Groen (2)

PERSBERICHT

David Wemel en Philippe Avijn opnieuw verkozen in Politieke Raad Groen

Datum: 14/01/2020

Op zaterdag 11 januari 2020 organiseerde Groen haar provinciale ledenvergadering en nieuwjaarsreceptie in Brugge. Naast de hapjes, de drankjes en de nieuwjaarskussen, waren er ook verkiezingen voor de politieke raad, zeg maar het parlement van Groen. West-Vlaanderen mag acht vertegenwoordigers afvaardigen naar die politieke raad en twee er van komen uit Kortrijk. Zowel Philippe Avijn als David Wemel werden herverkozen voor een periode van 5 jaar.

Philippe Avijn: “Groen is een partij die het goed doet bij jonge mensen. Onze toekomstvisie spreekt vooral de toekomstige generaties aan. Maar onze samenleving bestaat ook voor een groot deel uit 55-plussers. Die stem wil ik in Brussel vertegenwoordigen. Ook mijn achtergrond als vakbondsman neem ik mee om het beleid en de standpunten van onze partij mee vorm te geven.”

Als fractieleider in de gemeenteraad in Kortrijk, wil David vooral die ervaring inbrengen. “Dagelijks zien we waar de uitdagingen liggen voor de steden en gemeenten in West-Vlaanderen. In Kortrijk experimenteren we gretig met oplossingen voor de steden van vandaag en morgen. Maar de uitdagingen in de meer landelijke gebieden van West-Vlaanderen zijn complex en de oplossingen zijn zeker niet zomaar over te nemen uit de steden. Toch ben ik er van overtuigd dat Groen de recepten in huis heeft om het leven van alle West-Vlamingen te verbeteren. Met de juiste taal en herkenbare gezichten kunnen we er voor zorgen dat ook in West-Vlaanderen de mayonaise pakt.”

Het mandaat van Philippe en David loopt tot eind 2024.

Auteur: David Wemel
Email: david.wemel@groen.be
Organisatie: Groen Kortrijk
Adres: Plaats: Telefoon: 0479685322

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Groen

PERSBERICHT

Groen Kortrijk heeft een nieuw bestuur

Datum: 14/01/2020

Sinds begin dit jaar hebben we met Groen in Kortrijk een nagelnieuw bestuur.
We zijn trots te mogen zeggen dat we er na de verkiezingen van 2018 en 2019 in geslaagd zijn om heel wat nieuwe en beloftevolle mensen aan te trekken en aan boord te houden.
Ons bestuur is een mooie mix van jong en oud, ervaren en nieuw en vormt een mooie tandem met onze fractie, waar we met vier gemeenteraadsleden en één vertegenwoordiger in het bijzonder comité van de sociale dienst doen wat we de kiezer hebben beloofd: pleitbezorger zijn van een Groen en sociaal Kortrijk. Een Kortrijk op mensenmaat.

Het nieuwe bestuur bestaat uit 9 mensen, waarvan er twee een voorzittersduo vormen: Els Goossens en Marleen Dierickx. Els is relatief nieuw in de partij, Marleen was in de periode 2000 tot 2007 al eens voorzitter. Toen in duo met Philippe Avijn.
De link tussen bestuur en fractie wordt gemaakt door David Wemel, fractieleider in de gemeenteraad van Kortrijk.

Het bestuur wordt vervolledigd door Lieve De Waegeneer, Jaouad Karim, Elana Libbrecht, Marc Clarysse, Eline Deblaere en Elisabeth Desmidt.

Auteur: David Wemel
Email: david.wemel@groen.be
Organisatie: Groen Kortrijk
Adres: Plaats: Telefoon: 0479685322
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/Groen_Kortrijk_heeft_een_nieuw_bestuur.pdf

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Bart speelt contrabas

PERSBERICHT

Muziekcafé – Bart Caron en vrienden

Datum: 05/01/2020

Muziek maken met vrienden. Dat is wat Bart Caron van plan is op donderdag 23 januari (om 20.00 u) in het Ontmoetingscentrum Marke. Bart Caron is al jaren vaste contrabassist bij Willem Vermandere, maar door velen meer bekend als ex-cultuurfunctionaris (in Marke) en als politicus, die vooral voor kunst en cultuur opkomt.

Bart speelt contrabas. Hij wil bij deze gelegenheid het prachtige geluid van de contrabas centraal stellen. Alhoewel. Het is zelden een solo-instrument, maar geeft fond aan de muziek en is daarom in alle genres onmisbaar.
Hij is met vrienden aan repeteren om de muziek te brengen waar hij van houdt. Ze brengen een plejade van muziekgenres: jazz, folk en een streepje klassieke muziek . In verschillende bezettingen. En met nu en dan een woordje over hoe inspirerend en mooi muziek wel kan zijn.

Met Geert Verlinde (piano) en Freddy Desmedt (fluit, sax…) speelt Bart instrumentale jazz van o.a. Brad Mehldau en Herbie Hancock. Griet Deschamps zingt met het trio nummers als Cry Me A River en My Funny Valentine.
Stef Vandemeulebroucke komt nummers van Tom Waits zingen. Bart begeleidt hem, Stef speelt daarbij ook piano. Verwacht songs als Waltzing Mathilda, Ice Cream Man en een Nederlandse vertaling van Pictures In A Frame..
Griet, Bart, Matthias Depoorter en zoon Arne Caron brengen enkele songs uit het folkrepertoire. Verheug je alvast op Mr. Bojangles, Across the Great Divide, Jolene…

Met Arne gaat Bart ook in duo spelen, twee bassen samen: contrabas en basgitaar.

Laat je onderdompelen in een gevarieerd klankenpalet, met de contrabas in het midden, en veel melancholie in de lucht.

Donderdag 23 januari 2020 om 20:00 uur. De toegang is gratis.
Ontmoetingscentrum Marke, Hellestraat 6, 8510 Marke

Auteur: Lieven Dejaeghere
Email: lieven.dejaeghere@scarlet.be
Organisatie: OC Marke
Adres: Blauwhuisstraat 13
Plaats: 8510 Marke
Telefoon: 056 22 94 61
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/Bart_Caron_0068-2.jpg

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Taxi’s

PERSBERICHT 

Datum: 11/01/2020

KORTRIJKSE TAXIVERGUNNINGEN: TWEE MATEN EN GEWICHTEN

Wouter Vermeersch, Fractieleider Vlaams Belang Kortrijk: “Kortrijk is een stad waar criminele taxichauffeurs beter behandeld worden dan kritische gemeenteraadsleden.”

Eind 2019 uitte Vlaams Belang Kortrijk het goede voornemen om in 2020 de Kortrijkse taxivergunningen kritisch onder de loep te nemen. Dat verloopt niet zonder slag of stoot. Enerzijds dreigt de stad Kortrijk opnieuw met juridische stappen tegen een kritisch facebookbericht van de partij over een criminele taxichauffeur die een vergunning kreeg, anderzijds krijgen taxichauffeurs van de stad een herkansing om hun ‘goed gedrag en zeden’ voor te leggen.

Vrijdag ontving Vlaams Belang Kortrijk een bericht opgesteld namens de gemeenteraadsvoorzitter: “We staan er dan ook op dat deze documenten en bijhorende informatie onmiddellijk van deze facebookpagina worden verwijderd.” (sic)
Op 4 november 2019 publiceerde Vlaams Belang Kortrijk namelijk het facebookbericht met de niet mis te verstane titel ‘Marokkaanse taxichauffeur krijgt vergunning ondanks zware veroordelingen’. De chauffeur werd meermaals veroordeeld voor drugshandel en handel in bedreigde diersoorten. Het stadsbestuur dreigt nu opnieuw met juridische stappen tegen Vlaams Belang Kortrijk als het facebookbericht niet wordt verwijderd.
Wouter Vermeersch: “Ik zal nu eerst opnieuw juridisch advies inwinnen. Maar ik zal het stadsbestuur, ondanks alle pogingen om ons de mond te snoeren, wel moeten ontgoochelen. Wij zullen blijven spreken waar alle andere partijen zwijgen!”

Vlaams Belang Kortrijk wenst te benadrukken dat het vorige dreigement van het stadsbestuur inzake de afbeelding van ‘Winter in Kortrijk’ zonder gevolg is gebleven. De zogenaamde inbreuk op de auteursrechten werd afgewezen door facebook en het beeld blijft online staan. Wouter Vermeersch: “Wij hebben wel degelijk recht om affiches van de stad de bekritiseren. Het is een eerste overwinning voor de vrije meningsuiting.”

Dinsdag vroeg Vlaams Belang Kortrijk op de gemeenteraadscommissie cijfers en gegevens over de Kortrijkse taxivergunningen. Wouter Vermeersch: “Het is een publiek geheim dat er in Kortrijk heel wat allochtone taxichauffeurs rondrijden die criminele feiten hebben gepleegd, onvoldoende Nederlands kennen en ook de regels aan hun laars lappen. De chauffeurs zijn nochtans verplicht goed gedrag en zeden, talenkennis en beroepsbekwaamheid aan te tonen.”

Eind 2019 dienden alle Kortrijkse taxichauffeurs hun uittreksel strafregister (bewijs goed gedrag en zeden) toe te sturen aan de dienst Ondernemen van de stad Kortrijk. Op een interne vergadering met de Kortrijkse taxichauffeurs werd gesteld dat wie niet over zo’n uittreksel beschikt, zijn of haar vergunning zou verliezen.

De feiten op een rij:

– Op dinsdag 7 januari 2020 vroeg Vermeersch op de raadscommissie een overzicht van de taxichauffeurs die een uittreksel konden voorleggen. Het overzicht werd niet opgenomen in het verslag van de raadscommissie.
– Op donderdag 9 januari 2020 stuurde de dienst Ondernemen van de stad Kortrijk daarentegen wel een ‘whatsapp’.
-bericht naar alle Kortrijkse taxichauffeurs: “Beste taxi-exploitant, ik heb nog steeds uittreksels tekort!! Ten laatste morgen voormiddag binnenbrengen!! Ik heb een mail verstuurd naar diegene die ze nog moeten binnenbrengen.” (sic)
– Op vrijdag 10 januari 2020 kregen alle gemeenteraadsleden volgend bericht van de stadsadministratie: “Bewijs van goed gedrag en zeden. Dit werd opgevraagd in 2019. Van de 34 exploitanten zijn er op dit moment 3 dossiers met opmerkingen op het bewijs van goed gedrag en zeden. De opmerkingen in de 3 gevallen geven geen grond de vergunning in te trekken volgens de bepalingen van het decreet. De vergunningen die werden aangevraagd en toegekend binnen het oude decreet kunnen hun termijn uitdoen (5jaar).”

De gemeenteraad wordt hier voorgelogen, want ook in 2020 werd het bewijs van goed gedrag en zeden opgevraagd. Vlaams Belang Kortrijk merkt ook op dat taxi-chauffeurs die criminele feiten hebben gepleegd een tijdelijke vergunning kregen. Op deze manier probeert het stadsbestuur dus het nieuwe decreet te omzeilen.

Vermeersch: “Het kan natuurlijk niet dat de stadsdiensten pas in gang schieten na een kritische vraag van Vlaams Belang. Er moet orde op zaken worden gesteld in de sector in het belang en voor de veiligheid van alle taxiklanten. Het feit dat het stadsbestuur goed gedrag en zeden pas opvolgt na vragen van Vlaams Belang, is op zich al bijzonder verontrustend.”

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: woutervermeerschvb@gmail.com
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Adres: Plaats: Kortrijk, Vlaanderen
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Kom op !

INGEZONDEN STUK

Ik ben absoluut geen racist maar ik ben het beu. Ik zeg dit één keer en daarna zeg ik er niets meer over. … ge zou verdomme bang zijn om een Sinterklaasfeest te organiseren, maar we gaan het doen zoals het hoort … voila !!

Ik heb namelijk zo’n gruwelijke hekel aan mensen die alles in Nederland/Belgie racistisch vinden.
Het wordt van kwaad tot erger. De Marokkaanse gemeenschap voelt zich gediscrimineerd omdat het programma ‘Opsporing Verzocht’ teveel items toonde waarin de daders van Marokkaanse afkomst zijn. De programmamakers zijn gevraagd om minder daders van die afkomst op televisie te laten zien. Moeten zij smurfen laten zien dan?

De woorden ‘negerzoenen’ en ‘zigeunersaus’ mogen ook niet meer. De Jodenkoeken hebben zich inmiddels verstopt. Die voelen de bui al hangen; zij zijn vast en zeker de volgende slachtoffers.
De kwestie ‘Zwarte Piet’ vind ik helemaal diep triest. Hoe durven enkele gefrustreerde een kinderfeest zo te vergallen? Dacht ik een paar jaar geleden nog dat het een grap was om Zwarte Piet een andere look te willen geven. Nu is inmiddels de kwestie dusdanig op de spits gedreven dat volwassenen met elkaar op de vuist willen gaan tijdens de intocht van Sinterklaas. En hoe zit het dan met hun voorbeeldrol die ze de kinderen zouden moeten geven? Het doel heiligt de middelen, blijkbaar. Zwarte Piet moet verboden worden en om deze mening kracht bij te zetten, moet er gemept worden. Ik heb hier geen woorden voor.

