Autoloos Q.T. (2)

INGEZONDEN STUK

Een referendum over het maandelijks organiseren van een autoloze zondag… Ligt de Kortrijkzaan daar nu echt wakker van?

Enkele weken geleden kreeg ik een folder in de bus met de vraag van de stad om te gaan stemmen.
Deze keer of ik als Kortrijkzaan elke maand een autoloze zondag wil of niet.
Wat een ‘ridicule vraag’ dacht ik… Heeft de stad echt niks beter te doen dan hierover een referendum te organiseren?
Ja, autoloze zondag is leuk. Op die dag worden tal van activiteiten georganiseerd in de autovrije binnenstad.
Een feest voor jong en oud, het zonnetje dat de laatste jaren steeds van de partij was zorgde mee voor het grote succes.
Zal er dan maandelijks een even groot feest georganiseerd worden? Is dat de bedoeling? Hierover vind ik niks terug op de folder.
Of is dit een symbolische actie, om inwoners aan te zetten om meer te fietsen?
Persoonlijk maakt het voor mij niet uit, als inwoner van de binnenstad verplaats ik me altijd met de fiets in het centrum.
Maar wat dan met mensen voor wie het wel iets uitmaakt: mensen met een beperking, oudere of minder mobiele mensen, gezinnen met jonge kinderen die vanuit Kooigem of Rollegem het centrum willen bereiken.
Iedereen kent wel iemand, voor wie het autovrije centrum een probleem kan zijn. En gaan we door die autovrije zondag dan echt meer gaan fietsen?
Zou de stad dan niet beter hun energie en centen gebruiken om grondig werk te maken van een mobiliteitsplan op maat van elke inwoner?
Een doordacht plan, dat inzet op bereikbaarheid, minder files en meer ruimte voor fietsers en voetgangers. En met opportuniteiten voor de mobiliteit van de toekomst.
Een tweede heikel punt is de organisatie van het referendum. De stadscoalitie wil meer inspraak van de burgers. Eerst was er de grote bevraging, nu een referendum.
Alleen al over de vraag of de stad met een democratisch verkozen stadsbestuur ‘referendums’ moet organiseren, valt veel te zeggen.
Gelukkig zijn de uitkomsten op deze vraag een pak minder gevaarlijk dan ‘kiezen voor een uitstap uit de EU’ of andere van die heikele thema’s …
Maar het gaat over inspraak, niet? De Kortrijkzaan het gevoel geven dat hij mee kan beslissen.
Begin 2019 was er al de grote bevraging, waarbij de inwoners ideeën konden brengen voor de stad.
Ik diende eentje in, de deadline is intussen lang verstreken. Op een antwoord van de stad blijft het precies wachten.
Om dan over het soort te beantwoorden vragen te zwijgen. Gaan we daar echt de wereld/ stad mee veranderen?
Daarom beste stadsbestuur, leg jullie focus op zaken die er echt toe doen. Al die media campagnes kosten bakken vol geld en lossen geen enkel probleem op.
Ja ik moest dit even kwijt. Mijn gezond verstand kan hier precies niet mee om.

Liselotte Vandevelde

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Autoloos Q.T.

Om te kunnen deelnemen aan de digitale ‘Groote Bevraging’ over de autoloze zondagen moet het nummer van de ID kaart ingevoerd worden. Voor onverlaten die willen manipuleren volstaat het aan de ID kaart nummers van goedgelovige Kortrijkzanen te geraken om hun slag te slaan.

Twee dagen geleden nu werd onze redactie getipt door een paar betrouwbare stadhuisratten, die wisten te vertellen dat er zich achter de schermen op het stadhuis daglichtschuwende praktijken voordoen. Ambtenaren en kabinetards die uit hoofde van hun functie toegang hebben tot de ID kaart nummers van alle Kortrijkzanen, zouden ID nummers aan het vergaren zijn om de stemming in de voor het stadsbestuur welgevallige richting te duwen. Het zijn geruchten die door onze redactie ernstig worden genomen.

Het wordt spannend met de Groote Bevraging in Qlown Town !

Geplaatst in stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

’t Zwien van Qlown Town !

“Weg met varkensverdriet en stress” (Schepentje Axel Ronse)

Reusachtig Varken op Broelkaai eist verbod op kooihuisvesting.

Geplaatst in Humor, stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

Autoloos

INGEZONDEN STUK 

Neen tegen een maandelijkse autovrije zondag!

Digitaal referendum Kortrijk (deel 1)

Van maandag 14 tot zondag 20 oktober 2019 gaat er in Kortrijk een digitaal referendum door. Volgens de Stadscoalitie wordt op deze wijze een nieuwe stap gezet in het betrekken van de inwoners bij ‘grote’ beslissingen in de stad.

Te mooi om waar te zijn natuurlijk. De vraag die dit jaar voorligt is de volgende : ” Ben je akkoord dat de Kortrijkse binnenstad één vaste zondag per maand autovrij wordt?
Een simpele vraag waarop ja of neen kan geantwoord worden. Er zit echter niet één maar veel addertjes onder het gras!

Kortrijk Vooruit zal gedurende de komende dagen enkele bedenkingen en gevaren onder de loep nemen.

Waarom vraagt men de bewoners van de deelgemeenten mee te stemmen omtrent een gegeven waar zij slechts onrechtstreeks mee in aanraking komen? De vraag draait enkel en alleen om de binnenstad. Althans op het eerste gezicht.

Beste bewoners van de Kortrijkse deelgemeenten, hieronder is een uittreksel terug te vinden uit het bestuursakkoord Kortrijk voor de komende jaren (pag. 14) :

“We vragen de bevolking zich via het digitale referendum uit te spreken over het idee om meerdere autovrije zondagen op een jaar te organiseren in Kortrijk én de deelgemeenten.”

Expliciete vraag : Waarom is ‘én de deelgemeenten’ plots weggevallen? Een blijk van vooruitschrijdend inzicht?

Blijkbaar wil deze Stadscoalitie verder gaan dan enkel de binnenstad maar mag dit nog niet geweten zijn.

Daarom beste Kortrijkzaan, laat u niet in de luren leggen! Kortrijk Vooruit brengt volgende dagen nog meer doordenkertjes omtrent dit referendum.

Kortrijk Vooruit
100%
Aalbeke, Bellegem, Bissegem, Heule, Kortrijk, Kooigem, Marke, Rollegem

Geplaatst in Ingezonden column | Een reactie plaatsen

Autoloos Qlown Town

Vlaamsch Belang start lastercampagne tegen wekelijkse autovrije zondag in Kortrijk.

Vlaamsch Belang start een lastercampagne tegen het digitaal referendum over een al dan niet wekelijkse autovrije zondag in de fietszone. Er worden ook duizenden bewonersbrieven en bumperstickers verstuurd en uitgedeeld. Op de sticker staat de boodschap ‘stop auto-pesten en Quickie en Weydts naar de gevangenis’. Naar verluidt zou Johan Vandewoestijne de aanstoker en campagneleider zijn, maar hierover konden we bij geen van de partijen bevestiging krijgen.

Meester-fabulator Wouter Vermeersch, federaal volksvertegenwoordiger en Hauptmann van Vlaamsch Belang Kortrijk neemt geen blad voor de mond en verkondigt :
“Na een binnenstad met 74 fietsstraten, driedubbele parkeertarieven, meedogenloze Parko controleurs, torenhoge boetes, ellenlange files, kilometers omleidingen, dagelijkse blokkades en camions, dertigtonners met lange snoeten en boerentraktoren die de stad niet meer in mogen, willen ze nu elke week op zondag heel de stad afsluiten voor alle auto-en motoverkeer. Een krankzinnige uitwas van het machtsmisbruik van een losgeslagen schepentje Weydts. Welnu, ik zeg u, de maat is vol, het is genoeg geweest, het kloten van de autobestuurder, daar moet paal en perk aan gesteld worden en aan het uitdijend fascisme van Parko-voorzitter Weydts, in zijn uitbundige domheid, een politieke lorejas en klodderaar zonder grenzen. Ik zeik en schijt op die politieke kakkerlak. Wij van het Vlaamsch Belang, zijn het kotsbeu, net zoals de kleine commerçanten, de kroegendrijvers, de pitta en kebabbers en de daghotelbazen en hun klantjes. In een leefbaar Kortrijk mag er alleen plaats zijn voor Koning auto en de moto en de snelheid in de binnenstad moet weer naar 90, zoals in de goeie ouwe tijd van de sixties. Velo’s en tutti quanti mogen enkel op zondagnamiddag buiten. Ook moeten de verkeersvrije straten zoals Lange-en Korte Steenstraat weer voor auto’s en moto’s open gesteld worden. De Markt, Vandaleplein, Koeiemart, Schouwburgplein moeten zoals in de glorietijd tot autoparking omgevormd worden en overal moet het parkeren gratis zijn, zoals dat ook het geval is in de bruisende dorpen Wijtschate, Ploegsteert, Abeele, Lampernisse, Roesbrugge-Haringe en Langemark-Poelkapelle. Laat mij duidelijk zijn, wij hebben geen probleem met één auto-en motovrije zondag om de 25 jaar. Maar elke week is fascisme van het zuiverste water. Wij roepen de Kortrijkzanen op om in de Kringloopwinkel een geel hesje en te gaan halen en een drietand bij de Boerenbond en elke vrijdag te spijbelen, het stadhuis te bestormen en de burgemeester en zijn schepentjes het hele weekend zonder eten en drinken in de raadskelder op te sluiten. Schepentje Weydts, die handel drijft in dwaasheid, drie dagen en nachten aan zijn testikels onderste boven te laten bengelen aan de spits van ’t Belfort.
Wat burgemeester Quickie betreft, met die gewetenloze schurk en dronkaard heb ik nog een ei of twee te pellen. Dat deze paardenneuker mij wil laten berechten en opsluiten omwille van de waarheid en niets dan de waarheid over het onomstootbaar feit dat hij na de voetbal op de veekaa stomdronken positief in de zak van een pandoer van de zone Oost-Limburg blies, zal hem duur te staan komen. Als federaal volksvertegenwoordiger heb ik hoge en brede relaties, daarenboven ben ik onschendbaar. De beschuldigingen van Van Quickenborne, zijn hatelijkheden, spotternijen en sarcasmen over de Wolfschanze, over mijn collectie bruinhemden, mijn uitgebreide nazibibliotheek, naziprullaria, en mijn zogenaamde fascistische gelaatstrekken en politieke verwildering, hebben van mij een politieke lyncher pur et dur gemaakt. Ik ga de burgemeester jennen, kloten, de duivel aandoen en dag en nacht zijn handel en wandel, ook en vooral privé, door mijn Kortrijkse Vlaamsch Belang militie laten bespioneren, tot hij op een hysterische manier op zijn moeder en schoonmoeder roept, het dun langs zijn benen loopt en hij van panische angst zijn sjerp definitief aan de wilgen hangt. VLD-ers uit zijn intieme omgeving fluisteren in mijn twee oren, off the record, dat ik compassie met die politieke rukker moet hebben, dat hij met zijn verdrongen homofiele seksualiteit worstelt en al eens in combinatie met wit poeder op heterdaad met wijd gespreide benen in de gynaecologische stoel in de darkroom van de Crisco werd betrapt, terwijl twee boomlange homo-erotische negers op het punt stonden hem een goede beurt te geven. Of dat waar is, heb ik niet door mijn spionnen kunnen laten controleren, in elk geval weet ik het uit onverdachte bron. ‘Ach, Vincent hoort thuis in een verbeteringsgesticht’, zucht Kortrijks VLD voorzitter Maarten Vander Stichele met natte ogen, ‘heb toch mededogen met de ongelukkige man.’ Maar ik denk er geen seconde aan, lynchen is mijn lust en leven, dus, Quickie moet in de grond of met zijn monsterachtige kop tegen de klippen van cap gris nez. Meer ga ik daar voorlopig niet over vertellen. En nu moet ik naar de Wolfschanze”, aldus een grijnzende Vermeersch.

