de input van de Kortrijkzaan, Bellegemnaar, Heulenaar, Markenaar, Rollegemnaar, Bissegemnaar, Kooigemnaar en Albekenaar nodig! Wij hanteren volgend uitgangspunt: Inspraak bieden voor de eigenlijke planning aanvangt. Alles draait rond deze eenvoudige vraag: Welke richting moet onze stad inslaan?

Wij nodigen iedere inwoner van zowel de stad, als van de deelgemeenten, vriendelijk uit om zijn of haar visie te delen met ons over, van, voor de stad of deelgemeente waarin zij willen wonen, leven, werken, winkelen, ontspannen, … enz.

Hoe kunnen deelgemeenten beter betrokken worden bij de ontwikkeling van de stad? Maar ook omgekeerd. Hoe kan de stad beter inspelen in de ontwikkeling van de deelgemeenten? Moeten wij evolueren naar de 15 minuten stad? Zal hoogbouw in de toekomst de skyline van de stad beheersen?

Opmerkingen omtrent mobiliteit, groen, bouwprojecten, parken, infrastructuur, cultuur, taal, eigenheid, sport, historische inslag, onderwijs, economie, … enz. zijn meer dan welkom.
Geen enkel onderwerp is bij Kortrijk Vooruit taboe.

Dankzij jullie input wil Kortrijk Vooruit een plan uittekenen voor Groot Kortrijk als moderne stad.

100%
Kortrijk – Bellegem – Kooigem – Aalbeke – Rollegem – Marke – Heule – Bissegem

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Ruthie & Quickie

Vriend Jarretelle,

Als waarnemend burgemeester van de stad Kortrijk wil ik een rechtzetting doen inzake de ongeoorloofde uitlatingen van titelvoerend burgemeester Van Quickenborne, nu minister van justitie.

In een interview op VTM zei hij letterlijk het volgende : “Ik ben ook burgemeester in mijn stad en ik heb een winkelcentrum namelijk de K in Kortrijk die mij gevraagd hebben open te doen op zondag laatstleden. Ik ben persoonlijk tussengekomen om hen dat te verbieden. Gelukkig ben ik niet alleen minister, maar ook nog de feitelijke burgemeester die een oogske in het zeil houdt te Kortrijk. Mijn vervangster Ruth Vandenberghe, in de volksmond Ruthie, is een braaf, volgzaam en gewillig burgermoederke dat scrupuleus mijn bevelschriften uitvoert. Ze loopt perfect in de pas. Zo las ze ook in een videoboodschap nauwgezet mijn briefke aan de Kortrijkzanen voor in verband met de nieuwe corona richtlijnen. Een deemoediger meiske dan Ruthie als nepburgermeester kon ik me niet voorstellen. Stel je voor dat ik schepentje Vandendriessche of erger nog schepentje Maddens had aangesteld. Ik weet wel dat Maddens un cas spécial is, in zijn relatie met Ruthie, maar daar zal Wout geen misbruik van maken zegt hij. Maar hij zegt zoveel. Toch geloof ik erin dat, als ik als een gier boven Ruthie blijf cirkelen, zij de juiste beslissingen zal nemen, weliswaar altijd na ruggespraak met mij. Zo zitten Ruthie, Arne en Wout wekelijks met mij samen om de krachtlijnen van het Kortrijks beleid verder uit te tekenen. Dat ik zonder blikken of blozen het Kortrijks laken weer naar mij toetrek en burgermoederke Ruthie voor gans Vlaanderen te kijk zet als een handpop, welke Kortrijkzaan van alledag, tenzij seniorwriter Frans Lavaert en Lange Peter van ’t Laatste Nieuws, ligt daar wakker van ?”

Welnu, dat vind ik skandalig dat Quickie mij op die manier door de riool trekt en mij afschildert als een onnozele gans die van toeten noch van blazen weet. Ook vriend Wout wordt door dezelfde riool getrokken. Arne wordt gespaard, omdat het zijn oogappel is, als ware opvolger voor het burgemeesterschap van Kortrijk in 2024. Tegen die tijd hoopt Arne zijn computercommerce voor een fortuin verkocht te hebben, dus zijn schaapjes op het droge te hebben, zodat hij zich volop in het burgemeesterschap kan storten. Dan word ik gedumpt om voor de rest van mijn dagen, ter vervanging van Stefanietje, schepentje van trouws en jubilea te worden. Pffft, dan ben ik nog liever weer ordinaire stadsbediende met een modest loontje en veel tijd om eindelijk zorgeloos bij mijn geliefde te gaan inwonen. Ik verlang daar al zolang achter. Burning love niewaar ? En nu moet jij eens goed horen, mon cher Quickie ! Je moet heus niet peinzen dat je mij met je verderfelijke kapsones de deur uit kan kijken, hoor. Want ik ben geen kattin om zonder handschoenen aan te pakken, Wout weet er alles van.
Ik zou bijna durven zeggen, fuck up Quickie, maar ik hou me nog even in.

Je toegenegen,

Ruthie,
Burgermoeder van Kortrijk

Geplaatst in open brieven | Een reactie plaatsen

Christian R.

Waerde Jarretelle,

Mijn naam is Raes. Christian Raes.
Ik kom af met een verzoek.
Ik geraak mijn maandelijkse column niet aan de straatstenen kwijt.
Als jij die niet opneemt verzeil ik in een uitzichtloze depressie of erger nog, de koord.

Genegen,
Christian

Elections Matter

Als pover lichtpuntje tijdens deze nieuwe duistere isolatieperiode, gaan we ons hoofzakelijk weer tevreden moeten stellen met wat de verrekijk ons brengt.

Het ziet er redelijk veelbelovend uit. Ik hoor bv. dat ons sierlijk Saartje ons terug elke middag gaat vergasten op huis-en keuken gymnastiek, waarbij we lekker huppelend en wippend door ons kot kunnen struinen. Alsook het panem et circenses aanbod van voetbal en wielrennerij (de Vuelta!) zal ons opvrolijken, en wiet weet worden we getrakteerd op heruitzendingen van Johan en de Alverman, Merlina, Penelope of zelfs Cansonissima. De max zou natuurlijk een heruitzending van “Dallas” zijn, maar we mogen ook niet te veel vragen.

Als klap krijgen we ook nog de presidentiële verkiezingen in de U.S. Dus qua drama, slapstick, leuke scheldpartijen en verwijtend gekibbel zitten we wel goed. Politiek, net als sport, is nu eenmaal hoofdzakelijk emotie. Over de plas hebben ze dit goed begrepen.

We kregen reeds enkele succulente voorsmaakjes. Gaande van hun verkiezingsoptredens voor een stupide joelende massa, die er toch geen snars van begreep, hoeft ook niet, tot een paar vechtlustige debatten op het nivo van gezellige caféruzies. Het kan alleen maar mooier worden.

Eigenlijk heb ik wel wat te doen met die Amerikaantjes. Ze hebben maar keuze uit twee partijtjes, zogenoemd de Democraatjes en Republikeintjes. Waar dit vandaan komt is me ook een raadsel, maar kom, programmatisch maakt het allemaal niet zo veel verschil uit.

Bij ons is het toch veel leuker. Op ieder potje past een deksel. Voel je je een groene jongen en ben je een beetje bang van nucleaire energie, pasklaar, je kan terecht bij de Groenen. Waren je ouders tijdens de oorlog niet vies van wat marchanderen met den Duits, of strijdde je grootvader aan het Oostfront en ben je daarenboven niet tuk op het aantal en gedrag en vreemde godsdienstkeuzes van onze gekleurde medemens, keuze genoeg. NVA en VB zien je graag komen.

Wie iets tegen abortus heeft en graag ter bezinning ter kerke trekt, de CD en V omarmt je. Anderen hebben misschien nog met een Amada vlag gezwaaid en zijn niet zo tuk op het Groot Kapitaal, vooral in andermans zakken, hupla, de PVDA is uw strijdmakker. Meer ernstige povere pensioen-en loontrekkers, die vooral in het verleden met goede gevolgen ten strijde zijn getrokken, kunnen zich scharen achter de nieuwe jeugdige sociale barricaden en bierkaai springer. En voor de nu in de problemen zittende ondernemers en/of beleggers, uw belangen zijn veilig bij onze blauwe armada.

Kortom, voor elk wat wils; en als het je allemaal de strot uitkomt heb je ook nog de populaire blanco lijst, die meer en meer vooruitgang boekt.

Ik vind dat deze diversiteit ons siert. Het feit dat de winnaars niet altijd aan bod mogen komen en we een paar jaren geduld moeten hebben tot er een soort van regering wordt gevormd, moeten we er lachend bijnemen. Het went op de duur, en och god, veel verschil maakt het toch niet. Het blijft dezelfde soep, om beurten geserveerd in wisselende tassen.