Nu mogen er geen Kerstmarkten meer zijn, maar moeten het Wintermarkten zijn!
Wat is het volgende?
Begrijpen die mensen (wie het dan ook moge zijn) dan niet dat ze juist door dit gedrag discriminatie in de hand werken? Dat het merendeel van het Nederlands/Belgische volk de grens van tolerantie heeft bereikt nu zelfs meerdere tradities aangepast moet worden voor een paar tere zieltjes?

Een nieuw dieptepunt is bereikt. De Efteling is in gesprek met leden van de actiegroep Stop Oppressive Stereotypes, omdat die groep vindt dat het attractiepark iets moet doen aan enkele racistische stereotypering van enkele attracties. Als je jezelf ergens aan stoort, dan blijf je toch lekker thuis?

Ik ben er klaar mee! Hebben die mensen niets beters te doen? Ze zeiken om te kunnen zeiken.
Ik heb het helemaal gehad met die azijnpissers. Ik vind dat mensen die zich niet willen aanpassen of die anderen hun wil willen opdringen ergens naar toe moeten gaan waar geen Sinterklaas gevierd wordt, waar geen efteling is, waar geen kinderliedjes gezongen worden, waar geen Kerst gevierd wordt, waar geen lekkernijen zijn enz.

Ik weet zeker dat heel veel mensen het met mij eens zijn. Heb jij ook de ballen om daar vooruit te komen. Kopieer en plak dit bericht op je tijdlijn en laat zien dat jij het ook zat bent. Ik weet zeker dat de helft die dit lees wel de gedachten hebben maar niet de ballen Om dit te plaatsen.
Kom maar op!! … ik ga het ondertekenen ook :

Lebon Luc

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Luc & Nathalie !

’t Is moeilijk bescheiden te blijven !

Al meer dan drie jaar volgt Jarretel nauwgezet de handel en levenswandel van het meest beruchte Kortrijks liefdespaar Luc & Nathalie, uitbaters van de beste feestzaal van de Vlaanders : LUNA in Bissegem.

Tijdens tientallen babbels bij etentjes en drinkgelagen op caféterrassen, in zaal Luna en ten huize in het begijnhof, reveleerden Luc & Nathalie zich als een onverbreekbaar liefdespaar, helemaal buiten categorie en ver weg van de dagdagelijkse besognes die ordinaire Kortrijkzanen teisteren.

Luc is een jongere oudere van 65 jaar en sinds maart 2019 op pensioen. Nathalie is een oudere jongere van 47 jaar en in de fleure van haar leven.

Ter inleiding een korte schets van de jongelingenjaren van Luc.
Luc groeide op in eer en ondeugd in het gerenommeerd café-chantant Tivoli in de Wijngaardstraat, waar op zaterdag en zondag gezongen, geflirt en gedanst werd en veel potten gedronken en waar Luc in zijn apenjaren grensoverschrijdende deugnieterijen uitstak, waar heel Kortrijk van wakker lag, en de huwbare meiskes en oude vrijsters die de Tivoli binnenstroomden toen al met zijn aanzwellende en onweerstaanbare charmes imponeerde en goesting deed krijgen in verboden genot. Later trok Luc klandizie van Kooigem tot over Winkel-St Elooi en Rollegem-Kapelle aan, met zijn melodramatische optredens als causeur, fabulant, animator, farceur, danseur, skamateur en charmezanger met covers van de beroemde Duitse schlagerzangers Freddy Breck, Rex Gildo, Udo Jürgens, Peter Mafay en van Heintje, Salim Seghers en smartlappen van Lucie Loes, Eddy Wally en de Zangeres zonder Naam, waarbij hij heel de Tivoli aan ‘t huilen en tranen met tuiten bracht. Ook deed Luc ooit een act als lookalike van Elvis Presley, en trad hij op als travestiet avant-la-lettre. Dat was lachen geblazen tot op de Koeiemarkt. Luc sloot zijn optredens steevast af met zijn persoonlijk lievelingsnummer ‘t is moeilijk bescheiden te blijven’ van Peter Blanker. Heel toepasselijk. Bescheidenheid was zijn allerzwakste kant en hij had maar één zo’n kant. Zijn succes was buiten proportie, maar op een keer liep het mis. Op een winterse zondagavond maakte de toen al meerderjarige Luc voor de grap en om zijn eigen capaciteiten in het vak te testen, avances tegenover de wulpse vrouw van een rijke bierbrouwer van Duitse komaf. Madeleine was haar naam, een dame van stand, ze liep met haar open ogen en vochtige tanga in de amoureuze val van de nietsvermoedende Luc, stapte in orgastisch gekrijs onverhoeds op hem af en duwde minutenlang haar tong in de keel van de verbouwereerde Luc, tot bijna in zijn maag. Tot haar man, die Gerhard heette, buiten zichzelf van koleire, ingreep en het aangezicht van Luc purper en blauw sloeg, waarbij Gerhard briesend, met het schuim op de lippen zijn Madeleine, nog in extase verkerend, meesleurend, de Tivoli uitrende, om nooit meer terug te keren. Een bijna fatale slag voor de zaak en Luc vloog met zijn klikken en zijn klakken buiten en trok de wijde wereld in. Het grote avontuur van het leven begon…

Op hun beider verzoek kreeg Jarretel de primeur om het buitenissig echtpaar in volle glorie te portretteren voor heel de Kortrijkse gemeenschap.

Als geboren en gespogen Kortrijkzaan uit de Wijngaardstraat was Luc in de wieg gelegd om een steen te verleggen in de rivier, meer bepaald in de Leie. Dat heeft Luc dan ook met bravoure gedaan.

Toen hij cafetaria De Dageraad in de sportzaal van Harelbeke verliet, na het overlijden van zijn dierbare echtgenote Claudine, kon geen Kortrijkzaan vermoeden en hij zelf ook niet, welke grote verrassing nog op zijn levenspad te wachten stond.
Een nieuwe levenspartner was de vurige wens van Luc, maar de man, een echte levensgenieter en optimist, liep niet direct gebukt onder de eenzaamheid van het plotse vrijgezellenbestaan. Nee, Luc liet zich fêteren op alle mogelijke gelegenheden, kermissen, feesten en andere decadente braspartijen. Als een volbloed man van de wereld !

Het was eerder toevallig dat Luc met Nathalie in aanraking kwam. We schrijven 2015.
Nathalie nu, een halfjonge ravissante schone uit de beemden van Poperinge, was al enige tijd aan een nieuwe relatie toe, ze was zoekende, maar niet fanatiek, ja, een beetje dolende. Kortom, Nathalie begaf zich stilaan weer ‘op vrijersvoeten’, gelijk dat ze zeggen.
Het moest nu weer lukken dat Nathalie op een zwoele zomeravond op een terras op de markt van Poperinge zat te mijmeren, champagne van een duur merk hijsend, toen ze plotsklaps het portret van ene Luc uit Kortrijk op haar schermpje zag passeren. Daar poseerde de viriele Luc, buitensporig gebronzeerd, kunstig geschminkt, met ontblote bast, zijn borsthaar uit zijn roze Hugo Boss shirt puilende, op zijn eigen niet van ijdelheid gespeende manier, en met de stoutmoedige blik van een Bengaalse tijger.
Nathalie werd neergebliksemd, als van de hand Gods geslagen. Ze trok lijkbleek weg, begon daarna te blozen alsof ze in de menopauze was verzeild, ze trilde als een riet, voelde zich van de aardbol afglijden en riep ijlings om een glas gekoelde karnemelk. Ze kwam weer bij, met de rode gloed van de ondergaande zon in haar frêle gelaat, en vermande zich. Ze had al veel gehoord, gezien, veel geleden, veel avonturen beleefd, dozijnen interessante en minder interessante mannen in de ogen gekeken en veel meer, maar zo’n potente man, nee dat kon niet waar zijn, wat een uitstraling, dat kon niet bestaan. Het was een droom, een fata morgana. Maar het was wèl waar. Thuisgekomen greep Nathalie, terug op haar positieven, de koe bij de horens, en stuurde een onthullend portret vanop het naaktstrand van Bredene naar de prins van haar dromen. Was hij van vlees en bloed ? Of was het inbeelding ? Zou hij antwoorden ? Het meest spannende moment van haar bestaan. En het wonder geschiedde…Luc was écht.

Ook bij Luc sloeg Amor toe. De god van de eeuwige liefde.
De eerste ontmoeting was een verrukking, een hoogfeest van verliefdheid voor de twee stapelgekke geliefden. Kortrijk maakte kennis met een liefdespaar zoals er nog nooit een in de stad rondgelopen had.
Daarna ging het allemaal vlug. Luc liet er geen gras over groeien en viel drie maanden later onder de vleugels van de libelle op st Anna voor zijn geliefde op de blote knieën om haar ten huwelijk te vragen. Ja !
De trouw vond plaats op 4 juni 2016. Niet zomaar een doordeweekse trouw. Kortrijk moest het geweten hebben, op zijn grondvesten daveren.
In een zwarte koets, getrokken door twee witte Lipizzaners, werd het huwelijkspaar door alle straten van de stad en naar het stadhuis gereden, daarna naar de feestelijke Grote Kring, waar een gratis volksfeest voor heel de stad werd aangericht. De koets werd toegejuicht door een uitzinnige menigte, buiten zichzelf van vreugde en ontroering. Tranen van geluk en opwinding vloeiden, het kersverse paar zwaaide minzaam naar de Kortrijkzanen van alle rang en stand. Ze hadden dat nog nooit gezien.
Het volksfeest was het allergrootste evenement in de geschiedenis van Kortrijk sinds de stunt van Quickie, toen hij met Anouk in de Gravenkapel trouwde en zei dat hij katholiek en lichtgelovig was, nooit voorhuwelijkse betrekkingen had gehad, zijn schoonmoeder eerde en elke zondag ter kerke en te communie ging.
Duizenden vrienden, gewone inwoners, shoppers, sympathisanten, toeristen en passanten vergaapten zich aan het evenement, wilden een glimp opvangen van de bovenaardse verliefdheid, liefde, en het grensverleggend geluk dat het nieuwe bruidspaar uitstraalde.

Weer kwam een hoogtepunt in het succesvol huwelijksleven van Luc & Nathalie, toen het liefdeskoppel in een populair televisieprogramma opdook en openhartig deed over hun intieme huiselijke bezigheden tot in de slaapkamer toe. Kortrijk vernam hoe ‘de vork in de steel zat’, gelijk dat ze zeggen, toen Nathalie haar Luc tot grootmeester in de orale technieken uitriep. Kortrijk stond op zijn kop en bij hun terugkeer uit de TV studio’s werd het echtpaar met bazuingeschal onthaald en door burgemeester Quickie op het stadhuis met alle egards ontvangen en tot ereburgers van de stad Kortrijk gebombardeerd. Er werd hen een standbeeld naast dat van Johny Turbo beloofd en, na hun heengaan naar het hiernamaals, een boulevard naar hun naam.

Luc : “Ja, het is allemaal de waarheid en ik ben nog altijd even verliefd en mijn orale technieken heb ik nog aangescherpt. Onze duizenden vrienden benijden onze savoir vivre. Nathalie is een prachtstuk, een geschenk van de goden, en al ben ik een generatie ouder, het is pure liefde, ik kan nog altijd goed meedoen met Nathalie haar wildste slaapkamerfantasieën. Een echte Bengaalse tijgerin.”

Nathalie : “Ja, mijne Luc is een geweldige bink, je ziet het niet aan hem, maar hij is een skamateur in de slaapkamer en hij weet altijd iets grappigs te bedenken wat ik nog nooit gezien of meegemaakt heb tijdens met jarenlange ervaringen, iets fenomenaals weet hij altijd uit zijn hoed, of liever zijn broek, te toveren, surtout als de verveling dreigt toe te slaan na een jaar of drie vier huwelijkse plichtplegingen. Wat een man ! Zo behulpzaam, begripvol, liefdevol, respectvol en zo aardig, ik heb dat nog nooit geweten. Sinds ik in de armen van Luc viel, beschouw ik alle andere mannen als impotente sukkels.”

Het koppel liet een tattoo op hun onderarm plaatsen met een spreuk die door een copyright beschermd is : ’Never shall we part- Luc & Nathalie’.

Elke avond na het volbrengen van de eeuwenoude liefdesdaad heft Luc zijn lijflied aan :

‘t Is moeilijk bescheiden te blijven
Wanneer je zo goed bent als ik
Zo stoer, zo charmant en zo aardig
Dat zie je in één ogenblik
Ik denk als ik kijk in de spiegel
Daar staat een geweldige vent
‘t Is moeilijk bescheiden te blijven
Voor een kerel met zoveel talent (jaja)

Lang Leve Luc & Nathalie !

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Dorine

Beste Jarretelle !

Ik ben het beu melkkoe te spelen.
Zodus, gelieve mijn nieuwjaarsbriefke (of is het een column?) op te nemen, de enigste manier om wijd en zijd verspreid te worden. Waarvoor dank.

Je toegenegen,
Dorine

De Belgische Staat van Ontbinding !

Een Porsche kopen met hybride motor, de kabel om op te laden mag je houden! Hoeveel percent mogen ze inbrengen om een hybride te kopen?
Een elektrische fiets kopen? Moet je doen! Op het eind van het jaar gaan we de elektriciteit moeten afsluiten opdat we er geen genoeg hebben, en dan mensen aanmoedigen om een elektrische fiets te kopen?

Minder water verbruiken? Er wordt te weinig water verbruikt, we gaan de prijs moeten op slaan!

Containerpark, een witte zak, een blauwe zak, een gele zak, papier afzonderlijk, enz. Kost ophaal huisvuil = ??? Wel respect voor de mensen die dit blijven doen! Maar betalen, selecteren, sorteren, zuinig zijn, milieu niet belasten…. Allemaal goed en wel, maar het enigste dat we mogen doen is betalen!!! En is nu rood, blauw geel, groen of oranje in de regeringen is, betalen gaan we altijd moeten doen!

We moeten 30% meer betalen voor water…omdat we té spaarzaam zijn!!!
We moeten ons huizen isoleren omdat ze net dan de premies afschaffen…
We moeten allemaal een zuinige auto kopen maar dan wel meer inschrijvingstaks betalen.
We moeten allemaal zonnepanelen plaatsen… om achteraf meer schaad dan baat te doen.
We moeten de gewone lamp vervangen door spaarlamp omdat dan de elektriciteit fors duurder wordt…
We moeten allemaal langer gaan werken om minder pensioen te krijgen…
We moeten betalen op het containerpark om eender welke soort vuiligheid te mogen storten…
We betalen overal belastingen…. zelfs luxe btw tarief van 21% op elektriciteit en gas.

48 ministers en 10 Staatssecretarissen die duizenden € per maand verdienen, een privéchauffeur, een vervroegd pensioen hebben met een premie erbovenop en nog zitten net die ministers als kleine kinderen ruzie te maken over het begrotingstekort!

Voor wie het wil verder delen.
Je moet het kopiëren en plakken.
Want anders kunnen alleen onze gemeenschappelijke vrienden het zien.

Dorine Vandendriessche

Geplaatst in Ingezonden column | Een reactie plaatsen

nieuwjaar

Nieuwjaarsreceptie 4 januari

Objectief verslag in de maak.

Geplaatst in Kortrijkse meninkjes | Een reactie plaatsen

Smoet, vet, espe en zwinnepoten !

Het multicultureel apostolaat van burgemeester Van Quickenborne !

Multiculturele hamburgers en workshops moeten in Kortrijk 130 nationaliteiten naar de nieuwjaarsreceptie van 4 januari aan de verlaagde Leieboorden lokken.
Burgemeester Van Quickenborne : “Wit, vaalgeel, bruin, gespikkeld, spleetoog of van de negroïde obediëntie, we zijn Kortrijkzanen altegader.”

De nieuwjaarsreceptie 2020 van de stad Kortrijk wordt een keerpunt in de decadente historie van de Westerse beschaving.
Voor het eerst in de Kortrijkse geschiedenis zal de receptie in het teken staan van de diversiteit en de multicultuur en zal er rekening gehouden worden met de wensen en besognes van de 129 nationaliteiten die de stad bevolken en die zich niet kunnen conformeren aan de waarden en normen van de Westerse liberale democratie, zoals die door ex-premier Verhofstadt in 1992 duidelijk onder onze neus werden gewreven.

“130 nationaliteiten in Kortrijk, wat een rijkdom.” Die grensverleggende uitspraak deed burgemeester Vincent Van Quickenborne een jaar geleden op de nieuwjaarsreceptie van 2019. Maar wat al héél lang opvalt: op alle Kortrijkse evenementen is altijd maar één ras aanwezig : het superieure witte autochtone Kortrijkse ras. De 129 andere rassen, nationaliteiten, godsdiensten, sekten en kleuren blijven zo ver mogelijk weg van de in hun ogen decadente evenementen, waar niets anders dan gedronken en gevreten wordt en waar het aan mekaars vrouwen zitten tot het nec plus ultra van de kermisleute op nieuwjaar beschouwd wordt. De volgende nieuwjaarsreceptie voor de Kortrijkzanen, op zaterdag 4 januari 2020 te 18 uur aan de verlaagde Leieboorden moet de kentering inzetten. Alle 130 rassen, godsdiensten en kleuren moeten aanwezig zijn. Allemaal. Maar hoe? Door ervoor te zorgen dat iédereen er op zijn eigen multiculturele manier aan zijn trekken komt. “Dat wordt een hele en delicate klus” zeggen protocoldeskundige Veerle de Zegher en stadsmedewerker ‘multiculturele feestelijkheden’ Merijn D’Hondt. Ze moeten de multiculturele obsessies van de burgemeester scrupuleus bevredigen. Maar Veerle en Merijn zijn van alle multiculturele markten thuis en zien het helemaal zitten. “Met de nieuwe multiculturele aanpak zullen witte, bruine, gebronzeerde, gekopvodde en antracietkleurige Kortrijkzanen niet elk apart in een rijtje moeten gaan staan aanschuiven aan de diverse hamburgerkraampjes, bewust, zodat de multiculturele en niet-multiculturele mensen zich echt onder elkaar mengen”, vult de ongekopvodde Souad Abihi aan.

Door de illustere onderzoeksreporter van de plaatselijke embedded press Peter Lanssens aan de tand gevoeld over zijn multiculturele bezetenheid, zegt burgervader Van Quickenborne het volgende :

Vincent Van Quickenborne : “Hoe we dat gaan organiseren ? Kijk, ik wil dit jaar uitpakken met een volslagen nieuwigheid, meer zelfs, ik wil het multiculturele roer omgooien, enig, als de beste stad van de Vlaanders. 130 nationaliteiten, waarvan 129 multiculturelen, dat is supertof, wat een uitdaging, een verrijking, en er komen er nog altijd bij, legalen zowel als illegalen, asielzoekers, Noord-Afrikanen, Aboriginals, gewone migranten transmigranten en multiculturele transgenders, uit alle uithoeken van de planeet, laat ze maar komen, Kortrijk is een gulle stad. Wij steken Brussel voorbij, wat een uitdaging, we zijn altegader Kortrijkzanen. Ik wil mensen van alle obediënties, alle rassen en kleuren, van kolenzwart, over bruingeel tot melkwit, samenbrengen en daarvoor heb ik de multiculturaliste Souad Abibi ingeschakeld, onze nieuwe stadsregisseuse multicultuur en diversiteit. Zonder kopvod kan zij desalniettemin doorgaan als een toonvoorbeeld van een muzelvrouw pur sang van de derde generatie met een dikke boon voor Kortrijk. Hoe we dat aan boord gaan leggen wil ik even verduidelijken. Langs de verlaagde leieboorden voorzien we eerst en vooral de grootste ruimte voor kraampjes met halalburgers van onverdoofd schapenvlees uit de Pluimstraat, ten behoeve van onze 5.500 Kortrijkse muzelmannen en muzelvrouwen. Allemaal bemand door kopvodvrouwen en mannen in djellaba. Ik weet het, volgens de wet Ben Weyts is schapen onverdoofd de keel oversnijden totaal verboden, maar een uitzondering voor de nieuwjaarsreceptie van de stad Kortrijk moet kunnen. De halalkraampjes worden gechaperonneerd door veggie- en veganburgers van Polle Drèze. Daarnaast ruimen we plaats voor de getuigen van Jehova met hun gluten-en lactosevrije burgers en helemaal op het einde één kraampje met koosjer hamburgers van onverdoofd geitenvlees uit de chassidistenwijk Kosher4u van Antwerpen, bemand met een duo pijpenkrullers met haakneuzen, Shlomo en Shalom. We schatten het aantal Kortrijkse pijpenkrullers op twaalf dozijn, allemaal woonachtig in het ’t quartier millionnaire, ook wel open field genoemd, waar ikzelf ga naast de beruchte Eddy S. ga wonen dan nog, dus dat zal wel loslopen met één koosjer standje. By the way, schuins tegenover mijn toekomstige boerderette huist een volbloed chassidist met zijn gepruikte huisvrouw met nylonkousen uit de jaren dertig, Mozes en Dalila, brave mensen, heel grappig, maar dit terzijde. Met de keuze voor verschillende soorten burgers geven we elke inwoner de kans om te komen smullen en zich uit te leven. Hetzelfde, maar anders. Allemaal Kortrijkzanen tegader. Maar we doen nog veel meer om alle Kortrijkzanen op 4 januari in de feestroes en boven hun toeren te brengen. Naast eetkraampkes zal er een veganfrietkot van Bossuwé zijn en een doner-kebabkraam bemand door drie Bergturken van de tweede generatie uit de Stacegemstraat, Kemal, Onan en Bulut, drie toffe peren. De talrijke Albanezen en Tsjetsjenen die onze stad bevolken hebben we ook niet vergeten. Ze presenteren zich als toffe vechtersbazen, ze bieden zich te huur aan en staan er met een standje kalashnikovs van de vierde generatie, materiaal om u tegen te zeggen. Het kraam wordt bemand door een stel gewezen huurmoordenaars, Darius en Kazimir, die het over een andere boeg hebben gegooid, namelijk ondergrondse handel in oorlogs-en verdedigingswapens. Ook twee toffe kerels. Verder komt er een tent waarin schepentje Ruth van burgerlijke stand samen met deken Morlion kind-en schijnhuwelijken zal inzegenen, plus gedwongen huwelijken. De wereldvermaarde gynaecoloog Pé dZ zal zich op de 2de étage van de linker Broeltoren discreet bezighouden met het besnijden van meiskes en knaapjes tot zeven jaar, op een vroegmiddeleeuwse manier, en het steken van nieuwe maagdenvliezen bij multiculturele ex-maagden die te vroeg hun benen hebben opengedaan. We hebben ook de aanhangers van de multiculturele eremoord niet vergeten op onze multiculturele nieuwjaarsreceptie. Op de bovenste étage van de rechter Broeltoren wordt een standje ingericht bemand met een stel Wolga-Tataren uit de Pluimstraat. Ze heten Onur, wat ‘eervol’ betekent en Halil, wat ‘dierbare vriend’ wil zeggen. Onur en Halil gaan aan de hand van lichtbeelden demonsteren hoe we in onze Westerse liberale democratie op een Verlichtingsvriendelijke manier een eremoordje kunnen laten plegen. Als dàt geen teken van multiculturele verdraagzaamheid is, weet ik het ook niet meer! En het is bijlange nog niet alles, het is nog maar een begin. Om de diversiteit en de multicultuur in onze stad naar barre hoogten te voeren, hebben we diverse leerzame multiculturele activiteitjes bedacht. Zo zal er een workshop zijn, uitgebaat door een koppel diepgelovige multiculturele mannen in djellaba uit het putje van de sahara, over hoe ze geloofsgenoten kunnen aanleren om hun overspelige vrouwen op een multiculturele manier, volgens oeroude gewoonten en gebruiken, lijfelijk te straffen. In een apart kraampje zullen ze zweepjes met loden bolletjes tegen een nieuwjaarsprijsje te koop aanbieden. Ik vernoem verder nog een tent van ‘de boeren’ met uitgezuiverde wiet, cocaïnebladeren, basecoke, snuifcocaïne, gerookte coke en Boliviaanse crack, waar ik persoonlijk mijn gading ga vinden, denk ik. Oh, en nog dit ter verduidelijking van de nieuwe aanpak van onze nieuwjaarsreceptie. Ik wil in onze stad, als allereerste in de Vlaanders, paal en perk stellen aan de terreur van de Verlichtingsindustrie, zoals aan de gelijkheid van man en vrouw, de scheiding kerk en staat, het algemeen stemrecht, de vrije liefde, het open huwelijk, het feminisme, het homoseksueel huwelijk, partnerruil, de vrouwelijke perversies van Emma Bovary, het verdoofd kelen van schapen en geiten, de transgendermanie, het vrouwenstemrecht, de afwijkende obediënties in de Westerse seksualiteit en nog veel meer van die verdorven Westerse waarden en normen. En om de Kortrijkzanen af te leren nog hamburgers van verdoofde koeien, varkens, schapen, geiten en kiekens te verorberen, laten we nog één keer een kraam van Mylle toe, maar wel zo ver mogelijk uit het zicht van de leieboorden, op het uiterste achtereinde van de koeiemarkt, tegen de prijs van twintig euroots per stuk. Afleren zullen ze, onze witte Kortrijkzanen, zich te bezondigen aan alles wat naar gedegenereerde Westerse waarden en normen ruikt. Hoogtij om onze verworden overconsumptiemaatschappij vaarwel te zeggen en ons te voegen naar de eeuwenoude gewoonten en tradities uit de diepe middeleeuwen, ons bijgebracht door multiculturele mensen uit het zuiden en het oosten die ons de weg wijzen naar het paradijs op aarde en van de zevenenzeventig maagden. Wat de drank betreft is het duidelijk: willen we alle multiculturele Kortrijkzanen bereiken, moeten we af van die duivelse alcohol. Dus, alcoholvrije pinten van Bockor, glühwein van tomatensap en gefilterd leiewater. Het vuurwerk wordt vervangen door een gebedsoproep van de Imam van Attakwa en het afschieten van vuurpijlen zonder geluid en zonder vuur. Ach, ten tijde dat de Westerse Verlichtingswaarden nog het alpha en omega waren van ons handelen op de nieuwjaarsreceptie, stonden we nooit stil bij de hoog verheven tradities van eeuwen geleden, religieuze eet-en drinkgewoonten, het soort voeding en de kraampjes en activiteitjes op de nieuwjaarsreceptie ten behoeve onze Kortrijkse multiculturelen, met hun eeuwenoude gebruiken en gewoonten, die we destijds niet compatibel achtten met onze Westerse liberale democratie. Dat was een grote vergissing, een kapitale fout in ons denken. Omdat we toen niet nadachten over hoe we de multiculturele mens en de apostelen van, naar ons fout inzicht, achterlijke religies, zich welkom konden laten voelen in onze beste stad van de Vlaanders. We zijn nu de eerste stad in de Vlaanders die op onze nieuwjaarsreceptie met de voorkeuren van alle mono-en multiculturelen, zowel mannen, vrouwen, als zij die het nog niet weten tot welke geslachtelijke sekte ze behoren, rekening houdt. En het vormt pas de start. We gaan een nieuwe aanpak voor andere feesten uitwerken, zoals Sinksen en Sinterklaas met witte Pieten en een zwarte Klaas. Stefan Vancraeynest heeft al toegezegd witte Piet te willen spelen. We zoeken nog een geboren en gespogen zwartmens voor Klaas. Verder moeten onder meer OC’s, rusthuizen, jeugdhuizen, zomer-en winterbars, Kortrijk Koerse en buurtcomités mee helpen denken hoe ze de multiculturele gedachte en de diversiteit hoog in hun vaandel kunnen steken. Ik hoop alle multiculturelen van vaalgeel over bruin tot diepzwart, evenals de hagelwitte Kortrijkzanen van onze stad te mogen begroeten op onze meest diverse nieuwjaarsreceptie ooit. Vroeger had ik op nieuwjaarsrecepties een onstelpbare honger naar de ondeugd. Ik was geperverteerd tot op het bot. Wegens mijn christelijke onverdraagzaamheid betoonde ik niet het minste respect voor onze multiculturele Kortrijkse medemens. Ik straalde van onchristelijk genot. Ik kwam tot inkeer door de ontmoeting en uitwisseling van ideeën met een Kortrijkse imam, met deken Morlion, met mijn kosmopolitisch vrouwtje en met de opperrabbijn van Antwerpen. En vóór mijn huwelijk had ik een leuke vriendin. Een negerinnetje uit Madagascar, een lekker stuk. Bij haar leerde ik de multicultuur kennen en waarderen. Bijna verloofde ik me met haar. Mijn schoonmoeder bracht me op het rechte pad. Vandaar mijn obsessie om ook in onze stad de Kortrijkzanen kennis te laten maken met de genietingen van de multicultuur en de diversiteit. We zijn alreeds met honderddertig ! Ik wil er tot slot aan toevoegen dat de job van burgemeester zwaar werk is. Onderschat het niet, vriend!  Sommige burgemeesters, zoals ik, worstelen om gelukkig te zijn, anderen beseffen dat hun trukendoos is opgebruikt. Laten we op de vooravond van een nieuw jaar eerlijkheid en cynisme niet verwarren. Ik wens al mijn onderdanen, welke kleur ze ook hebben, een gelukkig nieuwjaar. Een koosjere alcoholvrije halaltoost op 2020 !”

Geplaatst in Berichten uit het stadhuis, Humor | Een reactie plaatsen

Nieuwjaarsreceptie

PERSBERICHT

Reactie nieuwjaarsbijeenkomst Stad Kortrijk

Het stadsbestuur van Team Burgemeester/Open VLD, N-VA en sp.a in Kortrijk heeft aangekondigd om op de komende nieuwjaarsbijeenkomst voor de inwoners ook hamburgers aan te bieden die voldoen aan religieuze voorschriften.

OMGEKEERDE INTEGRATIE

Wouter Vermeersch (fractieleider Vlaams Belang Kortrijk): “Dat een stadsbestuur voor een nieuwjaarsreceptie ingaat op religieuze en dieronvriendelijke voorschriften is ongezien, maar ook onaanvaardbaar. Het is de wereld op zijn kop. Niet de Kortrijkzanen en de stadswerking moeten zich aanpassen, maar wel de nieuwkomers aan onze gewoontes en gebruiken.

De integratie in Vlaanderen, en in Kortrijk in het bijzonder, is compleet mislukt. De 130 nationaliteiten in Kortrijk leven naast elkaar, dat zagen we ook tijdens ‘De Warmste Week’. Deze waren niet of nauwelijks vertegenwoordigd. Kortrijk kent ondertussen bijna 20 procent inwoners van buitenlandse herkomst. Confrontaties in de multiculturele stad gaan te vaak gepaard met overlast en geweld. Het wordt tijd dat we deze realiteit onder ogen zien. Pas als we deze samenlevingsproblemen durven benoemen, kunnen we ze ook oplossen. Dit verbloemen en omgekeerde integratie, zoals het stadsbestuur nu voorstelt, waarbij de Kortrijkzanen en de stadsorganisatie zich moeten aanpassen zal niet helpen, wel integendeel.”

Naam: Wouter Vermeersch
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Stad: Kortrijk, Vlaanderen
Telefoon: 0485/66.07.80

Geplaatst in persberichten | Een reactie plaatsen

Den Openen


(foto Johan Anckaert)

INGEZONDEN STUK

Korte kerstboodschap

Net voor we het jaar afsluiten met een overdaad aan kroketten en Ierse koffies, nog een kort verslag van ons gesprek met Arne Vandendriessche, schepen van economie, energie maar ook van sport en kabinetsadviseur Sebastien Vanbesien. (ons in dit geval is Pieter Ballegeer en Jeroen Thibaut).

Executive Summary:
‘t ligt allemaal een beetje moeilijk, maar er zijn mogelijkheden.

Fijn van de schepen om ons te ontvangen op zijn kabinet. Na jaren van pertinente onwil door zijn voorgangster voel ik me daar nog steeds vrolijk verrast door.

Terwijl we over voorgangster Vandersteene praten komen we meteen bij het meest heikele punt van het hele verhaal: contracten en omkadering. Zoals in een vorige nieuwsbrief ook al pijnlijk duidelijk werd, ligt er een probleem ingebakken in de hele legale omkadering van de samenwerking met Lago. Er werden contracten afgesloten die zorgen dat Stad Kortrijk nog maar weinig kan doen. Niet alleen werd de dienst zwemmen afgeschaft, ook werd in de contracten en mailverkeer door Lago voldoende grond gevonden tot een niet-competitie interpretatie van de samenwerking. Wat wil zeggen dat zelfs al mocht Kortrijk iets willen doen voor de Abdijkaai, het dat niet mág. Op straffe van boetes. (Daarnaast zit er ook van alles scheef in de verhouding tussen dragen van kosten, ontvangen van inkomsten en exploitatie van infrastructuur, maar het is bijna Kerstmis en we houden het kort).

Lago heeft – als commercieel bedrijf – geen enkele baat bij het openhouden van het openluchtzwembad. Integendeel.Ofwel kost het hen geld, ofwel kannibaliseert het op de eigen uitbating op Kortrijk Weide. Als er als iets zou gebeuren, dan zou dat via een private partner of een vzw/organisatie moeten zijn. Wat ook niet vanzelfsprekend is door de beperkte inkomsten en beperkte mogelijkheden met de aanwezige ruimte en gebouwen. Ook een blijvende domper zijn de infrastructurele kosten die aan het bad verbonden zijn: gesprongen leidingen, filter-miserie, Vlarem-besognes, … Mathieu Desmet brengt dit momenteel in kaart.
Het bad zelf blijft natuurlijk eigendom van de stad. Een beschermde eigendom, die niet zomaar tegen de vlakte kan gekieperd worden. Wel niet noodzakelijk met de functie van een zwembad. (Wellicht zijn combinaties mogelijk met andere sporten zoals bv. padel, of hockey. Voor dat laatste is er momenteel veel plek tekort in Kortrijk door de verhoogde interesse in de sport).

Tot mijn vreugde beloofde Arne ons degelijke cijfers over de uitbating van de Abdijkaai. Het is nog even afwachten tot januari zodat alles proper kan passeren langs de bevoegde instanties, maar degelijke cijfers zouden betekenen dat we eindelijk eens kunnen rekenen wat wel of niet mogelijk is.

Nog fijner is dat er weer mogelijkheid tot overleg is. Mooi, mooi, mooi. Binnen een weliswaar zeer moeilijk legaal en operationeel kader geschapen door vorige bestuur kunnen we als burgers onze geliefde stad steunen bij het behouden van dit unieke plekje.

We werken dus verder aan de ideeën rond een eventueel jaar-rond zwembad met Scandinavische allure, die een prachtig sluitstuk kan vormen voor de toekomstige “Green-Blue Mile” die het stukje kanaal tussen de huidige kajak club en aansluiting met de Leie een nieuwe dynamiek moet geven.

Ook meteen een oproep aan alle creatieve geesten: bundel al je gedachten voor mogelijke toekomsten van het zwembad. We kijken dan samen wat er mogelijk is.

Deze zomer gaan we dus massaal moeten gaan zwemmen. En reclame maken zodat de inwoners van de wijde omgeving weer beseffen dat het bad nog open is en een meer dan fantastische plek om volop van de zomer te genieten. Wat 2021 was nog niet helemaal duidelijk. Hoort dit nog bij “3 jaar exploitatie na opstart Lago Weide” of niet meer omdat dat bad openging in maart? We houden je op de hoogte.
Ziet de toekomst er nog wat belabberd uit, in het voorjaar zullen we kunnen zwemmen in de vaart voor de deur van het zwembad, (via de triatlonclub).
Graag sluit ik nog af met een zalvend woord naar ‘de mannen van de pers’ die deze mail ontvangen. Kan iedereen deze mail gewoon lezen als informatie van een constructief overlegmoment en niet meteen gaan rondbellen met vervelende vragen? Zo kunnen we positief blijven samenwerken.

En dan komt alles goed. Alles.
Ooit.

Geniet van de feesten en tot volgend jaar!

Jeroen Thibaut
Kaaimannen
Aalbeeksesteenweg, 90,
Kortrijk

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Mayers of Peace (MoP)

Knotsgekke Kortrijkse subsidies (in euroots per jaar).

-Netwerk voor ‘vernieuwers en voortrekkers’ : 5.000
-Kleine landschapselementen : 9.000
-Groene bemesters : 6.250
-Student PLatform Entrepreneurschap : 232.000
-Drijfin cinema : 4.500
-Vzw In de 1917 : 1.600.
-Ondersteuning Moderne Kunsten : 80.000
-Begrafenis van oudstrijders van 14/18 : 3.800
-Begrafenis oudstrijders 40/45 : 4.950
-M.o.P. Mayers of Peace: 1.000 Voor de Wereldvrede !
-Naadloze flexibele trajecten (NAFT) : 50.000
-CIRRA : 107.000 Cenre of expertise for Intellectual Reformation, Research en Adivce.
-Ondersteuning ‘De Boeren’, vereniging zonder winstoogmerk : 12.375
-MSOC : 71.825
-BIK : 22.500
-LOK : 500
-Buurtinitiatieven Kuurne ! : 3.900
-Lokale Kwaliteitsgroep dokteurs en apothekers : 6.000
-Ondersteuning behoeftige gemeenteraadsleden : 6.500

Via Kortrijkwatcher kwamen wij aan de weet dat schepentje Kelly Detavernier van financiën niet wou ingaan op detailvragen en dat zij er blijkbaar niets over wist te vertellen aan de senior writer van de beruchte en goed geïnformeerde stadsblog, namelijk meneer Lavaert. Lavaert zegt dat Kelly niet bekwaam is voor het schepenpostje van financies, maar de senior writer zegt zoveel !

Op onze vraag zei schepentje Kelly het volgende.

Kelly : “Ik kan niet verduiken dat het ook voor mij de eerste keer is dat ik iets lees over deze wel kluchtige subsidies. Er zijn dingetjes bij waarvan ik mij afvraag , komt dit uit de koker van Geert Hoste of Filiep Goebbels ? Zeg nu zelf : dingetjes als Cirra, Lok, Msoc, Bik, Student Entrepreneurschap, Naft, Mayers of peace, drijfin, groene bemesters, moderne kunsten, is dat niet iets voor een stand-up show en dan die oudstrijders van 14/18, zijn die niet allemaal dood en begraven of wat ? Voor mij ziet de lijst van die subsidietjes eruit als de setlijst voor de betere one-man show van Toon Hermans zaliger. Den Toon is te vroeg dood. Weet Quickie zelf daar iets over, vraag ik mij af. Maar uit alles wat burgemeester Vincent zegt en doet blijkt dat hij een geniale, goedaardige politieker is die mij niet als bijzetmeubeltje wil gebruiken, ik ben nu eenmaal minder knap van geest, Vincent is superieur en overklast mij niet alleen in genialiteit, maar ook in inlevingsvermogen in de diepere zieleroerselen van zijn onderdanen, de goedmoedige Kortrijkzanen van alle dag. Vincent helpt mij mijn kinderlijke naïviteit te overwinnen om een, volgens hem, meer bevredigende, normale vrouwelijke charme, in de politiek en daarbuiten, te ontwikkelen. ‘Want dat is de eerste vereiste’, zegt Vincent, ‘om de Kortrijkzanen van alle dag genoeg om de tuin te leiden opdat zij de volgende keer weer voor mij zouden stemmen.’ En voor mij. Vincent is ervan overtuigd dat een fatsoenlijk meiske als ik, welopgevoed, beleefd, meegaand, onderdanig, charmant en goed getrouwd plus een tikkeltje frivool en last but not least hondetrouw, tot een normale vrouw kan uitgroeien en een volwassen schepentje kan worden dat zich weet te gedragen en zich te verzoenen met een doodnormale seksuele rol in- en buitenshuis, en die weet om te gaan met de dagelijkse krenkingen vanwege politieke vrienden, tegenstekers, charlatans, valse casanova’s, leugenaars, mooipraters, azijnpissers, criticasters, ijverzuchtigen en vervelende betweters. Ik ben blij het zover gebracht te hebben, als eenvoudig meiske uit het buitengebied van Kortrijk, en ik heb weer trek in mijn fantastisch schepenpostje. Zalige kerstdag en gelukkig nieuwjaar !”

Geplaatst in Berichten uit het stadhuis, Humor | Een reactie plaatsen

Geen piemel-uit-de-broek-haler !

De Warmste Week loopt uit de broek !

Burgemeester Van Quickenborne trekt al zijn kleren uit voor het goede doel !

Het Kortrijkse schepencollege werd maandagochtend even verstoord door de cameraploeg van StuBru, die in alle vroegte binnenstormde. Franky De Smet-Van Damme werd met een hoogtewerker het kabinet van Quickie binnengeduwd. Als Winterman verkleed (op vraag van de Kortrijkse moslimgemeenschap werd de Kerstman persona non grata verklaard) nodigde Franky de burgemeester uit voor de camera zijn kleren uit te trekken voor de warmste week en het goede doel. Dat moest aan Q. geen drie keer gevraagd worden. Zijn vrouwtje had hem nochtans gewaarschuwd niet te overdrijven in het populair willen doen tijdens die warmste week. Tergend langzaam, als een volleerd chippendaler, trok Vincent eerst zijn hemd uit, vervolgens zijn kousen, daarna zijn broek en toen zijn vrouwelijke kabinetsleden inzonderheid de hitsige Angélique ‘à poil’ begonnen te krijsen, kreeg de burgemeester het warm om het hart, hij zwierde zijn inktblauwe gestreepte Calvin Klein in het aangezicht van Angélique die er in opperste opwinding haar neus in snoot en daarna in zwijm viel. De gevoelige kabinetssecretaresse werd ijlings in levensbedreigende extase door de hulpdiensten van schepentje Ruth afgevoerd. De bulderlach die opsteeg vanuit het kabinet was hoorbaar tot aan de warmste week, waar de warmste week hit  ‘ik was maar een clown’ van Ben Cramer ingezet werd, terwijl de warmste week-dj’s Eva De Roo, Joris Brys en Fien Germijns in huilen uitbarstten. Tot slot kreeg de burgemeester een flessenverwarmer kado, ter attentie van vrouwtje Anouk, die thuis op de kindjes paste.

Vincent zei, een beetje ontdaan : “Bedankt voor de attentie, beste Winterman, en ik heb een verrassing in petto. Ik ben geen piemelfetisjist en trek eerst mijn broek weer aan. Op de laatste dag van de warmste week, op kerstavond, wil ik op het podium van StuBru staan gloriëren. Ik ga, gechaperonneerd door die schepentjes die een idiote bewondering voor mij koesteren, het podium opstormen en een milde check van 50.000 of misschien wel 100.000 euroots uit mijn binnenzak toveren, een goede doelen check, geschonken door het stadsbestuur van Kortrijk, ‘t is te zeggen door de welwillende Kortrijkse belastingbetalers, die mij allemaal tijdens deze warme Kortrijkse week een warm hart toedragen. Ik ga dat doen met mijn kleren aan, ik ben geen piemel-uit-de broek-haler. Ondanks alle kwaadaardige roddels die over mij de ronde doen, hoop ik met deze geste te bewijzen dat ik dan eigenlijk tóch gelijk had om in onze stad tijdens de warmste week de populaire jongen uit te hangen. Ik hoop daarmee op alle televisieschermen te komen en op de cover van minstens drie Belgische weekbladen. Mijn geluk kan niet meer stuk!”

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen

Oscar

Open briefke

Nadat ik gedurende zeven (prachtige) jaren in een na oorlogs gebouw aan de Graanmarkt had gewoond moest ik verhuizen omdat de hoteleigenaars, naast de deur het pand hadden gekocht voor uitbreiding. Daarenboven wilde ik geen korte zot als huisbaas hebben. Daarop besloot ik tussen filmopnames door te verhuizen en kwam terecht op het derde verdiep van de hoek Leiestraat/OLV straat. VERY BAD IDEA ! zo zou blijken. Vanaf de eerste week antwoordde ik vlakaf op de vraag ” en jeun dje eu ? ” met ” Nee ” en dat is zes jaar aan een stuk zo geweest. Akkoord, je had een mooi uitzicht maar dat was het dan wel. Je had geen privacy, zeker niet in de zomer als je bv boodschappen uit aan het laden was. Om nog niet spreken van de “parko-collaborateurs ” en soms ook wel een flik op een motor die niet wilde dat er even op het voetpad werd geparkeerd. Het onvriendelijke autobeleid in de stad deed er dan nog een schepje bovenop wat nog een extra motiviatie was. Er waren wel zeer goede buren,zowel op het eerste als het tweede en ook de mensen naast de deur van “Blinki” Maar de flat had ook zijn nadelen, een huisbaas die te pas en te onpas op “bezoek ” kwam (lees controle) Veertien keer afgelopen jaar terwijl het wettelijk twee keer mag en aangekondigd moet zijn. Eén waterteller voor 4 privatieven, waardoor ik steeds vragen had bij de afrekeningen. Badkamer afvoerbuis gas was met ducktape vastgemaakt. enz enz… Maar er was nog iets.. And for the record, ik ben de grootste sceptic als het op paranormale stuff gaat, want ik ben ervan overtuigd dat er voor alles een wetenschappelijke verklaring is. Maar dit zijn de vreemde feiten die ik in al die tijd heb ondervonden maar nooit een verklaring voor heb gevonden. (En nee, ik hoor het jullie al zeggen, het is geen aanvang voor een horrorfilm) Vanaf dag één dat ik er woonde ondervond ik een negatieve/druk/energie/bekeken worden, noem het zoals je wil waardoor ik mij innerlijk steeds opgejaagd voelde. In de nieuwe woonst is dat nu compleet verdwenen. Oscar, mijn britse korthaar, miauwde de ganse dag door (met tussenpauzes natuurlijk) en vooral tegen één bepaalde muur in de flat. Jarenlang kwam hij me om 04 uur s’nachts miauwend wakker maken. Hij is hier nu drie dagen en de kat is weer super speels en ik hoor hem niet, laat staan dat hij me s’ nachts komt wakker maken. Gedurende zes jaar had ik steevast last van meerdere en vreemde medische kwaaltjes. Op de Graanmarkt waren dat enkel verkoudheden maar dat was omwille van de vochtigheid in de muren. Ook had ik aan de Leiestraat enorme last om s’nachts in te slapen zelfs inslapers werkten niet. Er zijn nog wel zaken die nu momenteel niet in mijn gedachten komen behalve dat in het gebouw, een hele tijd geleden iemand zelfmoord heeft gepleegd en in de zelfde kamer is de toenmalige bewoner, jaren later op een drieste manier overleden. Zoals ik reeds zei er zal wel een wetenschappelijke verklaring zijn voor dit alles, maar op een bepaald moment zeg je toch wel even “tiens tiens ” en de nieuwe bewoner(s) zijn gewaarschuwd.
Johan Vandewoestijne.

Geplaatst in open brieven | Een reactie plaatsen

Warmste Week in Qlown Town

Column Johan Sanctorum

De Warmste Week in de slimste stad: glimlach, u komt in beeld !

De Warmste Week, het jaarlijkse goede-doelen-spektakel van de openbare omroep, nadert zijn climax. Epicentrum van het gebeuren is dit keer de stad Kortrijk. Honderd drumstellen trokken het gebeuren op gang voor wie hardhorig mocht zijn. Drie dj’s van Studio Brussel zorgen op de Grote Markt voor non-stopradio tot kerstavond, honderden Vlamingen begeesteren duizenden volksgenoten met warme verhalen, en dat op een moment dat we naar de warmste Kerstmis sinds een eeuw gaan. Is dit soort hitteverwekkende evenementen dan nog wel verantwoord? Ja, want het is reclame voor Studio Brussel, de talrijke BV’s die er elkaar voor de voeten lopen, en het geeft uiting aan verbondenheid die we rond de Kersttijd obligaat moeten voelen, ook al wordt het woord Kerst overal geschrapt wegens te gevoelig voor de islamitische medemens.

Teveel WC-papier

Over verbondenheid gesproken. Toevallig (?) heeft Kortrijk zich als een van de eerste steden in Vlaanderen tot smart city uitgeroepen. Een slimme stad dus, en dat slaat niet op het gemiddelde IQ van de bewoners maar wel op de vooruitziendheid van Mister Q, zijnde burgemeester Vincent Van Quickenborne (Open VLD) die een tandje bijsteekt inzake city marketing.

Dat zit zo. De stad heeft een langlopend contract afgesloten met overheidsbedrijf Proximus, waardoor men via ‘monitoring’ van het GSM-gebruik 24/24u kan nagaan wie zich waar en wanneer bevindt. Monitoring, onthou even dat woord. Er wordt verzekerd dat het enkel om bezoekers gaat en geen bewoners, dat men enkel de toeristische stromen in kaart wil brengen, en dat de data anoniem zijn. Dat zal wel. Tegelijk zijn er nu al plannen om het systeem uit te breiden en ook aan het betaalkaartgebruik van Maestro, Visa en Mastercard te koppelen, zodat men precies weet wie waar wat gekocht heeft. Met als uitsmijter: een heus gezichtsherkenningssysteem, uitgerold dankzij een dekkend cameranetwerk. Allemaal anoniem dus.

Hier en daar worden wenkbrauwen gefronst: om zo snel een paar essentiële klassiek-liberale burgerrechten te verkopen moet je Quickie heten. Rechten en principes zoals daar zijn: vrijheid van bewegen, integriteit van het individu, en een gezond wantrouwen tegen de almachtige overheid die zich met alles bemoeit. Maar gezien Quickie nu zelf de overheid is, omarmt hij als moderne liberaal de technologie om die overheid dichter bij de burger te brengen, en neem dat laatste zeer letterlijk. In eerste instantie gaat het inderdaad om commerce en marketing, onder de prangende vraag: wie koopt wat? De shoppers kunnen dan via hun VISA-kaart gemonitord worden op hun koopgedrag, informatie die dan misschien weer analytisch kan gebruikt worden, zoals dat heet.

Toeristen anderzijds die alleen maar rondkijken en geen toegevoegde waarde betekenen, in Knokke gekend als frigoboxtoeristen, kunnen dan worden uitgeselecteerd en ontmoedigd om in de Kortrijkse binnenstad nog rond te hangen. Ook Quickie’s partijgenoot Arne Vandendriessche, schepen van economie en middenstand, ziet het helemaal zitten. Samen zullen ze, helemaal anoniem, de kassa’s laten rinkelen en en passant shoppers met gepaste commerciële boodschappen verblijden. Hoe warm kan een week zijn.

Zo’n feest vereist natuurlijk wel enig overzicht. Veel mensen samen, dat betekent warmte en verbondenheid, maar ook de noodzaak om verder te monitoren en te zien of iedereen zich wel netjes gedraagt. Gezichtsherkenning is een technologie die we kennen van Facebook, waar er nu al naar hartenlust getagt wordt, dat betekent: je loopt met je geheime minnares niets vermoedend op de Antwerpse Meir, en binnen drie uur weet heel de wereld dat je daar was. Dat is echter maar klein bier vergeleken met de fotodatabanken die in China worden uitgerold. Daar zijn momenteel 170 miljoen straatcamera’s geïnstalleerd, het streefdoel is 570 miljoen, dat is één camera per twee Chinezen. Men spoort er criminelen mee op, verkeerszondaars, maar er wordt -echt waar- ook gemeten hoeveel vellen WC-papier iemand gebruikt in een openbaar toilet. Wie er meer weg ritst dan strikt nodig, kan op een zwarte lijst terecht komen: alles wordt in een puntensysteem verwerkt, dat het regime toelaat om goede burgers van slechte te onderscheiden.

Safety first

Meer camera’s dus, voor meer burgerzin. Het gemak waarmee de homo sapiens anno 2019 dat aanvaardt, van Peking tot Kortrijk, is verbazingwekkend, maar ook weer niet. Gevoed door argumenten die met criminaliteitsbestrijding te maken hebben, werd de straatcamera eerst een veiligheidskwestie, vervolgens een city-marketing-speeltje, en tenslotte een instrument dat neigt naar de totale controlemaatschappij. Andermaal: dat een liberaal als Van Quickenborne daarmee koketteert, bewijst dat liberalisme en communisme perfect te combineren zijn.

De controlemaatschappij waar iedereen zichtbaar is, heeft op die manier twee stamvaders: de zorgende, voorzienige patriarch die het volk beschermt tegen criminelen en ander gespuis, en het alomtegenwoordige Oog, de overheid die alle burgers 24/24 surveilleert, nu die camera’s daar toch hangen. Tien jaar geleden werd daar nog over geprutteld, nu vindt iedereen die camera’s normaal en is heel de privacy-discussie een achterhoedegevecht. De deal is, dat we privacy inleveren om onze veiligheid te verhogen, in principe zijn we allemaal potentiële zakkenrollers en terroristen. Waarbij men zich kan afvragen in hoeverre het onveiligheidsgevoel niet nuttig is voor die overheid om haar grenzen te verleggen. Denk maar aan de beruchte Patriot Act die George W. Bush invoerde na 11 september 2001.

Terecht betoogt Matthias Dobbelaere-Welvaert dat de inkapseling in een groots, alomvattend datasysteem heel geleidelijk gaat. Op stedelijk niveau begint het met een monitoring van het lokale toerisme, en het eindigt met Pekinese toestanden. Op die manier ontstaat er een brede grijze zone waarin de smart cities evolueren tot gecontroleerde publieke ruimtes die zich tot in de slaapkamer uitstrekken, en in distopische romans als Brave new world en 1984 worden beschreven. Big Brother is alive and kicking, het is voor uw eigen welzijn, beste mensen, er wordt goed voor u gezorgd maar u mag geen geheimen hebben. Nazi-propagandaminister Joseph Goebbels voegde er met enige zin voor sarcasme aan toe: ‘Wer nichts zu verbergen hat, hat auch nichts zu befürchten’ (wie niets te verbergen heeft, hoeft niets te vrezen).

Warm en koud

Terug naar de Warmste Week, en waarom Kortrijk dé plek is om dat feest van de verbondenheid te celebreren. De emo-show waar dj’s in tranen uitbarsten als er weer een rond cijfer wordt gehaald, BV’s zich verdringen om een publicitair graantje mee te pikken, trotse politici een cheque met belastinggeld komen afgeven, en de gulle Vlaming zichzelf mag strelen: ‘U was weer fantastisch’. Maar over al die goede bedoelingen van lieve mensen en de luid uitgeroepen solidariteitsmotto’s hangt een sentimentele mist die ik zonder meer met volksverlakkerij in verband breng.

Het idee dat Vlaanderen warm en solidair is, onder auspiciën van de publieke omroep en de Koning Boudewijnstichting, is namelijk ook een mantra van de politieke correctheid die verlangt dat mensen niet teveel vragen stellen, bijvoorbeeld rond de technologie van smart cities en hun enthousiaste bezielers. Door alsmaar de verbondenheid te propageren, worden reflexen van kritisch burgerschap gedempt en als verzuringsfenomenen weggezet. Niet toevallig is de VRT met die Warmste Week dé gangmaker van het totalitaire verbindingsdogma.

Al wie niet klakkeloos meegaat in de warmte is dan een koude kikker, iemand met ‘een probleem’. Pretbedervers bijvoorbeeld die wijzen op de gelijkenissen tussen wat zich in Peking afspeelt en het gesurveilleerde emo-orgasme in Kortrijk. Kankeraars die het bizar vinden dat een kerstmarkt geen kerstmarkt meer mag heten. Zeveraars die vinden dat kinderarmoede een beleidsprioriteit hoort te zijn en geen liefdadigheidsdoel. Onverbeterlijke pain-in-the asses zoals Edward Snowden en Julian Assange, die wél de keerzijde van de door veiligheid bezeten controlestaat uitbrengen. Inclusief de eventuele allianties tussen die staat en haar grootste vijand.

De zogenaamde warme samenleving die ons onder veel decibels wordt aangeboden, spoort perfect met de kilte van het machts- en controle-apparaat, straffer nog, het is een deken dat dit apparaat helemaal omwikkelt. We leven in een democratische rechtstaat, het zal dus wat kunst- en vliegwerk en veel blabla vereisen om Big Brother geruisloos te introduceren. De Warmste Week is het perfecte glijmiddel: onze westerse variant op de controlestaat kan niet anders dan passeren via slogans rond eendracht en gezelligheid. Daarom is Quickie, na de diep betreurde Steve Stevaert, een postmoderne profeet en een leider die begrepen heeft dat ideologieën er niet meer toe doen. De kerstmarkt van de 21ste eeuw heet gewoon smart city, hij duurt een heel jaar en iedereen komt op TV. Wist u trouwens dat de burgemeester van Kortrijk een niet onverdienstelijk drummer is? Zalige kerst aan al wie dat na lezing dezes nog zou wensen.

De warmste week in de slimste stad: glimlach, u komt in beeld

Lezersreacties

1. Paul zegt:
U weet toch wat Einstein ooit zei: ‘”er zijn twee dingen oneindig, het heelal en de menselijke domheid, alhoewel ik van het eerste nog niet zeker ben.”
Daarmee is voor mij alles gezegd in deze materie want mensen zijn zo dom dat ze erom vragen.
Zelf ga ik gewoonweg niet meer naar zo’n “slimme stad” punt uit, alhoewel ik niets te verbergen heb maar nog steeds vind dat de overheid geen zaken heeft met mijn bestedingspatroon.

2. Koenraad zegt:
Om die reden zijn ook de rostjes van 0,01 en 0,02 euro afgeschaft. Straks volgt het laatste rostje van 0,05 euro. Daarna die van 0,10 euro, enz. enz. De smart cities zullen ons verplichten om voor elke aankoop de bankkaart te gebruiken. Dan kan elke uitgave “gemonitord” worden. Hé kleine, je hebt gisteren al een ijsje gekocht. Zo niet manneke, dat is slecht voor de tandjes. Ofwel koop je nu toch een ijsje, maar dan wel met €0,50 toeslag voor de tandartsenfederatie. Als goed doel. Ofwel kies je nu voor een glas water. Een jonge juffrouw tankt voor de 2de keer in één week aan haar smart pompstation. De pompbediende stelt dat vast aan de hand van haar nummerplaat en haar gescande betaalkaart. Zo niet madammeke, dat storend gedrag stoot teveel CO2 uit. Ik zal dus €10 extra moeten aanrekenen voor het klimaatplan. Je kunt die extra’s vermijden door voortaan met de fiets, dan neem je de trein in Gent en dan terug met jouw 2de fiets naar de industriezone van Sint-Niklaas (waar daar komen geen bussen) waar je nu flexi-werkt. Dat is nu al je 4de pilsje, gepensioneerde sloeber! Je hebt er wel 2 getrakteerd, maar dat telt niet. Jouw bankkaart meldt me dat je vandaag boven je pilslimiet zit. Dat kan zo niet verder. Ik ben als waard verplicht nu €2 extra aan te rekenen en door te storten naar het preventief alcohollimietbudget van de federale politie. Enz. enz. enz. Leve de ongelimiteerde verplichte goede doelen !

Geplaatst in column | Een reactie plaatsen

Wouter for Bürgermeister !

Wouter Allijns van Team Burgemeester vervangt vanaf januari 2020 de hoogzwangere Tiene Castelein als voorzitter van de Kortrijkse gemeenteraad.

De 38-jarige Wouter is niet de zoon van de eerste de beste haringboer, wel van de beruchte VeeKaa voorzitter Joseph Allijns, ex-schepen van Menen en ei zo na lijsttrekker op de N-VA lijst voor de Kortrijkse gemeenteraadsverkiezingen van 2012. Dat mislukte deerlijk door daglichtschuwende machinaties en ruziemakers in de rangen van de Kortrijkse N-VA. Joseph is een fanatieke apostel van The Donald. “Donald gaat weer winnen met de vingers in de twee neusgaten”, bazuint hij uit. Maar dit terzijde.

Wouter nu.

De jongen Wouter, die bijzonder goed in de markt ligt bij de loslopende en goedgelovige meiden van onder de tweeëntwintig, loopt over van politieke ambitie, en steekt niet onder stoelen of banken dat hij op niets minder dan de Kortrijkse burgemeesterssjerp in 2036 mikt. Hij laat daarbij zijn hoofd op hol slaan door zijn hoofdzakelijk vrouwelijke entourage (en een dik adresboekske) die in hem de toekomstige politieke goeroe van Kortrijk ziet. Huwelijksaanzoeken zijn niet uit de Bellegemse lucht. Maar Wouter houdt niet van perspectiefloze vrouwenaffaires en gaat all the way in de politiek èn in zijn liefdesleven, dat stilaan legendarisch wordt. Zijn tomeloze inzet als fractieleider van Team Burgemeester bezorgt Wouter veel respect, ook bij de oppositie. Vooral tsjevenfractieleidster Hannelore Vanhoenacker is zowel geestelijk als fysiek en met heel haar lichaam en ziel in de ban van de breed uitwaaierende charmes en vette knipogen van Allijns, die daar dankbaar misbruik van maakt om de Kortrijkse tsjeven, of wat ervan overschiet, zonder dat ze het in de gaten hebben, naar de ravijn te rijden. In 2024 blijft Hannelore alleen over, zo gokt Allijns, en in 2036 wordt zij in ploeg Team Burgemeester schepen onder de nieuwe, aanstormend als een wervelwind, burgemeester Wouter Allijns. Vanaf januari 2020 nu neemt de speelse en zinnelijke Allijns de politieke zaken en zichzelf vreselijk au serieux. Gedaan met onwelvoeglijke stellingen, uitlatingen en gedragingen in en buiten de gemeenteraad. Een gemeenteraadsvoorzitter kan het zich niet permitteren om na de zitting met zijn vrouwelijke collegaatjes oorden van ontluistering op te zoeken en tot het ochtendgloren af te dalen in de buik van Kortrijk, waar veel, zoniet àlles mogelijk is. Collegaatjes Veronique en Stephanie zullen het geweten hebben en zich in de ‘bijpraatzeteltjes’ van de nachtkroegen tevreden moeten stellen met de burgemeester, die weliswaar graag de grenzen van het uitgaandersleven opzoekt, maar au fond een saaie pé blijft en een zekere weerzin opwekt, en met Nicolas, de choclamousseboer uit Marke, die zich graag de allure van een frivole kroegslemper aanmeet en daarover ook de nodige referenties kan voorleggen, maar zich finaal in zijn nachtleven gekortwiekt voelt door zijn ega die de hartstocht voor haar man slechts beantwoord ziet door een fel aangelengde zoetwaterliefde. Vandaar haar hardvochtige houding en haar drastisch ingrijpen inzake het liederlijk uitgaandersleven van manlief, waar zij paal en perk wil aan stellen. Voor Nicolas een in-somber vooruitzicht waar hij neerslachtig van dreigt te worden. Voor de nieuwe raadsvoorzitter Wouter geldt voortaan het devies ‘horen, zien en zwijgen, en poten thuis houden’.

Wouter misbruikt Jarretel om een onbetamelijke reactie te ventileren :

Wouter Allijns : “Natuurlijk ben ik blij als een kind om Tiene minstens tot achter de congé payé en Kortrijk Koerse van 2020 te kunnen vervangen. Een ideale springplank om mij op de politieke kaart van Kortrijk te zetten. Het is namelijk al veel langer dan vandaag dat ik mik op een schepenpostje, om te finaliseren met het burgemeesterschap in 2036. Ik ben dan 55 in de fleure van mijn leven. Ik wil mijn burgercarrière, die veel te bescheiden en schandelijk onderbetaald is, inwisselen voor de politiek van Kortrijk. Mijn laaiende ambitie wordt fel aangevuurd door mijn papa en met hem deel ik de politieke intelligentie, de gedrevenheid, de neus voor de juiste connecties en voor een aanvaardbare vorm van conspiratie, zonder hetwelk het politieke leven een gevang in een dorre woestijn is. Kijk, mijn calculaties kloppen als een bus. In 2024 verlaat de gedegouteerde Quickie de Kortrijkse politiek voor een hogere roeping, en daarbij, tegen dan zullen de Kortrijkzanen hem zo beu zijn als koude pap. Dat weet Vincent maar al te goed. Wout Maddens zal dan al een oude half seniele zak van 65 zijn, dus komt hij waarschijnlijk niet meer aan bod. Tiene gaat voor haar lucratieve advocatencarrière, ze zou dom zijn om in de politiek te blijven hangen. Dat is ze niet. Arne is een clevere boy, maar helemaal ingenomen door zijn commerce, dus van die kant geen concurrentie. Bon, dat zijn er drie die uitgeteld zijn als puntje bij paaltje komt. We zitten dan nog met Ruth, na mij en Quickie, de meest intelligente politieker van Kortrijk. Ik gun haar het burgemeesterschap in 2030. Voor niet langer dan zes jaar. Verder zie ik niemand in onze partij in staat om mij in 2036 te verslaan, zodat ik dan met de vingers in de neus de fakkel van het burgemeesterschap kan overnemen. Niemand. In afwachting ding ik naar een schepenpostje in 2024 en 2030. Het zal lukken als ik Maddens opzij kan schuiven, eerst nog een beetje masseren en ellebogenwerk in de partij, ’t zal zekerst lukken. Vooral als je eens goed bekijkt wat er daar allemaal in onze partij en in de gemeenteraad zit, ’t is armoe troef zo ver mijn oog reikt. Ofwel hebben ze geen ambitie, ofwel zijn ze aartslui en drinken ze te veel, ofwel staat hun intellectueel niveau ver onder het mijne, te laag voor een serieus postje. Dat is geen oneer want ik ben een politieke hoogvlieger en degenen die ver onder mij vliegen zijn niet minabel, maar een maatje of drie vier te klein. Ik beschouw het dan ook als een immanente gerechtigheid dat ik burgemeester van Kortrijk word tot aan mijn pensioen. De tegenstand van de oppositie ga ik verpletteren, te beginnen met de tsjeven. Ik maak Hannelore schepen en de rest van de kaloten kapot. De groene bietekwieten van David Wemel zijn veel maten te klein en Wemel zelf komt amper tot aan mijn knieën. Het Vlaamsch Belang is een weerzinwekkend clubke wat niet meetelt en tegen dan zit de kwaadaardige neo-nazi Wouter Vermeersch met al zijn leugens en bedrog achter slot en grendel. By the way, tegen die tijd hoop ik opnieuw getrouwd te zijn, haha.”

Cafébaas Dieter D’Alwein van afspanning De Labberleute in Aalbeke vervangt Wouter Allijns. Na de choclamousseboer Nicolas, de tweede nar in de gemeenteraad. Dat wordt lachen geblazen !

Geplaatst in stadhuisgekonkel | Een reactie plaatsen

Wouter A.

Wouter Allijns (VLD fractieleider) wordt vanaf januari voorzitter van de Kortrijkse gemeenteraad.

De ambitieuze jongen uit het geslacht Allijns vroeg om een interview met ons gerespecteerd vrij medium.

Eerstdaags.

Geplaatst in Humor | Een reactie plaatsen

Winter in ‘t stadhuis


PERSBERICHTEN

REACTIE – Vlaams Belang heeft het democratisch recht en de plicht beelden van de stad te bekritiseren!

Datum: 11/12/2019

REACTIE – VLAAMS BELANG HEEFT HET DEMOCRATISCH RECHT BEELDEN VAN DE STAD TE BEKRITISEREN!

Reactie op onderstaand persbericht van Stad Kortrijk:

Dat de communicatiedienst van Stad Kortrijk nu wordt ingeschakeld om een oppositiepartij de mond te snoeren is een nieuwe grens die wordt verlegd in Kortrijk en onaanvaardbaar voor het Vlaams Belang.

De politici in het stadhuis zijn een lastercampagne gestart om dé enige kritische partij in Kortrijk het zwijgen op te leggen en het werken onmogelijk te maken. Zonder juridisch advies te hebben ingewonnen is het volgens Vlaams Belang, natuurlijk wél toegestaan aan een lokale politieke partij om een affiche van de stad te bekritiseren. Het doel is immers niet de reproductie van het beeld; het beeld wordt gebruikt als illustratie bij een duidelijke politieke boodschap.

Wouter Vermeersch: “Wij gebruiken het bewuste beeld om de hypocrisie van de Kortrijkse politici aan te tonen. ‘Winter in Kortrijk’ als benaming voor de kerstactiviteiten in ónze stad, doet afbreuk aan ónze gewoontes en tradities. Reeds 1.100 mensen namen deel aan onze ‘poll’ op facebook, 95% staat achter onze vraag tot naamswijziging van ‘Winter in Kortrijk’ naar ‘Kerst in Kortrijk’. Echter, alleen de vijf Vlaams Belang-gemeenteraadsleden stemden afgelopen maandag voor die naamsverandering. Nogmaals het bewijs dat we worden bestuurd door wereldvreemde politici!”

Vlaams Belang nodigt de Kortrijkzanen uit om massaal hun vraag tot naamswijziging te laten gelden, door hun stem uit te brengen op onze ‘poll’ op facebook:
www.facebook.com/vlaamsbelangkortrijk/

BIJLAGE: Foto stemgedrag voorstel tot naamswijziging

Auteur: Wouter Vermeersch
Email: wouter.vermeersch@vlaamsbelang.org
Organisatie: Vlaams Belang Kortrijk
Adres: Plaats: Kortrijk, Vlaanderen
Telefoon: 0485660780
Fax: Bijlagen: http://www.drk.be/files/regio/Stemgedrag_voorstel_tot_naamswijziging.jpg

Vlaams Belang Kortrijk gebruikt beeld zonder toestemming

In een campagne op Facebook gebruikt Vlaams Belang Kortrijk beelden die auteursrechtelijk beschermd zijn, zonder toestemming of medeweten van de eigenaren. De Stad Kortrijk is niet opgezet met dergelijke schending van de auteursrechten en overweegt juridische stappen.

Op maandag 9 december lanceerde het Vlaamse Belang Kortrijk een Facebook campagne waarin twee beelden tegen elkaar worden uitgespeeld. Het gaat over het beeld ‘Kerst in Ieper’ versus het beeld ‘Winter in Kortrijk’. Er werd opgeroepen om te stemmen en zo een politiek statement te maken (screenshot infra).

Het beeld ‘Winter in Kortrijk’ werd in opdracht van Stad Kortrijk ontworpen door illustrator Wouter Schoutteten van Het Graafschap, dit jaar door UNIZO uitgeroepen tot ‘West-Vlaamse starter van het jaar’. In een overeenkomst werd vastgelegd dat Stad Kortrijk een licentie krijgt om het beeld te gebruiken, beperkt tot alle communicatiedragers Winter in Kortrijk van december 2018 tot januari 2020. Voorts werd afgesproken dat Het Graafschap eigenaar blijft van de overige auteursrechten.
Wouter Schoutteten, Het Graafschap: “Vlaams Belang Kortrijk heeft nooit toestemming gevraagd om dit beeld te mogen gebruiken. Ik wil bovendien als illustrator en ondernemer niet geassocieerd worden met deze politieke campagne.”

Zowel de Stad Kortrijk als Het Graafschap werden als eigenaren niet om toestemming gevraagd of ingelicht. Deze schending van de auteursrechten brengt schade toe aan de Stad Kortrijk en aan Het Graafschap. Bovendien getuigt het van weinig respect voor het creatieve werk van een jonge ondernemer.

Stad Kortrijk stuurt een duidelijk signaal uit dat een dergelijke schending van de auteursrechten niet kan en distantieert zich van het gebruik van het beeld door Vlaams Belang Kortrijk. Stad Kortrijk overweegt juridische stappen.

Meer info:
Fien Vandenheede, teamcoördinator Communicatie & Stadsmarketing,
0486 80 72 00

Nota van onze redactie : strafpleiter Jantje L. krijgt er een opdrachtje bij.

Geplaatst in Satire | Een reactie plaatsen

Jacques

INGEZONDEN STUK

De hypocrisie in het kwadraat van de verloren politieke generatie.

Meneer De Coene, de burger herinnert u aan uw belofte in verband met uw vertrekpremie als parlementslid en uw reactie hierop. Mogen we nu eindelijk weten hoeveel het was en zijn bestemming?

Maandag 18.11.22019 na de gemeenteraad vond u zich geroepen om mij onder te dompelen in het bad van de collaboratie. Nochtans ben ik de zoon van een oud-strijder en krijgsgevangene, die de volledige 18 daagse veldtocht heeft meegemaakt van het Albertkanaal tot de Leie in Bissegem. Daar werd hij met een restant van het elite 12e Linie regiment en zijn Waalse strijdsmakkers van het regiment Ardense Jagers krijgsgevangen gemaakt. Ontvlucht dank zij burgerkleren van een Duitser, terug opgepakt om eindelijk toch te ontsnappen. Nemo me impune lacessit !

U past gewoon het sjabloon toe van de P.S., die geen weet heeft van ook maar één collaborateur in Wallonië. Zo ook is Laurette Onkelinx specialist in die materie. Haar grootvader Maurice Onkelinx, was lid van het V.N.V. en schepen in de Limburgse gemeente Jeuk en ontzet uit de rechten voorzien bij artikel 1, alinea alinea 1, der besluit wet van 19 september 1945. Het zou geen socialist zijn mocht hij er geen lucratieve bezigheid van maken, want bij Maurice kon men terecht om niet als opgeëiste te moeten gaan werken in Duitsland. Dat collaboratie mogelijks nog in haar genen zit zou men kunnen afleiden uit volgende politieke interventies van haar. Dit omdat ondanks het feit dat de Staatsveiligheid tot tweemaal toe een negatief advies uitbracht, het Comité I waarschuwde voor de aanstelling, Tony Van Parys en Claude Marinower kritiek leverden op de benoemingen, ging de PS-minister van Justitie Onkelinx over tot de benoeming van liefst 8 fundamentalisten in de Moslim executieve. Dit is een 16 koppen tellende orgaan dat onder meer verantwoordelijk is voor de aanstelling van de imams en de organisatie van het godsdienstonderwijs.

In Le Soir en L’Avenir verschijnt in 2014 het volgende:”Un avis nécrologique célébrant le 20e anniversaire de la disparition de l’écrivain Jean Doutreligne. Onder die schuilnaam schreef Léon Degrelle, in 1994 gestorven in Spanje, daar gelukkig voor velen.
Dan is er nog Hendrik de Man, Partijvoorzitter van de Belgische Werklieden Partij en raadgever van Leopold III, op 12 september 1946 veroordeeld door de Krijgsraad bij verstek tot 20 jaar gevangenis en 10 miljoen frank schadevergoeding voor zijn collaboratie tijdens de oorlog. Hij vluchtte tijdig naar Zwitserland, van waaruit hij voor het dagblad De Standaard schreef onder een schuilnaam.

Burgemeester van Lanaken Marino Keulen (VLD), heeft de Cyriel Verschaevestraat vervangen door de Anne Frankstraat. In november 2015 het overlijden van Léon Melchior, inwoner van Lanaken. Als Nederlander van 16 jaar sluit hij aan bij de 5de SS-Pantzer-Division Wiking en strijdt aan het Oostfront o.a. in Charkov. Ondanks zijn jeugdige leeftijd mag hij door zijn uitgesproken gedrag naar de Junkerschule ( opleiding voor SS-officieren ) in Bad-Tölz. Daar legt men de eed : “Meine Ehre heisst Treue” persoonlijk af op Hitler. Werd ingezet aan het westelijk front, opgepakt in Nederland en gevangen gezet in het kamp Vught. Na 13 maanden gevangenis veroordeelde de rechter hem tot een jaar voorwaardelijk en ontzetting uit zijn kiesrecht voor 10 jaar. Tijdens de begrafenis op zijn stoeterij Zangersheide voert Marino Keulen het woord en noemt hem een wereldburger. Bovendien blijkt dat Melchior Officier is in de Leopoldsorde.

Ter informatie aan de buiksprekers van Quicky of the embedded press genoemd door Kortrijkwatcher, de secretaresse van Melchior werd per vergissing door hetzelfde team ontvoerd als Anthony De Clerck.

Meneer De Coene tijdens de vorige legislatuur maakte een zoon en een kleinzoon van een Oostfronter deel uit van het College van Burgemeester en Schepen. U bleef zo luidruchtig als de Stomme van Portici. Of was het toen om de poen te doen?
Er waren ook nog de socialistische- en communistische verzetsgroepen, waarvan de laatste vergeten waren dat ze gecollaboreerd hadden tot halverwege 1941. Na de oorlog groeiden deze groeperingen aan, uiteraard met late-roeping-verzetsstrijders. Het probleem was dat ze niet wilden ontwapenen. Ze vonden het handiger met wapens hun persoonlijke afrekeningen te regelen, te plunderen en de hulpverlening in eigen handen te nemen, geen rood, geen brood. Omdat de chaos danige vormen aannam, contacteerde Generaal Eisenhower minister Pierlot hieromtrent. François Ganshof (broer van Walter Ganshof van der Meersch Krijgsauditeur) overwoog de Britten te verzoeken hier een bezettingsleger te installeren. Naar analogie van Griekenland met 55.000 militairen (para’s en pantsertroepen) tot 31 december 1949, dag waarop de aartsbisschop Papandreou werd aangesteld als regent. Er vielen in die periode nog 150.000 doden, dit is meer dan tijdens de Duitse bezetting. Eén van de redenen waarom het Echte Verzet zich niet aangesproken voelde uitgebreid in de media te komen. Nochtans wordt geschiedenis geschreven door de overwinnaars, maar ook zij voelden zich niet geroepen om het over hun blunders te hebben. Daarvoor verwijs ik naar een boek van Bruno Comer (Kortrijkzaan) getiteld : ”MEI 1940 – De onbegrijpelijke nederlaag” , met het waarom men daarover zo weinig leest.

Ook Groen kon zich niet onbetuigd laten. Nochtans waren de grootvaders van Björn Rzoska, Tine Van Den Brande, Freya Piryns en Wouter Van Besien collaborateurs.
OXFAM bekend door hun optreden in Haïti, waar ze meer minderjarige meisjes vanonder hun topman Roland Van Hauwermeiren hebben gered dan van onder het puin na de aardbeving. Zelfs in Tsjaad hebben ze dat moeten doen, alhoewel daar geen aardbeving was geweest. Men weet dat tussen Groen en OXFAM een kruisbestuiving bestaat. Guido Van Hecken was actief bij Agalev, later Groen en werd kabinetsmedewerker van staatssecretaris Eddy Boutmans, Groen. Later kon hij zelfs nog aan de slag in de diensten van het Europese Parlement. Nochtans was iedereen op de hoogte van zijn terroristische activiteiten voor het ANC. Na het herbergen van drie ontsnapte ANC-extremisten in zijn huis in Maputo, was dit ook een opslagplaats van wapens, kisten landmijnen en TNT-ladingen. Uit interviews van Hélène Passtoors blijkt een getailleerde medeplichtigheid van Guido Van Hecken o.a. het transporteren van de bomauto door gebruik te maken van Belgische nummerplaten. In Knack van 23 mei 2012 ging Guido Van Hecken zelf al in op zijn terroristische activiteiten. Op 20 mei 1983 rijden twee zwarte ANC-ers een zware autobom in de Kerkstraat van Pretoria. De bom ontploft te vroeg, waardoor de daders omkomen samen met 19 mensen. Er vallen 217 gewonden, waarvan velen voor het leven verminkt. Passtoors wordt opgepakt maar onder druk van extreem links in België wordt ze in 1989 vrijgelaten en als een heldin door links ingehaald.

Het hatelijk, goor en ranzig gezwets bij gebrek aan argumenten van niet-mijn-Burgemeester, Vincent Van Quickenborne, met uitspraken in de gemeenteraad als: “De bevelen van de Wolfschansschanze worden goed opgevolgd”, aan het adres van Vlaams Belang, is een schoolvoorbeeld van argumentum ad Hitlerium. Maar welke bevelen hebben volgende mensen opgevolgd? Ik citeer Strijd, nieuwscourant van het Onafhankelijkheidsfront van het Pajottenland, publiceerde lijsten van mensen die moesten opgespoord worden. ”ENKELE ZWARTEN DIE VERGETEN WERDEN”: Marcel Verhofstadt (vader van Guy) – omdat hij: ”AANWEZIG WAS OP DE VERGADERING DER VERSMELTING TOT EENHEIDSBEWEGING VAN V.N.V. – VERDINASO – REX……Verhofstadt Marcel, Brusselse straat Dendermonde “.

In Wichelbeke werd bij besluit van 28 mei 1941 Alfons De Croo (vader van Herman en grootvader van Alexander) benoemd door secretaris-generaal van Binnenlandse zaken Gerard Romsée tot burgemeester. Bart Somers, kleinzoon van de gewestleider van het V.N.V., waarvan de familie moest vluchten uit Vilvoorde naar Mechelen, heeft waarschijnlijk nog restanten in zijn D.N.A. Toen een radicale moslim een fietser neerstak, moest Somers op ATV zo nodig Koen Metsu N-VA onderbreken en verduidelijkte :”Voor mij was dat geen moslimterrorist, hij was een Mechelaar. Een Mechelaar met een psychologische stoornis”. Later kreeg de terrorist zelfs nog een herdenkingswake op de plek waar hij door de politie was neergeschoten.

Axel Ronse N-VA is schepen van kul,tuur en tureluur en grafdelver van de partij-idealen. Bij N-VA Brugge, waar Axel moest plaats ruimen voor de Steve Stevaert van N-VA Pol Van Den Driessche, zal men met vreugde denken aan: “On a échappées belles”, met zijn verhuis, wat zijn enige verdienste was. N-VA doet mij denken aan een gezegde van een begeleider tijdens een bedrijfsbezoek: “Dit is een eiken bureelmeubel en de houtworm zit er in, maar het is ook het enige onderdeel in het bedrijf waar nog leven in zit.” Axel, al eens het curriculum vitae gelezen van grootvava van Bart De Wever ?

Zodra men nu maar iets te maken heeft met Vlaams Belang wordt men in het bed gegooid van de collaboratie, is men racist en een nazi, dankzij de uitvinding van tonton mayonaise Jos Geysels, die bij gebrek aan een partijprogramma het cordon sanitaire uitvond.

Tante Hannelore u hebt de doos (eigenlijk de kruik) van Pandora of is het de doos van Pandoering met de zeven kwelgeesten (één per partij en twee voor CD&V) geopend. Als “fractieleider” of is het “fractielijder”, appélation controlée par la référante mère supérieure générale de la congrégation, dient u een voorstel samen met uw fractie in, waarmee u uw clubje uiteen biljart. Ik wil wedden dat uw politieke stagemeester Kris Peeters was? Om Guy Spitaels te citeren: ”Die Vlamingen kunnen nog geen deuk slaan in een pak boter”. Mevrouw Vanhoenacker, de staatnamen zijn wel de vrucht van uw partij, bovendien was het ontstaan van bewegingen als REX een reactie op de corruptie binnen diezelfde partij. “Naïviteit is de moed van de lafaard”.

Ligt er nu echt iemand wakker van die staatnamen en is het sop de kool waard, om zo maar mensen op te zadelen met een ongebreidelde en onvoorspelbare rompslomp? Zijn er geen prangende zaken, die meer aandacht verdienen?

De fractie van Vlaams Belang doet niet mee aan dit puberaal en ridicuul gedoe en hebben daarom pertinent geweigerd in de gemeenteraad deel te nemen aan de stemming daarover en dit laten notuleren.

Europa heeft monsters gebaard, maar ook de mogelijkheid geschapen om monsters te begrijpen en te vernietigen. Dat door onze zelfkritiek, wat onvindbaar is bij een bepaalde godsdienst, waar geen enkele kritiek van niemand wordt aanvaard.

Dit doe ik via de onovertroffen satirische blog De Jarretel van Kortrijk, (maar mijn epistel is geen ironie), in plaats van in de gemeenteraad, omdat men daar al voor minder mijn micro heeft afgezet en met dit proza nemen ze garant mijn toestel om mijn geproduceerde hoorbare luchtdrukveranderingen om te zetten in elektrische signalen, voor eeuwig en altijd af.

Jacques Demeersseman
Gemeenteraadslid Vlaams Belang

Geplaatst in Ingezonden Stukken | Een reactie plaatsen

Open Veld

Rebellie in ’t Open Veld !

In de witte sociale meerwaardewoonwijk ’t Open Veld nabij de grens met Cuerne, dreigt zich een sociaal drama te voltrekken. Dit is de wijk waar de bouw van de boerderette met zwemkom van burgemeester en mevrouw Vincent Van Quickenborne aan de gang is, maar dit terzijde.
Het moet weer lukken.

Dat zit zo.

Op een steenworp van wijk ’t Open Veld werd door ene Dieter De Clercq, een horecavlegel die aan alle regels van goed fatsoen zijn twee ballen veegt, de winterbar Sibäria met buitenterras en winterzwemkom met ijsschotsen voor naaktzwemmers geopend, en de gevolgen van deze grensoverschrijdende avondlijke en nachtelijke geluids-en lichtvervuiling dreigen catastrofaal te worden voor de fysieke en geestelijke gezondheid van de iets oudere villaatjesbewoners van de getroffen sociale meerwaardewijk.

Jarretel werd via de populaire onderzoeksjournalist en boezemvriendje van het stadsbestuur Peter Lanssens van Het Laatste Nieuws, van deze wandaad, gepleegd door de uitbater(s) van Siberia, stante pede op de hoogte gesteld.
Zoals altijd was onze misdaadreporter er als de vliegende bliksem bij om de zegsman van het geparfumeerd plebs van ’t Open Veld, de alom gerespecteerde dandy meneer S.E., over het schandelijk vergrijp van De Clercq, aan de tand te voelen. Meneer E. wil niet met naam en toenaam of aangezicht in de gazetten verschijnen. We respecteren zijn wens en laten de zegsman ongegeneerd stoom afblazen.

Zegsman meneer E maakt een magistrale analyse van de wanpraktijken door de vermaledijde Winterbar aangericht, alsook van het onheil dat zich in deze witte sociale meerwaardewijk voltrekt.

Zegsman meneer S.E. : “Kijk, te veel is trop en trop is te veel. Het is nu al sinds een paar weken dat er daar vanaf de donderdagavond in die wintertent lawaai en kabaal is dat horen en zien vergaat. En lach niet, dit zijn niet de eerste de beste mopperaars, azijnpissers of provocateurs die het als hun hobby beschouwen om zich met verbale terreur bezig te houden. In onze achtergestelde meerwaardewijk, groeit stilaan het ongenoegen rond het aantal decibel dat de avondlijke en nachtelijke ether wordt ingestuurd door die Siberia, op donder-, vrij- en zaterdag. Om nog van de lucht-en lichtvervuiling te zwijgen ! We hebben dan ook besloten om een actiecomité boven de doopvont te houden en bussen te charteren voor een mars op de Rijselsestraat en een bestorming van ’t stadhuis en van de burelen van de burgemeester, inbegrepen het kabinet van schepentjes Arne Vandendriessche en Kelly Detavernier. Ook werd de onvergelijkelijke Kortrijkse strafpleiter van slechteriken Jantje L ingeschakeld ! Niet minder dan zevenentwintig villaatjesbewoners worden gestoord tijdens het kijken naar Thuis, Winteruur met die hond, Blokken, FC de Kampioenen of de Slimste Mens van heel de Wereld, waarbij de zogenaamde bassen, de geënsceneerde moppentapperij onder leiding van Erik Van Looy, te boven gaan. Ik weet het, ’t is nu geen weer om nen ond door te jagen, laat staan voor kleine villaatjesbewoners om veel buiten te gaan staan in de avondlijke regen, wind en koude, dus mogelijke tuinparty’s of BBQ’s, waarbij na middernacht, in zwemkommen in den bloten wordt gedoken, zijn thans niet aan de orde, dus daar wordt geen aanstoot aan genomen. Nee, nee, ’t is die constante onverdraaglijke cadans op de achtergrond, hoorbaar in de keukens, slaap-bad- en kleinste kamerkes, die voor een gevaarlijk aanzwellende koleire, wat zeg ik, voor een dreigende opstand zorgt in onze sociale meerwaardewoonwijk. Bij toevallige ontmoetingen bij de plaatselijke kruidenier, melkboer, beenhouwer of bakker wordt door de bewoners onderling afgetast of de ongemakken overal even erg zijn. En dat zijn ze. Sommigen liggen er wakker van en worden in hun slaap of bijslaap gestoord, anderen, meer weerbarstige bewoners, hebben avondlijke opwindende hobby’s waarbij vermelde bassen de seksuele vreugde alleen maar ten goede komen en zorgen voor een hervonden libido. Dezulken hebben een dubbel gevoel en betwijfelen of er moet opgetreden worden tegen die hufters van Siberia. Ik zou zeggen, blijf het volgen, cher Jarretel…Tot één van deze dagen…in Siberia.”

Naschrift : Zegsman meneer S.E. wordt wel eens de clochard-de-luxe van ‘t Open Veld genoemd, een eretitel die hij met een zekere fierheid draagt.

Geplaatst in Talk of the town | Een reactie plaatsen