Zwembad

(foto Henk Deleu)

Bericht uit Het Laatste Nieuws.

Vijf glijbanen, waterspeeltuin, ligweide… alle leuke weetjes over het nieuwe zwembad!

Nog goed anderhalve maand scheidt ons tot de opening van het nieuwe Kortrijkse zwembad op Weide, begin maart. Het wordt het grootste zwembad van West- en Oost-Vlaanderen. De leukste weetjes over het bad op een rij, te beginnen met het recreatiedeel, wat de meeste mensen interesseert. Er zijn vijf glijbanen.

Het luik recreatie omvat een warme lagune, de met 160 meter (!) langste wildwaterbaan van ons land, een peuter- en kleuterbad en liefst vijf glijbanen: een black hole, turbo, duo slide waarbij je tegelijk kan racen, abyss waarbij je in een tol terechtkomt en eentje met banden en visuele effecten. Het luik recreatie omvat verder een buitenbad en -waterspeeltuin, een ligweide, sauna’s, hamam en golfslagbad. Het luik ‘sportwater’ is goed voor een wedstrijdbad met acht banen van vijftig meter, twee beweegbare bodems en een tribune met 300 zitplaatsen. De afmetingen van het sportbad voldoen aan de normen voor internationale wedstrijden. Kost? Beheerder Lago investeert 33,2 miljoen euro. “We zullen er alles aan doen om Belgische zwemkampioenschappen naar het nieuw zwembad te halen”, zegt schepen van Sport Arne Vandendriessche (Team Burgemeester). “Het nieuw zwembad heeft nog geen naam. Dat is voor binnenkort.”

Recreatief zwemmen vanaf 7 euro

Er zal ruim 80.000 manuren aan gewerkt zijn. Nog cijfers: het grondverzet op de werf is 33.000 kubieke meter, de grondoppervlakte van het gebouw is 5.200 vierkante meter en de wateroppervlakte van het bad is 2.344 vierkante meter. Wat kost het recreatief zwemmen straks? Het is gratis voor kinderen tot 3 jaar. Kinderen tot 15 jaar betalen 7 euro (inwoners van Kortrijk en Zwevegem) of 7,7 euro (niet-inwoners). Vanaf 16 jaar betaal je 9,5 euro (inwoners van Kortrijk en Zwevegem) of 10,4 euro (niet-inwoners). Er zijn kortingen voor studenten tussen 16 en 25 jaar, 65-plussers en andersvaliden: zij betalen 8,9 euro (inwoners van Kortrijk en Zwevegem) of 9,7 euro (niet-inwoners). Verder voor sportzwemmers voorzien: een 50-beurtenkaart van 99 euro en een 200-beurtenkaart van 250 euro. Parkeren op Weide kost 1 euro voor sportzwemmers (tot 1,5 uur), 3 euro voor recreatieve zwemmers (vanaf 1,5 tot 4,5 uur). Vanaf 4,5 uur worden de tarieven opgetrokken. Verwacht aantal toeschouwers per jaar: 400.000. Het zwembad kan op hetzelfde moment maximum tweeduizend bezoekers aan. Het zwembad krijgt ook een ruime brasserie, waar beheerder Lago een uitbater voor aanstelt.

Opening 1 maart.

(HLN regio Kortrijk 11/1/2019)

Geplaatst in berichten uit de pers | Een reactie plaatsen

Kinderland

Bericht viel vannacht in onze e-postbus :

Proficiat aan Wouter Vermeersch met het trekken van de West-Vlaamse kamerlijst!

Willen jullie ook eens de hypocrisie van onze burgemeester publiekelijk aankaarten? Vorige week zegt hij in het laatste nieuws dat 130 nationaliteiten in onze stad een verrijking zijn. Hij stuurt echter wel zijn dochter naar de blanke school Kinderland. Het zou ook interessant zijn om te weten hoe hij daar is binnen geraakt. Volgens de procedure geeft men voorrang aan kindjes die dichtbij wonen of waarvan 1 van de ouders dichtbij werkt. Geen van die 2 criteria is volgens mij op hem en zijn vrouw toepasselijk. Misbruik van zijn positie?
Mvg

EdB.

Geplaatst in Lezersbrieven | Een reactie plaatsen

Gelukkig Nieuwjaar !

Burgemeester Vincent Van Quickenborne: “130 nationaliteiten in onze stad… wat een rijkdom”

De stemmen zijn geteld, de burgemeester en schepenen van Kortrijk zijn bekend. Sommigen staan voor een tweede ambtstermijn of meer, voor anderen wordt 2019 het begin van een nieuwe politieke carrière. Wij gingen bij de burgemeester van Kortrijk langs en vroegen wat hij de komende zes jaar zoal in petto heeft voor zijn stad.

Vincent Van Quickenborne (Team Burgemeester) is klaar voor zes boeiende jaren. Hij wil de Gutmensch uithangen en zijn rechterflank afdekken door in te zetten op multiculturaliteit, diversiteit, inburgering.
Vlaamsch Belanger Wouter Vermeersch lacht al in zijn vuistje.

Jarretel : Burgemeester, u zet ferm in op diversiteit, wat bedoelt u daarmee ?

Vincent VQ (plant zijn ogen diep in de onze) : Kijk, Kortrijk telt 130 nationaliteiten. Linkse gutmenschen beweren dat dit een enorme rijkdom en een zegen voor onze stad zou zijn. Laat me toe daaraan te twijfelen. Met een Vlaamsch Belanger als Wouter Vermeersch in de oppositie moet ik op mijn tellen passen. Vermeersch heeft het m.i. bij het rechte eind als hij verkondigt dat die onophoudelijke toestroom van asielzoekers Kortrijk opgezadeld heeft met een overvloed aan vreemdelingen vanuit 129 landen, afkomstig uit alle uithoeken van de planeet. Ik zeg het niet graag, maar het zijn allemaal armoedzaaiers zonder opleiding en die onze taal niet kennen, het merendeel dan nog met een achterlijke woestijncultuur, met een godsdienst en normen en waarden die niet compatibel zijn met onze Westerse liberale democratie. Dat verkondigde onze grote leider Verhofstadt al in zijn 2de burgermanifest in 1992. Wie ben ik om Guy tegen te spreken ? 130 nationaliteiten en op onze nieuwjaarsreceptie zag ik alleen witte geboren en gespogen Kortrijkzanen. Waar bleven de 129 andere ? Ik stel mij daar vragen bij. Op alle Kortrijkse evenementen en culturele activiteiten zie ik nooit één allochtoon, niet één ! Eén pluspunt : ze houden de kringloopwinkel, de Sinksenrommelmarkt en den Aldi recht. Hoe we dat moeten oplossen, daar dacht Axel Ronse een wondermiddel voor gevonden te hebben met zijn ideetje voor een schepen van diversiteit. Maar de sluwe Axel wou alleen schepen van cultuur worden, een departement waar nooit één nieuwe Kortrijkzaan, laat staan Berber of Albanees opduikt, en hij schoof de hete patat van de diversiteit in mijn schoenen. Ik weet wel, bij Team Burgemeester stond al voor de 2de keer muzelman Mo Ahouna, entre parenthèses ze noemen daar allemaal Mo, op de lijst, omdat het moet. Mo werd weer verkozen en dat sust de Kortrijkse muzelmannengemeenschap. 6.740 volgens de laatste telling. Mo doet nooit zijn mond open in de GR, maar dit terzijde. In mijn private kring tel ik zelf geeneen allochtoon, laat staan een godvrezende muzelman tot vriend. Of het zou een corrupte neger met een stamboom tot aan Patrice Loemoemba, een gefortuneerde spleetoog uit Singapore of een Zuid-Koreaanse violiste uit de Koningin Elisabethwedstrijd moeten zijn. Ik wil dat niet versteken of daar flauw over doen. En zo heb ik de diversiteit van Ronse op mijn teljoor gekregen. Van een boemerang gesproken. De vraag is, hoe bespottelijk het er ook met die diversiteit uitziet : zal de Kortrijkzaan van alle dag mij daarom des te meer hoogachten ? En wat met Vermeersch die mij op elke gemeenteraad zal matrakkeren over de kwestie van de onmogelijke integratie van de Kortrijkse nieuwkomers. Zucht.

Jarretel : Waar staan we met het gevoelige dossier rond de megamoskee, de grootste van de Vlaanders ?

Vincent VQ : Ik vind dat een moskee op de locatie van de oude Bio Planet perfect kan. Er wonen daar alleen kleine luiden en die houden van wat kleur en afwisseling in hun saaie buurt en op vrijdag zal er altijd wat te beleven zijn wanneer de huilende stem van de opperimam vanop de minarettetoren streng, dwingend, maar echtvaardig tot het gebed zal oproepen. Ik vind dat een meerwaarde voor onze stad en voor de buurt. Zelf zal ik daar niet gaan wonen, ik trek naar het laatste perceel bouwgrond langs linker Leie-oever, 1250 vierkante meters, waar ik een uit de kluiten gewassen boerderette ga bouwen. Een exclusief terrein van 400.000 euroots waar in de verste verte geen moskee, moslamiet of andere niet-katholiek zal te bespeuren zijn, tenzij onze Mo als hij eens op bezoek komt voor een lindethee en een kleine gunst. By the way, de stad schenkt een gratis parking aan Attakwa op de oude Mewafsite, maar dat is offt the record.

Jarretel : U vindt die moskee dus een zegen voor Kortrijk ?

Vincent VQ : Ach zwijg man, ik beken, lig er wakker van. De keerzijde van de medaille. We zitten in de val. Er is geen goede kant meer te krijgen aan het dossier. Het liefst van al zouden wij er zo vlug mogelijk komaf mee willen maken. De korte pijn. Bouwvergunning geven en gedaan ermee. Maar schepen Ronse en zijn Vlaamsche Nazionalistische club uitvreters willen mordicus eerst een erkenning. Maar heeft Attakwa er wel een aangevraagd ? Ik ben zeker van niet. Niemand schijnt het te weten en zij die het weten zoals Mo Ahouna doen er dubbelzinnig en treiterig over. Au fond willen ze geen erkenning, ze willen gerust gelaten worden en geen pottenkijkers. Dat is verstaanbaar. Het is een verdachte bende. Euroots hebben ze genoeg van de vrienden uit Saoudie Arabië en van die iman die joden wil verbranden. In Kortrijk wonen bij mijn weten geen Joden tenzij misschien gecamoufleerd in de kringen van de N-VA. Meer ga ik daar niet over zeggen, ik wil nog gerust slapen. By the way, Homans wil geen moskee erkenningen toestaan vóór de verkiezingen. Dus, we zitten tussen twee vuren. Wat te doen ? En straks begint die fascist Vermeersch er weer over. Ik zie geen uitweg meer. Als u het mij vraagt en u vraagt het mij, diep van binnen ben ik ook niet voor die megamoskee. Kunnen ze die niet beter ver buiten de stad op een verlaten industrieterrein zetten of in Ingelmunster of op Evolis, naast Joe, Jack, William en Averell en het nieuwe VK stadion van Jozef Allijns ? Allijns, een geparfumeerde voetbalhooligan, recht en streng in de extreemrechtse leer, zou dat natuurlijk graag zien gebeuren, haha. Wie moet ik raadplegen om tot een wijs besluit te komen ? Wie ? Gemeenteraadsvoorzitster Tiene Castelein, die ik niet kan weerstaan, waarschijnlijk de schoonste, de zinnelijkste en de meest toegankelijke vrouw in de Kortrijkse politiek, die elke avond onder haar bed kijkt of er zich geen afgewezen minnaar heeft verstopt die haar blijft achtervolgen met bespottelijke liefdesverklaringen, vertelde mij zoëven dat ik moet doorgaan en niet versagen en desnoods zal ze Vermeersch tijdens de zitting uit de raadszaal laten zetten of ontoerekeningsvatbaar laten verklaren en naar Pittem sturen. Die moskee is waarlijk de allergrootste nagel aan mijn politieke doodskist. Maar één ding is zeker, ik laat me niet door een politiek minkukel als Vermeersch en zijn fascistenbende in de sloot rijden, zonder naïef te zijn weliswaar.