Back to the USA. Het wordt spannend Niet dat één van de twee die iets ernstigs te berde brengt, het schermgehalte primeert. Op dit gebied heeft Donald naar mijn bescheiden opinie toch een beetje voorsprong. Zijn koddig Baloo de beer uiterlijk, geaccentueerd door zijn Venetiaans blonde haartooi, brengen hem bij zijn verschijning op het scherm onmiddellijk tot de look van een lieftalige komische pipo. Een beetje zoals André Van Duin. Zeer leuk altijd hoe hij handjesklappend zijn intrede doet, waarschijnlijk afgekeken van de gorilla’s, orang-oetans en andere primaten. Doen dit ook graag in de zoo. Wat hij verder uit zijn botten slaat is niet zo belangrijk. Een paar oneliners en wat gescheld op god en klein pierke, en het publiek gaat euforisch uit de bol. Zoals het hoort. Ze staan stavast achter hun cafébaas die altijd gelijk heeft. Il faut le faire, zeg ik.

Zijn opponent, Biden of zo, lijkt me minder leuk. Hij lijkt een beetje een chagrijnige bejaarde vroege weduwnaar, weliswaar gezegend met een erudiet lijkende witgrijze kop, die ergens bij de talrijke widows vertrouwen kan wekken. Probeert altijd ook serieus over te komen. Nou zeg, fun that’s we need, LOL in het Nederlands. Hij debiteert ook zijn teksten alsof hij de autocue niet goed meer kan lezen en hijzelf compleet verwonderd is soms iets verstandigs te zeggen. Nu, hij heeft ook zijn aanhangers. Voor velen is het toch kiezen tussen de pest en de cholera.

In feite vind ik het jammer dat ze niet samen naar het Wit Kasteel kunnen trekken. Zou een perfect duo zijn. Donald als Gaston de perfecte aangever en den Joe als Leo de afwerker. Donald en Joe, klinkt toch goed. Een knal duo om winkels te openen, braderieen op te luisteren en nu en dan een late telly show te verzorgen. Zouden eigenlijk ook een goede Laurel en Hardy imitatie kunnen opleveren.

In elk geval, het wordt mooie televisie. Martine zal haar mooiste jurkje aantrekken om ons glimlachend maar met een verdoken grimlachje door het spektakel te loodsen. Diverse analisten, gekozen uit onze politiek hooggeschoolde journalisten, zullen ons duiding brengen.

Hopelijk hier en daar een vergeten coryfee die ze van zolder halen, denk hierbij aan een Jan Ceuleers, een Willy Claes of het onovertroffen duo Zinzen-Van Cauwelaert.

Het wordt spannend. En het moet niet altijd voetbal zijn.
U kijkt toch ook?
Suck corona.

Christian

Geplaatst in Ingezonden column | Een reactie plaatsen

Briefke van Ruthie

Grote dankuwel aan de politie om Kortrijk veilig en coronaproof te houden

Beste Kortrijkzanen,

Jullie hebben misschien gemerkt dat er gisteren heel wat politie aanwezig was in onze stad. Ik leg jullie graag even uit waarom dat was.

Dinsdag verscheen op sociale media een filmpje van een geval van zinloos geweld aan het station. Politie en parket hadden hierover nog geen klacht ontvangen, maar gingen onmiddellijk over tot actie. Dezelfde dag nog werd het slachtoffer gehoord door de politie. Zij arresteerden de dader en hij werd voorgeleid voor de jeugdrechter. Zoals in de pers te lezen was, bleek uit het eerste onderzoek dat beide jongeren elkaar kennen en de feiten te kaderen zijn in een voorafgaande discussie. De jeugdrechter besliste de dader een aantal maatregelen op te leggen in afwachting van het proces. Wij danken politie, parket en jeugdrechter voor de snelle aanpak. Het is nu aan het gerecht om over dit geval te oordelen en de nodige straffen uit te spreken.

Een aantal berichten op sociale media riepen op om gisteren naar aanleiding van deze feiten te komen betogen in Kortrijk. Vanuit politie- en inlichtingendiensten bereikten ons signalen dat rechts-extremistische groeperingen en haatpropagandisten hiervoor mobiliseerden bij radicale groepen in gans Vlaanderen.

Gezien de huidige coronacrisis waarin sociale contacten en samenscholingen absoluut te vermijden zijn, gelden voor betogingen specifieke regels. Zo zijn die enkel toegestaan voor maximum 100 deelnemers, op voorwaarde dat dit gebeurt op de openbare weg en met social distancing. Zoals steeds moet een betoging op voorhand aangevraagd worden bij de stad. Dit is niet gebeurd.

Een dergelijke illegale samenscholing is onverantwoord in tijden waarin aan iedere burger wordt gevraagd om zich strikt aan de strenge coronamaatregelen te houden. Bovendien werd ons gemeld dat er een aanzienlijk risico was op ontsporingen en geweld. Daarom werd beslist om streng te controleren en erger te voorkomen. Zo’n 200 mensen probeerden aan de betoging deel te nemen. Wagens werden gecontroleerd en wie van elders kwam voor de betoging, werd teruggestuurd. De politie kreeg hiervoor versterking van andere lokale politiezones en de federale politie.

Samenscholingen zijn in tijden van corona bijzonder gevaarlijk. Wanneer dit gebeurt zonder toelating en zonder respect voor de regels die in onze rechtstaat gelden, dan moeten wij hiertegen optreden. Dat hebben we bijvoorbeeld ook gedaan met de Black Lives Matter betoging in juni waarvoor de politie ook in grote getale present was.

We gaan met de coronacrisis al door een moeilijke periode. Onze politiemensen stellen alles in het werk om de veiligheid van de mensen te garanderen. Het is bijzonder spijtig dat zij hun kostbare tijd nu hieraan moeten spenderen. Maar wij zullen nooit aanvaarden dat om het even welke extremisten onze stad willen gebruiken als strijdtoneel om mensen tegen elkaar op te zetten. Noch zullen wij zinloos geweld aanvaarden. Dit is niet waar Kortrijk voor staat. Wij roepen iedereen op zich volgens de regels te gedragen en anderen niet in gevaar te brengen. Dank u aan de politie om dit zo goed aan te pakken en om zich dagelijks in te zetten voor onze veiligheid.

Tot slot nog even dit: Zo’n filmpjes zijn choquerend. Ik begrijp dat mensen er kwaad van worden, want ik werd er ook kwaad van. Dergelijk geweld zullen we in onze stad nooit tolereren. Maar het is aan onze politie en justitie om hiertegen op te treden, niet aan extreemrechtse betogers uit andere delen van Vlaanderen die hier om louter politieke redenen onze stad onveilig zouden komen maken en verdelen.

Zorg goed voor uzelf en zorg voor elkaar.

Uw burgemeester,
Ruth Vandenberghe

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Corona Kronkels


(foto KR-Nieuws)

“We kwamen stomverbaasd in deze nieuwe wereld terecht”

EEN TIJDSDOCUMENT IN AANLOOP NAAR HET NIEUWE NORMAAL

“Het zijn geen hoogdravende beschouwingen, eerder een ludieke kijk”

Tijdens de lockdown schreef Christian Raes bijna dagelijks kroniekjes die hij op sociale media plaatste. Meestal cursiefjes verwijzend naar de coronatijden: verhalen, bedenkingen doorspekt met vele jeugdherinneringen. De cursiefjes verschijnen nu in boekvorm.

DOOR PETER VAN HERZEELE

Christian Raes (64) genoot Latijn-Wetenschappen aan het Sint-Amandscollege Noord en was beroepshalve administratief adjunct-directeur van het Vlaams Deeltijds Kunstonderwijs, aangesteld als secretaris in het Conservatorium Kortrijk. Tijdens de lockdown light zette Christian zich aan het schrijven van kroniekjes en korte verhalen.

“Deze lockdown met onze ‘ophokplicht’ was de ideale periode om weer eens de pen ter hand te nemen. De wereld stond letterlijk wat stil. Spijts alles een unieke tijd om te reflecteren. Naar het voorbeeld van de onovertroffen Simon Carmiggelt – zeg maar de vader van alle columns- en cursiefjesschrijvers -nam ik me voor deze plots veranderde wereld met alle maatschappelijke, sociale, culturele gevolgen van dien, op een cursieve wijze te becommentariëren”, vertelt Christian. “Aanleidingen waren er genoeg: de paniek en het hamsteren in de beginperiode, de heisa rond de mondmaskers, de al dan niet essentiële verplaatsingen, de persconferenties, de toestanden in de rusthuizen en woonzorgcentra, enzovoort. Het werden geen hoogdravende beschouwingen. Eerder een ludieke kijk hoe we stomverbaasd in deze nieuwe wereld terecht kwamen en elk op zijn eigen manier reageerde. Persoonlijk vind ik het ook een tijdsdocumentje in aanloop naar het ‘nieuwe normaal’.”

HERKENBAAR

De dagelijkse cursiefjes zijn nu gebundeld in het boekje‘Corona Kronkels’. “Dat kwam er op verzoek van velen. Uitgeverij Partizaan stapte mee in het verhaal.” Het boekje is doorspekt met vele jeugdherinneringen. “Een ongelukkige jeugd is een goudmijn voor een schrijver, maar een relatief gelukkige jeugd is evenzeer een onuitputtelijke inspiratiebron”, lacht Christian. “Dit was een beetje mijn uitgangspunt Vandaar dat in deze cursiefjes vele jeugdherinneringen zijn verwerkt. Ik was dan ook een telg uit de boeiende jaren zestig, of beter gezegd de woelige jaren 60. Herinneringen over de studententijd, mijn eerste werkervaringen bij onder andere de voormalige RTT, nu Belgacom, en nadien als secretaris van het Conservatorium Kortrijk. Ook het ontstaan van het massatoerisme, het ontdekken van de literatuur. Dingen die voor velen heel herkenbaar zijn. Het is in de eerste plaats bedoeld als verpozing voor wie het leest in deze bizarre tijd. Daarnaast is het ook een tijdsdocument, een soort live-verslag van deze nare tijd die we hopelijk voorgoed achter ons kunnen laten. Alhoewel dit blijkbaar nog niet voor binnenkort is.”

Het boek telt 199 bladzijden en kost 25 euro, verzendingskosten inbegrepen. Wie een gesigneerd exemplaar wil kan een mailtje sturen naar coronakronkels@gmail.com. Het is ook in de boekhandel of bij de uitgeverij beschikbaar.

Geplaatst in FB berichten, Literaire hoogstandjes | Een reactie plaatsen

Wegkijken

PERSBERICHT

Datum: 27/10/2020

OPNIEUW ZINLOOS GEWELD: “STOP MET WEGKIJKEN”

Op sociale media zijn opnieuw beelden opgedoken van zwaar en zinloos geweld, dit keer in Kortrijk. Een jongen die staat te bellen, wordt door een allochtoon van een trap geduwd, geschopt en geslagen. Hij krijgt ook een trap tegen het hoofd. Dit slechts enkele dagen na een gelijkaardig geval van zinloos geweld in Puurs. Vlaams Belang Kortrijk vraagt dat de politie een onderzoek start en dat politici stoppen met weg te kijken van de problemen in de stad.

“Dit zijn schokkende beelden van de multiculturele samenleving in Kortrijk”, reageert Vlaams Belang-parlementslid Wouter Vermeersch uit Kortrijk, die de beelden dinsdagochtend deelde. “Ik zal deze ochtend nog de politie op de hoogte brengen van de feiten en wij vragen ook om een onderzoek naar de daders te starten. Dankzij de beelden op sociale media en de camerabewaking in het station moeten die daders makkelijk op te sporen zijn. Wij rekenen erop dat het parket strenge straffen zal opleggen.”

Vlaams Belang Kortrijk roept politici op om niet langer weg te kijken van het probleem. “Hoe kunnen we minister van Justitie Van Quickenborne (Open VLD) ernstig nemen als hij het geweld zijn in eigen stad niet onder controle krijgt. Er kan geen plaats zijn voor Antwerpse of Brusselse toestanden in onze stad. Er bestaat een gevoel van straffeloosheid bij die ‘jongeren’. Je ziet steeds dezelfde mensen wegkomen met allerhande baldadigheden”, aldus Vermeersch.

Vermeersch richt zich ook rechtstreeks tot Ruth Vandenberghe (Team Burgemeester – Open VLD), de nieuwe burgemeester van Kortrijk: “Ik doe een beroep op het moederhart van de nieuwe burgemeester: onze kinderen moeten veilig de trein kunnen nemen. Dit soort geweld door bepaalde groepen jongeren kunnen en mogen we niet langer tolereren.” De partij is ook van mening dat dit zoveelste incident vechtpartij een grotere problematiek blootlegt. “De criminaliteit in Kortrijk is sinds het aantreden van het nieuw bestuur met maar liefst 26,4 procent gestegen. Daarom is het belangrijk dat de leefbaarheid en veiligheid in onze stad absolute prioriteit worden. De angst moet van kamp veranderen: het zijn die vechtersbazen die schrik moeten hebben om gepakt te worden door politie en justitie en niet onze weerloze jongeren om buiten te komen”, besluit Vermeersch.

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: woutervermeerschvb@gmail.com

Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Adres: Plaats: Kortrijk, Vlaanderen
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Take Arne&Valerie Away !


(foto Maxime Petit)

Schepentje Arne Vandendriessche (37) en zijn leuke amante Valerie (34) gaan volop voor afhaal, in de volksmond takeaway.

Arne VDD : “De Kortrijkse restaurants liggen plat en az Groeninge nog platter. Dat laatste door de toevloed aan coronabesmettingvan in onze stad, veroorzaakt door de honderden zuipende en headbangende zogenaamde muziekfeestvierders in Depart XXXL en op Kortrijk Weide XXXL een paar weken geleden. Onder het goedkeurend oog van mijn collegaatjes schepentjes Axel Ronse en Kelly Detavernier. Als ge ’t mij vraagt, en ge vraagt het mij, wel dan denk ik dat Ronse en Detavernier afgezet zouden moeten worden voor hun idiote toelating. Maar dit terzijde. Takeaway nu. Mijn schattebout Valerietje en ik hebben besloten helemaal in ons eentje de Kortrijkse restaurants boven water te houden. Sinds vorige week doen wij elke dag afhaling, telkens in een andere eettent. Elke dag, en we willen dat volhouden tot er een vaccin is, dus waarschijnlijk tot in 2024. Onze takeaway grap kost ons zo’n tachtig euroots per dag, de bottel wijn van Crombé niet inbegrepen. Ge zult nu zeggen, dat is een kostelijk spel en dat is waar. Welke portemonnee kan dat elke dag trekken ? Awel, de onze ! Wij twee samen kunnen dat dus wel trekken. Ik ga daar, zoals in andere gevoelige stedelijke beleidszaken, open, eerlijk en transparant in zijn. Mijn darling Valerietje heeft een postje dat zo’n 1.650 euroots per maand opbrengt, een armoedzaaiersloontje zult ge zeggen, en dat is het ook, maar aangevuld met mijn schepenloontje van 4.190 per maand, plus wat ik maandelijks als reuzenwinsten, witte en halfwitte, uit mijn bedrijfje Signpost opstrijk, kunnen we breed en lang de grote Jan uithangen, een train de vie voeren, die ver boven die van bijvoorbeeld Wouter Allijns en Koentje Byttebier uitsteekt, een dure en uitbundige levensstijl die weinig Kortrijkzaantjes zich kunnen permitteren. We verdienen wij dat ook. (knipoog). Bovendien kan ik de afhaal minstens voor de helft in kosten inbrengen bij de stadsontvanger, op voorlegging van een kasticket weliswaar. Dat is allemaal heel wettelijk, Vincent heeft het voor mij uitgeplozen en voorgedaan en als hij het kan en mag, dan ik toch ook ? Bon. Ik heb nu een deal met mijn snoes Valerie afgesloten, een deal die staat als een paal boven het Leiewater, met de belofte dat we resoluut voor gezond eten gaan en ook aan pita, döner, kebab, veganisme, halal en koosjer gaan doen. Dat laatste via een Joodse vriendinne uit de Wolvendreef. Mijn minnares kookt altijd superlekker en gezond, het voelt zoals ze de liefde bedrijft, en dat wil wat zeggen, en ze staat vierkant achter mijn afhaalinitiatief. Valerietje leeft enorm mee met onze restaurants en döner kebabs uit de Zwevegemstraat. Net zoals in de Kamasutra gaan we elke dag iets anders proberen, een andere afhaalstandje om het zo te zeggen, (knipoog), zodat we bij al onze horecavrienden op een goed blaadje staan. Tegen de herfst van 2021 komt er dan een slimme website die alle takeaway-initiatieven in een lijst opneemt in Groot-Kortrijk. Dat is nog een tijdje wachten, geef ik toe, maar die komt er in elk geval vóór de derde lockdown, da’s een belofte die staat! We nemen een voorbeeld aan de stad Hasselt waar dergelijke website al sinds de eerste coronagolf in maart bestaat, www.visithasselt.be of www.watetenwevandaag.be. Ik kan niet verduiken dat wij, stadsbestuurders van Kortrijk, de Beste Stad van de Vlaanders in Aankondigingspolitiek zijn, in tegenstelling tot de Hasselaren, ware doenders, geen loze praatjesmakers die wekelijks de kolommen van de boulevardgazetten vullen. Dat kan en moet beter in onze stad. Daarom plan ik eerstdaags een bezoek aan burgemeester Vandeput van Hasselt om te onderzoeken hoe zij daar al van in maart de koe bij de horens pakten en een creatieve takeaway site uit de grond hebben gestampt. Ik geef toe, onze kreet om nu al Kortrijk tot de beste takeaway stad van de Vlaanders uit te roepen was potsierlijk. Dat trekken we weer in, we maken er de tweede beste afhaalstad van. Ik liep een beetje in de val van mijn collegaatje Kelly die mij aanporde tot die belachelijke grootspraak. Schepentje Kelly is een naïef meiske, een crème van een schepentje, alles wat ze zegt en doet bedoelt ze goed, maar eigenlijk weet ze van toeten noch van blazen als het erop aankomt iets zinnig te zeggen of te doen in verband met horeca-en fuifzaken. Ze oogt fotogeniek, staat graag te blinken in de gazette van lange Peter, maar buiten de goedbedoelde bakerpraatjes schiet Kellietje geen hoofdvogels af in onze stad. Ze vindt mij intelligent en een wonderbaarlijk wezen, zelf is ze geen bolleboos, ze houdt van erotiek en van de Chippendales, maar ja, ik zie ze graag, een echt moordwijf, samen hebben we tijdens laatavondlijke vergaderingen al veel leute gemaakt, zonder dat het echt tot handgemeen kwam of vulgair werd, want Kellietje houdt niet van vuilbekken en van handtastelijkheden die de spuigaten uitlopen. Mijn Valerietje kan daar allemaal goed tegen, ijverzucht en jaloezie is een minderwaardig gevoel zegt ze, maar dat is een ander verhaal. En nu vlug naar de afhaal döner-kebab in de Zwevegemstraat. Ciao !”