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Ssssst….! Qlown Town slaapt !

Slaapstad Kortrijk rolt campagne tegen lawaai op straat uit.

Betuttelingscampagne: ‘Het is al laat, hou het stil op straat’

‘Bruisende’ Kortrijk moet de stad van de doodse stilte worden.

Naast de ontelbare camera’s met gezichts-en nummerplaatherkenning, worden nu 12 dozijnen camera’s met decibelmeting in de straten, op de pleinen, in de ondergrondse parkings, op de Koeiemarkt en Grote Markt opgehangen. Maar niet in de Zwevegemsetraat.
Wie roept en schreeuwt, dier-oerwoud- of apengeluiden produceert of blanke vrouwen nafluit, wordt onverbiddelijk bij de lurven gevat. Zowel bij dag als bij nacht.

De bedilzuchtcampagne heeft als doel om Kortrijkzanen overdag, ’s avonds en ’s nachts de absolute stilte op straat te doen bewaren. Het stadsbestuur wil met de voeten vooruit iedereen verplichten om altijd en overal rekening te houden met de dag-en nachtrust van de tearoomgangers en de induttende bewoners. Feestvieren en lawaaierig nachtelijk kroegslempen wordt strafbaar met Gas-boetes tot 350 euro. Maar jonge exotische crapulekes, werkschuwe allochtonen en dronken Johny’s die dag en nacht met snerpende brommers, moto’s of aftandse opel vectra’s zonder uitlaatbuis door de stad razen, moeten met rust gelaten worden. Kattenkwaad dat met de mantel der liefde wordt bedekt.

Aan de tand gevoeld over deze verregaande reglementitis, houden de schepentjes Ruth Vandenberghe en Kelly Detavernier zich niet in om alle Kortrijkzanen tot de orde te roepen.
Ze zeggen : “Kijk, wij zorgen ervoor dat onze stad gespaard wordt van lawijt, zowel bij dag als bij nacht. Kortrijk mag een bruisende stad zijn, dat wel, maar met mate en tot zes uur in de avond. Na de winkelsluiting moet het doodstil zijn in onze stad van de stilte. Nachtelijke feestvarkens worden verplicht om voortaan fluisterend door de Kortrijkse straten te lopen. De tijd dat studenten en ander bezopen schorremorrie zingend, schreeuwend, roepend en tierend, godslasterend en brallend door de straten van de stad liepen is voorbij. Vooral als ze na een evenement of een nachtje stappen kotwaarts keren. Ook in onze bruisende stad zet de vergrijzing zich door en valt het leven vanaf acht uur ’s avonds helemaal stil. Dan zijn alle café’s, koffiehuizen, bistro’s, restaurants, lunchbars en meeneem chinezen potdicht, alles is stil, rustig en doods in de stad, behalve in de Zwevegemsestraat, waar het verbod op lawijt niet van toepassing is. De illegale en legale negers en andere gebronzeerde multiculturelen van alle slag, soort en afkomst en van alle kleuren dewelke daar huizen, werken niet overdag, dat is hun cultuur, ze komen pas als de nacht valt tot volle ontplooiing met hun cultuureigen tradities, gesjacher, gesjoemel en handeltjes die het daglicht niet verdragen. Dat er dan oorverdovend lawijt ontstaat, geroep en geschreeuw, dat er soms geweerschoten en vechtpartijen het geschreeuw nog overstemmen, so be it, ‘t is eigen aan een stad als de onze die stilaan de allures van een wereldstad krijgt. Maar wij herhalen : de nette Kortrijkzanen van de binnenstad en de aangrenzende betere verkavelingen mogen niet langer in hun slaap verstoord worden vanaf dat het acht uur op de St Maartenstoren slaat. Studenten en alle andere nachtraven, bordeelgangers, tippelaarsters en zatte uitgaanders moeten vanaf dat uur rekening houden met de nachtrust van de fatsoenlijke Kortrijkzanen, die tegen dat uur quasi allemaal in bed liggen. De bewering dat onze stad een slaapstad is geworden, vinden wij een beetje overdreven. Laat ons zeggen, vanaf acht uur in de avond slaat het gapen en geeuwen toe, maar is dat niet normaal in een stad van hardwerkende Kortrijkzanen ? Ze zijn moe. Collegaatje schepentje Bert Herrewyn is met ons akkoord dat gasboetes alleen kunnen vanaf de klok van acht. Daglawaai wordt beteugeld met intrekking van vergunningen en verbod op dagactiviteiten of sluiting van de tent. In buurten met veel nachtelijke activiteit zoals de studentenbuurt op ’t Hoge, de omgeving van ’t Kanon en de Lange Munte en Doorniksewijk, waar veel koten zijn, wordt een uitgangsverbod en avondklok ingesteld vanaf klokslag 22 uur. Onverlaten die na dit uur nog op straat lopen, zullen door een speciale brigade van de klabakken opgepakt en een nachtje in de minister de Taeyelaan mogen logeren. Wat onszelf betreft, neem eens een voorbeeld, wij hebben alle lawijt uit ons leven, zowel publiek als privé, gebannen. Wij behouden ten alle prijze eros en passie tegenover onze huwelijkspartner en/of minnaar, zonder op een uitzinnig lawaaierige manier de liefde te bedrijven en de hele buurt wakker te neuken, hoe moeilijk dat ook is.” Aldus het onvermoeibaar betoog van schepentjes Ruth en Kelly, moordgrieten met waterig ogen, in een bui van christelijk plichtsbewustzijn.

Schepentje Bert Herrewyn zegt : “Er bestaan geen wettelijke regels rond luidruchtig praten, ruzie maken en schreeuwen. Je kan dat niet meten, maar onze pandoeren dragen speciale gehoorapparaten die het geringste lawijt registreren. Ze zullen onmeedogend toeslaan. Bruisende stad Kortrijk, allemaal goed en wel, ik moet daarmee lachen, het is een verhullend en destructief begrip dat insinueert dat zomaar alle lawijt in de stad is toegelaten, maar ik zeg u, dat is niet meer het geval. Wie zich niet bewust is van het straatlawijt dat hij maakt, vooral als de drank is in de man, hij zal de harde hand van mijn repressie voelen en diep in zijn portemonnee mogen tasten. Ik kan nog verklappen dat caféterrassen vanaf acht uur ’s avonds toe moeten. Een speciaal daartoe opgericht team van wakkere burgers met rode band rond de bovenarm zal de terrasmaatregel streng in de gaten houden en overtreders aan mijn bevoegde diensten doorseinen. De gevolgen zullen ze aan den lijve ondervinden. Gedaan met bulderlachen en lawijt maken in onze beste stad van de Vlaanders!”

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen

Lachgasboete

Lachen verboden in de stad Kortrijk !

Burgemeester Van Quickenborne verbiedt lachgas in de stad Kortrijk.

Vanaf 1 oktober is het definitief gedaan met lachen in de stad Kortrijk. Als eerste en enige stad in de Vlaanders wordt het zogenaamd ‘lachgas’ voor slagroomtaarten verboden. Niet in de dag-en nachtwinkels, niet in de supermarkten, niet in de café’s, niet in de restaurants, niet in de dag-en nachthotels, niet in de rendez-vous huizen, niet in de gemeenteraad, niet in de oudemannenhuizen en niet in de broekzakken van de uitgaanders, maar wel van de fatsoenlijke vaders aan de haard die dagelijks met slagroomtaarten en tutti quanti in de weer zijn.

Pullen lachgas zijn een legaal productje, maar toch wil onze bezorgde en bemoeizuchtige burgervader de betutteling in de stad Kortrijk tot ongekende hoogten opvoeren. Uitgaanders of andere lachgasdelinquenten die ’s nachts zonder aanwijsbare reden lachend en gierend in de Kortrijkse straten ronddolen, worden voortaan door camera’s met lachherkenning bespied, waarop stante pede een gespecialiseerde lachgasbrigade uitrukt om de lachgas-lachers bij de lurven te vatten, hen een lesje te leren door de lachende onverlaten breed lachend een lachGAS-boete van 350 euroots aan de broek te lappen. Gedaan met lachen met de pandoeren, met de burgemeester en zijn nachtelijk drinkebroergedrag en zijn positief alcoholblazen, met zijn vrouw, met het peuk-en neukvrije schepentje Ruth, met schepentjes Vandendriessche en Maddens, met meisje Kelly Detavernier, met chocoladeboer Beugnies, met meester-fabulator Vermeersch en met iedereen die zich niet als een nette zuurpruim gedraagt in de stad Kortrijk. En vooral : kassa, kassa voor de stadskassa.
Ook lachgasloebassen die met een slagroomspuit, een lege lachgaspulle, een onafgewerkte slagroomtaart, lachgasballonnen of condooms in de broekzak betrapt worden, zullen de lachgasdans niet ontspringen.