Jarretel : U staat voor een kindvriendelijk beleid, leg uit.

Vincent VQ : Mijn dochter Beau gaat straks voor het eerst naar ‘t school. Mijn vrouw en ik hebben gekozen voor de elitaire witte basisschool Kinderland van Don Bosco op Sint-Anna. Het is ver uit de buurt van waar wij wonen en we passeren zeven andere basisscholen vooraleer we St Anna bereiken op zes kilometer van thuis. Ge zult nu zeggen, waarom zo ver uit je buurt ? Awel, we zijn niet zot hé. Mijn vrouwtje Anouk en ik zijn voor diversiteit dat wel, maar met mate. In Kinderland zitten alleen witte Kortrijkzaantjes van betere komaf, de Wolvendreef en de betere villawijk achter Don Bosco en zo, er zijn daar geen nieuwe Kortrijkzanen in geen velden of wegen te bespeuren of het zouden Russische sterdanseressen of Chinese Kobalthandelaars moeten zijn. In het klasje van Beau zit welgeteld één nieuw Kortrijkzaantje, een meerwaarde spleetoogske uit Japan, dochterke van een diplomatenkoppel en dat is al meer dan genoeg wat diversiteit in ons gezinnetje betreft. Hopelijk wordt Beau daar vlug vriendje mee, kunnen we elk jaar twee maanden op inleefvakantie naarJapan tegen interessante condities. De 128 andere Kortrijkse nationaliteiten laten we liever aan de gutmenschen van de Unie der Zorgelozen, de directeur van de Budascoop, schepen De Coene en vzw Bolwerk over. We willen onze dochter niet meteen in de gederailleerde Kortrijkse multicultuur storten, dat doen Stefaan De Clerck, Jantje Leysen, Jean de Bethune en Christine Depuydt immers ook niet. Vandaar trouwens ons plan om een fietsstraat van ons huis tot aan St Anna in te richten, in het belang van de veiligheid van onze kinderen Beau en Belle, onze 2de dochter voor april eerstkomende.

Jarretel : Heeft het vaderschap u veranderd als politieker ?

Vincent VQ : Ik ben vooral veranderd als politieker, beminnelijker en aanspreekbaar, sinds ik Stefaan De Clerck een loer gedraaid heb die hij niet gauw meer zal vergeten en ik burgemeester van Kortrijk werd. Een softe coup, maar ’t is gelukt. Destijds had ik geen oog voor kinderen en voor gewillige vrouwen. Ja, Fransceska Vanthielen wou mij, jaren geleden, binnendoen, een frigide en oerdom wijf en lelijk als de nacht. Bovendien praatte ze alleen over maneschijn, de hoofse liefde, de romantiek, de schone kunsten, het Ozongat, liefde à la Werther, Vincent Van Gogh en de schoonheid van de naaldbossen in de Hoge Venen, in één woord over het genieten van het schone in de mens en daarbuiten. Met die levensfilosofie kon ik mijn pap niet koelen. Ik had mijn buik vol van Ceska. Ik heb haar nooit bezeten, zij ook niet. Ik wees haar af, dumpte haar. Zelf was ik ooit toppezot van Tanja Dexters die mij eens bereed met een natte dweil tussen mijn tanden. Als tegenreactie nam ze een oude maffiabaas als minnaar. Dat waren mijn onwelvoeglijke jaren, heel lang geleden. Ik ben nu volwassen en tot de jaren van verstand gekomen en mijn vrouwke Anouk ziet het helemaal met mij zitten. Ik kijk met andere ogen naar de dingen, naar het leven en de vrouwtjes, met een grotere bekommernis en bezorgdheid.

Jarretel : Bent u zelf gelovig?

Vincent VQ : Ik ga daar heel eerlijk in zijn zoals altijd. Ik heb het al eens gezegd. We zijn voor de Rooms-katholieke kerk getrouwd en ons dochtertje Beau is gedoopt. Daarnaast ga ik af en toe op zondag eens naar de elfuren hoogmis in Sint Maarten. We zitten daar op de eerste rij, Anouk en ik, en hebben onze eigen stoel met initialen erop, zoals in de jaren vijftig. Klinkt muf en ouderwets, maar op die manier zijn we zeker van de eerste rij. Anders pikt het oerkatholieke echtpaar Pieter Vanherpe onze plaats in. We zien daar veel bekenden, Stefaan en Mine De Clerck zitten vlak achter ons en op de zevende rij zit het bescheiden katholiek echtpaar Jantje Leysen en Christine. We knikken dan vriendelijk maar kort goeiendag en wensen mekaar een leuke zondag toe. Ik hou van ouderwetse zeden en gebruiken, misschien zou ik een middeleeuwse muzelman of troebadoer kunnen zijn (grijnslacht). Onze deken Morlion is een aimabel en godvrezend man. Een vriend des huizes. Hij is ook mijn biechtvader. Biechten doe ik drie keer per jaar, Kerstdag, Pasen en 1 Mei. Ik doe het privé bij hem thuis in de voorkamer. Ik ben diepgelovig en vind geloof waardevol omdat de kerk je toch rust geeft. Mijn vrouwke Anouk is iets minder diepgelovig, jammer, daar hebben we soms woorden over, vooral op zondag wanneer ik moederziel alleen naar Sint Maarten moet en zijn niet meewil omwille van geslachtelijke troubles waar ik niet kan over uitweiden zonder mijn huwelijk in gevaar te brengen. Misschien is dat een atypisch antwoord voor een politieker, want ik heb de indruk dat politiekers, vooral in mijn partij, zich steeds als goddelozen en veredelde varkens voordoen. Ik heb wel mijn twijfels over het instituut Kerk en over onze bisschop. En waarom kroelt het daar van homo’s, transseksuelen, atheïsten en pedofielen in de Rooms-Katholieke Kerk? En schaf die ouderwetse zedepreken toch af ! Dat kan beter. Steek nieuwlichters, filosofen van de Ugent, Etienne Vermeersch, Dirk De Wachter, Mia Doornaert, Margriet Hermans, Kristien Hemmerechts, Wendy Van Wanten en desnoods Dries Van Langenhove in de kerken van morgen en ze zullen weer vollopen.

Jarretel : Er is een plastiekvrije week op komst?

Vincent VQ : Ik ga plastiek in Kortrijk totaal verbieden, alsook sigarettenpeuken op de straat. Zelf smoor ik niet, behalve iets van De Boeren, nu en dan een soft jointje zeg maar. Dat heeft geen peuken. Ook oude Dieseltjes staan op mijn verlanglijstje om uit de stad de jagen. Wie er nog mee rondrijdt moet maar een deelfiets nemen, er zijn er in alle maten en kleuren. Of een bakfiets of een trottinette. Bij ons thuis hebben we alle oude plastieken zakken van de Zeeman, den Aldi, Weba en Albert Heijn en van schoenen Verduyn gespaard. We kunnen voort tot aan ons pensioen. We richten ook een plastiekvrije week in. Wie dan op straat met plastiek verschijnt of het woord nog maar luidop uitspreekt, krijgt een Gas-boete van 55 euroots aan zijn ballen. Ik ben een klimaatgevoelige burgemeester en wil streng maar rechtvaardig zijn, ook in de plastiek. De winkel Zonder Meer in de Rijselstraat sponsort mijn uitgaandersleven, daarom dat ik hem uitdrukkelijk aanprijs. En De Boeren ook.

Jarretel : Wat doe je zelf om het milieu te sparen ?

Vincent VQ : Ik doe wel wat inspanningen, zo probeer ik bijvoorbeeld zo vaak mogelijk mijn gratis elektrische stadsfiets te nemen, onder toezicht van schepen Weydts. We moeten het goeie voorbeeld tonen. Thuis doen wij ook wel ons best, maar we overdrijven niet. We eten nog uit echte teljoren van Byttebier, met verzilverde messen en fourchetten en aan dikke truiendag doen we niet mee. Wanneer ik ’s nachts en tot de ochtend een stapke in het Kortrijks uitgaandersleven en tot aan de chaussée d’amour in Hulste wil zetten, of een vinkenzetting, een saucissenkaarting of biljarthuldiging met mijn bezoek wil vereren, schakel ik mijn BMW7 met chauffeur in. Ik wil me een beetje opofferen voor het klimaat, dat wel, maar een Frank Deboosere wil ik niet worden hé. En als ik geen verplichtingen in de chaussée d’amour in Hulste heb, probeer ik elke avond Beau in haar beddeke te steken. Daarna zie ik dan wel of is het knuffelen en likken met Anouk geblazen. By the way, Ik ben er bijna altijd bij als Anouk naar de gynaecoloog gaat op controle, men weet maar nooit met de koekoeksgraad die tegenwoordig overal toeslaat, nietwaar? Zeker is zeker, want ik ben veel afwezig op cruciale momenten en bijna elke nacht. Onze leuke gezinsmomenten zijn misschien iets schaarser dan in het gezin van Johnny de Plumber, maar als ze er zijn, zijn ze wel memorabel.

Jarretel : Is uw privéleven draaglijk met zo’n groot gezin en een drukke agenda ?

Vincent VQ : Goh, groot zou ik niet noemen mijn gezin, met amper twee kids en één vrouwtje. Ik help waar ik kan thuis. Maar het is waar dat Anouk door mijn drukke agenda soms in een wouldbe depressie sukkelt en dat kan weken aanslepen, een ware hel, dat kan ik niet versteken. Het is natuurlijk niet evident om met een personage als ik door het leven te trekken, een kruisweg, zegt Anouk, en er altijd blijgezind bij te lopen en naar buitenuit het gelukkig gezinnetje te moeten spelen. Lastig. Cinema, theater, vreselijk ! Een evenwicht zoeken waar iedereen zich gelukkig bij voelt, de buitenwereld de schone schijn voorschotelen, het is niet simpel en het zorgt wel eens voor hevige discussies en slaande ruzies en dan vliegen de porceleinen teljoren van Byttebier soms tot aan het tribunaal of ’t Paleitje, durf ik eerlijk te bekennen. Gelukkig, mijn vrouwtje raadpleegt een goede psychotherapeut, een huis-tuin-en keukentherapeut, een Hollander van Sas van Gent. Jaap. Jaap woont bij ons in, in het bergkot waar de stofzuiger staat, drie tot vijf dagen per maand. Een crème van een huis-tuin-en keukentherapeut, dat mag ik wel zeggen. Het komt goed met Anouk, zegt Jaap.

Jarretel : Is twee jobs niet te veel?

Vincent VQ : Ik ben gebeten door de politiek, het is mijn leven en mijn enig inkomen. Ik kan niets anders, mijn advocatencarrière liep op de klippen. Geen klanten, tenzij havelozen, junkies, landlopers, dronkaards en echtbrekers, daarmee valt geen poen te pakken. Het is een microbe, ik volg en lees alles. Ik ben een betere burgemeester door mijn netwerk in Brussel, ik denk dat Kortrijk er wel bij vaart, maar ik kan niet versteken, ik ben daar heel eerlijk in, ik cumuleer met het parlement en nog een paar kleinigheden, in elk geval zoveel ik kan, want zeg nu zelf, een burgemeesterswedde van een provinciestadje als Kortrijk, zo’n 5.900 euroots, dat brengt alleen droog brood op de plank. Dus is mijn parlementair mandaat levensnoodzakelijk om de eindjes aan mekaar te knopen. 10.000 per maand is comfortabeler om onze boerderette af te betalen. Als parlementair krijg ik als mens een meer open blik op de wereld. Na 2024 zeg ik de Kortrijkse politiek vaarwel en mik ik op het vice-ministerschap, en later commissaris in Europa. Ik heb nog dertig jaar voor de boeg, you ain’t seen nothing yet. De Vlaamsche regering is een veredeld gemeentebestuur, ik haal er mijn neus voor op. Er zijn capabele mensen genoeg om mij op te volgen. Bijvoorbeeld methusalem Wout Maddens, als hij mag van zijn vrouw, Arne Vandendriessche als hij tegen dan tot volle wasdom is gekomen en Ruth Vandenberghe, als ze tegen dan een acceptabele haarkleur aangenomen heeft in plaats van erbij te lopen als een gezelschapsdame van de chaussée d’amour in Hulste.

Jarretel : Wat zegt u de naam Divine ?

Vincent VQ : Ik zou daar liever over zwijgen, maar nu u erover begint wil ik nogmaals ontkennen dat ik de eerste slag toebracht aan die dronkaard aan de toog. Wel de tweede, en die was raak. Té raak zelfs, de crapuul belandde met een gebroken neus en twee tanden minder in de kliniek. Ik heb er niets meer over gehoord, mijn korpschef heeft het zaakje deskundig onder het zand gestoken, zoals het een trouwe korpschef past, namelijk aan de bevelen van zijn burgemeester gehoorzamen. Het zal mij niet meer overkomen, voortaan lopen twee zwarte kleerkasten in mijn zog bij mijn nachtelijke uitstappen van ’t Paleitje tot de chaussée d’amour in Hulste. Zand erover dus.

Jarretel : Hoe staat u tegenover de scholieren die spijbelen om voor het klimaat te betogen ?

Vincent VQ : Kijk, ik sta vierkant achter die gasten, ik moedig hen aan om elke donderdag te spijbelen en te komen betogen langs onze verlaagde Leieboorden. Voor mijn part mogen ze er een hele brossende klimaatdag van maken, vier dagen op die schoolbanken is meer dan genoeg. Ze leren daar toch niets, ze kunnen al lezen en schrijven, zij het met mate. Meer moet dat niet zijn. Ik wil hen de Depart gratis aanbieden, en na de betoging geven wij spijs en drank en een live optreden van een Kortrijkse rapper. Ik heb de Kortrijkse scholen gecontacteerd, ze doen allemaal mee, Crevits of geen Crevits. Dat noem ik inspraak en een rebels klimaatbeleid. Dat ik door de azijnpissers een platte populistische schavuit zonder fatsoen of moreel kompas genoemd word, aanzie ik als een compliment. Die jonge gasten vinden mij een toffe pee en dat is goed voor mijn stemmen bij de verkiezingen van mei. Ze mogen brossen en betogen tot de klimaatzaak definitief van de baan is, al duurt dat nog honderd jaar. Een van de aardigste misvattingen is trouwens dat extreem populisme een kwaal is in de politiek. Kijk hoe die jonge gasten over politiek praten en je ziet dat ze er niets van begrijpen omdat politiek te ingewikkeld is. Welnu, dat moet anders. Ik wil politiek versimpelen tot enkele toffe boutades die de jongeren wel verstaan en daarom op mij gaan stemmen. U zult zien, ik word de Dries Van Langenhove van West-Vlaanderen. De gefatsoeneerde versie dan.

Jarretel : Meneer de burgemeester, hebt u nog een wens ?

Vincent VQ : Zeer zeker. Ik zou graag meer verdienen dan de grootste poenschepper van mijn stedelijk ambtenarenapparaat. We moeten dat in orde maken. Hoe gauwer hoe beter. Maar nu moet ik er vandoor. Het is weer donderdag en de klimaatspijbelaars van het Atheneum wachten me op aan de verlaagde Leieoevers. Ze denken dat ik iets voor hen kan betekenen. Ze zijn nogal verwend en al hun aandacht schenken ze aan hun grootste hartstocht, namelijk spijbelen en betogen tot ze de vierdagenweek krijgen. Ze hebben mijn volle steun. By the way, die vamp met de blote navel en de oversizede borsten wil ik in mijn kabinet. Een stevige toost op 2019. Gelukkig nieuwjaar !

Geplaatst in Diepte-interviews | Een reactie plaatsen

Sociale Vooruitgang

Philippe De Coene SP.A

PERSBERICHT

Kortrijk eerste stad in Vlaanderen met schepen van Sociale Vooruitgang

Datum: 13/01/2019

Kortrijk wordt de eerste stad die de komende jaren een beleid ontwikkelt voor een vergeten groep inwoners: de lage middenklasse die zeer kwetsbaar is. Dat werd zaterdagavond bekend gemaakt op de druk bevolkte nieuwjaarsreceptie van sp.a en ABVV in de Scala. Het gaat in Kortrijk naar schatting om meer dan 10.000 mensen: zowel mensen die werken als mensen met een klein pensioen. Ze slagen er moeilijk in om het einde van de maand te halen en tegelijk hebben ze weinig recht op tegemoetkomingen. Kortrijk wil deze mensen mee laten genieten van bestaande en nieuwe maatregelen, naast de mensen in armoede. Daarom ook wordt de bevoegdheid van schepen Philippe De Coene veranderd naar Sociale Vooruitgang en Armoedebestrijding.

Kortrijk zal de komende jaren een nieuw sociaal beleid voeren gebaseerd op twee grote lijnen: (1) de opsporing en aanpak van armoede gebeurt actiever met een armoedeplan per gezin en (2) Kortrijk wordt de eerste stad die een beleid ontwikkelt voor een vergeten groep: mensen die geen OCMW-cliënt zijn, maar het vaak zeer lastig hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. In België gaat het om bijna 2 miljoen inwoners, in Kortrijk naar schatting om 10.000 mensen.

De voorbije week was er in de media aandacht voor een onderzoek van het Centrum voor Sociologisch Onderzoek (KULeuven) in opdracht van de progressieve denktank Minerva en het anti-armoedeplatform Decenniumdoelen. Die lagere middenklasse bestaat uit twee grote groepen: mensen met een (klein) pensioen én jongere gezinnen met slechts één inkomen uit arbeid of met lage lonen.

Volgens de studie heeft het overheidsbeleid te weinig oog voor deze nieuwe problematiek en kwetsbaarheid. Bepaalde beleidskeuzes vergroten zelfs die kwetsbaarheid nog of bevoordelen vooral de hogere inkomens. Conform de ambitie om de Beste Stad van Vlaanderen te worden wil Kortrijk als eerste stad in Vlaanderen het anders doen en hiervoor een specifiek beleid uittekenen.

De cijfers voor Kortrijk

Ook in Kortrijk is het een groeiende groep: momenteel zijn er in Kortrijk 11.506 alleenwonenden en daarenboven nog eens 2.580 eenoudergezinnen. Samen gaat het over meer dan 14.000 van de 32.755 Kortrijkse huishoudens of meer dan 4 op de 10. In bevolkingsaantal gaat het over bijna 18.000 mensen of 23,6% van de bevolking. Het grootste deel bestaat uit vrouwen: 6.052 alleenwonende vrouwen (5.422 mannen) en 2.113 alleenstaande moeders (460 alleenstaande vaders).

Op basis van deze algemene cijfers schatten we dat de grote helft, zo een 10.000 mensen, kwetsbaar is. Met één of een beperkt inkomen moeten ze het huishouden redden terwijl hun basiskosten even hoog zijn als die van tweeverdieners. Zo is de situatie van alleenstaande ouders vaak schrijnend: ze hebben één inkomen uit arbeid, hebben vaak geen recht op een sociaal tarief (energie, communicatie) en toch leven ze de facto in of net boven de armoedegrens.

Die mensen zijn vaak ontmoedigd of kwaad omdat ze ook belastingen en sociale bijdragen betalen en dus bijdragen tot herverdeling maar er zelf nooit of weinig van genieten hoewel ze het lastig hebben.

Hoe gaan we die mensen opsporen?

Die mensen worden vandaag te weinig door het lokale bestuur bereikt, terwijl we beschikken over de gegevens van die mensen. Daarom het voorstel om aan die 14.000 gezinnen systematisch voor te stellen om een sociaal onderzoek te doen waardoor we kunnen nagaan of deze gezinnen bijzonder kwetsbaar zijn. Bij dat sociaal onderzoek werken we met de referentiebudgetten van het onlangs ingevoerde ‘Kortrijks Menswaardig Inkomen’ (KMI) om te toetsen of mensen voldoende inkomen hebben om menswaardig te leven.

Aan welke maatregelen wordt gedacht?

• De welzijnsuitpas (sport, cultuur, vrije tijd, korting op thuismaaltijden, korting in VORK, entree nieuw zwembad Kortrijk Weide…) uitbreiden voor deze mensen. Hierbij kan gedacht worden aan een reductie van 50 procent (voor mensen onder de armoedegrens is dat 80%).
• Toepassing van het Kortrijkse Huurgarantiefonds (nu al meer dan 20 dossiers enkele maanden na de opstart) waardoor ze sterker staan op de huurmarkt.
• Een rollend fonds voor mensen met een eigen woning maar zonder of met te weinig middelen om die woning te renoveren.
• De Kostenknipper. Een nieuwe dienst in de toekomstige Deelfabriek, in de gewezen brandweerkazerne in de Zwevegemsestraat, die helpt om hoge facturen van gezinnen te temperen met onze consumentenacties (opspeuren goedkoopste leveranciers, deelname faciliteren aan groepsaankopen).
• De dakenscan en -renovatie van 5.000 woningen prioritair toepassen op deze gezinnen.
• Onderzoek naar goedkoper tarief voor administratieve stukken en reductie op retributies.

Auteur: Philippe De Coene
Email: philippe.decoene@me.com
Organisatie: sp.a Kortrijk
Adres: Plaats: Telefoon: 0477/453232

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

26 mei

PERSBERICHT

Datum: 12/01/2019

WOUTER VERMEERSCH TREKT KAMERLIJST VLAAMS BELANG IN WEST-VLAANDEREN

Wouter Vermeersch: “Ik wil mij, als economist, vastbijten in de begroting en socio-economische dossiers. Vlaams Belang maakt gedurfde keuzes. Wij zijn niet links, niet rechts, maar wel nationalisten. Onze mensen op de eerste plaats zetten, dat is onze ambitie. Onze welvaart en sociale zekerheid dienen niet om OCMW te spelen van de ganse wereld, maar wel als vangnet om onze mensen te beschermen.”

Wouter Vermeersch is 34 jaar en liep school aan het Sint-Amandscollege om daarna verder te studeren tot Handelsingenieur aan de UFSIA (Universiteit van Antwerpen). Wouter was jarenlang actief als ondernemer en is intussen economisch adviseur in het Europees Parlement. Hij is gehuwd, heeft twee kinderen en woont nabij de Pottelberg in Kortrijk.

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: wouter.vermeersch@vlaamsbelang.org
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Adres: Plaats: Kortrijk, Vlaanderen
Telefoon: 0485/66.07.80
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/Wouter_Vermeersch_Zij_LR_1.jpg

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Groen

(foto Henk Deleu)

PERS

Groen dient bezwaar in tegen aanvraag tot aanleg van ontsluitingsweg in binnengebied: “Tegen alle verkiezingsbeloftes in”

Groen maakt zich zorgen over de aanvraag tot een omgevingsvergunning voor het aanleggen van een ontsluitingsweg in het binnengebied. Het diende bezwaar in omdat het vreest dat het terrein op termijn een woonzone wordt. “De coalitie beloofde nochtans dat het de open ruimte niet meer verder zou aantasten.”

Het zogenaamde binnengebied is de grote niet-bebouwde zone tussen het Markebekepad en de achterzijde van het woonzorgcentrum De Ruyschaert en de Vrije Centrumschool in hartje Marke. “Tijdens de verkiezingscampagne waren alle partijen het helemaal met mekaar eens. Het binnengebied zou een open en groene ruimte blijven”, foetert gemeenteraadslid en lijsttrekker voor de partij Groen bij de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen David Wemel. “Maar nu er een aanvraag tot een omgevingsvergunning voor het aanleggen van een nieuwe weg op tafel ligt, is deze groene zone bedreigd en vrezen we dat de politici hun woord niet zullen houden. Als er daar een weg aangelegd wordt, dan staat het zo goed als vast dat er nadien ook huizen op deze gronden worden gebouwd. Voor onze partij is dat om verschillende redenen onaanvaardbaar en daarom dienen we bezwaar in.”

Leefbaarheid van het centrum

David Wemel verklaart zich nader. “De voorbije decennia is nagenoeg alles qua open ruimten in het centrum volgebouwd. En er staan nog tal van nieuwe woningen gepland. Voor de Kloosterstraat kan de komst van een nieuwe woonwijk nefast zijn voor de mobiliteit aangezien de straat nu al een lagere school, een woonzorgcentrum en een kinderdagverblijf telt. Ook de toename van appartementen zorgt voor bijkomende verkeersdruk. De leefbaarheid van het centrum staat op het spel.”
Wemel denkt ook aan de negatieve gevolgen voor het milieu als er effectief een woonwijk gebouwd wordt. “Het huidige binnengebied geldt als noodzakelijke buffer tegen de luchtvervuiling. Ook de geluidshinder die al behoorlijk groot is in Marke zou alleen maar toenemen. Bovendien wordt de hele zone op de kaart van ‘Geoloket Watertoets’ aangeduid als mogelijk overstromingsgevoelig. Die percelen bebouwen lijkt ons dus niet aangewezen.”

“Desinformatie en pure larie”

Schepen van Bouwen, Wonen en stadsvernieuwingsprojecten Wout Maddens (Team Burgemeester) is niet te spreken over de reactie van Groen. “Desinformatie en zelfs pure larie”, noemt hij het. “Iedereen weet dat wij de intentie hebben om het open groen in het binnengebied te vrijwaren. Maar er is nu eenmaal een officiële aanvraag van een aannemer en dat moeten wij behandelen volgens bepaalde procedures. Het openbaar onderzoek sluit op 16 januari af en een paar maanden daarna nemen we een beslissing op basis van de bezwaarschriften die ingediend werden. Maar ik kan iedereen al geruststellen: ook wij gaan als stadsbestuur niet akkoord met een ontsluitingsweg op de site. De oppositie maakt zich zorgen voor niets en ik betreur deze manier van aan politiek doen.”

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

MO

PERSBERICHT

11/01/2019

VLAAMS BELANG STELT VRAGEN BIJ FUNCTIONEREN AHOUNA

VTM bracht donderdag het nieuws dat imam Mohamed Toujgani opriep tot het verbranden van joden. De imam kwam te Kortrijk in aanwezigheid van Mohamed Ahouna (Team Burgemeester – Open VLD) ook geld ronselen voor de megamoskee in Kortrijk (foto in bijlage). Vlaams Belang stelt vragen bij het functioneren van Ahouna zeker nadat hij eerder al de verdediging van Toujgani op zich nam.

‘VERBRANDEN VAN JODEN’ (bron: VTM Nieuws en Bruzz – vzw Vlaams-Brusselse Media)
Herbekijk hier vanaf minuut 26:00:
https://nieuws.vtm.be/video/?f%5B0%5D=sm_field_properties%3AVolledige%20uitzendingen&aid=300834

VTM Nieuws bracht donderdag het nieuws dat aan de vooravond van het proces over de aanslag op het Joods museum, een video van de Molenbeekse imam Mohamed Toujgani is opgedoken. Hij roept daarin op om zionisten, joden die voor de staat Israël zijn, te verbranden en te kwellen. De liga tegen het anti-semitisme reageert geschokten en eist dat de overheid actie onderneemt tegen de man. “Ik ben gewend aan mensen die praten met twee monden. In het Frans zeggen ze het een en daarna in het Arabisch het ander”, aldus voorzitter Joël Rubinfeld. In een verandering van zijn opvatting sinds de publicatie van de video gelooft Rubinfeld niet. “Dit is geen jongen van 20 die een vergissing gemaakt heeft. Hij speelt met de naïviteit van de Belgen en is een bedreiging.”
MOHAMED AHOUNA: “IK WEET NIET OF TOUJGANI ZO OMSTREDEN IS” (bron: HLN)

Vlaams Belang in Kortrijk tilt zwaar aan het feit dat imam Toujgani naar Kortrijk kwam om geld te ronselen voor de nieuwe moskee en dat Mohamed Ahouna deze imam verdedigt. Open Vld-raadslid Mohamed Ahouna liet op 7 mei 2018 in het Laatste Nieuws immers optekenen: “Ik weet niet of Toujgani zo omstreden is.” “Wij roepen op de financiële stromen van de vzw achter de moskee eindelijk te onderzoeken en we stellen ons de vraag of de stadscoalitie zich wil blijven inlaten met figuren als de haatimam Toujgani. Blijkbaar kan de radicale islam in Kortrijk ongestoord zijn gang gaan met medewerking van Kortrijkse gemeenteraadsleden”, reageert Vlaams Belang-fractieleider Wouter Vermeersch.

VAN QUICKENBORNE: “IK BEN ANTI-ZIONIST” (De Standaard)

Vandaag zwijgt burgemeester Van Quickenborne natuurlijk in alle talen, maar voorheen dweepte hij met de Arabische wereld. Tijdens het proces over Sabra en Shatila werkte Van Quickenborne samen met Abou Jahjah. Van Quickenborne ontmoette ook terroristenleider sjeik Ahmed Yassin (Hamas), die zijn traditionele haatpreek hield over de vernietiging van Israël. Van Quickenborne wenste hem bij die ontmoeting “veel succes”. Hij bezocht ook Tarek Aziz in Irak en kocht in Gaza een vlag met de beeltenis van Saddam Hoessein.

Gemeenteraadslid Jacques Demeersseman (Vlaams Belang): “Van Quickenborne ontpopt zich tot burgemeester van diversiteit en grote verzoener tussen de Kortrijkse gemeenschappen. Niets is natuurlijk minder waar. Een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken. Het diversiteitsdiscours van Team Burgemeester – Open VLD is niet meer dan schaamlapje om de voorkeursbehandeling van de Kortrijke moslimgemeenschap te verbergen.”

OVER MOHAMED TOUJGANI (bron: Knack / Le Soir / De Standaard) Mohamed Toujgani is imam van de Al Khalil-moskee, in de Delaunoystraat in Molenbeek. Na meer dan veertig jaar verblijf in ons land spreekt hij nog geen woord Frans, Nederlands of Engels. Hij is dus eentalig Arabisch en enige vorm van integratie is hem vreemd. Zelfs de Moslimexecutieve leeft op gespannen voet met Toujgani, die hem verwijt dat hij te conservatief, te eigengereid en te gesloten is.
De Al Khalil-moskee is een moskee met een dubieuze reputatie: Abdelkader Belliraj was hier kind aan huis, de huisvader-terrorist uit Evergem die levenslang kreeg voor zes politieke moorden in Brussel, eind jaren tachtig. Het is ook op deze plaats waar Chakib Akrouh kwam bidden. Akrouh was één van de terroristen van de aanslagen van Parijs die zijn bommengordel liet ontploffen op 18 november 2015 in Seine-Saint-Denis. Maar het is ook deze moskee waar de salafistische prediker Ilia Azaouaj werd gevormd. Hij trok naar Syrië en ‘voorspelde’ er de aanslagen in Brussel. Tot slot bekeerde Marine P. er zich tot de islam. Ze trok in augustus 2013 naar Syrië met haar vijfjarige dochter. Ze werd op 25 november 2015 bij verstek veroordeeld in Brussel.

Bijlage:
Foto Mohamed Ahouna en Mohamed Toujgani op geldinzameling mega-moskee Kortrijk

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: wouter.vermeersch@vlaamsbelang.org
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Adres: Plaats: Kortrijk, Vlaanderen
Telefoon: 0485/66.07.80
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/Mohamed_Ahouna_Mohamed_Toujgani_0.jpg

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

“Al 14 jaar duw ik de schommel aan…”

Open brief van Kortrijkwatcher aan alle slechte Qortrijkzanen.

Qortrijkzanen ! 

Kortrijkwatcher bestaat 14 jaar !

Al 14 jaar duw ik de schommel aan. ‘Kortrijkwatcher’, een stadsblog, droger dan de preut van een raamhoer op haar retour uit de chaussée d’amour van Hulste.

In mijn kielzog verscheen één dag later de legendarische stadsblog ‘Het Verdriet van Kortrijk’, door de members van Parc St Georges smalend ‘Le Chagrin de Courtrai’ genoemd.

Aanvankelijk kon ik deze veredelde rioolblog, dewelke zich satirisch noemde, wel pruimen, maar gaandeweg werd het erger en erger en werd al wie naam en faam in Kortrijk had, door de modder getrokken. Het Verdriet werd een regelrechte beerputblog, mijn goede reputatie als toponderzoeksjournalist werd neergehaald. Ik werd bespot en uitgelachen en afgemaakt als verzuurde kroegslemper, dronkaard, fabulateur, neuroot en aan lager wal verzeilde vrouwenhater. Kortom, ’t Verdriet werd een vileine blog vol leugens, roddels en venijn. Ik ben een nette mens, daarom heb ik hemel en aarde bewogen om de blog te laten verbieden, wat mij via een handlanger uiteindelijk na 10 jaar gelukt is.
Tot mijn eigen groot Kortrijks verdriet moest ik vaststellen dat de lorejas een week later onder een andere naam herbegon en nog steeds bezig is, maar niemand, behalve enkele schepentjes en een handvol stadsratten lezen die drek nog. Kersvers schepentje Ruth Vandenberghe dweept met de Jarretel, dat zal slecht aflopen. 

Mijn blog Kortrijkwatcher is de oudste stadsblog van de Vlaanders.
Ik heb geen fouten in mijn karakter en ik schrijf dingen die het daglicht niet mogen zien, over de begroting die niet klopt, over de subsidies, de parkeertarieven, de kinderachtige evenementen en gedragingen van schepen Arne Vandendriessche, de grensverleggende mediageilheid van Axel Weydts, de leugens van de burgemeester, een populist buiten categorie, de belangenvermenging van schepen Maddens, de populaire allemensenvriend Byttebier, het verborgen luxeleven van schepen De Coene, de bizarre exploten thuis en daarbuiten van schepen Detavernier, alsook over het pikante uitgaandersleven, de nachtelijke zuip-zwelg-en spuitpartijen van onze burgemeester, waarna hij overdag weer de voorbeeldige huisvader en burgemeester speelt en probeert met zichzelf aan de leiband te lopen. Allemaal oersaaie en gortdroge zaken dus. Ik heb mijn mollen in het stadhuis en in het Kortrijks nachtleven en zo vielen berichten in mijn e-postbus over een verdachte nachtelijke vechtpartij waarbij onze burgemeester, een beetje beneveld, betrokken was. Dat gebeurde in afspanning Divine in december 2017. Burgemeester hield er een blauw oog en een kapotte bril aan over. Veel details zijn daarover niet bekend, maar geruchten gaan dat onze burgemeester de eerste en de laatste klap uitdeelde en de tegenstrever met een gebroken neus en twee tanden minder, voor dood op straat achterbleef en finaal in de kliniek belandde. Later zou alles, met de hulp van Jack Daniels en Charles Heidsieck, aan de toog van ’t Paleitje met rechtstaande en zittende rechtenmannen en andere procureurs van justitie in der minne geregeld zijn, zoals ze dat in die kringen amicaal benoemen. Het meesterduo in de onderzoeksjournalistiek  Lanssens&Vanhee weet daar alles over, maar ik begrijp dat ze liever hun mond toehouden dan zich te laten broodroven. Natuurlijk ! Ook over Stefaan De Clerck deden destijds dingen de ronde die het daglicht schuwden, zaken die een doordringende geur afgaven en Stefaan achter de tralies konden brengen. Toen vielen woorden als canapé, slaapkamergeheimen, ons-kent-ons, society, enveloppen onder tafel en corruptie. Ook in die tijd werd er een onstelpbare drang naar de doofpot vastgesteld. Dat is nu eenmaal Kortrijk, een triomf van machtsmisbruik.

Sommige Kortrijkzanen vragen zich af : waarom is Kortrijkwatcher zo verbeten op onze burgemeester ? Het lijkt of ik wel zijn bloed kan drinken en Q niets goeds kan doen. Wel kijk, ik neem het onze burgemeester zeer kwalijk dat hij slimmer denkt te zijn dan ik en nooit mijn blog leest, en nog erger, ermee de draak steekt als hij weer eens ferm in de wind aan de toog van ‘t Paleitje hangt, en kwijlend in de boezem en onder de rokken van de bazinne gluurt. Onze burgemeester is een superpopulist, een domme koppigaard die het vertikt mijn raad op te volgen en zich te voegen naar de wensen van mijn superieure geest. Dat hij bijvoorbeeld schepen Maddens de handen boven het hoofd houdt in de onwelriekende zaak van de site Mercurius/Ballegeer, zal hem zuur opbreken. Er is daar stront aan de knikker, brutale belangenvermenging met architecten en stedelijke ambtenaren. Ik krijg brieven binnen met namen en feiten, dat ben ik aan het uitspitten en dan trek ik naar de gazetten en naar Wouter Vermeersch. Tiene Castelein mag zich gereed houden. Ik ga er een stevig dossier van maken voor tegen de verkiezingen van mei. Dat wordt vingers kruisen voor de burgemeester, Wout Maddens en hun trawanten in en buiten het stadhuis.

Sindsdien is dit soort van burgerjournalistiek in alle steden en gemeenten in de Vlaanders compleet onbestaande geworden. Ik ben een oude knar, velen noemen mij een chagrijnige knorpot die op alle slakken zout legt en de schaterlach verleerd heeft. Dat kan allemaal wel zijn, maar ik ga door tot mijn laatste levensasem. Dat kan morgen zijn, of binnen vijfentwintig jaar. In een stad als Kortrijk, bestuurd door een onvoorstelbare populistische bourgeois – en hierbij gesteund door de lokale “embedded” pers – is dit soort van gazette hard nodig.

O ja, er ligt nog veel werk op mijn plank vooraleer ik in augustus aanstaande als eerste 80-jarige stadsblogger van de Vlaanders door onze burgemeester met de koets en twee witte paarden in ’t Begijnhof afgehaald en drie dagen lang gefêteerd word.

Genegen, 

Qortrijkwatcher,
Nette mens

P.S. Ik wens geen felicitaties en geen chrysanten op mijn 80ste verjaardag. Het is genoeg geweest en ik heb zo al leute genoeg. Verder wens ik oud worden alleen toe aan mijn burgemeester en mijn ergste vijanden.
By the way, ik heb voor de communisten gestemd.

Geplaatst in Lezersbrieven | Een reactie plaatsen

Q

Eerstdaags : nieuwjaarsinterview met burgemeester Van Quickenborne !

Geplaatst in Diepte-interviews | Een reactie plaatsen

Tsjetsjenen

PERSBERICHT

Datum: 05/01/2019

TSJETSJENEN PERSEN KORTRIJKSE JONGEREN AF

“Criminelen deinzen niet terug voor de plaats- en contactverboden. Bescherm ónze kinderen.” – Wouter Vermeersch.

Vlaams Belang kreeg verschillende meldingen van afpersing in de Burgemeester Reynaertstraat op oudjaar. De partij roept op tot een kordater veiligheidsbeleid in Kortrijk.

Hoewel burgemeester Van Quickenborne (Open VLD – TB) het had over een “rustige nacht” met oudjaar, contacteerden verschillende Kortrijkse jongeren Vlaams Belang met getuigenissen van afpersing.

Lees het hier:
https://kortrijk.vlaamsbelang.org/en/site/nieuws/tsjetsjenen-persen-kortrijkse-jongeren-af/

Vermoedelijk gaat het om dezelfde groep van 30 Tsjetsjenen die op 21 december ook al op de vuist met de twee Afghaanse broers die betrokken zijn bij de kotmoorden. De Tsjetsjenen kregen vanaf vrijdag 4 januari 2019 een plaats- en contactverbod opgelegd.

“Enkele plaats- en contactverboden volstaan niet om de criminaliteit en overlast in Kortrijk te stoppen. Zonder meer bevoegdheden, mensen en middelen voor onze politie blijft het dweilen met de kraan open. De Afghaanse bende die actief was in Kortrijk kreeg in de zomer van 2016 ook plaats- en contactverboden opgelegd. Het heeft hen er niet van weerhouden om verder te gaan met vechtpartijen, steekpartijen, afpersing, aanrandingen en zelfs een gewelddadige moord”, zegt fractieleider Wouter Vermeersch.

“Er moet onmiddellijk iets veranderen in onze stad. Steeds meer ouders laten hun kinderen niet meer met de fiets naar huis gaan uit angst. Onze kinderen moeten veilig kunnen uitgaan. Bescherm onze kinderen”, zegt gemeente- en politieraadslid Carmen Ryheul.

Wouter Vermeersch
Email: wouter.vermeersch@vlaamsbelang.org
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Goed Beter Bas

INGEZONDEN STUK

Goed-Beter-BEST

Het ontwerp plan KORTRIJK- Beste stad van Vlaanderen.

Kortrijk wil de beste stad van Vlaanderen worden en heeft daarom een plan opgesteld van 82 pagina’s met alle dromen en ambities die ze wil realiseren. Het is de tweede keer dat de stadscoalitie een plan opstelt. Hun eerste bestuursperiode 2012-2018 werd met succes afgerond en nu legt de coalitie begrijpelijkerwijs de lat nog hoger dan in het vorige plan.
82 pagina’s lang worden een hele rist nieuwe begrippen gelanceerd: zo spreek men over een jongerenflik, fietszones, een meldpunt voor dierenmishandeling, een festival voor toegankelijke pop en rock, een historisch woonerf rond de OLV Kerk, de beste overheidsorganisatie worden van het jaar, armoedeplannen per gezin, een fietsambassade.

Mysteriecalls

Allemaal nieuwe en minder nieuwe ideeën en plannen die gelanceerd worden en gerealiseerd moeten worden de komende zes jaar. Kortrijk wil bovendien de stad van de glimlach worden en veel later in 2030 de Culturele hoofdstad van Europa. Ze lanceert zelfs mysteriecalls maar dan onder een andere naam: de discriminatie-toets waarmee men een eerlijkere toegang wil garanderen tot huurwoningen voor mensen met een andere afkomst, leeftijd en inkomsten.
Kortrijk moet de leukste plek worden voor kinderen die er bestaat, maar ook de stad met het meeste talent, de meest fiets- en wandelvriendelijke centrumstad van Vlaanderen, de strafste plannen voor biodiversiteit, de minste armoede, de netste en veiligste stad, de best bestuurde stad van Vlaanderen.

Kortrijk de meest ambitieuze stad in Vlaanderen.

In Kortrijk is het goed wonen, daar is iedereen mee akkoord. Het kan zeker beter en het is fantastische als we de beste worden op een paar vlakken. Maar die overtreffende trap zal nog heel wat moeite en energie vergen. Neem er maar eens de stadsmonitor bij en bekijk welke plek de stad Kortrijk inneemt. Begin gerust bij pagina 1 en loop door tot 300 en je moet al heel wat tabellen bekijken vooraleer je er één tegenkomt waarbij Kortrijk bij de top 3 gerangschikt staat, laat staan de beste is van alle centrumsteden in Vlaanderen. Kortrijk is volgens de stadsmonitor niet meer dan een grijze middenmotor, in bijna alle tabellen die in het standaardwerk staan opgesomd.

De beste stad worden van Vlaanderen is de overtreffende trap, misschien zou men in Kortrijk best starten met een vergrotende stap. Kortrijk als betere stad! Dat is haalbaarder, realistischer en best ook behoorlijk ambitieus.

Bas De Wilde

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Carlo

Expo van kunstenaar steunt vluchtelingen

Carlo Herpoel (54) exposeert in café De Heerlijkheid. Zo verzamelde de kunstenaar in het vernietigd vluchtelingenkamp La Grande Synthe in Duinkerke zeil van verlaten tenten. “Ik naaide er symbolistische landschappen mee”, zegt hij. “De opbrengst van deze werken gaat naar mijn vluchtelingenprojecten in Frankrijk, Bosnië en Griekenland en naar mijn vereniging Belgium Aid.”

De Heulenaar ziet zijn kunst als zijn speeltuin. De werken hebben onder meer banden met assemblage en recyclage en zelfs met symbolisme. Ze zijn speels en nostalgisch. Enkele voorbeelden: oude brillenglazen worden spiegelende schalen en schakelaars en tupperwarepotjes worden poppen en figuren uit een droomwereld. Herpoel werkt met materialen zoals plastieken zakken, oud glas en oude apparaten. Hij werkt vandaag vooral met drie stijlvormen: montages met barbiepoppen, montages tot werkende ‘fantasieapparaten’ van onder meer koffiezetmachines, ventilatoren en radio’s in een hedendaagse vertaling van beeldhouwer Panamarenko en ‘shelter-art’.

De tentoonstelling in café De Heerlijkheid in de Zeger van Heulestraat 60 loopt van vrijdag 4 januari tot zondag 3 maart. De expo is telkens op donderdag, vrijdag en zondag vanaf 17 uur en op zaterdag vanaf 19 uur open.

De vernissage van ‘de kunst van het hergebruiken’ is er op donderdag 3 januari, om 19.30 uur. Een etalage met extra werken is te bewonderen aan het huis van Herpoel zelf, in de Zeger van Heulestraat 7.

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

EBKT

PERSBERICHT

Datum: 02/01/2019

Luchthaven Kortrijk-Wevelgem weer op volle kracht in 2018

De trafiek op de luchthaven kende in 2018 een meer dan krachtig herstel na de mindere periode in 2017.
Sinds november 2017 is een up to date naderingsprocedure op GPS van GSA (met EU- en Provinciale cofinanciering) geïnstalleerd waardoor de vlieg technische bereikbaarheid van de luchthaven beter is dan ooit. De klanten hebben hierop zeer positief gereageerd, nieuwe operatoren en ook nieuwe klanten werden aangetrokken. Het blijkt ook dat er meer en meer “long range” business jets met intercontinentaal bereik onze luchthaven aandoen.
Evoluties in 2018 ten opzichte van 2017 en langjarig:

Buitenlands commercieel en zakelijk verkeer: +13% (2.781 vliegtuigbewegingen)
Reizigers op deze vluchten: +31% (11.569)

Deze cijfers zijn de beste van het voorbije decennium. Het “all time” record dateert van 2007, van net vóór de financiële crisis.

Totaliteit van de vliegtuigbewegingen: +11% (34.889)
Totaliteit reizigers: +14% (70.588)
Deze totaalcijfers worden gedomineerd door scholings- en trainingsvluchten: deze cijfers lagen in de lijn van de voorbije jaren.

Contact: NV ILKW, Luchthavenstraat 1, bus 1, B-8560 Wevelgem e mail: directie@kortrijkaiport.be of ceo@kortrijkairport.be website: www.kortrijkairport.be

Auteur: van eeckhoutte stefaan
Email: directie@kortrijkairport.be
Organisatie: Adres: Plaats: Telefoon: 0032 56 36 20 45
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/airport_kortrijk-Wevelgem_nieuwsbrief_020119.doc

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Gutmensch Bart

Liefste nieuwjaarsgenoot,

Ik had er altijd een hekel aan, aan het voordragen van mijn nieuwjaarsbrief. Toch wil ik graag dat jullie mijn brief lezen. Mijn retorisch talent is beperkt en mijn dictie krakkemikkig. Ik vermijd derhalve publieke optredens.

Mocht een nieuwjaarsbrief echter op muziek mogen staan, en uiteraard woordloos zijn, dan zou ik die kunnen voorspelen op mijn contrabas. Dan krijg je een alleen een impressie van mijn wensen, een gevoelsmatige indruk, met gedachten die naargelang je stemming in verschillende richtingen kunnen uitwaaieren. Een romantische melodie, in la mineur, zoetgevooisd, vergevingsgezind, vol mooie intenties. Of eerder kregelig of zelfs boos op alles wat in de wereld rondom ons gebeurt, in mi groot dan, bluesy, als een aanklacht tegen zoveel onrecht in de wereld?

Ik kies voor mi groot. De bluestoonaard bij uitstek. Die waarin zwarte muzikanten in Amerika hun lot bezingen. Met een door merg en been snijdende slidegitaar, een snerpende trompet en een schurende stem uiten ze hun gevoelens, ergens in het midden tussen aanklacht en lotsverbondenheid. Overgoten met een melancholische saus.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dromen van een beter leven maar weten dat het quasi onbereikbaar is. Omdat de samenleving dat niet toelaat, niet mogelijk maakt, niet echt wil. In zo’n samenleving leven we vandaag. De meest ontwikkelde samenleving ooit in des mensen geschiedenis, met ronkende verdragen over gelijkheid, vrijheid, mensenrechten en dies meer. Verankerd door internationale instanties met naam en faam. De rijkste samenleving ooit, maar er nog steeds één die er niet in slaagt iedereen daar volop te laten aan deelnemen. Waar armoede ook in het rijke Vlaanderen meer dan 10 procent van de bevolking in een ijzeren greep houdt. Outcasts. “some are born to win, and some born to lose, and sing them poor boy blues”.

Dromen van een beter leven. Daar gaat het altijd over in de blues. Dat zijn ook de dromen van mensen uit het zuiden en het oosten die naar ons toe komen. Gejaagd door oorlogen, klimaatverandering, ongelijke verdeling van welvaart… Zij zijn de nieuwe zwarte schapen, de asiel zoekende immigranten. Op zoek naar een beter leven, of gedwongen weggejaagd uit zijn homeland. Of gelokt door wilde verhalen over de overlopende welvaart in het beloofde land, soms beduveld door mensensmokkelaars. In onze samenleving die pijlsnel verandert en verkleurt, en waar verbanden en symbolen onder druk staan, staat niemand te wachten om ‘hun’ droom van een beter leven in te willigen. Ze botsen op bange blanke mannen en vrouwen, die de welvaart liever voor henzelf houden, die solidariteit beperken tot ‘onder ons’.

Dus speel ik blues, in mi groot, de chagrijnige toonladder, die van verzet en kwaadheid. In de blues althans. Zoals Bessie Smith: Mister Rich Man, Rich Man Open up your heart and mind Give the poor man a chance Help stop these hard, hard time.

We missen blueszangers.

Uw gutmensch,
(Naïeveling? Nee, uit overtuiging dat het beter kan en moet worden voor iedereen.)

Bart Caron
1 januari 2019

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Detention

Nieuwjaarsbrief van Johan Vandewoestijne

Dat 2019 een jaar mag zijn waarin we eindelijk komaf maken met die politieke correctheid, waar geradicaliseerde wereldverbeteraars en ecoterroristen fanatiek hun willetje willen opdringen, zij het over het eten van vlees, drinken van alcohol, veganisme, manier van kleden, plastieken zakjes, leven, doen en laten etc etc. Dat ook fietsers, die zich arrogant, de nieuwe BMW of Audi chauffeurs wanen, eindelijk op de bon vliegen omdat hun voor- en achterlicht niet werkt. Dat er ook aandacht mag zijn aan al die duizenden vrouwen, die in het verborgene leven en zich gefrustreerd de vraag stellen, “waarom die blonde met haar lange benen wel wordt lastig gevallen” en zij nooit…. Maar ja dat zal dan weer politiek niet correct zijn vandaar dat het hoognodig is dat men volgend jaar, dergelijke kereltjes een trap tegen de ballen geeft zodat ze met drie adamsappels komen te zitten. Een krop in de keel zal dan dadelijk een nieuwe betekenis krijgen. Tenslotte wens ik u, medestanders van het eerste uur, voor 2019, naast een goede gezondheid en veel geluk, ook een warme, vroege, liefst vanaf maart, lange zomer, want hoe warmer het is, hoe minder we de verwarming moeten aanzetten en dus hoe minder CO2 uitstoot er zal zijn. Sommigen dingen gaan vanzelf… ook in 2019.

Geplaatst in FB berichten | Een reactie plaatsen

Vérootje

Als het van Veronique Decaluwé (47 jaar oud) afhangt, wordt Kortrijk de allervriendelijkste stad van de Vlaanders. “Behandel anderen zoals je zelf behandeld wil worden, met een bulderlach”, buldert Veronique, Vérootje pour les amis.

Op het stadhuis wordt een extra meldpunt ingericht onder de bevoegdheid van toekomstig schepentje Ruth Vandenberghe. Om Kortrijkzanen aan te geven die halsstarrig weigeren te lachen, te glimlachen of te grijnslachen bij de ontmoeting met de burgemeester, een schepentje, een stadsbeambte, nachtburgemeester Adelbert, Philippe Azijn of Frans Lavaert. Kortrijkzanen van elke dag die mekaar niet bij elke ontmoeting lachend begroeten hangt een GAS-boete van 55 euroots boven het hoofd.

Bijna-schepentje Ruth : “Ik ben het nog niet gewoon bevelen en richtlijnen uit te vaardigen, maar ik doe een poging. Sinds mijn benoeming tot schepentje van vriendelijkheid en ambtenarenzaken voel ik het als mijn plicht elke Kortrijkzaan die mijn wegen kruist drie keer te kussen en de schoonste glimlach op mijn aangezicht te toveren. Het is een kwestie van protocol, etikette en galanterie. Nooit waren de Kortrijkzanen meer voor elkaar geschapen dan heden ten dage. Sommigen zullen mij van zeemzoeterigheid en romantische deugdzaamheid beschuldigen, maar daar ik veeg mijn derrière aan. Ik blijf ervoor gaan. Veronique wordt mijn lachmelder die dagelijks de straten afdweilt op jacht naar azijnpisserige Kortrijkzanen die weigeren zich te voegen naar de wensen van mijn lachbeleid.”

Kortrijk: allervriendelijkste stad van de Vlaanders en stad van de bulderlach. Dat wil burgemeester Vincent Van Quickenborne. Kortrijkzanen vragen zich af of hij een paar vijzen los heeft, maar dat is niet zo volgens Vincent. Volgens Kortrijkzanen die de burgemeester niet goed gezind zijn, zo’n zeventig procent, is dat wèl het geval. Erger, ze verdenken Vincent van aanmatiging, hypocrisie en dubbelhartigheid. Zijn geregelde nachtelijke exploratietochten door ongure Kortrijkse buurten en steegjes met bezoeken aan nachtkroegen, goktenten en semi-bordelen waar het niet pluis is en waar hij afgedreigd wordt, met de kans afgeranseld te worden, verraden zijn hang naar avontuur vol gevaar, ver uit de buurt waar de vriendelijkheid en bulderlach overheersen. Dat vindt Vincent een leerrijk en spannend tijdverdrijf en hij heeft het ervoor over om met een kapot geslagen neus en ingeslagen oogkas in de kliniek te arriveren. Dat de burgemeester telkens weer tot diep in de nacht het land van de glimlach verlaat op zoek naar nieuwe, completere en nog gevaarlijker sensaties, wekt het vermoeden op dat hij waarlijk meer dan één vijs en de weg kwijt is.

De kreet ‘Kortrijk, de vriendelijkste stad van de Vlaanders’, zijn niet zomaar woorden in de wind, het gaat over een concreet project.

Burgervader Vincent laat zich inspireren door ene Veronique Decaluwé, 47 jaar oud, uit de Sint-Janswijk. Veronique werkt in een bureau, gelegen rechttegenover het appartementje van burgemeester en zijn vrouwtje.

Schuddebuikend en de extase nabij doet Veronique het verhaal over haar politieke carrière en wat haar zo eindeloos aan het lachen en jodelen bracht.

Veronique : “Mijn politieke carrière steeg als een komeet naar omhoog. Dat ging zo. Ik zit van ’s morgens tot ’s avonds achter een computerscherm in een duf kantoortje van Liantis, een oersaaie instelling die zich bezighoudt met de organisatie van zwart en grijs werk in de horeca en daarbuiten. Dat is rechtover het flatje van Vincent en Anouk. Wanneer ik door het venster gluur, en dat doe ik zo’n dozijn keren per dag, sta ik oog in oog met de personages die de slaapkamer van het burgemeesterskoppel overdag bevolken. Wie en wat ik daar dan zie, daar ik kan hier niet ver over uitweiden, het is grensoverschrijdend en voor vele interpretaties vatbaar. Wel kan ik verklappen dat ik door dat gluren de bulderlach en het schuddebuiken heb weergevonden, wat ik wegens jarenlange liefdesperikelen was kwijtgeraakt. Godganse dagen zit ik nu voor mijn computerscherm te gieren en te ginnegappen in mijn duf kantoortje, in die mate dat mijn nurkse collegaatjes zich daar zorgen beginnen over te maken. Sinds ik aan het brullen en bulken geslagen ben is mijn muf bureauleventje weer draaglijk geworden. Dankzij het beloeren van Vincent en Anouk kwam weer fun en spanning in mijn kantoorleventje. Een half jaar geleden, op een ijzige winternacht toen ik de slaap niet kon vatten, dacht ik : mijn kantoorleven is droger dan de kut van een gepensioneerde raamhoer uit het de chaussée d’amour van Hulste. Hoe kom ik eens in de gazetten of op de WTV en kan ik weer giechelen en gillen van genot en mij laten jouisseren door een nieuwe vrijer. Misschien wordt er een omhaling gedaan om fondsen bijeen te krijgen voor een cruise naar Ibiza. Ik wou definitief afscheid nemen van mijn deugdzaam leven en bedacht tien gedragsregels die mijn leven uit zijn kluisters moesten bevrijden. Zo arriveerde ik op die ijzige nacht in afspanning ’t Paleitje aan ’t tribunaal, pleisterplaats van advocaten, procureurs, strafpleiters, zittende en staande magistraten en misdadigers van gemeen recht. Aan de linker tooghoek hing een man van middelbare leeftijd, zijn ogen diep in het décolleté van de wulpse bazinne gefixeerd en onder haar rok, telkens toen ze voorover boog naar een fles bokma onderaan in haar frigo. De benevelde kroegtijger stelde zich aan mij voor: ‘Vincent is de naam, om u te dienen, blij u te ontmoeten, en wie bent u, ik offreer u een jonge bokma.’ ‘Ik, Veronique, een dolende vrouw uit de St Janswijk, Vérootje pour les amis, ik wil uw vriendje zijn’. Dat moest ik geen drie keer gevraagd worden. Ik geraakte krols van de opwinding. Het klonk als een bijna huwelijksaanzoek. Daar hing hij dan, burgemeester Vincent himself ! Helemaal in de wind, maar wat een innemende man, wat een bewonderenswaardige gave om de kleine gevoelsnuances en gemoedsbewegingen van een op avontuur beluste vrouw als ik aan te voelen en zo op slag te detecteren. Wat een intelligentie en geestelijk vernuft. Met één blik was ik verloren, gaf ik mij over. Een blikseminslag. Ik gaf mij. Vincent bezat mij. Bij het hijsen van de derde jonge bokma aanvaarde ik om op zijn lijst te staan. Een nacht om nooit te vergeten. Ik werd verkozen met één programmapunt : Kortrijkzanen aan het schateren brengen in alle omstandigheden, ook tegenover de pakmadammen van schepentje Axel Weydts. Je moet de mensen tonen dat ze welkom zijn. Dat geldt trouwens ook voor de schepentjes, kabinetards en het stadspersoneel. Als ze door de wandelgangen van het stadhuis schrijden, moeten ze vriendelijk zijn en de Kortrijkzanen van alle dag niet hooghartig in hun gezicht uitlachen, maar grinnikend goeiendag zeggen. Ook de norse kleine commerçanten en cafébazen moeten manieren leren en hun klantjes met een kwinkslag en vette mop onthalen. Ook mensen van Waregem, Pajottenlanders en Boerelarenaren moeten proestend van verbazing bejegend worden, om nog te zwijgen van de klabakken die liever hun knoet bovenhalen dan de smile. Dan krijg je als resultaat dat mensen zeggen ‘ga naar Kortrijk, het is er zo knus en iedereen loopt er schuddebuikend rond’. Zomaar. Eigenlijk zijn alle inwoners ambassadeur van Kortrijk. Toon dat je trots bent op je stad en hoe blij je bent om hier te wonen, te leven, te vrijen en te werken. Ik ga mijn wil niet opleggen, maar wel naar het meldpunt bellen wanneer ik er eentje betrap die met een terpentijngezicht door de winkelwandelstraten loopt of een Frans Lavaertje doet. En Philippe Azijn moet zijn achternaam veranderen in een naam met een hoge feelgoodfactor, bijvoorbeeld Philippe Dolci d’ Amore, honingzoet, humoristisch en een tikje ondeugend en absurdistisch. Helemaal Philippe. Ik ga ook overleggen met schepentje Axel Ronse, een man van vele markten thuis als het erop aankomt onbedaarlijke lachsalvo’s en schuddebuiken te ontketenen bij de eerste woorden van zijn beruchte feelgood speeches over hondenleed en kattengeluk. Zo ga ik een T-shirt ontwerpen met de spreuk : ‘Wie met zichzelf kan lachen is nooit belachelijk’. Er zijn nog andere lachdomeinen waar aan gewerkt kan worden en dan denk ik aan gieren in de slaapkamer door het uitroepen van de naam van je ex of het foute gaatje binnendringen. En lachen op de steenwegen. Zodat het veel leuker wordt om Kortrijk binnen te rijden. Tot op 5 januari, daar zal ik, verstrengeld in de greep van de gillende burgemeester, de eerste bulderlach van het jaar in de opgezweepte menigte gooien. Ik wens alle lachende Kortrijkzanen een bulderend nieuwjaar.”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Tiene

Koen Byttebier is vol verwachting over de nieuwe Kortrijkse gemeenteraad.

Koen : “De twee nieuwe gezichten in de vuurlinie zorgen voor meer gender-evenwicht in onze fractie. Gender ! Tiene Castelein neemt de opdracht van de zwaar gebuisde Piet Lombaerts over. Piet, wie het altijd gespeten heeft dat hij het voorzitterschap van de gemeenteraad ooit aanvaard heeft. Veel liever was hij schepen van cultuur geweest, of caféuitbater, of hoefsmid, maar de vlaamsche nazionalist Scherpereel sneed hem de pas af voor het schepenpostje en voor cafébaas of hoefsmid was zijn uitstraling te zwak. Er wordt nu hypocriet met bloemen naar Pietje gegooid. ‘Hij heeft het schitterend gedaan’, aldus Steven Lecluyse en Jorgen Deman, maar andere notoire N-VA ers vinden die bejubeling sarcastisch. De lat van Tiene ligt hoog, zeer hoog, en haar goesting is dermate dat haar wellustig gekir buitenproportioneel is. Libertijnse mannen met een zwak voor vrouwelijk schoon interpreteren het gekir en de vette knipogen van Tiene foutief, wat leidt tot hilarische toestanden in de kleedcabines en gemengde douches, na elke sinksen-en bruggenloop of glow run waar Tiene aan deelneemt. Tiene, alhoewel geen kattin om zonder werkhandschoenen aan te pakken, laat de avances en het gefrunnik gretig toe, tot op het punt waarop de maat vol is en ze bedenkt dat ze liever een tearoom zou beginnen dan voorzitter van de Kortrijkse gemeenteraad worden. Sommige wouldbe minnaars en don juans dragen nog de sporen van hun frivole stoerdoenerij tegenover een oververhitte Tiene, die, eens over haar kookpunt heen, haar zenuwen niet meer de baas is. Ik heb wel gelachen bij tafereeltjes met Wouter Allijns. Zelf blijf ik in de gemeenteraad Stephanie Demeyer en Veronique Decaluwé begeleiden, twee aanminnige dames voor wie ik een dikke boon koester en dat weten ze nog niet. Er zal in de gemeenteraad en daarbuiten in bar des amis wat afgelachen worden, zij het meestal op bevel van Veronique die de bulderlach en het schuddebuiken tot speerpunt van haar programma maakte. Met een meldpunt om chagrijnigaards en Frans Lavaert aan te geven. Over het dagelijks optreden van Veronique in afspanning ’t Paleitje doen vreemde verhalen de ronde en één daarvan is dat haar ontmoeting met Vincent Van Quickenborne een nieuwe wereld voor haar opende en ook voor de ongebluste Vincent. In de talk of the town wordt over die twee tortelduiven vanalles verteld. Zelf kan ik niet versteken dat ik op mijn twee benen trilde en mijn hart bonkte de straatstenen in toen Veronique mij de eerste keer vastgreep, mij op het voorhoofd kuste en woordjes in mijn oor fluisterde die mij mijn zinnen deden verliezen. Ik stierf van opwinding. Ach, die ondeugende Veronique, ik begrijp er niks van. Ik ga haar de nodige impulsen toedienen om samen met de deugdzame Stephanie, die mij altijd zo doordringend aankijkt, en met de anderen, ons beleidsplan vorm te geven. Kan het verwonderen dat ik smachtend uitkijk naar onze eerste après-gemeenteraad in ’t Paleitje, met Tiene, Veronique en Stephanie ?

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Lachen in Q-town

Eerstdaags :

-Nieuwsbrief van de burgemeester
-Lachen met Veronique Decaluwé

Geplaatst in Satire | Een reactie plaatsen

Gemeenteraad

PERSBERICHT

27/12/2018

WOUTER VERMEERSCH FRACTIELEIDER

“We voeren oppositie constructief als het kan, maar weerbaar als het moet.” – Wouter Vermeersch

Wouter Vermeersch wordt fractieleider van Vlaams Belang in de nieuwe Kortrijkse gemeenteraad.

Op donderdagavond 3 januari 2019 wordt de nieuwe Kortrijkse gemeenteraad geïnstalleerd. Het afdelingsbestuur van het Vlaams Belang besliste nu al om Wouter Vermeersch aan te duiden tot fractieleider.

Een plichtsbewuste Wouter Vermeersch: “Onze guldensporenstad heeft nood aan een sterke oppositie. We willen ons constructief opstellen in dossiers die in het belang zijn van alle Kortrijkzanen. We willen ook de versterking en vernieuwing van Vlaams Belang gestalte geven met nieuwe mensen, een nieuwe stijl en nieuwe thema’s. We streven ernaar om een sterk en uniek lokaal verhaal te brengen, waarbij we ook sociaal-economische thema’s aansnijden.
Vlaams Belang zal zich anderzijds weerbaar opstellen in dossiers van vervreemding en islamisering. Dé inzet van deze legislatuur wordt de politieke en juridische strijd rond de megamoskee aan de Brugsesteenweg, de grootste moskee van Vlaanderen. Deze komt er niet, als het van ons afhangt. Laat dat voor iedereen heel duidelijk zijn.”

Over Wouter Vermeersch:

Wouter Vermeersch is 34 jaar en liep school aan het Sint-Amandscollege om daarna verder te studeren tot Handelsingenieur aan de Universiteit van Antwerpen. Wouter was jarenlang actief als ondernemer en is intussen economisch adviseur in het Europees Parlement voor de fractie gevormd door Vlaams Belang, regeringspartijen FPÖ en Lega Nord, het RN van Le Pen en de PVV van Wilders.
Wouter is reeds meer dan tien jaar actief in de politiek. Hij was medeoprichter van Jong Gezond Verstand, de jongerenbeweging van LDD. In 2009 stond hij op de vierde plaats van de West-Vlaamse lijst voor het Vlaams Parlement en groeide door in de partij tot nationaal politiek secretaris en lid van het partijbestuur. Deze functie stelde hem in staat om een haarscherp ideologisch profiel aan te meten: onomwonden Vlaams en uitgesproken rechts.
Na een periode op de achtergrond, door de opstart en uitbouw van zijn eigen bedrijf, gooide Wouter zich in 2016 weer volop in de politieke arena bij het Vlaams Belang. Op 14 oktober raakte Wouter met 2.209 voorkeurstemmen als lijsttrekker verkozen in de Kortrijkse gemeenteraad, maar totaal onverwacht ook vanop de laatste plaats met 4.574 voorkeurstemmen in de provincieraad. Op 20 december 2018 legde Wouter de eed af als provincieraadslid.

Wouter Vermeersch
wouter.vermeersch@vlaamsbelang.org
Vlaams Belang Kortrijk
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Maurice en Maria

Burgemeester van Diversiteit Van Quickenborne voert praktijktesten tegen ‘discriminatie’ op de huurmarkt in.

Eigenaars verhuren niet meer aan wie ze zelf willen. Het is ‘Burgemeester van Diversiteit’ Van Quickenborne die voortaan dicteert aan wie men mag verhuren ! De discriminatiegestapo ligt op de loer. 

Het nieuwe stadsbestuur van Kortrijk start met praktijktesten om ‘discriminatie op de huurmarkt’ in te dijken. In navolging van Bart Somers in Mechelen.

Het was een eis van Axel Ronse (N-VA) met zijn ideetje voor een schepen van diversiteit (integratie) waarop de Vld en Sp.a zijn ingegaan om ‘een tandje bij te steken’ in de strijd tegen de zogenaamde ‘discriminatie op de huurmarkt’. Op vraag van Ronse en de weggedeemsterde coalitiepartner N-VA, die officieel tegen praktijktesten is, krijgt het kind echter niet de naam praktijktesten of ‘mystery calls’ maar de omzwachtelde naam ‘discriminatietoets’. Een dubbelslachtig tsjevenbegrip waarmee men alle kanten op kan. De Kortrijkse vastgoedsector wordt door Van Quickenborne en zijn nieuw stadsbestuur verplicht om een ‘systeem van zelfregulering’ op poten te zetten en wie daar niet aan meedoet moet ,zijn immowinkel sluiten.

De immosector wordt verplicht om een ‘wetenschappelijk bureau’(!) aan te stellen, bemand met politiek correcte universiteitsproffen, allemaal op kosten van de stad. Dat bureau zal via fictieve huuraanvragen controleren of Marcel en Jenny meer kans maken op een huurwoning dan Mohammed en Mustafa.

Hierover aan de tand gevoeld reageert burgemeester Van Quickenborne als door een wesp gestoken : “Aarch, komaan zeg. Die Vlaamsche Belangers verwijten mij dat ik een diversiteitsgek en een discriminatiegoeroe ben, en ja dat ben ik, et alors ? Daar ben ik fier op. Ik geef een voorbeeld van hoe ik de misdaad van de discriminatie in onze stad de kop wil indrukken. Neem nu het geval van een witte geboren en gespogen Kortrijkzaan die een rijhuizeke in de Stacegemstraat of een villaatje op ’t Roopeird geërfd heeft van een nonkel uit Amerika, en dat hij wil verhuren. In de Stacegemstraat krioelt het van multiculturele, gebronzeerde en zwarte nieuwe Kortrijkzanen. Op ’t Roopeird wonen alleen maar witte tweeverdieners met een dwergpinscher en twee kids, en drie zilverberken, een karrewiel en vijf tuinkabouters in het voortuintje. Kan men aan die hagelwitte Kortrijkzaanse eigenaar met zijn nonkel in Amerika zomaar toelaten dat hij verhuurt aan wie hij zelf wil, aan Marcel en Jenny of aan Maurice en Maria ? Aan witte Kortrijkzanen ? Bah neen natuurlijk. Dan zijn we ver van huis. Mijn antwoord is dus neen. Driewerf neen. En waarom niet ? Omdat Mohamed en Mustafa in hun djellaba, met hun gekopvodde vrouwen en zeven kids absolute voorrang moeten krijgen natuurlijk. Het non-discriminatieprincipe, een beginsel dat normaal geldt in de overheidssector, wil ik ook opleggen in de private sfeer. Een eigenaar is niet langer de baas over zijn eigen huis, het is de overheid, in dit geval de stad Kortrijk, die bepaalt aan wie een witte Kortrijkzaan mag verhuren. Als burgemeester van diversiteit eigen ik mij persoonlijk het recht toe mij daarmee te bemoeien op basis van de Rechten van de Gekleurde Medemens en het niet bindend Pact van Marrakech. Als burgervader van de diversiteit wil ik met praktijktesten en de klop op de deur van mijn diversiteitspolitie bij de immokantoren en bij individuele verhuurders, paal en perk stellen aan het uit de hand gelopen eigendomsrecht in onze stad. Indien een verhuurkantoor of een eigenaar over de schreef gaat wordt er opgetreden volgens nader te bepalen straffen en die zullen niet van de poes zijn. Ik wil de discriminatie in onze stad met wortel en met tak uitroeien. Dat Vlaamsche Belanger Wouter Vermeersch mij naar het hoofd slingert dat ik door mijn diversiteitswetten en praktijktesten de gevaarlijke weg naar een totalitair regime opga, omdat de stad Kortrijk gaat bepalen hoe de particuliere verhoudingen tussen de burgers van Kortrijk moeten verlopen, daar trek ik mij geen bal van aan. Het zou toch godgeklaagd en niet meer van deze tijd zijn, indien niet ik, als burgervader van de diversiteit, maar de eigenaar himself bepaalt aan wie hij zijn villaatje op ’t Roopeird of rijhuizeke in de Stasegemstraat mag verhuren. Ik wil op de kar van mijn grote voorbeeld en leermeester Bart Somers springen, voor wie ik een bijna ziekelijke bewondering koester. Bart is de grote verbinder van Mechelen, de meest multiculturele stad van de Vlaanders, waar Calvo en de Groenen nu de plak zwaaien, maar dit terzijde. Ook ik wil de beste diversiteitsburgemeester van de planeet worden.”

Reacties van enkele geschokte witte Kortrijkzanen met een nonkel in Amerika :

EDL : Ik verhuur aan wie het kan dragen en een positieve voorgeschiedenis heeft.

PV : Ik verhuur enkel en alleen aan wie ik wil en daar hoeft de overheid niet tussen te komen ! Waar gaan we naartoe met al die regeltjes, op de duur mag men al niet meer op straat lopen zonder toestemming.

PD : Als eigenaar zal ik, in mijn ‘zeer multiculturele stad’, nog altijd verhuren aan wie ik wil, en niet aan wie de burgemeester wil. Zo simpel is dat.

LC : Het recht op bezit is een grondwettelijk recht. Aan wie je dat bezit verhuurt, gaat de overheid niet aan. Wel wat het opbrengt. Een probleem voor het Mensenrechtenhof, me dunkt. Kortrijk schendt het recht van de eigenaar.

PC : Dus, als eigenaar ben je niet meer vrij om je woning of appartement te verhuren aan wie je wil. Ongelooflijk dat het de liberale partijen VLD en N-VA zijn die zoiets invoeren. Iets om rekening mee te houden bij de volgende verkiezingen.

LDB : Het is niet Quickie die mij zal dicteren aan wie ik verhuur. Schaft hij het eigendomsrecht af ? Is hij nu communist geworden ? Ik stem nooit meer op de VLD.

Geplaatst in stadhuisgekonkel | Een reactie plaatsen