Lezersbrief :

Beste Ryma Ramou, (HLN)

Met een wedde van 6.300€ per maand (200€ per dag) blijft er netto genoeg over om elke dag aan take-away te doen.
Maar wat met de mensen die een modaal, of erger nog, een zeer laag inkomen hebben? Ik heb NIETS tegen de HORECA en dat weten veel mensen uit de sector, maar dit voorbeeld vind ik echt bij het haar gegrepen en een belediging voor mensen die het in deze Corona periode ook zeer lastig hebben om het hoofd boven water te houden.
Komaan zeg, is het opbod van de Kortrijkse schepenen tegen elkaar op om HLN krant te halen dermate groot dat men zelfs met een dergelijk bericht kritiekloos de krant haalt ?

Geo Verstichel

Geplaatst in Schepenenpraatjes | Een reactie plaatsen

Aristoteles (en Frans)

Jarretel wil de diepe bewondering die Kortrijkwatcher, alias Frans Lavaert, koestert voor de Griekse wijsgeer Aristoteles (384 v. Chr.-322 v. Chr) aan een nader onderzoek onderwerpen.
In een verhelderend diepte-interview  etaleert de erudiete KW zijn grondige kennis van leven en werken van deze grote wijsgeer, niet zonder een vleugje genietbare dweperij en zelfoverschatting.

Te verwachten.

Geplaatst in Diepte-interviews | Een reactie plaatsen

Axel en Kelly hangen hun schepenpostje aan de wilgen

Persmededeling van schepentjes Axel Ronse en Kelly Detavernier.

Hierbij geven wij ootmoedig toe dat we een zware inschattingsfout hebben gemaakt inzake het onbesuisd toelaten van massa-muziekspektakels in Depart en op het plein van Kortrijk Weide.
Er waren daar telkens honderden zogenaamde muziekliefhebbers aanwezig, maar in werkelijkheid ging het om een ongecontroleerde bende schorremorrie dat zijn derrière veegde aan de regels van corona. Ze zaten daar te zuipen, te krijsen, cocaïne te snuiven en als volslagen idioten te headbangen, een superfeest voor corona. Inderdaad schandalig en totaal ontoelaatbaar.
Hadden we dat maar op voorhand geweten. We horen dat az Groeninge sindsdien vol aan het lopen is en we voelen ons daarvoor 100 % verantwoordelijk. Ons misdadig handelen ten gevolge van onze aanval van idiotie kent geen grenzen, en dat is geen excuus. Daarom ligt er maar één conclusie voor de hand : vandaag nog nemen we ontslag uit alle onze functies en worden we weer Kortrijkzanen van alle dag. De opvolging is geregeld en goedgekeurd door burgermoeder Ruth: onze partij trekt zich terug uit het stadsbestuur en de vervangers worden vandaag ingezworen.
Het beruchte en alom gevreesde feestvarken chocolademousseboer Nicolas Beugnies uit Marke, een specialist terzake, neemt evenementen, kermissen, braderieën, straatfeesten, orgieën, dorpsfeesten, kerkfabrieken en wekelijks comazuipen in de Markse nachtkroegen voor zijn rekening. Nicolas is en blijft getrouwd met zijn hondstrouwe Cindy, een garantie op succes. Cindy is ervan overtuigd, en wij hopen het samen met haar, dat elke avond tot het ochtendkrieken alleen voor haar glazen scherm zitten hun vlekkeloos liefdeshuwelijk niet zal torpederen, zoals dat binnen het huidig stadsbestuur heden ten dage wèl schering en inslag is.
Kunst-en Cultuurfanaat Wouter Allijns, krijgt Kunsten en Cultuur op zijn teljoor. Wouter wil als eerste beleidsdaad de teloorgegane operette in Kortrijk nieuw leven inblazen. Verder wil hij de in de vergeetput gegooide artistieke erfenis van Gery Van Tendeloo zaliger, gespecialiseerd in oedizer, plastiekafval en aan het strand van de Noordzee aangespoeld wrakhout en lege oliepullen van Texaco weer op de kaart van Kortrijk zetten en een plaats geven in de op te kalefateren leegstaande gebouwen van de Arme Klaren in de Groeningestraat. Allijns aast eveneens op de Heeren van Groeninghe, de bistrodrijver aldaar ziet eruit alsof hij er toch ook ooit de brui aan zal geven, zo speculeert het nieuwe schepentje van Kunsten en Cultuur.
Allijns wil geen centenweger zijn en de euroots breed rondstrooien en in het Buda Kunstencentrum en de vervallen Budatoren gooien, het exclusief territorium van de hautaine over het paard getilde kunstenpotentaat met het oninteressant gezicht Kristof Jonckheere, die de Kortrijkzanen met harde hand tot het consumeren van het af en straf werk van de Buda ballentent wil dwingen.
Ziezo, we maken bij deze een einde aan onze eertijdse vrolijke causerieën over het reilen en zeilen van de Kortrijkse politiek en rennen eervol weg met de belofte om nooit meer terug te komen.
Arrivedercie !

Axel Ronse
Kelly Detavernier
ex-schepentjes van de stad Kortrijk

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Ruth !

Nonkel Corona op bezoek in Qlown Town.
Burgermoeder Ruth heeft het druk, druk, druk, maar niet omwille van corona.

Volgens de Kortrijkse burgermoeder is er niets aan de hand met het bezoek van nonkel corona aan Kortrijk, en verloopt alles naar wens in de Veiligste stad van de Vlaanders.
Burgermoeder Ruth heeft wel enkele andere en veel dringender besognes.
Ruth vertelt.

Burgermoeder Ruth : “Tja, corona, onze stad kleurt bloedrood en dat is de kleur van de passie en van de liefde. Corona, allemaal goed en wel, maar ik heb nu andere katten te geselen. Zoals mijn nieuwe burgemeesterswaardige kledij. Zondag laatsleden ben ik, samen met een intieme vriend, afgedaald in de Kortrijkse winkelstraten op jacht naar burgemeesterswaardige kleren. Gewapend met de kredietkaart van onze stadspenningmeester met een limiet tot 7.900 euroots, trokken wij op klerenrooftocht. Zo heel veel is dat niet 7.900 euroots, en ik mocht alvast Armani en Versace overslaan. Dan maar naar een 2de klasse zaak in de K. Niet dat ik de chique madam wil uithangen, ik ben voor retro en casual, maar voor de ontvangst van ambassadeurs, staatshoofden, Trump en andere gekroonde hoofden mag het iets meer zijn. Een rokje tot redelijk ver boven de knie, een gewaagd decolleteetje en een zwoele parfum met nostalgische geur zoals de odeklonje 4711 van Petra De Sutter kunnen hoogwaardigheidsbekleders en gestelde lichamen wel in de mood brengen om ze rond mijn pink en kontje te draaien en er zaken mee te doen in het belang van mijn onderdanen. Mijn tweede zorg was de parachutering van een nagelnieuw schepentje. Ik had de keuze uit drie waardige kandidaten : Koen Byttebier, Wouter Allijns en Stefanie Demeyer, in de volksmond Stefanie Sleutelgat. Met Byttebier was ik rap klaar. De man is de 60 gepasseerd, nog geen oude zak, daar niet van, maar Koen moet zijn vrouw dienen in zijn kantiene. Daar valt niet over te parlesanten. Wouter Allijns, dat was een ander paar mouwen. Het jochie laat zich zomaar niet in de hoek zetten waar de stofzuiger staat. Allijns heeft dan ook dagenlang mijn deur platgelopen, samen met zijn pappie, en dat liep niet van een leien dakje. Belaging is een te groot woord, maar het was op het randje van de politieke en zedelijke welvoeglijkheid. Wouter beweerde bij hoog en bij laag, en zijn pappie ook, dat hij als eerste in aanmerking voor schepentje kwam omdat hij, volgens zijn berekeningen en die van zijn psychotherapeut, in 2036 burgemeester zal worden. Geen dag later. De inloopperiode moet nu beginnen, zo dreigden ze mij af. Nu ! Ten einde raad ben ik bij Vincent te rade gegaan en wat bleek ? Volgens Vincent laten de geloofsbrieven van Allijns veel te wensen over, méér zelfs, ze zijn ronduit slecht, minstens ontoereikend en frauduleus. De kous was meteen af. Er bleef alleen Stefanietje over. Ze kreeg een halve dag bedenktijd maar dat was niet nodig, na drie seconden zei ze ja en kwam terstond klaar. Van Stefanie ga ik geen kwaad woord zeggen, het meiske is doodgelukkig, vooral met het schepenloontje dat het viervoudige is van haar huidig postje, en dàt omzeggens zonder werken, want ik pak 90 % van haar schepenbevoegdheden af en schenk ze aan schepentjes Kelly en Arne. Stefanie mag alleen trouws doen en huwelijksjubilarissen gaan besnuffelen en coronagewijs knuffelen. Maandelijks ook een bezoekske aan de dorpscafé’s van de bijgemeenten brengen. Veel leute maken ! Stefanie is zielsgelukkig, jouisseert heel de dag door, en, fier als een gieter, poseerde ze drie dagen lang opgetooid met haar schepenlintje voor de camera’s van de Kortrijkse boulevardjournalisten en voor lange Peter, Kortrijks notoire onderzoekjournalist. Ze wil ook niet langer Stefanie Sleutelgat genoemd worden, maar ‘madam de schepen van trouws en jubilarissen’. Verder blijft Stefanietje een doodgewone madam, zegt ze, en Kortrijkzanen van alle slag en soort mogen haar zomaar op straat aanspreken, weliswaar met een lichte buiging en coronaveilig. Mijn volgende zorg was de inrichting van mijn bureau en de keuze van mijn cabinetards, mijn chauffeur en mijn privé huishoudster die kookt, wast en plast en op de kat en de snijbloemen past. Kunstenares Mie Bogaerts mag, op voorspraak van schepentje Axel Ronse van cultuur, vijf beeldekes voor op mijn bureau leveren en haar rekening naar de stadsontvanger sturen. Ook de fel ondergewaardeerde nachtburgemeester Adelbert wordt gerehabiliteerd en de jongen mag een grensverleggende installatie plaatsen op de binnenkoer van het stadhuis. Enige voorwaarde : het moet proper en fatsoenlijk blijven, t.t.z geen omhoog staande phalussen of op uitgedroogde vagina’s lijkende plastieken eierpruimen en zo. Rekening naar de stadsontvanger. Ze komen nu ook nog aan mijn drukke kop zeuren met dat gezeik over corona en wat schepentjes Ronse en Detavernier allemaal uitsteken met die gemene volksmassa’s en het krijsend en in het rond zeikend gepeupel op lawaai-evenementen op Kortrijk Weide, waar jenever, verschaalde omer, cocaïne, braaksel en corona feestvieren. Jaaah zeg, kan allemaal wel zijn dat er doden en gewonden gaan vallen, maar de oorlog van veertig vijfenveertig was erger, dat is niet mijn maar hún probleem. En voor ik het vergeet, morgen moet ik naar onze sheriff in Brugge voor de eed van trouw ! Bijkomende zorg : wat in ’s hemelsnaam ga ik aantrekken en kan de sheriff tegen een gewaagde winteroutfit van bij den Italiaan ? Voor de rest hou ik mij niet bezig met de hautaine baardapen en snobistische kunstluizen die de saaie oudemannenkroeg in de wolken bevolken. Vroeger, toen ik nog een doodgewoon Kortrijkzaantje en goedgelovig meiske was, dacht ik dat ik daar kon gedijen. Wat een vergissing, die ik nu inzie. Ciao !”

Geplaatst in stadhuisgekonkel | Een reactie plaatsen

Fietsstraten

Fietsstraten : Zegen of gesel ?

Kortrijk Vooruit blijft het uitgangspunt hanteren dat iedere inwoner en bezoeker van Groot Kortrijk zich moet kunnen verplaatsen hoe hij of zij dit wenst. Zij het te voet, met de fiets, met de wagen of met het openbaar vervoer. De keuze moet vrij blijven.
Wij stellen echter met zijn allen vast dat deze vrije keuze steeds meer ingeperkt wordt. De Schepen van mobiliteit laat het volgende noteren : “We voeren geen anti-autobeleid”. Klopt dit echter wel?
Het verhaal van de fietsstraten lijkt meer en meer een eenzijdig verhaal te worden. Een verhaal dat zowel gefrustreerde autobestuurders als fietsers oplevert.
Kortrijk Vooruit wil ook eens die andere weggebruiker aan het woord laten, namelijk de autobestuurder. Welke is zijn mening?
Het woord fietsstraat op zich is discriminerend. Dit zou betekenen dat alle andere, niet fietsstraten opeens auto-straten zijn. Het woord op zich roept reeds tegenstand op.
Dat meer mensen de fiets nemen, zeker in de zomermaanden, klopt. Maar daarom moet je geen straten gaan monopoliseren.
Dat alle straten fiets veilig moeten zijn staat ook bovenaan de lijst bij Kortrijk Vooruit. Dit wil echter niet zeggen dat je van bepaalde straten een wild west verhaal moet maken. In straat A laat je de fietser zelf toe in het midden van de weg rijden, en zich van de auto’s niets aan te trekken. In straat B echter moet diezelfde fietser de wegcode wel volgen en uiterst rechts houden. De realiteit laat nu al zien dat, vooral jonge fietsers, deze opvatting niet altijd volgen, laat staan respecteren.
Terug naar de autobestuurder. Vreemd hoe deze weggebruiker in het verhaal niet voorkomt. Hoe worden fietsstraten door de bril van de autobestuurder geëvalueerd? Is dit een goede manier om twee verschillende soorten van weggebruik te combineren?
Meer en meer wordt het aanleggen van fietspaden in de centra achterwege gelaten. Van fietssuggestiestroken tot volledige fietsstraten zijn nu de oplossingen. Kortrijk Vooruit vindt dit echter de weg van de minste moeite. Op die manier hoeft niet echt gezocht te worden naar andere, en misschien betere, oplossingen.
Kortrijk Vooruit luistert naar iedere Kortrijkzaan. Met en zonder fiets. Wat wij horen zijn verhalen van frustratie, zowel van de autobestuurder als van de fietser. Het lijkt dan ook vanzelfsprekend dat beide kanten aan het woord moeten komen.
Kortrijk Vooruit stelt zich ‘voorlopig’ neutraal op om alle aanbevelingen te kunnen beoordelen. Wij weten dat men ons zal verwijten de auto voor te trekken ten overstaan van de fiets. Niets is echter minder waar, vandaar ons uitgangspunt. Wij zijn geen vragende partij om ‘meer’ auto’s. Wel vinden wij dat iedere partij recht heeft op zijn/haar mening en bijgevolg deze mening naar buiten moet kunnen brengen.

KORTRIJK VOORUIT

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Wouter & Sleutelgat

Wouter niet in het Sleutelgat ! 

Volgens de laatste stadhuisgeruchten zou het nieuwe schepentje Stephanie Sleutelgat alle bevoegdheden van ex-schepentje Vandenberghe kwijtspelen en alleen nog huwelijken en jubilea overhouden. Als burgemeester zou Vandenberghe omzeggens al haar oude schepenbevoegdheden behouden : bevolking, deelgemeenten, nette stad, peuken, groenonderhoud, afvalbeleid, begraafplaatsen, Kortrijk spreekt, OC’s, gebiedswerking, wijkteams, vrijwillgers.

Waarnemend burgemeester Vandenberghe zegt:  “Ik ben ik niet zot hé, Stephanie is een toffe madam, ze is grappig en na drie omers gezellig, los, babbelziek en gewillig op café en daarbuiten, daar niet van, maar laten we serieus blijven, ik sta een trap of zeven hoger qua politiek inzicht, uitstraling, mensenkennis, levenservaring en mijn benen zijn langer. Een schepenambt in Kortrijk is niet voor te lachen, ‘t is een ernstig ding. Daarom krijgt ons nieuw schepentje huwelijken en jubilea op haar bord, méér dan genoeg om mee te beginnen en ze kan het combineren met haar sleutelgatonderneming en later kan ze er nog de peuken bij krijgen.”

Schepentje Stephanie moet alleen op ’t stadhuis verschijnen, deftig opgekleed, meestal in ’t weekend, voor nieuwe huwelijken en voor vieringen van 50 jaar oude huwelijken. Dus altijd als er leute en goedkope cava mee gemoeid is. En samen op de foto van Johan, gelaarsd en gespoord, voor de Gazette van West-Vlaanderen, de pastoorsgazette van Jantje Gheysen.

Eigenlijk wordt Stephanie schepentje in bijberoep, een toffe bijverdienste van 3.750 euroots netto per maand, na haar uren als sleutelgathersteller.
Kwatongen beweren dat het om die reden is dat raadslid Wouter Allijns, een man met een politieke roeping buiten categorie, het inhoudsloze schepenpostje afgewezen heeft.
“ ’t Is een dode mus, een lege huls, ik heb veel méér in mijn mars en mik hoger, aan die cinema doe ik niet mee”, grijnst Wouter. De guitige bengel blijft, ondanks de kaarten slecht liggen, zijn zinnen op de burgemeesterssjerp van 2036 zetten. Wie weet ?
Spannend !

Geplaatst in stadhuisgekonkel | Een reactie plaatsen

Stephanie !

Stephanie Demeyer, alias Stephanie Sleutelgat, tot schepentje gebombardeerd.

Jarretel : Ha, Stephanie, hoe voelt dat, zo plotsklaps schepentje van peukenloze stad Kortrijk worden ?

Stephanie : Ik ben er op tijd klaar voor gekomen, dat alleszins, maar ik moet ook bekennen dat het, zoals bij Quickie, de verdomde plicht was die me riep, en niets anders, en dat ik niet langs de Kortrijkse zijlijn of werkloos aan de verlaagde Leieboorden kon blijven staan. Kortrijk zit in de grootste crisis sinds 1830, en dus is het alle hens aan dek. Ok, ik haalde wel een grote zak stemmen, maar de ware reden van mijn parachutage tot schepentje is mijn emotionele intelligentie, mijn teamspirit, mijn menslievendheid, mijn eerlijkheid, mijn belangloze inzet, mijn gedrevenheid, mijn vakbekwaamheid bijvoorbeeld in het uitroepen en handhaven van Kortrijk eerste peukenloze stad van de Vlaanders, en mijn liefde voor de Kortrijkzanen van alle dag. Verder spreek ik een half dozijn talen en taaltjes, nodig om de 136 nationaliteiten in Kortrijk als een verrijking te aanvaarden.
Ook heb ik mijn bijberoep als medesleutelgatzaakvoerder laten varen, kwestie van klaar te komen, ik zal nogal dikwijls klaar moeten komen voor de plicht die mij blijft roepen. Diep van binnen roept die plicht al jarenlang. Als symbolische geste ga ik op de komende gemeenteraad, waar ik ingezworen zal worden, aan elk raadslid een sleutelhanger met mijn beeltenis cadeau doen. Mijn eerste beleidsdaad zal trouwens zijn : alle sloten, sleutels en sleutelgaten van ‘t stadhuis vernieuwen, niet door Decabooter, maar door de beste slotenmaker van Heule. Zonder belangenvermenging. Ik dank ook wouldbe schepentje Wouter Allijns voor zijn morele steun, een sympathieke jongen die voor de zoveelste keer achter het net viste. Wouter is een ware pechvogel, om niet te zeggen een ongeluksvogel, de Kortrijkse Calvo zou men kunnen zeggen. Politiek geluk staat niet aan zijn kant en volgens geruchten zou hij, totaal gedesillusioneerd, de Kortrijkse politieke slangenkuil verlaten. Ik heb met de goedmoedige snaak te doen. Burgemeester worden in 2036 mag hij op zijn buik schrijven. Ik wil hem aan een beter postje dan schepentje helpen. En nu moet ik naar burgemeesteres Ruth voor mijn schepenlint op te halen. Ciao !

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Semois

Jarretelle,

Met spijt in het hart moet ik u melden dat ik, weliswaar tijdelijk, mijn geboortestad Qortrik moet verlaten…Ik word Vrederechter in het kanton Virton-Florenville-Etalle. Omwille van de aanwezigheid van vele Vlamingen in die streek (stacaravans, Chateaux Planckaerts en andere B&B’s) is de noodzaak aan een tweetalige Vrederechter urgenter dan ooit. De vorige minister van Justitie heeft het te lang uitgesteld…nieuwe deursloten in Dendermonde, partijpolitiek binnen de CD&V, informateurrondes en demonstratiesessies van hoe je een mondkapote vakkundig moet aandoen, palmden meer van zijn kostbare tijd in en dat terwijl in het diepe groen van onze meest zuidelijke provincie de burenruzies, onverdoofde slachtingen van everzwijnen en talloze meldingen van nachtelijke moeskopperij, schering en inslag werden. Nauwelijks de eed afgelegd en het warandepark overgestoken in het gezelschap van de eerste geslachtloze mens op aarde Petra Decutter, belde de nieuwgebakken minister van Justitie mij op. De genaamde Quickie, een politieke schavuit, een woordbreker, een landverrader waar Tsjefaan De Clerck nog puntje aan kan zuigen. Een politieke clown die zijn kleren heeft verscheurd, zijn hond in de hemelwaterput geduwd, zijn vrouw verjaagd en al zijn schepen verbrand. Ik twijfelde geen seconde. Ik zoek nog een griffier, liefst een tachtigplusser, witgrijs haar en een moddersnor, met naar rotte mossels stinkende asem en bloeddoorlopen aangezicht, wat de geloofwaardigheid bij het bijleggen van ruzies omtrent de nabijheid van hoogstammige bomen, een overvloed aan denneappels in de goten, of het ontiegelijk vroeg gekraai van hanen, kracht kan bijzetten. Ik denk aan een bekende begijnhofbewoner, maar ook aan een oude stadhuisrat en aan een onderzoeksjournalist op zijn retour. Jarretelle, godverdomme, waar wachten we nog op ? Dankzij de gratis railpas van de Ijzerweg (“Hello Fresh Belgium”) kunnen we de navette zelfs twee keer per maand gratis doen. We zoeken een vervallen afspanning, ik denk in de wolken bij Steffie en Vetje, het bijna sympathiekste cafébazinnenkoppel van Qlown Town. We  schakelen de lokale aannemersmaffia van Leopold D., de Kortrikske Heerser in Vastgoed, in en bouwen die om tot een B&B, houden de kamers voor reizigers met het vergezicht op Vrankrijk voor onszelf en onze willige vriendinnen, en beginnen aan een nieuw leven. Meteen heeft ook zender 4 een nieuw format “Vredegerecht aan de Semois/Juge de Paix Ardennais.” Ik ben mijn valieze al aan ‘t maken…

Je toegenegen partner in crime,

Eddy S. de Bonavontuur, halfbroere van Edgard.
(Vroeger huisde ik in ’t quartier milliardaire, nu aan de Semois)

Geplaatst in Lezersbrieven | Een reactie plaatsen

Als de plicht roept…

Diepte-interview met onze kersverse minister van justitie, gechaperonneerd door onze kersverse burgemeester van Kortrijk, Ze ruiken nog naar de verf.

Eerstdaags op deze blog.

Geplaatst in Diepte-interviews | Een reactie plaatsen

Vincent gaat ervoor !

Vanmorgen liep Jarretel in het stadhuis burgemeester Van Quickenborne tegen het lijf en stelde hem één vraag.

Jarretel : Burgemeester, men zegt dat u vicepremier gaat worden in de nieuwe regering De Croo ?

Burgemeester VQ : “Dat wordt vandaag beslist, en ik kan u nu al, off the record, verklappen dat ik er inderdaad bij ben als vicepremier en mijn bevoegdheden worden op dit ogenblik besproken. Slechte karakters bazuinen rond dat dit schandelijk verraad is tegenover de Kortrijkzanen. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 heb ik inderdaad beloofd en gezworen op de kop van mijn kinderen dat ik mijn burgemeesterschap tot het einde zou uitdoen. Tot einde 2024 dus. Dat ik die belofte en die dure eed nu plots verbreek mag geen reden zijn om mij als verrader te kapittelen. Het zit zo. We zitten in uitzonderlijke tijden, dewelke in 2018 niet konden voorzien worden, en in uitzonderlijke tijden gelden uitzonderlijke politieke geplogenheden. We zitten in de grootste crisis sinds Napoleon en dus moet er snel en efficiënt gehandeld worden en moeten de bekwaamsten der bekwamen aan het stuur van België komen te zitten. Ik behoor bij de absolute top van de bestuurderselite zegt iedereen en ik ook. Egbert is mijn vriend sinds ik hem in het zadel heb geholpen als voorzitter van onze partij. Zonder mijn steun was Tommelein van Oostende voorzitter geworden en dàt was pas een ramp geweest. Voor wat hoort wat, ook in de politiek, dus schenkt Egbert mij het vicepremierschap. Dure eden en beloften moeten in deze benarde tijden wijken voor een hogere roeping ten dienste van het Vaderland. By the way, de veel grotere zak duiten die bij mijn ministerpostje behoort is leuk meegenomen, maar dit terzijde. Mijn dierbare stad Kortrijk laat ik niet verweesd achter, maar in de goede handen van schepentje Wout Maddens. Schepentje Arne heeft ook goesting, maar de snaak had te weinig stemmen. Wie het meest voorkeurstemmen behaalde heeft voorrang. Ik kijk met veel vreugde en enthousiasme uit naar mijn nieuwe post en jullie horen nog van mij, wanneer ik mij als vicepremier en samen met mijn vrouwtje in mijn stad in een open koets getrokken door vier Lippizaners laat rondrijden, op vaderkesdag en op quatorze juillet. En nu als de vliegende bliksem naar Egbert. Groet mateke lange Peter nog voor mij. Ciao !”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Lange Peter

Recht van antwoord van Peter Lanssens

Waarde Jarretel,

Ik stuur hierbij een recht van antwoord op de kwalijke uitlatingen en insinuaties van een zekere Edgard Bonavontuur uit de Boulevard des Anglais in Nice, die uw geëerde en populaire blog misbruikt om mij door het slijk te trekken.

Bonavontuur schrijft : Ik lees dagelijks na mijn ochtendkoffie in de Team Burgemeester gazet wat de lange Peter Lanssens in naam van broodheer Q aan voorgekauwde tekstjes zet.

Die roddel van Edgard Bonavontuur kan ik niet laten passeren.
Wie hij ook moge wezen, Devriesere of D’Huyvetter of Tiene Castelein, die zogenaamde Bonavontuur begint mijn kloten uit te hangen met zijn leugens.

De waarheid is de volgendc.

Ik ben ik geen broodschrijver en burgemeester Quickie is mijn broodheer niet, wie dan wel kan ik niet verklappen, maar ’t is niet de burgemeester.
Er wordt onafgebroken gefezeld en gegiecheld omtrent mijn journalistieke ernst, mijn bekwaamheid en objectiviteit en mijn zogezegd achterbaks gedoe als het over de beschrijving van de politieke en andere exploten van onze burgemeester gaat. Hetgeen de burgemeester in zijn jardin privé uitspookt is zijn zaak en gaat mij niet aan. Wat hij op politiek vlak doet zet ik onbevangen en met een strenge objectieve blik in de gazet. Ik beschrijf de burgemeester geenszins als een wonderbaarlijk wezen dat alleen maar het goede nastreeft en het kwade mijdt, maar ook nooit als de baarlijke duivel, zoals de bevooroordeelde Kortrijkwatcher dat doet. Kortrijkwatcher is namelijk een gefrustreerde seniele zak die het nooit verwerkt heeft dat hij destijds met zijn klikken en zijn klakken uit het bestuur van de Kortrijkse VLD gegooid werd. Om redenen die nooit opgehelderd werden, maar waarvan ik vermoed dat het met arrogante betweterij, vrijpostigheid en insubordinatie te maken had. Lavaert is dus niet de man die het reilen en zeilen in de Kortrijkse politiek met een neutraal oog analyseert en fileert, integendeel. Hij is de man die met zijn onsamenhangend gezwets aan een psychopatengesticht doet denken. De journalistieke sukkel heeft zich opgesloten in zijn begijnhof, wil niemand meer horen of zien en spuit ellenlange geschrijfsels die druipen van aciditeit en heimwee naar zijn losbandige tijd in ’t schuurke van Pier-re Lano zaliger, toen àlles kon. Is er nog één Kortrijkzaan die zijn stroom van drek leest ? Ik geloof het niet. Om mezelf tegen de leugens en halve waarheden van die oude hypocriet te beschermen, en om me op te peppen en strijdvaardig te maken voor de nieuwe dag, drink ik elke ochtend bij mijn koffie een cognacje met een klontje suiker. Daarna krijg ik telefoon van de burgemeester of zijn secretaresse, met wie ik een innige band heb, met de nieuwigheden en projecten van de dag, dewelke ik dan verwerk in een keurig artikeltje voor mijn gazette. Dat dit altijd lovend klinkt kan ik niets aan doen, het is de objectiviteit en de journalistieke deontologie die mij gebiedt te zeggen zoals het is, namelijk dat de burgemeester weer goed bezig is. Ik voel me volkomen gelukkig in mijn job en ik word door heel Kortrijk geprezen, op handen gedragen en op het schild geheven als een journalistiek genie, een duizendpoot, een journalistieke rots waarop een kathedraal gebouwd kan worden.
Ik hoop hiermee de gemene roddels en leugens rechtgezet te hebben.

Genegen,
Peter

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

De Geruchten

Een week geleden had Jarretel een kort vraaggesprek met burgemeester Van Quickenborne. Dat greep plaats over de haag aan de grens van zijn domein, met respect voor de social distancing.

Jarretel : Meneer de burgemeester, u bent nu fractieleider van uw partij in de Kamer. Vertel.

VvQ : Ja en dat is verdiend, al zeg ik het zelf. Het ging zo. Vanaf de eerste dag heb ik mij uitgesloofd om onze nieuwe voorzitter Egbert in pole position voor het voorzitterschap te brengen. Ik kan niet verduiken dat ik vroeger voor Bart Tommelein reed en met de man dweepte. Maar, sinds hij mijn grootste rivaal in de Westvlaanders  geworden is, heb ik mijn geweer van schouder veranderd en ben ik gaan rijden voor Egbert uit Oost-Vlaanderen, geen concurrent in mijn kieskring. Ik ben niet van gisteren hé. Zelf ben ik nu de numero uno in de Westvlaanders. Tommelein zit tot het einde van zijn dagen opgesloten in Oostende, dat komt mij goed uit, en mij wacht een hogere roeping als vice-eersteminister in 2024. Als beloning kreeg ik van Egbert het fractieleiderschap in de Kamer in de schoot geworpen. Die strategie paste ik ook al met succes toe met Alexander De Croo. Toen ik Alexander steunde voor het voorzitterschap kreeg ik het postje van vicepremier. Ach, ik ben een politiek zondagskind. Dat ik een carrièrist en opportunist word genoemd, kan mij niet schelen, aan die roddel veeg ik vierkant mijn twee ballen. Het fractieleiderschap brengt 3.500 euroots per maand extra op, en dat is nodig voor de afbetaling van mijn villaatje met zwemkom aan de linker Leieoever, nabij de grens met Kuurne. Bovendien is dat verdiend, ik moet veel meer naar Brussel en er overnachten. Als het laat wordt kan ik gratis bij een ex-vriendinne uit mijn studententijd gaan slapen. Dat ontspant me meer dan de bijslaap thuis te moeten doen, na een loodzware werkdag als fractieleider. Hoef ik het te herhalen dat ik mij als een vis in het water voel met mijn nieuwe rol, mijn politieke toekomst is met rozen bezaaid. Mij eerst nog tot in 2024 bezighouden met de Kortrijkse dorpspolitiek, dewelke ik stilaan beu word. Alhoewel, ik sta op het toppunt van mijn populariteit in mijn stad. Dat komt omdat ik mijn onderdanen al meer dan acht jaar met feesten en schouwspelen aan het lijntje houd en blijk geef van grote menselijkheid, solidariteit, empathie en vrijgevigheid. En een grandioos politiek schimmenspel heb opgevoerd. Een hedendaagse manier van aan politiek doen, afgekeken van leermeester Niccoló Machiavelli. Vriend en vijand beamen : ik ben voor iets veel groters in de wieg gelegd.

Jarretel : Er gaan geruchten over een Kortrijkse samenzwering waarin u zou betrokken zijn.

VvQ : Jaja, ik weet al wat u bedoelt. De zaak van de Sint-Maartenskliniek die verkocht is aan een projectontwikkelaar uit Gent. Kom op met uw vraag !

Jarretel : Geruchten gaan dat er daar een asielcentrum zou komen in afwachting van een definitieve bestemming.

VvQ : Kijk vriend, daar word ik bloednerveus van hé. De Geruchten, dat is een boek van Hugo Claus. En dan nog een slecht. Meer kan ik daar niet over zeggen, alleen vermoed ik dat de zogenaamde geruchten van het heerschap Frans Lavaert, het vergif van Kortrijk, komen. En dat journalistiek sujet noemt zich dan een objectieve stadsblogger, Kortrijkwatcher genaamd, aub zeg, bah! Dan is lange Peter Lanssens, tussen twee haakjes mijn beste mateke, nog de slechtste niet. Lange Peter is een crème van een journalist die graag met mij dweept, hij verdedigt mijn beleid door dik en door dun, vooral door dun, en zijn meegaandheid in mijn dolle verhalen en politieke kapsones legt hem geen windeieren, integendeel, maar dit terzijde.

Jarretel : Dat asielcentrum komt er inderdaad niet, maar er doen rare verhalen de ronde over een soort achterkamerdeal met de eigenaar. Een deal die het licht niet mag zien.

VvQ : Ja, ik weet waarover u het hebt, et alors ? ‘k Ga het eens fijn uit de doek doen, in de hoop dat u het verstaat. Ik heb inderdaad dat asielcentrum, wat ik eerst beloofd had aan de eigenaar om te verhuren, verboden. De zaak zit zo. Er loopt in Kortrijk een notoire fascist rond die mij het mes op de keel zette en dreigde met opstootjes, geweld, brandstichtingen, aanslagen en processen indien dat asielcentrum er zou komen. De alom beruchte fascist, de genaamde Wouter Vermeersch, die zich als een rioolrat dag en nacht laaft aan varkensurine en drek. Ik lig wakker van de leugens en achtklap van die tiran die mijn leven vergalt en het gevangen houdt en dat van mijn vrouw ook. Tegen die politieke crapuul is geen kruid gewassen, dus heb ik, met de gedachte aan Bilzen, en door nood gedreven, ingebonden met dat asielcentrum. Ik wil nog gerust kunnen slapen en mijn vrouw ook. Het betekent natuurlijk een groot verlies aan huurinkomsten voor de eigenaar-projectontwikkelaar die zijn boontjes daarop te week had gezet. Wat kon ik anders doen dan compensaties beloven ? Met de dood in het hart heb ik hen de verzekering gegeven, gezworen op al wie mij dierbaar is, dat ik mild, soepel en mals zou zijn, zeer meegaande met de vergunningen, de twee ogen dichtknijpen, een beetje laten foefelen en dat ik geen strobreed in de weg zou leggen bij de ontwikkeling van nieuwe projecten op andere locaties in de stad Kortrijk. Mijn dociel schepentje Maddens, schepentje van stenen, gebouwen en afbraken, is op de hoogte van mijn geheime toezeggingen dienaangaande en gaat zonder morren akkoord, zoals altijd in zulke, enigszins van het goed politiek fatsoen afwijkende deals tussen de stad en de vastgoedsector. Ook in het Mercuriusproject in de Zwevegemsestraat werden de grenzen van de malsheid in vergunningen opgerekt, mede dankzij de professionaliteit van mijn schepentje Wout van stenen en gebouwen, die het klappen van de souplessezweep kent, die zijn strepen dienaangaande door de jaren heeft verdiend, dankzij zijn eertijdse leermeester Stefaan De Clerck, die op dit gebied geen lessen hoeft te krijgen. Het is meer en meer schering en inslag dat er ogen worden dichtgeknepen in de wereld van de stedelijke projectontwikkeling en aanverwanten en de verwevenheid met de politiek. Er is daar niets mis mee, zolang de eigen zakken niet te veel en tè opzichtig worden gevuld, wat zeker in onze stad nauwelijks een probleem is. Voortdoen is onze leuze, hoe dan ook, om het omzwachteld uit te drukken. Ook op dat gebied is Kortrijk een voorloper, een wegbereider, een trendzetter. Ik zou dat geen corruptie, politieke bandeloosheid, canapépolitiek, eigen belang eerst of verkeerd begrepen machiavellisme noemen, maar een postmoderne vorm van politieke souplesse en degelijk bestuur. Of willen we dat de projectontwikkelaar afziet van zijn toekomstig project voor de St Maartenssite en dat hij er een verwilderd geboortebos of ecologische wildernis van maakt zoals op Kortrijk Weide, wat niets opbrengt en alleen maar in brand kan schieten wegens de klimaatopwarming van Kortrijk ? Hebben we al niet genoeg bomen, struikgewas, distels en doornen, opschietend onkruid en bosbranden in onze stad ? Ik vind mijn tussenkomst geen kuiperij of machtsmisbruik, wat kwatongen daar ook over mogen uitbazuinen. Voor de mopperaars en lastertongen met hun verbale terreur die zullen tegenwerpen dat het hier om politieke barbarij gaat, kan ik andere getuigenissen aanvoeren van experten terzake, die met mij akkoord gaan dat het verleggen van grenzen in de politieke zeden van de dorpspolitiek een zaak van groot algemeen belang is. En wat Niccoló Machiavelli betreft, zijn hele oeuvre ken ik uit het blote hoofd en de toepassing van zijn princiepen op het beleid van de stad Kortrijk heeft onze stad gebracht waar zij nu staat : de Beste Stad van de Vlaanders ! En nu moet ik naar een video-conferentie met Kortrijkwatcher over de parking van ’t Begijnhof, waar hij destijds radicaal tegen was en nu radicaal voor. Voor zijn piepklein canariegeel occasie autootje ! Ik ga de grenzen van de politieke zedeloosheid weer ver moeten overschrijden. Leve Kortrijk !

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Edgard ontmaskerd ?

Jarretellemijn,

Ik sta verstomd:

Men zegt dat de Jarretelle dicht bij de waarheid zit, dicht bij Edgard Bonavonture zijn ware identiteit.

Moest je die waarheid kennen mijn beste vriend Jarretelle, dan was je bedje al lang gespreid.

In december komt de onthulling er zeker, dat zal ook in mijn volgende briefje staan.

je vriend Edgard 

Men zegt:

Men zegt dat de Jarretel dicht bij de waarheid zit, dicht bij Edgard Bonavonture zijn ware identiteit.

Moest je die waarheid kennen mijn beste vriend Jarretelle, dan was je bedje al lang gespreid.

De Echte Edgard Bonavonture zit vandaag ver van jou weg, hier in la Douce France,
Dankzij mijn staatspensioen leef ik rijkelijk op de Promenade, dus ik heb veel chance.
Ik lees na mijn ochtendkoffie op het toilet, dagelijks in de Team Burgemeester gazet wat de lange Peter Lanssens in naam van broodheer Q aan voorgekauwde tekstjes zet.

Voorgekauwd is hier echt wel op zijn plaats als je het Edgard op de man af vraagt,
de Kortrijkse inktkoelies hebben hun grote Pasja Q nu al jaren kritiekloos echt behaagd.

Wie is nu Edgard die je nog niet kent ?

Een kloeke struise gedreven vent of een Kortrijkse deerne van hier?
Ik laat je raden naar mijn naam met heel veel plezier.
En vertrouw daarom mijn EERSTE reeks tips nu aan het papier.
Even wat tips voor je speurders met de ware Jansen en Janssen of Kuifjesaard:
Voor al jouw lezers heb ik al mijn tips tot vandaag zorgvuldig opgespaard:

Tips:

Ik heb misschien een chocolaterie in een deelgemeente en ben in Q zwaar ontstemd,
ik maak misschien sleutels en repareer sloten maar ben door schepen ‘velo’ erg geremd.

Ik zetel als medisch raadgever hier en daar voor de zilverlingen voor de N-VA.
Door Axelle zijn dankbaarheid krijg ik iedere maand zitpenning daarna.

Ik ben een echte Vlaamsche freule in de fleur, een hete cougar, aan N-VA collega schepen Axelles deur.
Misschien denk ik mij schepen Moeder Cent en fantaseer ik met beperkt verstand: ik zet de economie van onze stad, weliswaar enkel in mijn eigen dromen met mijn altijd excellerende financieel verstand, op het goede pad.

Misschien was mijn pa een grote mijnheer in de voetbal op de Kortrijkse en Brusselse grond, maar om zelf een bal te sjotten was hij zijn leven lang altijd veel te dik en veel te rond.

Aan de toog van een estaminet aan de Leieboorden heb ik misschien wat maanden gewerkt, het zeer tijdelijk openhouden van een B&B had mij ook al eerder niet veel gesterkt.

Misschien verkoop ik in de regio van het Bellegemse heel veel kisten wijn,
maar na een jaar of twee samen met Quickie smaken ze nu naar azijn.

Ik ben misschien een vrouwelijke schepen op de Quick zijn blauwe lijst,
dus voor den brode speel ik de domme en hou ik mij gedeisd.

Ik verkoop misschien systeempjes en wat laptop en werk met de IT,
want van de rest van de gemeentezaken weet ik als schepen toch de ballen nie.

Ik ben misschien een blauwe kok bij mijn madam op ‘t vandaleplein in haar restaurant,
ja zonder schepenloontje leef ik nu als garçon en dat is ook heel ambetant.

Ik zit misschien de gemeenteraad voor en krijg zeker van de blauwe groep een Tiene op Tien, maar Vincent wil al sinds lange tijd mijn verdoken charmes niet meer zien.

Ik maak misschien een moderne outfit van een vod, een handdoek en een sleunse voor de pret, want Vincent heeft ook mij, voor een GRATIS kostuumpje van mijn hand, op zijn lijstje gezet.

Ik ben misschien als schepen geen rode Flandrien of droom niet van de wilde vrouwen, in het echt ben ik samen me ne scone vent, maar zou liever met mijne velo trouwen.

Ik ben een rode schepen en opende mijn restaurant “de verlieslatende vork” in ’t stad, de opmerkingen over dat verlies door de Kortrijkse burgers veeg ik feestelijk aan mijn gat.

Ik ben misschien een schepen van leefmilieu en jeugd en ik doe dat volgens mezelf wel goed, maar zoals met alles in ‘t stad steekt Vincent de pluimen altijd op zijn eigen hoed.

Ik acht mij de lievelingsschepen bij de Kortrijkse madammen van de kunst en fantasie, alhoewel voor die madammen heb ik geen empathie omdat ik enkel mezelf graag zie.

Ik ben misschien advocaat en stuur tegen de volgende verkiezingen hier de schaapjes van Antwerpens Bartjes partie, terug naar de overwinning, wij worden de grootste Kortrijkse partie of terug als verleden keer ook deze keer nie.

In de partij van de bloemekes en de bietjes en de diertjes in het Groene Kortrijkse bos, laten ze misschien voor de achterklap en de spot de 2 blozende Edgardienekes los.

Misschien heeft de rode leider in ploeg en de broer van Hyacinth Bucket, hier zegt men Boucquet, inmiddels ook al voor de lijst van 2024 zijn zinnen op het schepenpostje van rode Axel gezet.

Misschien is het Hannelore van de oranje partij in de Kortrijkse stede met groot verleden te velde, maar wie is nu die madam voorzitter waar ze mij nog niets speciaals over vertelde. (Liselotte Vandevelde, nvdr).

Misschien uit nog een rode partij met in hun kantoor en rangen hier en daar een rare rode vrouwe, is dat een stemmenkanon voor de verkiezingen of is die daar enkel voor de looks van de Jouwe.

Verdikke misschien was ik nog zo een rare kwast vergeten, een die niet rookt, niet drinkt of niet snoept, wel voorzitter speelt en van zetelkes droomt, want hij denkt dat iedereen komt als je “ Geoke” roept.

Komt in mijn tips van vandaag als de laatste aan bod:

Misschien ben ik de plaatsvervangende burgemeester in Kortrijk in 2021 op Quickie zijn plaats begot, als Schepen van beton en werken geef ik jullie mee, ik wil dubbel pree en doe mijn goesting  dat is mijn gebod.

Maar beste vriend Jarretelle, hierbij mijn beste tip als TOP:

Lees het volgende deel en daar lossen we het samen op !!

Uw Edgard zegt : “Bonsoir vanop mijn Boulevard”

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen