Belleman

De procedure voor de verkiezing van een nieuwe Kortrijkse belleman is opgedoekt.

Schepentje van Cultuur Axel Ronse gooit de handdoek in de ring.

Axel Ronse : “ ‘t Is godgeklaagd en meer dan triestig. Na meer dan twee maanden zoeken naar kandidaten is de oogst quasi nihil. Ik versta dat niet. Zo’n leuk postje met een belle en torenhoog maatschappelijk aanzien en een beroemde Kortrikzaan worden, maar geen serieuze kandidaten gevonden. Het voorselectiekantoor van Bernard Pauwels ziet het niet meer zitten. Bernard zit met de handen in het haar en gruwt van de sujetten die zich wèl kandidaat hebben gesteld. Ik laat Bernard even zijn gal uitspuwen.”

Bernard Pauwels : “Ik kan het niet verduiken om mijn ontgoocheling te ventileren over de benedenmaatse kwaliteit van de kandidaten die zich gemeld hebben. Méér zelfs, het zijn stuk voor stuk narcisten, blaaskaken, druktemakers en slechte karakters die zich het zout en de peper van Kortrik wanen, maar au fond zijn het slapjanussen zonder eigenschappen, tenzij slechte. In één woord, slechte Kortrikzanen. Ik wil geen namen noemen maar enkelen wil ik toch vermelden omdat het de spuigaten uitloopt qua decadentie, narcisisme, eigendunk, slechte smaak en fout politiek gedachtengoed.
Om te beginnen, Bart Algoed, een topcumulard die naast nachtburgemeester en huis-tuin-keuken-èn garageschilder in bijberoep ook Kunstschilder is, artiest zogenaamd, zo beweert hij tenminste, en verder houdt de man er zeer perverse en strafbare gedachten op na, waarop ik hier niet verder kan ingaan, en hij deinst er niet voor terug scabreuze taal en gebaren te bezigen tijdens zijn nachtelijke slemppartijen als kroegtijger aan de tapkasten in de krochten en kroegen van de onderbuik van Kortrik, als officiële nachtburgemeester dan nog, een functie die hij dan deerlijk misbruikt, een grote schande voor Kortrik. Ook Jan Dhaene, de man van vijf politieke partijen en zeven ongelukken, voelt zich geroepen tot het bellemanschap, weliswaar zonder de zegen van zijn nieuwste partner, maar daar veegt Dhaene zijn twee ballen aan. Dat is nog het minste. Uit welingelichte bron echter kwam ik te weten dat de man zich ook kandidaat heeft gesteld voor belleman én nachtburgemeester van Gerona, een extreemrechts neonazi-dorp in de onderbuik van Catalonië. Niemand is daar verbaasd over natuurlijk, en Dhaene heeft nog meer foute zaken op zijn kerfstok, maar die neem ik mee in mijn graf. Kortom, belleman van Kortrik worden mag hij op zijn buik schrijven, er is daar plaats genoeg. Verder hebben we ene Eddy Sabbe, berucht tot ver over de grenzen van zijn quartier milliardaire. Tot in de St Laurentius van Kooigem toe, waar hij destijds, toen hij nog met zijn witte tennissokken aan, de kave rechthield. Geen Kortrikzaan die gelooft in de loyauteit van Sabbe, alias de zwerfvuilman van Kortrik, maar voor de rest als gebuur van de burgemeester de handen vol heeft met het volgen van de compromitterende handel en wandel van onze burgervader en het doorspelen van intieme informatie en portretten, getrokken vanuit zijn slaapkamer, aan Peter Lanssens, zijn samenzweerderige undercoveragent. Ik ontken het niet, den Eddy heeft veel kwaliteiten, méér dan de Kortrikzaan van alle dag, hij plaatst zichzelf op een piedestalle en maakt zich graag interessant in het gezelschap van dames van een zekere leeftijd. Eddy dient voor veel dingen, maar allerminst voor de belangrijke stedelijke functie van belleman. Over de kandidatuur van Filip D’huyvetter kan ik kort zijn. De man is een nijdigaard buiten categorie en hij gelooft rotsvast in zijn over het paard getilde status van topintellectueel met een eruditie van Kortrik tot Tokyo, omdat hij drie boeken gelezen heeft inbegrepen de Leeuw van Vlaanderen van Conscience en de Man Zonder Eigenschappen. Ik wil Filip, die ik graag mag vanwege zijn spitse opmerkingen en frivole levensstijl, tegen zichzelf beschermen, een veel hogere roeping wacht op hem. Tot slot noem ik nog schrijvelaar Joost Devriesere, ex-columnist van de Krant van West-Vlaanderen. Joost heeft ook al eens een boekwerkje gepleegd dat door geen kat werd gelezen en in de Kringloopwinkel belandde. Devriesere verslaat met de vingers in de neus heel Kortrijk als het erop aankomt over zichzelf te denken dat hij het grootste schrijverstalent uit de Kortrijkse literaire geschiedenis is, Joris Denoo niet meegerekend. Joost zou wellicht in aanmerking kunnen komen voor stadschrijvelaar en columnist. Maar als columnist van de KW brak hij het wereldrecord literaire saaiheid. De column werd geruisloos afgevoerd. Joost zou nu bij ’t Scheldt gesolliciteerd hebben, een berucht ondergronds Antwerpse fascistisch rioolblaadje, lightversie van de Jarretel van Kortrijk. Als belleman van Kortrik kunnen we hem niet gebruiken.”

Schepentje Axel Ronse besluit, met de staart tussen de benen : “We hebben de procedure voor belleman definitief opgedoekt. Het heeft geen zin naar kandidaten te zoeken die er niet zijn en mij maandenlang bezighouden met onnozelaars, windbuilen, schobbejakken, hansworsten en pretbedevers ga ik niet doen. Onze stad zal het voortaan zonder belleman moeten doen en dat is heel jammer. We verspelen er misschien onze titel van culturele hoofdstad van Europa mee. Het zij zo. Ach, was ik maar nooit in de Kortrikske politiek gegaan.”

Dit bericht is geplaatst in Talk of the town. Bookmark de permalink.