Burgemeester Van Quickenborne lacht er niet mee en zegt : “Ja, die lachgassnoodaards verpesten de gewijde sfeer in onze mooie stad en ze lachen met de deugdelijkheid, de gewichtigheid en de intellectuele hoogvlakte die onze stad, de beste van de Vlaanders, kenmerkt. Eigenschappen waardoor mensen van heinde en verre onze stad met een bezoek vereren. De lachgasschurken lopen zonder aanwijsbare reden dag en nacht met hun lachgaspulle lachend in de straten van de schoonste stad van de Vlaanders rond, en ze verstoren de ingetogen mensen van Kortrijk in hun gezapig doen en laten, in hun plechtstatige dagelijkse en nachtelijke bezigheden. Joviale lachende mensen zeggen ze, ach, laat me lachen, wat doen die lachgasboeven voor de Kortrijkse samenleving, wat verdienen ze ? Ik kan me daar dan zo witgloeiend om maken. Kijk, ik ben recht door zee. Ik hou er niet van dat de mensen van Kortrijk later zouden zeggen, die ouwe onverantwoordelijke Quickie heeft door middel van het verderfelijk lachgas het lachen in zijn stad zomaar toegelaten. Om van het bulderlachen maar te zwijgen. Dus treed ik tegen die lachgaslachers streng op en dat dit op hoongelach zal worden onthaald, het kan mij niet schelen, ik veeg er mijn twee ballen aan. Je zult zeggen, doe het niet, want wat doe je dan met de wiet of cannabis bij de Boeren ? Wat krijg je dan ? Roddelen. Bon. Ik kan niet verduiken dat cannabis, alhoewel onwettelijk, toch in onze stad verkocht wordt. Dat laat ik oogluikend toe om de eenvoudige reden dat er niet om gelachen wordt en dat cannabisverslaafden alles behalve vrolijke fransen zijn, die dag en nacht lachend en gierend door onze straten lopen. Zelf ben ik een middelmatige gebruiker, niet alleen van het light spul van bij De Boeren, maar ook van het zwaardere spul en werk, wat ik via mijn chauffeur rechtstreeks uit Sas Van Gent binnenkrijg. Maar dit is off the record eigenlijk. En zeg mij eens, heeft er mij één Kortrijkzaan al één keer met een opgepepte lach door de winkelstraten of over de grote Markt zien schrijden ? Of tijdens de gemeenteraad bij de tussenkomsten van neo-nazi Vermeersch en zijn Wolfschanze ? Nee, een lachgasbekje ben ik niet. Wel één keer glimlachte ik een halve minuut, wellicht zonder reden, tijdens de eerste tussenkomst van chocoladeboer Beugnies, toen hij, met zijn in gesmolten fondantchocolade van 99 % ingewreven aangezicht, de hele raadszaal in een bulderlach omtoverde met zijn voorstel om in een hoek van de raadszaal een verkoopstandje voor de verkoop van zijn chocoladeproductjes in te richten, bevrouwd door vrouwtje Cindy. Stel je voor, Cindy, poedelnaakt, van kop tot teen met melkchocolade ingesmeerd. Ja, toen mocht de lachgaspulle voor één keer bovengehaald worden en twintig minuten lang gelachen,  hoorbaar tot aan de overkant van de markt. Maar eerlijk, wie heeft heden ten dage nog eerbied voor de burgemeester en zijn schepentjes ? Wie ? Laat me niet lachen. Ze halen alles neer met hun oneerbiedig lachen en daarom wil ik in onze beste stad van de Vlaanders het voortouw nemen en paal en perk stellen aan een productje dat de lach tot een dolle verslaving maakt. Jongeren en jongere ouderen die bij nachte een pulle lachgas kopen, doen dat niet om een slagroomtaart mee te maken, neenee, ze doen dat maar om te lachen met mij, met mijn vrouwtje en met mijn schepentjescollege. Dat moet gedaan zijn. Ik zit hier beschaafd met je te converseren, maar misschien lopen er kwatongen in de stad die roddelen dat ik aan de wiet, de jonge klare of het witte poeder zit. Ja, een lijntje vóór, tijdens en na elke gemeenteraad en ’s avonds vóór de daad en vóór het inslapen. Et alors ?Ben ik een dronkaard, loop ik gedrogeerd of stoned rond omdat ik bijna gewelddadig uit mijn krammen schiet tegen mijn personeel, en keihard optreed tegen de lachgasepidemie in ons mooiste stadje van de Vlaanders ? Voor de rest doe ik er het zwijgen toe om geen slapende nazihonden wakker te maken.”

De burgemeester schudde diepzinnig zijn kalende kop en verdween ijlings in de zwarte nacht. Hij grijnsde : “Ik ben een zenuwlijder.”

Geen lachgas meer in de stad Kortrijk.
Dat wordt lachen geblazen !

Geplaatst in stadhuisgekonkel | Een reactie plaatsen

Meester-Fabulator

Aan de tand gevoeld over zijn jongste politieke grappen en grollen aangaande de nachtelijke exploten van dagburgemeester Van Quickenborne, gunde Vlaamsch Belanger Wouter Vermeersch Jarretel een blik in zijn politieke fabulatorziel.

Wouter Vermeersch : “Kijk, de affaire van de dronken en positief blazende Quickie hangt dik mijn kloten uit. Als ik zeg dat ik de waarheid en niets dan de waarheid spreek, zo helpe mij god, gelooft mij niemand. Natuurlijk was Quickie na die VeeKaa match crimineel zat, zoals gewoonlijk na de voetbal op de VeeKaa. Mijn getuige, een notoire VeeKaa aanhanger, is formeel in die dingen. Hij liegt zelden of nooit zegt hij en ik heb geen reden om aan de integere getuige te twijfelen. Q heeft een grens overschreden en de rechtsstaat aan zijn twee ballen geveegd. Ik neem geen letter terug van wat ik op FB geschreven heb en het blijft er tot in de eeuwigheid op staan. Natuurlijk, ik ben parlementair en dus onschendbaar, dus kan ik zoveel leugens en lasterlijke aantijgingen over Quickie verkopen als ik maar wil. Het gerecht kan de pot op. Ze mogen altijd proberen, en mocht het zover komen dat ik in de stront geraak, zal ik me niet laten achter de tralies steken en ga ik alsnog de identiteit van mijn bron, die mij in een dronken bui die zogezegde leugens over Quickie op de mouw spelde, aan de grote klok hangen. Ik ben niet zot hé ! By the way, ik kan niet verduiken, ik kwam bijna klaar toen ik het heuglijke nieuws over mijn aartsvijand Quickie vernam. Na die kwalijke affaire over de Wolfschanze, waarbij hij mij een nazi kampcommandant noemde, had ik hem eindelijk bij zijn pietje. Dat ik een zekere weerzin opwek in de gemeenteraad kan ik niet ontkennen. Mijn uitspraken zijn nogal uit de lucht gegrepen, stroken niet altijd met de volle waarheid en mijn gedrag, dictatoriaal zeggen ze, doet soms aan de jaren dertig denken. Dat ik bij de aanvang van elke gemeenteraad de quenelle presenteer doet veel collega’s kokhalzen en sommigen verlaten dan de raadszaal en keren niet meer terug. Ze vinden mij een verdacht personage, een fascist pur sang, voor de schijn vriendelijk en behulpzaam, maar achterbaks en onbetrouwbaar, als iemand met een slecht geweten. Ik krijg er geen sympathie voor in de plaats. Niemand van de oppositie wil met mij samenwerken en zowel David Wemel als Hannelore Vanhoenacker mijden mij als een schurftige nazihond. Dat is heel onterecht, het zijn ruggengraatloze kwallen en totentrekkers uit de krochten van de plaatselijke politieke diergaarde. Bah ! Ach, ik besef dat het geen toffe tijd wordt in de Kortrijkse gemeenteraad en dat mijn aangeboren koppigheid om beerputten open te doen, al is het maar voor de schijn, finaal mijn ondergang zal betekenen. Gelukkig is mijn vrouwtje daar goed op voorbereid, er is voor mij een uitweg, grijnst ze elke avond voor het slapengaan. Het kroegslempen, aan de vrouwen zitten en het nachtelijk dwalen tot levenskunst verheffen, en met een stuk in mijn kloten achter het stuur kruipen zoals onze burgemeester, zit er bij mij niet in. Eindeloze dronkemanstochten en nachtelijk tooghangen in den Bras, Balthazar en Rubens is niet aan mij besteed. Ik ben een nette jongen. Ben ik arrogant, word ik voor fabulator, neo-nazi, facist en leugenaar uitgescholden tant pis, de boom in met de zakkenvullers, drinkebroers en hoerenlopers in de Kortrijkse politiek. Ik ben tot geen enkel compromis bereid wat betreft politieke geloofwaardigheid en slippertjes binnen of buiten het huwelijk. Meer ga ik over deze netelige kwesties niet vertellen. Ik wens alle Kortrijkzanen een zalig Kerstfeest !”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Je weet het niet

NOOIT WETEN

Vergeet Joyce, Solzjenitsyn of Burroughs.
Niets laat zich moeilijker lezen dan een gezicht dat niets prijsgeeft, geen enkele emotie verraadt. Vaak lacht iemand je toe zonder een spier in zijn gezicht te vertrekken. Of net omgekeerd. Dan schuilt achter die kille, ondoordringbare gevel misprijzen of tomeloze haat. Wat werkelijk wordt bedoeld, dat weet je niet. Nooit zul je het weten, tenzij je ernaar vraagt.

Ook gebouwen doen er het zwijgen toe. Ze verklappen weinig, soms helemaal niets.
Misschien wordt achter die strakke of afbrokkelende gevels de liefde bedreven, of cynisch met gevoelens gedold. Misschien wordt er gekoesterd en gestreeld, of vallen er harde woorden, zelfs klappen. Wat zich achter hun muren afspeelt, dat weet je niet. Je zult het nooit weten, tenzij je er binnengaat.

En alleen de dapperen bellen aan bij een huis waaruit geschreeuw weerklinkt.

Joost Devriesere

Geplaatst in Literaire hoogstandjes | Een reactie plaatsen

Reizen om te leren !

Marokko, men reist om te vogelen !

Terwijl ik in Marokko met mijn luie kloten aan het strand lig de zonsondergang te bewonderen denk ik aan schrijven. Ik denk in het biezonder aan mijn naamgenoot Christophe zijn schrijven. Hij schrijft over zijn kids en hun wedervaren met honger omdat zijn wijf het aantrapte en hem alleen achter liet met die kinderen, een hoop schulden en iets van de publieke opinie.

Ik denk zo bij mezelf, amai die klootzak heeft iets voor over te schrijven… tof zeg, ik ga ook ne keer iets schrijven…
Ik heb echter niks om over te schrijven… ,
of misschien toch wel, ik kan over mijn dag gaan schrijven van vandaag.

Ik besliste vandaag om ne keer een Berber massage en gommage te laten op mijn lichaam uitvoeren en dat was niet slecht.
Maar ook niet goed.
Om te beginnen was dat Marokkaanse wijf dat mij masseerde namelijk spuuglelijk en nog dikker dan Gwendoliene en Maggie en ze kon dan nog niet veel van haren job ook.
Ik zweer het u : in Bali geven ze nogal andere massages dan hier…prachtwijven zijn het daar en heet als brandende kolen ! Ik heb wel drie keer gezegd dat het harder en met diepere penetratie mocht, maar ofwel klapte die dikke masseuse geen Frans ofwel wilde ze niet… of ze durfde mijn zeer opstandige fluit niet masseren niet, de truut. Bij lelijke dikke gespikkelde of gebronzeerde wijven staat mijn erectie-zwengel namelijk op zijn rechten ! Maar soit.
Ik denk dat het eerder een combinatie van beide was,
na de mislukte massage, waar er absoluut niet aan mijn leuter gesnokt werd, (ook weer een voordeel bij de Berbers) kreeg ik de gommage.

Dat is iets very special, de behandeling van je fluit met bruine sunlightzeep, eau de javel en ammoniak in een vochtig geblindeerd kot van twee op drie, wat wel redelijk spectaculair, leuk en opzwepend voor masochisten is, maar dat bek ik niet, ik ben een volbloed sadist en zou het liever eigenhandig zelf toepassen op de wonde van de zonde van een dikke lelijke Marokkaanse masseuse in haar menopauze.
De sadistische masseuse hier zag er ook al iets beter uit dan de eerste, een soort Gwendoliene Rutten, met maïzenabillen en een pruim die rook naar Noordzeegarnalen waarvan de houdbaarheidsdatum een half jaar overschreden was. Het hele gebeuren werd volledig naar de kloten geholpen door een onnozele onderbroek die ik moest aandoen om mijn opspelende lul in te verduiken.
Alsof die niet moest gewassen worden met bruine sunlightzeep, geschrobt met een ijzeren borstel en afgespoeld met white spirit… komaan zeg… en ik zweer het die onderbroek was van een Marokkaanse kleutermaat denk ik, want heel mijn bazaarke, mijne hitsige sergeant-majoor en twee geschoren ballen en al paste er langs geen kanten in en puilde er overal uit, als was het een scheefgezakte klootzak bloemkolen.

Daar ligt ge dan u belachelijk te maken met uw linkerkloot die als een kaalkop uit die onderbroek puilt en langs den andere kant de rechterkloot die op de knieën hangt van diezelfde kleuteronderbroek, vreselijk !
ja, je raadt het al…je staat voor aap met zo’n onnozele klootzak !
Wat er aan den bovenkant uitkwam laat ik aan uw verbeelding over…maar ‘k zal je toch verklappen : een stijve paal die tot aan mijn lippen kwam ! Een pik die ik kon aflikken !

De gommage 7 op 10, de massage 4 op 10… allez, toch juist boven de helft uitgekomen… maar geen happy ending ! Dat Marokkaans masseusewijf kon er nochtans niet naast kijken…naast mijn seksuele grand bazaar !

Spijtig … lig ik daar dus over te denken, terwijl de zon ondergaat en de kamelen aan de horizon passeren.
Waarom geven ze geen happy ending hier… hoor ik mezelf vragen aan mijn Russinne die naast me ligt uit te blazen en moet afkikken van het hele massage schouwspel dat zij noodgedwongen moest aankijken.

Omdat we in de verkeerde stad zijn zegt ze,,, in Stalingrad ging dat wel zo zijn.
Maar hier dus niet.

We hebben juist een joint van topkwaliteit gesmoord en ik begin te hallucineren en kruip van armoe van boven op mijn ingedommelde Russinne

Spijtig dat ze er niet ne keer aan trokken die Marokkaanse wijven en hun seksuele slavendrijvers.

Heb ik eigenlijk al ne keer seks gehad met een dikke Marokkaanse???
Ik kan er niet direct op antwoorden… a jawel…affirmatief, ik had al seks met een Marokkaanse, maar dan in Gent in het hoerenkwartier.
Telt dat vraag ik aan de Russinne ?
Neen, antwoord ze en trekt aan mijn slappe fluite, ’t is allemaal geen avance, ze wil niet recht.
Dus niet,,, ik had nog nooit seks met een Marokkaanse in Marokko. NOG niet.
Spijtig : zéro points.

Maar wel al met een Vlaamse in Qlown Town en met een Walinne in een stacaravanne in Houffalize. En met een Hollandse van één meter vijfennegentig in Alphen aan de Rijn. Dat was pas een beklimming om over naar huis te schrijven ! daar kan mijn Russinne van nauwelijks één meterke soixante-neuf niet aan trekken !

‘Pffft..telt maar voor één’ zegt de gefrustreerde Russinne en ‘ik zal eens aan den uwen snokken dat hij blauwzwart gelijk club Brugge ziet, gij klootzakske van mij ! ‘k Zal je eens als een dood konijn van de keldertrap smijten als ge nog één keer dat flamoeske van mij beledigt !’ Jezus Christus, godverdoemme !

In Costa Rica had ik seks maar ‘t was niet met een Costaricaanse, wel met een negerinne met een Angela Merkelkont, als een nijlpaard dus, en opgezwollen Maggie-tetten, niet zo moeilijk waarom, want wat een lelijke wijven zijn dat daar zeg,,, , maar ze poepen als konijnemoeren.
Ze gelijken allemaal op Zorro.
Ik denk dat er niemand die op reis gaat in Costa Rica seks heeft met die Costaricaanse kutwijven.

In Nicaragua zitten er wel schoontjes, maar ik vogelde er geen een van. Ik kreeg ook de kans niet. Ze zijn daar veel gewoon, ze vogelen de hele dag door, iets anders hebben ze niet te doen, wat een leven ! Op mijn pensioen ga ik naar daar, ik wil dan ook alle dagen vogelen. Ik heb daar wel botten gekocht, maar dat telt niet.

In Panama wel !
Seks mat een halfzwart-halfgeel Panameeske van nauwelijks een jaar of …ze wist het zelf niet en ’k ben ’t vergeten, ‘t toeternietoe, maar heel jong, met x-benen. Yes. 10 points.

Huppe.

In de Kongo poepte ik een half dozijn Kongolese wijven met onmetelijke konten, volgens de methode Jef Geeraerts, wat wil zeggen vanachteren diep in de poes, maar thuis in Qlown Town poepte ik er ook een drietal, ik had ze meegebracht op kosten van ’t ocmw en dat heb ik drie jaren volgehouden, dankzij schepentje De Coene, verre van een racist als ik, en mijn vriend in poepersnood.
‘t Is een aanrader dadde, die hete en vroegrijpe zwartjes uit de Kongo, ze poepen als konijnen, ge moet dat altijd ne keer proberen, op zijn Jef Geeraerts achterwaarts in de poes, maar ge moet er daarvoor niet verliefd op komen, ze zijn gewoon geboren en gespogen poeppoezen, méér is er niet aan en méér moeten ze niet hebben, haha, met de methode Jef !
En méér nog, als ge ne keer ne maat vree wilt kloten moet je hem verliefd doen komen op een zwarte mokke uit de Kongo en dan gewoon achteruit gaan leunen in je stoel en kijken wat er dan allemaal gaat gebeuren…ge gaat nogal wat aflachen !
‘t Is echt de moeite, ik kan ervan meeklappen.

In Peru vogelde ik geen een, Daisy met haar pokkenmuile was mee. Ik heb het niet gedaan, het ging niet met die Daisy, een lesbisch manwijf in Peru, een stommiteit ! Ze werd kwaad op mij toen ik mijn fluit bovenhaalde of voor iets anders, voor ‘t een of voor tander…

In Venezuela vogelde ik wel een Venezuelaanse in een zelfgemaakte boomhut, en op de vlieger terug naar België naaide ik een hostesse op prépensioen toe tussen de valiezen in de bagageruimte. Een oude afgedankte hostesse in de vlieger met een vagina als een garagepoort, telt dat dan of niet misschiens ?
Misschiens voor 5 points.

In Cuba werd ik een beetje verliefd op Jailiz Morena. Ik heb ze de ogen uit haar kop gevogeld, dat was weer very special !

In de Dominicaanse Republiek werd ik wel echt verliefd en ik ging zelfs ne keer terug ervoor, dat ik daar onderwijl nog een hoop andere Dominicaanse halfbloeden vogelde die in een hoerenkot werkten vertel ik er even bij. Mijn Russinne weet dat nog niet. She is so jaloers !
15 points !

Ik werd ook al eens zwaar gepijpt door een stel Dominicaanse kontebonkers, neukberen met een afgeknotte lul, ’t was in de brousse van Colombia…drie denk ik, maar aarsgatneukers tellen niet mee, grijnst mijn geile Russinne.

In Duitschland vogelde ik niets, wijven hebben daar allemaal onneukbare Angela Merkel konten. Daarbij, ’t zijn allemaal neo-nazi’s van de AfD, of groenen, nóg erger !

In Frankrijk wel en ‘t was een Française met een Duitsch accent, maar bon, ik heb ze toch verschillende keren op zijn Jef Geeraerts geneukt tot het geil langs hun benen stroomde, en er zelfs een tijdje mee een relatietje gehad.

In Vegas deed ik een triootje  met een Duitsche oud-kampkommandante van de CSU en een Anglicaanse non, maar dat telt niet.

In Turkije pijpte ik Carlo, een Turk, weggevlucht uit Qlown Town, maar hij pijpte zelf niet. Daarna stonk mijn asem alsof ik een Turk had gepijpt !

In Cambodja was ‘t geen happy ending massage. Na het vogelen met een grootmoeder bleef ik met mijn kloten aan een stekkerdraad van Bekaert hangen, aan de ingang van een nudistenplage. Dat was jodelen zeg ! Dat telt pas mee !

In Vietnam zijn al de wijven lelijk als de nacht, al even lelijk als in Costa Rica (ze gelijken echter niet op Zorro…) niks dus. Hun spleet staat konteverkeerd, ik geraakte er niet in of uit. Zéro points.

In Bali een Balinese melkmuil met dubbele horizontale spleet. Iets very speciaals, ik kwam er fluit en asem tekort. In Lomboka ne Sasakie met drie borsten, waarvan ene op de rug en drie bovenmaatse schaamlippen die uit haar te klein slipje puilden, en van Java had ik er ook eentje achterwaarts in de poes te pakken; ze krijste als een gekeeld hangbuikzwijn.

In Thailand vogelde ik al wat bewoog tot een Duitsche schaper toe en had ik veel seksuele massages ook, meestal met happy ending…

Maar in Italie was ’t niks te kloten, allemaal vuile jeanetten en pijpende orthodoxe Joden. In Tschechie lopen de hoeren met geweren aan de rand van de bossen rond op zoek naar klandizie, daar begin ik niet aan, en in Slovakije nog minder, de wijven stinken er naar ajuinen, azijn en koeienvlaaien en mijn Poolske kuischkinge Majena wou het alleen doen met een bezemsteel in diep haar stronthol, daar wou ik liever mijnen eigen toverstok induwen. Met ranzige boerenboter.

5 jaar geprobeerd…

Niks!

Ik poepte een Columbiaans transwijf in Gili maar niet in Colombia…Ik ontdekte dat ze twee kutten had, een echte verticaal, een fake horizontaal. Ook daar kwam ik staart tekort. Waarom heb ik godverdoeme maar één fluit ?

De Bulgaarse die ik poepte op de Vlasmarkt was ook niet mis, ware het niet dat ze geen Bulgaars verstond en ze dacht dat haar kut alleen voor de pipi diende. Ze heeft veel bijgeleerd op de Vlasmarkt. Dat telt dus als douze points.

De meeste Vlaamsche witte trutten met sproeten en hangende schaamlippen zijn veel te saai om te poepen, ze staan gortdroog, een preute als grofkorrelig schuurpapier, stutten met schimmelkaas zonder mostaard en de enigste die volgens mij wel de moeite was, was compleet zot, ze misbruikte mijn fluiter als een bezem om haar gat mee af te kuisen of erin te krabben, de zottin, en ik was blij dat ik er na een jaar of 7 eindelijk vanaf geraakte, zonder vergiftigd of binst mijn slaap met een bijl de kop afgekapt te worden.
Of mezelf in een ravijn of in een ketel kokende frietvet te storten.

Niks voor mijne Rus waar ik nu al 7 jaar zot van ben en terwijl ik haar dit allemaal vertel, zo stoned als de grotten van Han, antwoordt ze mij dat ze ooit een Turk die maar één been had pijpte tot hij haar bijna doodsloeg op Lesbos, een Mof uit Keulen poepte in een plooicaravanne in Bredene sur mer, een paar volgelingen van Poetin in Vladisvostok, ne Chileense ex-nazi zijn twee kloten aftrok op Kuta, ne Zoeloe zijn banaan afzoog in de steppen van Mozambique en de fluit van een spleetoog de kop afbeet in een oudemannenhuis in Hongkong.

Ik onderbreek haar…mijn bronstige teve.

Dat zijn toch al geen dingen dat ne mens gelijk ik moet weten, zeg ik haar.

Ze mag mij daar gerust mee laten, met al die zever over wie ze ooit waar vogelde, welke Turk of spleetoog ze afzoog of de lul of kloten afbeet. Dat interesseert mij geene zak.

Wijven zoals mijne heetgeblakerde Russinne, ‘t is toch altijd iets…

Ik kan alleen maar denken wat er met mij zou gebeuren moest Russinne Genia mij laten zitten voor de eerste de beste klootzak of gehandicapte Turk of éénoogige Australische Aboriginal en mij achterlaten als nen doden hond.

Onmiddellijk begin ik te bleiten en te janken als een kleuter. Snik.

Ik heb namelijk genen hond. Ik kan dan ook mijn aarsgat en mijn kloten vegen aan de publieke opinie en aan heel Qlown Town.

Tijd voor nog nen joint !

Life is good enough for me !

Romain Tattoo Mike

Geplaatst in Literaire hoogstandjes | Een reactie plaatsen

Lago

Over modder gooien en zand in de ogen strooien.

Gisteren (18/09/2019) was er een informatiemoment van Lago over toekomst zwembaden, dus ook abdijkaai.

De sfeer was vrolijk gespannen, verwijten vlogen al eens door de lucht en makke verdedigingen maakten niet altijd even veel indruk. Elewin Werbrouck ving deemoedig de verbale uitwerpselen en schepen Vandendriessche gaf her en der een verduidelijking.

Toch was het goed dat dit moment er kwam. De etterbuil moest open. Gebrek aan communicatie en een stevige dosis desinformatie zorgden er dit jaar voor dat veel bezoekers van de Abdijkaai (dus die mensen die na enig onderzoek doorhadden dat het zwembad dit jaar nog NIET dicht was) en andere baden een groeiende mate van frustratie was.

Het ging meer dan duidelijk mis. Ondanks een prachtige zomer met 3 (!) hittegolven, waren er maar een dikke 7.000 bezoekers. Vorig jaar nog meer dan 33.000. Prijzen schoten de hoogte in terwijl aan de andere kant de service geknipt werd (geen vestiaires, kassa minder lang open, minder onderhoud van bad en omgeving, …).

Hoog tijd dus voor een overleg.

Management Summary: eigenlijk zit Lago gevangen in een bizar contract met Stad Kortrijk. Niet alleen heeft het geen enkele incentive om de ‘oude’ baden deftig open te houden, ze zitten ook met een ondoordacht opgesteld contract met Stad (van vorige legislatuur – breek me de bek niet open over de vorige schepen van sport op dit vlak) dat ervoor zorgt dat ze de zwemlustige burger zelfs niet goed kunnen bedienen.

Zo wordt zwembad Heule aangeduid als “familiebad”, maar werd de zondag wel geknipt als openingsdag in het contract, net de dag natuurlijk dat families gaan zwemmen… Den Openen wordt als “enkel van lokaal” belang bestempeld (waarom???) en omdat het volgens het contract enkel van dienst is voor omwonenden wordt er geen marketing voor voorzien. (*ahum*)

Sta me toe om even het verslag van Marc Lemaitre (fijngevoeliger voor politieke finesses dan ikzelf) te kopiëren (met mijn vet) vanuit zijn ‘zwemkomquiz’ groep op facebook. (Zeer informatief en geestig tenandere). Marc schreef dat goed neer, dus hierbij:

Toelichting door Lago

De uitbating van beide zwembaden door Lago (S&R), de maatschappij die de concessie ervan kreeg van Stad Kortrijk en ook een groot zwembad met subtropisch waterparadijs mocht bouwen op Kortrijk-Weide, is geregeld door een overeenkomst van de stad met de maatschappij in 2016 voor een periode van 30 jaar. Volgens die overeenkomst baat Lago naast zijn zwemparadijs op Kortrijk-Weide die oudere zwembaden nog uit tot maart 2022. Dat betekent Heule nog tot die datum en de Abdijkaai tot 31 augustus 2021. Wat er daarna met die zwembaden gebeurt, zal een beslissing zijn van Stad Kortrijk.

Volgens het contract mag Lago Heule en Abdijkaai alternerend open houden. Als het in de zomer het openluchtzwembad opent, mag het Heule sluiten voor de maanden dat de Abdijkaai open is. Personeel en materiaal van Heule worden telkens voor die maanden verhuisd naar de Abdijkaai.
Een open boekhouding wordt toegepast. Stad Kortrijk betaalt alle kosten maar int uiteindelijk ook alle inkomsten van beide zwembaden. Lago moet ze beheren als een goede huisvader. Nodige investeringen moeten eerst worden voorgelegd aan de stad.

Voor het onderhoud en de netheid doet Lago een beroep op onderaannemers. De vastgestelde mankementen in de Abdijkaai (lekke leidingen, slecht werkende douches enzovoort) worden tegen volgende zomer hersteld. De wipplank is een ander probleem. Zij voldoet niet meer aan de gestelde Vlaamse vereisten.

Elewin Werbrouck sloeg herhaaldelijk een mea culpa. De uitbating van de voorbije zomer kon beter. Hij beloofde beterschap voor volgend jaar. Daartoe zijn ook twee coördinatoren aangesteld, Herlinde Sameyn (ook hoofdredder) voor Lago en Henri Deleu voor de stad. Zij moeten de uitbating bewaken en zo nodig bijsturen.

Het zwembad in Heule kreeg in het contract als doelpubliek scholen en jonge gezinnen. De tarieven zijn er dezelfde als voor het sportbad in Kortrijk-Weide. Ze worden jaarlijks geïndexeerd. Er zijn duurdere tarieven voor niet-Kortrijkzanen.

Het doelpubliek voor de Abdijkaai is volgens het contract ‘de lokale bevolking’. In dat contract staat er dat er geen grote publiciteit meer voor wordt gevoerd.

Toelichting door de schepen

Schepen Arne Vandendriessche verklaarde dat de toepassing van het contract in het voorbije jaar heeft aangetoond dat het fouten bevat: onduidelijkheden en onlogische zaken. Hij heeft ook vastgesteld dat de uitbating van oude zwembaden niet de sterke kant is van Lago. Er moet een nieuw contract worden afgesloten in vervanging van het lopende, en voor beide zwembaden moet niet worden gewacht op de datum van maart 2022.

De relatie met Lago moet niet worden afgebroken maar verbeterd. In het college van burgemeester en schepen is men momenteel met de verschillende partijen die de stadscoalitie vormen, diep aan het nadenken over de toekomst van de zwembaden in Heule en Abdijkaai.

De schepen zei dat het niet zeker is, dat beide zwembaden na 2021 nog zullen worden open gehouden. Als ze worden open gehouden, zal erin moeten worden geïnvesteerd. De openingsuren en de openingsperiode moeten worden uitgebreid.

Kaaimannen
Aalbeeksesteenweg, 90,
Kortrijk, België

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Den Openen TOE !

INGEZONDEN STUK 

De uitbating van het openluchtzwembad dit jaar door Lago was – ik wik mijn woorden – een sluipmoord. Lago heeft er alles aan gedaan om er een slecht jaar van te maken. Manifeste verwaarlozing – enigszins rechtgezet door de interventie van schepen Arne Vandendriessche. Duurdere toegangsprijs dan op Kortrijk Weide. Moeilijk maken voor gezinnen om er een dagje door te brengen. Geen vestiaire-service meer. Heel beperkte openingsuren en -periode. Enzovoort. Haal dat wondermooie zwembad zo vlug mogelijk uit de handen van Lago, beste stadsbestuur. En maak er opnieuw het zomerstrand van Kortrijk van.

Marc Lemaitre

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Liselotte & Yann

Er komt dan toch verjonging bij de Kortrijkse tsjeven !

Huidig voorzitter, de oudere jongere Jan Deleu (69), geeft de fakkel als lokaal voorzitter aan de ravissante tjsevenhinde Liselotte Vandevelde, 33 jaar. De voortreffelijke Yann Mertens grijpt naast de voorzittershamer – het moest nu eenmaal een vrouw zijn – Yann, 34, krijgt een troostprijs, hij wordt ondervoorzitter.

Liselotte, de extase nabij : “Ik ben fier als een pauw op onze nieuwe mensen in de gemeenteraad! Stuk voor stuk oudere jongeren, gemiddeld 51,1 jaar oud, die vanuit hun professionele ervaring een ongelooflijke meerwaarde zullen betekenen voor de Kortrijkse Gemeenteraad. Op kennis en passie staat immers geen leeftijd. Jeunisme is niet aan ons besteed. Wij rekenen niemand af op leeftijd, gender of kleur. Zelfs niet op filosofische of godsdienstige overtuiging. Ook mensen van Joodse of Muzelmaanse obediëntie zijn bij ons welkom. Wij rekenen enkel op kwaliteit en daarvoor kunnen de mensen van Kortrijk altijd en overal op ons rekenen. En ik ga meer zeggen. Ik wil met een fris imago, een duidelijke boodschap en een open mind de toekomst van mijn stad naar mijn hand zetten. Het was hoogtijd dat knar Jan Deleu opstapte. De Kortrijkse tsjeven staan nu klaar om een fantastisch verhaal te schrijven, en een positief hoofdstuk toe te voegen aan de door corruptie en vriendjespolitiek vergeven Kortrijkse politiek. De politieke en morele zedenverwildering bereikte onlangs een droevig hoogtepunt na de geruchtmakende exploten van onze burgemeester tijdens een nachtelijke slemppartij na de voetbal op de veekaa. Burgemeester Vincent blaasde weliswaar negatief, althans volgens de Kortrijkse klabakken en wie zou die niet willen geloven, maar erger is dat Vincent ook voor nachtburgemeester speelde. Daarmee overtrad hij het charter van het Nachtburgemeesterschap, opgesteld tijdens het driedaags Internationaal Nachtburgemeesterscongres van december 2016 te Kortrijk. Op dit grensverleggend congres werden, op voorstel van zetelend nachtburgemeester Adelbert, de regels aangescherpt, waardoor het voor dagburgemeesters verboden is om, welke de omstandigheden of noodwendigheden ook mogen zijn, zich het nachtburgemeesterschap toe te eigenen. Dagburgemeester Van Quickenborne werd door modelburgers met een onbesmeurd blazoen achtervolgd en bespied en om 5.37 u in de ochtend, de eerste zonnestralen doorpriemden reeds de gelagzaal, in laveloze toestand gespot, aan de borsten hangend van warmbloedige meedrinkmeiden, aan de toog van een plaatselijke gezelschaps-en paaldansbar met een bedenkelijke reputatie. Vincent lag al urenlang met zilte ogen tussen de dijen van hitsige paaldanseressen te gluren, toen plotsklaps de deur openzwaaide en een half dozijn plichtsbewuste pandoeren van een aangrenzende politiezone binnenstormden. Wat er toen gebeurde, daar zal de geschiedenis over oordelen. Zo kan het natuurlijk niet verder in onze bijna beste stad van de Vlaanders ! Als nieuwe tsjevenvoorzitter wil ik paal en perk stellen aan deze schandelijke misbruiken van het nachtburgemeesterschap, gepleegd door onze dagburgemeester. Ik wil erop toezien dat het theater van het Kortrijks politiek leven ook bij gewone mannen en vrouwen van onze stad een toenemend zelfbewustzijn creëert, opdat ze zich niet meer zouden laten meeslepen door leugens, laster, vuige praatjes en vileine beschuldigingen die maar half waar zijn, aan het adres van onze gedegen politieke bestuurders. En die zijn er nog, ook in het huidig stadsbestuur. Schepentjes zoals Arne, Wout, Kelly, Bertje en Ruth staan boven alle verdenkingen, al weet ik dat ze uiteenlopende politieke impulsen hebben, en dat hun stemmingen en emoties voortdurend van intensiteit wisselen. Wij, tsjeven van Kortrijk, leven te midden van een spiegeltent. We zien er onszelf in terug, sommigen deerlijk vervormd, anderen overstelpt door de drang om ongerechtigheden in de Kortrijkse politiek op te sporen, te ontmaskeren en aan te klagen. Mijn ondervoorzitter, de dociele Yann Mertens, is jurist bij het Iepers stadsbestuur. Hij zit daar goed, leert veel bij, vooral daar er ook in Ieper een liberale matrone de plak zwaait, en die het eveneens niet al te nauw neemt met de democratische beginselen en de moraliteit van het bestuur. Yann werd nog niet door die kwaal aangetast, maar touchons du bois! Onze oudgedienden in de gemeenteraad Stefaan, Christine en Alain, in volslagen luiheid weggezakt, zijn eindelijk weg en worden vervangen door de jonge veulens Benjamin Vandorpe, 47 jaar, Carol Leleu, 41 jaar en de gepensioneerde Mia Cattebeke, 63 jaar ! Gemiddelde leeftijd is 51,1 jaar. Ik herhaal, we kunnen niet van extreem jeunisme verdacht worden. Er gebeuren niet zoveel wonderen in de Kortrijkse politiek, maar mijn onverwachte parachutering in de voorzitterszetel is er toch één ! Er komt een einde aan het landerig zwijgen, Kortrijk zal het geweten hebben !”, besluit de opgewonden Liselotte.

Geplaatst in Geen Verzinsels | Een reactie plaatsen

‘Tof koppel’

Op FB noemt de vrouw van onze burgemeester de heer en mevrouw Peter Lanssens, een ‘super tof koppel.’ Peter is ‘onderzoeksjournalist’ bij Het Laatste Nieuws, de beste boulevard gazette van de Vlaanders.

Over deze grensoverschrijdende ontboezeming zegt de onvergelijkelijke politieke deskundoloog Kortrijkwatcher (80) met een master pol & sok aan de UGent op zak en doordesemd met een gevoel van immanente rechtvaardigheid en intellectueel fatsoen het volgende : “Ik bazuin het potverdorie al meer dan tien jaar uit. In de stad Kortrijk is embedded, t.t.z. samenzwerende journalistiek de grootste aller kwalen en Peter Lanssens is daar een wanstaltige uitwas van. Nu wordt het al niet meer gecamoufleerd, maar geëxpliciteerd door burgemeesters vrouw haarzelf, die ongegeneerd dweept met een lokale journalistieke paladijn. Jezus christus, waar gaan we naartoe als een zogenaamde onderzoeksjournalist hele dagen met de vrouw van de burgemeester op de schoot zit en wie weet wat nog allemaal, wat het daglicht niet mag zien ? Zeer onwelvoeglijk en op het randje af ongewenste intimiteit noem ik dat. Ik stel vast, deze soixante-neuf en early seventies mentaliteit getuigt van ontoelaatbare zedenverwildering en politieke normvervaging, reden waarom ik op Wouter Vermeersch heb gestemd, weliswaar een fabulator buiten categorie, maar ik verkies de eerlijke leugen in het belang van de mensen van Kortrijk, boven de bedrieglijke pluimstrijkerij van een scribent ten bate van het eigenbelang en de faveurkes die het aanschurken tegen de machthebbers oplevert. Ze noemen Lanssens nu de wouldbe Jambers van Qlown Town. Grotesk ! Meelijwekkend! Een schrijvelaar die zichzelf niet au serieux neemt en heimelijke vriendschappen met politieke gangsters en hun minnaressen laaiend houdt, hij bestaat ! Weerzinwekkend ! Misselijk makend ! Degoutant ! Ware het niet zo intriest, ik zou zeggen : hilarisch !”

Geplaatst in scherts, Talk of the town | Een reactie plaatsen

Unesco

Oproep aan de bevolking van Kortrijk !

Dit is een noodkreet !

Als senior-writer, (op 15 augustus 80 geworden), wil ik de plaatselijke inktkoelies Kris Vanhee en Peter Lanssens inviteren om de staat van mijn nederig stulpje in ’t Begijnhof te komen inspecteren. Nota bene : een historisch ultra-belangrijk, beschermd begijntjeshuizeke. Unesco-werelderfgoed !

Het heeft geen naam ! Skandalig ! En schepentje De Coene, een society- en kaviaarsos,  doet er niets aan !
Barsten in de muren waar het vocht in beken langs stroomt, deuren zonder klinken en uit de hengsels, lekkende kranen en dakgoten, geen warm water, loshangende elektriekdraden, van hoog tot laag en overal afgebladderde pleister, uitvallende elektriek en chauffage, ongedierte in het voortuintje, ratten en zwammen in de kelder, kapotte hemelwaterpomp in het achterkeukentje en de belle marcheert ook niet meer. Dezulken die het nog wagen mij te trachten met een bezoek lastig te vallen moeten een maand op voorhand een brief voor een afspraak schrijven, want telefoon, fax, gsm en tinternet zijn van de buitenwereld afgesneden.

Als opiniërend senior-writer, ik herhaal, want niet al onze lezers weten het, ik werd tachtig (80!) op 15 augustus, en over die gezegende leeftijd zei Harry Mulisch zaliger ooit “erger dan tachtig worden, is geen tachtig worden”. Waarmee ik het volkomen eens ben. Maar ’t is toch redelijk oud, wat ik aan niemand aanbeveel.

Dat Peter Lanssens een grensverleggend artikeltje pleegde over de afbladderende voorgevel van de Evergreens, bewijst zijn journalistiek vakmanschap. Als Peter het écht wil, dan kan hij het ! Maar hij moet willen. Waarlijk, ik sta daar sprakeloos naar te kijken. Toen ik op rijpere leeftijd aan de Gentse universiteit voor Pol & Sokker studeerde, leerde ik dat voor de opleiding van dergelijke modeljournalisten als Lanssens, een compleet nieuw onderwijssysteem moet uitgedacht worden. Verder leerde ik ook republikein pur sang te zijn, onverschrokken van leer te trekken tegen de maffiapraktijken, tegen het kroegslempen, het nachtelijke dwalen en de zuip-en stoeipartijen van vuige vagebond dagburgemeester Quickie. Ik leerde de kunde van de vrijpostigheid te beheersen, alsook het gedonder in de glazen om de onkunde, corruptie, achterbaksheid en malversaties van de ploeg Van Quickenborne, een totalitair personage en een onuitputtelijke bron van verbazing en ergernis, aan te klagen.

Dat is pas nieuws !

En daar rept Lanssens met zijn grote muile aan de toog van afspanning de St Georges bij Johan de sos geen gebenedijd woord over !
Lanssens is een paladijn die diep in het hol van de dagburgemeester kruipt, waarom weet ik niet zeker, maar ik heb een vermoeden, en meer kan ik daar voorlopig niet over vertellen.

Kortrijk.Wachter

Geplaatst in Humor, open brieven | Een reactie plaatsen

Nachtburgemeester Quickie !

In de zaak omtrent het blazen en de vermeende(?) dronkenschap en het zogenoemde ‘wangedrag’ van burgemeester Van Quickenborne in afspanning Balthazar en café 1917 na de voetbal van de Veekaa, slaagde Jarretel erin een kroongetuige (met naam en toenaam) aan de praat te krijgen.
De ‘feiten’ verleggen de grenzen van de Kortrijkse politieke uitspattingen.
Van Quickenborne wordt nu zelfs de plaatsvervangende nachtburgemeester van Qlown Town genoemd.
Vlaamsch Belanger Wouter Vermeersch, een politieke schobbejak en fabulator buiten categorie, bevestigt nogmaals de ‘feiten’ en zweert daarbij op het hoofd van al wie hem dierbaar is, een hele vloot.

Eerstdaags op deze blog.

Geplaatst in stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

Matti schrijft een brief

Brief aan Wouter Vermeersch, fractieleider Vlaams Belang
Gemeenteraad Kortrijk

20 augustus 2019

Beste Wouter,

Ik schrijf je deze brief als collega Raadslid. We zitten samen in de Gemeenteraad van onze geliefde stad Kortrijk, jij voor het Vlaams Belang, ik voor Groen. We hebben elk onze eigen visie op de stad en waar het naar toe moet met Kortrijk. We zijn dus – een beetje – collega’s.

Maar, beste Wouter, er moet mij iets van het hart. Hoe oneens je het ook bent met het gevoerde beleid, er zijn weldegelijk regels over hoe we aan politiek doen.
Het verspreiden van leugens en het opstoken van mensen is een beproefde strategie bij jou en Vlaams Belang Kortrijk. Problemen uitvergroten, potentiële problemen opstoken en gemeenschappen tegen elkaar opzetten, het is hoe jullie tewerk gaan. Zowel in het dossier van het zwembad, de verhuis van de Moskee, de problemen in de uitgangs- en stationsbuurt, hebben jij en je partij de afgelopen maanden telkens geprobeerd om de zaken erger te maken. Het lijkt wel alsof jullie geen oplossingen willen maar hopen op steeds meer problemen.

Dat, beste Wouter, is jouw probleem. Wat hebben de stad en haar inwoners er aan als jij elk probleem maximaal vermarkt op sociale media maar nooit oplossingen op tafel leggen? Wat is de meerwaarde van het ophitsen van de buurt rond de moskee, als die er toch zal komen. Zouden we dan niet beter bruggen bouwen en oplossingen zoeken eerder dan spelletje spelen? Is het treiteren van de NVA in het moskeedossier dan zoveel belangrijker voor jou en je partij dan mee te werken aan een leefbare stad voor iedereen? Het is niet met filmpjes die massaal ‘likes’ halen en dagenlang circuleren dat we onze stad beter maken.

Wouter, jouw partij is voorstander van heldere en strenge regels. Wel, misschien aanvaarden jullie dan best ook de regel om ‘de achterklap en het liegen’ achterwege te laten. Stop met het opstoken en verspreiden van halve waarheden en hele leugens maar herpak u. Bouw mee aan de stad van morgen.

Met vriendelijke groet,

Matti Vandemaele
Gemeenteraadslid Groen

Geplaatst in FB berichten, Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Vincent-handling Alcatraz

“Alcatraz verbindt er zich toe om 30 combitickets gratis ter beschikking te stellen van Stadsbestuur Kortrijk. Daarnaast dient Alcatraz, wanneer VIP-handling georganiseerd wordt, een tiental VIP-plaatsen te voorzien voor Stadsbestuur Kortrijk. Bij dit evenement dient het volledige College voor Burgemeester en Schepen uitgenodigd te worden tot de VIP-handling.”

Het Stadbestuur van Kortrijk nodigt zichzelf uit, eist en dwingt voordelen af voor een totaalplaatje van 7.125 euroots. Burgemeester en schepentjes plus hun vriendjes krijgen een combi VIP ticket aan 299,50 euroots voor drie dagen. Afgedwongen gunsten voor een beperkte groep van geprivilegieerden. Valt niet onder de noemer veredelde corruptie.

Burgemeester Vincent Van Quickenborne reageert filosofisch op azijnpissers die op alle slakken zout leggen : “Ja, we hebben inderdaad voor het stadsbestuur, partners, copains & copines, plus de gewillige plaatselijke journalistjes zoals Peter Lanssens, Kris Vanhee en een half dozijn andere uitverkorenen wiens naam ik niet kan komen, een 40-tal gratis combi Vip kaarten ter waarde van 299,50 euroots per stuk afgedwongen van Alcatraz. Dat doen we trouwens elk jaar. Is daar stront aan de knikker ? Ik zou denken van niet, dat zijn de klassieke geplogenheden bij grensverleggende muziekfestivals die de hele buurt drie dagen wakker houden, waarbij het stadsbestuur en copains onmenselijke inspanningen moeten doen, zich wekenlang afsloven als slaven, om het festival vlekkeloos te laten verlopen. Dat verdient een mooie compensatie, toch ? Let wel, er is ook gratis spijs en drank à volonté inbegrepen, tot veuve clicquot toe, ik wil dat niet verduiken. In de Vip-tribune richten we de laatste avond een groot feest aan, dat uitloopt tot de zon op komt. Mijn vrouwtje is dan al lang naar huis naar de kindjes. Andere zinnelijke vrouwtjes gelukkig niet. De compleet van de fatsoenswal losgeslagen Ruth, Kelly en Cindy, het liefdeskoppel Stefanie & Veronique en andere Mariska’s, aangevuld met pittige en ervaren dametjes van rijpere leeftijd, dewelke ik niet kan vernoemen, houden er de zwoele sfeer in, terwijl chocomousseboer Nicolas de vrijgevochten alternatieveling uithangt en zich, verkleed in halfzwarte chocomousseman, in de Vip-darkroom in het tijdperk van de vrije liefde van de late sixties, early seventies waant. By the way, Nicolas is de mening toegedaan dat de clitoris, weliswaar een manachtig orgaan, een minder glorieuze fallus is. Die gedachte is een fallische hersenschim, als je ’t mij vraagt. Ach, het moet allemaal kunnen, zeg ik, en de chagrijnigaards die mij van ontoelaatbaar favoritisme en verdoken corruptie beschuldigen ga ik bij mijn vrienden van ’t tribunaal aanklagen, een proces voor smaad en eerroof aandoen. Van ondankbaarheid gesproken ! Ja, jaloezie is de vreselijkste van alle kwalen. Maar niemand zal mij op de kast krijgen wegens zogenaamd ondeontologisch handelen, vermeend cocaïnegebruik of nachtelijke drinkgelagen aan de toog van ’t Paleitje, met ongepast gedrag tegenover personen van hetzelfde of van het tweede geslacht. ‘Neuk liever je inktpot dan onwillige vrouwen met een castratiecomplex en ontwijk frigide en wraakzuchtige lesbo’s en manwijven’ dramt mijn psychotherapeut in mijn twee oren bij elke maandelijkse canapésessie. Met zo’n wouldbe Dirk De Wachter kan mijn geluk niet meer stuk.”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Reca

Beste Jarretelle,

Wat denk je daarvan, beste Jarretelle ? Schepentje Arne Vandendriessche heeft het weer goed geregeld de eerste RECA vergadering voor de (ho)reca op de eerste dag van de braderie in Kortrijk !!! En de hotels mogen niet meedoen ! Damier, Messeyne, D-hotel, Broel4 en Parkhotel keren zich af van ’t stadsbestuur. Dommekloot Arne ! Gaat hij daarmee de Kortrijkse Reca redden ? Hij zou beter alle terrasbelastingen afschaffen, onvoorwaardelijk en zich niet meer bemoeien met de kleur van de parasols en het terrasmeubilair. Ook moet hij zich niet meer willoos voegen naar de lachwekkende kleur- en smaakadviezen van de partner van schepentje Kelly. Grootste ellende van Kortrijks is de wildgroei aan Reca zaken, nu al 267 in Kortrijk stad en er komen er alle dagen nog bij. Het drijven van alternatieve eethuisjes, broodjesbars, lunchbars, soep-en vegabars, ontbijtbars, koffie-en theehuizen, pasta-en spaghettitenten, meerwaarde praatkroegen en andere billijke drinkplaatsen, enzovoorts, om van pitta en kebab’s maar te zwijgen, het loopt de spuigaten uit. Allemaal om de Kortrijkzanen hun gelukkig uur te laten beleven. Er zijn er al zo verschrikkelijk véél, en wie gaat dat allemaal blijven opeten en uitdrinken ? Ik vind dat een subtiele daad van verachting voor de Reca vanwege schepentje Arne, die nu weeral vader is geworden. Is dat niet genoeg werk op de huishoudplank ? Zijn onsamenhangend Reca gezwets grenst aan het pathologische, dus laat hem zelf de kastelein van de stadhuiskelder worden, dan voelt schepentje Arne zich minder thuis bij vrouwtje en kroost en volkomen gelukkig in het nachtelijk Kortrijks uitgaandersbestaan, dat geen grenzen kent. 

Johan & Eddie
Eddie & Tom
Stefaan & Yvetje
Stefaan & Stefanie
Cis & Ceska
Cindie & Dave
Cindie & Nicolas
Céliene & Cis

John & Johnnie
José & Tiene

Beste Kortrijkse Reca ondernemer,

Onderwerp: Uitnodiging: eerste editie Kortrijks ‘Reca’ platform 6 september. Graag bevestiging tegen 1 september.

Een poos terug gaf je te kennen dat je graag deel uitmaakt van het nieuwe platform voor Kortrijkse eet- en drankgelegenheden, het ‘re(staurant)ca(fé)’ platform.
Ondertussen heeft schepentje Arne Vandendriessche reeds een aantal zaken voor de Reca in beweging gebracht en zijn we er klaar voor.

Voor deze eerste editie nodigt schepentje je graag uit op vrijdag 6 september om 10u30 in het Dakcafé van het stadhuis (binnen via de Papenstraat met e-ID).

Vanuit de stad brengen we graag volgende punten aan:
• Gratis VORK pas voor Kortrijkse Reca, op voorstel van schepentje Philippe De Coene en op kosten van ’t ocmw.
• Voorstelling Beleef Kortrijk met focus op Reca en samenwerking met de sector
• Reca pop-up charter: evaluatie zomer + status indienen winter
• Kerst in Kortrijk & Warmste week & andere lopende campagnes
• Voorstellen vanuit de Reca (we hebben er reeds een aantal gebundeld, zoals vestigingsstop op nieuwe reca zaken)

Doel is om de agenda samen met de Reca sector op te stellen. Heb je zelf nog een extra suggestie?
Kan je ons tegen 1 september laten weten of je er bij kan zijn?

Liefs en graag tot dan, Elke

Elke| Horeca
Account manager for horeca & retail entrepreneurs in Kortrijk
*Bridge between the local entrepreneurs and the different departments within Stad Kortrijk
*Responsable for the local horeca & retail approach by stad Kortrijk (result: Strategisch Commercieel Plan voor Handel & Horeca in Kortrijk)
*Organise networking moments, necessary trainings and communicate with local entrepreneurs, federations and other involved parties on specific topics, attend to fairs, …
*Initiate projects with specific targeted results with positive results for the local entrepreneurs (some results: new approach on taxes for terraces, new regulations for terraces w…

Geplaatst in Humor, stadhuisroddels | Een reactie plaatsen

Naar Rechts !

Burgemeester Vincent Van Quickenborne: “VLD heeft nieuwe voorzitter nodig, en dat moet ik worden. De enige manier om de kiesdrempel te ontwijken”

Van Quickenborne vindt dat zijn partij nood heeft aan een nieuwe voorzitter.

VvQ : “Mijn partij is de laatste jaren veel te veel naar links opgeschoven en dat moet veranderen, we moeten weer naar rechts en zo rechts mogelijk.”

Het stormt binnen de VLD. Ze weten niet meer van welk hout pijlen maken nadat ze sinds 26 mei naar de bodemkoers van 12% gezakt zijn. Er is een machtsstrijd aan de gang en Gwendoliene Rutten wordt met alle zonden van Israël overladen. Het gefrustreerde coiffeurke van Staden, Francesco Vanderjeugd, die door de geldwolvin Mercedes Van Volcem brutaal uit het parlement werd geduwd, roert zich als een duivel in een wijwatervat en wil nu zelf voorzitter woorden om het verlies van inkomen te compenseren. Francesco gruwt van het haarkappen en baarden scheren. Zijn burgemeesterspostje brengt te weinig brood op de plank. Er zijn kapers op de kust, ook Tommelein en Van Quickenborne dingen naar het lucratief postje. Rutten ambieert een ministerpostje en Sven Gatz heeft zich in de Brusselse vleespotten genesteld.
Vincent Van Quickenborne, wouldbe kopstuk van de partij en burgemeester van Kortrijk, vindt ook dat er een nieuwe voorzitter moet komen. Namelijk hemzelf.

VvQ : “Onze partij verliest sinds 2004 stemmen. We zijn meer dan gehalveerd van 25 naar 12 %. De kiesdrempel komt in zicht. Zo kan het niet verder. Gwendoliene moet weg, zo vlug mogelijk. We verliezen 10.000 stemmen telkens als zij met haar smoel op het scherm komt. En dan die potsierlijke vierkante bril, jongens toch ! Ze loopt al jaren als een krolse geit de groene moraalridders en betweters achterna, en ge ziet wat ervan komt. Daarom wil ik er geen doeken rond winden : ik stel mij kandidaat voor het voorzitterpostje, maar ik moet rekening houden met het familiaal aspect. Ik ben een laatbloeiende papa van twee en wil er nog minstens twee bij en dat vergt grote inspanningen na het werk. Ik ben een katholieke jongen en geloof nog in Ogino-Knaus en zijn methode en het werkt. Vanzelfsprekend dat vrouwtje Anouk moet akkoord gaan, maar bovenall speelt mijn schoonmoeder Julienne een cruciale rol in de gebruiken en gewoonten binnen ons gezinnetje. Zonder haar zegen lukt het niet. Daarom nam ik Julienne op mijn kosten mee naar Cadzand voor een 14-daagse Zeeuwse strandvakantie met alles erop en eraan in onze gehuurde stacaravanne. Dames van een rijpere leeftijd kan ik goed soigneren, dat waardeert Julienne. Het voorzitterspostje wil ik gebruiken om mijn partij weer aan overwinningen te helpen. We moeten veel meer naar rechts en naar 20%. We moeten weer fier worden als liberalen. Dat kan door met de sossen samen te doen en ze dood te knuffelen, zoals ik dat met succes in Kortrijk met schepentje De Coene doe. Heel Kortrijk trekt aan mijn mouw om ervoor te gaan. Ik ben een politieke succesboy. Voorzitter worden wil ook zeggen dat ik vijf jaar lang nooit meer thuis zal zijn. Ik moet dan een flatje in Brussel nemen en mijn eten uit de muur halen, weliswaar alles op kosten van de partij, en als bezorgde papa van twee is dat niet evident, en wat dan met Anouk die als een pseudo weduwe alleen achterblijft ? Het kan een vereenzaamde vrouw natuurlijk altijd overkomen dat ze trouweloos of vervelend wordt en geplaagd door onafwendbare behoeften, door hoge nood gedreven, om een minnaar in huis te nemen. Voor mij niet gelaten, ik geraak te Brussel wel aan mijn gerief om de verveling te verdrijven, mijn zinnen te blussen, maar een gedegen gezinnetje dat de postchristelijke ethiek beoefent kan je dat toch niet noemen ? En wat gaan mijn moeder en Julienne zeggen ? Ge ziet, ik zit nog met veel vraagtekens en toch geloof ik erin, surtout dat mijn inkomen exponentieel zal toenemen, cumuleren met het voorzitterschap is immers toegelaten in onze partij. Dat scheelt een slok van 100.000 euroots op de borrel per jaar, welgekomen voor de afbetaling van onze kostelijke boerderette aan de linkeroever van de Leie, vlak naast de beminnelijke schavuit Eddy Sabbe, nabij de grens met Cuerne. Daar is niets mis mee, zegt Julienne. Ik ben er niet beschaamd over. Anouk knikte goedkeurend toen ze oog in oog kwam te staan met het loonbriefje en bijkomende faveurkes van een voltijdse VLD voorzitter, haha.”

Burgemeester tot de dood

Zijn ambt als burgemeester van Kortrijk wil Van Quickenborne wel voor geen goud opgeven.
Hij zegt : “Kijk, aan de zwendel met dure woorden, wat mijn leven dreigt te verkrampen, heb ik nooit meegedaan. Maar in mijn uitbundige wijsheid zeg ik dit : ik heb op de kop van mijn kinderen en mijn vrouwtje beloofd dat ik opnieuw zes jaar lang burgemeester van Kortrijk zou zijn. Ik zal mij houden aan die belofte, net zoals ik mij daar vorige legislatuur ook aan gehouden heb. Tenzij ik morgen morsdood val, of dat De Coene een coup pleegt, krijgt Kortrijk de komende zes jaar geen andere burgemeester. Ik heb een dure levensverzekering, in dat geval is mijn vrouwtje steenrijk, ze wint de Jackpot en het opperste geluk, en verder ben ik nog altijd hartstochtelijk verliefd op haar ”, grapt Vincent met een vette knipoog.

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen