Ondernemende doenders

Ondernemers: durvers, doeners én dromers,

Beste lezer,

Je las het ongetwijfeld in Het Laatste Nieuws, of je zag het misschien passeren op een van je sociale media. Het artikel over de premies van de Vlaamse en de federale overheid, doorspekt met enkele getuigenissen van zelfstandigen die onterecht gebruik maken van de verschillende systemen. De commentaren op de diverse fora kunnen we ons al levendig voorstellen. Van fraudeurs tot zakkenvullers over geldwolven. Dat vinden wij – West-Vlaamse KMO bedrijfsleiders – spijtig. Wel hierom.

12 weken geleden werden wij getroffen door de coronacrisis. In de bewuste week voorafgaand aan vrijdag de 13de maart werden al talloze events afgelast om grote bijeenkomsten te vermijden. Toen nog met het idee om uit te stellen. Niets bleek minder waar. Van uitstel kwam algauw afstel. En op vrijdag 13 maart ging het economisch weefsel helemaal op slot. Horeca sloot, winkels moesten dicht en niet-essentiële sectoren moesten de deuren sluiten indien niet veilig gewerkt kon worden. Dat had een immense invloed op de ganse productie- en distributieketen, waar ook wij als KMO de gevolgen van droegen.
Als ondernemer dachten we toen terug aan onze begindagen. De keuze tussen werken voor een baas of werken voor mezelf. Maar daar horen ook onlosmakelijk andere keuzes bij. Die tussen de sociale zekerheid als vangnet bij ziekte of doorwerken omdat er anders geen brood op de plank komt. Die tussen elke maand een vast loon of elke maand opnieuw de onzekerheid over inkomsten. Die tussen afgebakende werkuren of dag en nacht klaarstaan voor uw klanten. Wij kozen voor het ondernemen, ook al gaat dat gepaard met stress, druk, onzekerheid en moeilijke begindagen. We kwamen er wel.

12 weken geleden keken we allen terug naar die begindagen. De aarzeling sloeg toe. Bij de ondernemer die pas was opgestart, maar ook bij de ondernemer die al jaren bezig is. Was het zelfstandig ondernemerschap een goeie keuze geweest? Waarom gingen we niet werken als arbeider of bediende? Waarom waren we eigenlijk zelfstandige? Moeten we stoppen of doorgaan?

Nu, 12 weken later, is het antwoord op de vragen meer dan duidelijk. We gaan door, zoals we altijd zullen doen. Want als ondernemers hebben we een impact op de maatschappij. Een economische impact: we stellen mensen te werk, we brengen producten en diensten op de markt, we innoveren … Maar ook een sociale impact: we brengen ook mensen samen, we leren mensen dingen aan, we maken het leven iets makkelijker. En leuker ook, want ook wij – ondernemers – zorgen voor de belevering van jouw favoriete café; voor het opstellen van podium, klank en licht voor dat ene concert waar je al zolang naar uitkijkt; en voor dat welverdiende ijsje op een warme zomerdag. Onze invloed op de samenleving is duidelijk breder dan louter jobcreatie en een bijdrage tot het bruto binnenlands product.
Nu, 12 weken later, willen we opnieuw doen waar we goed in zijn. En dat is ondernemen. De handen uit de mouwen steken om ons land en haar economie er terug boven op krijgen. Wij willen ook onze medewerkers terug aan het werk zetten, onze klanten beleveren, onze producten en diensten terug op de kaart zetten. Kortom, gewoon onze job doen.

Nu, 12 weken later, proberen de meeste ondernemers er het beste er van te maken. We konden de afgelopen weken mondjesmaat terug aan de slag. Velen aan een omzet die lager ligt dan gewoonlijk. Hard werkend en knokkend terug op zoek om ons team samen te krijgen, naar de glimlach van onze klanten, naar die meerwaarde voor de maatschappij en naar het samenwerken met mensen.

Nu, 12 weken later, kijken we ook terug op de afgelopen 12 weken. En wij hebben als ondernemer wat lessen geleerd. Vaak met één conclusie: wij ondernemers zijn creatief genoeg om onszelf hierdoor te spartelen. We hebben nieuwe verkoopkanalen opgezet; we herbekeken ons productaanbod en onze dienstverlening, soms in het verlengde van wat we kenden, soms totaal iets anders; we zochten en vonden nieuwe leveranciers én klanten. Kortom, we bleven niet bij de pakken zitten.

En ja, we hebben ook steun gekregen van de overheid. Steun waar tot nu toe niemand moeilijk over deed. Steun aan een KMO-bedrijfsleider om deze moeilijke tijd te overbruggen. Voor zichzelf, maar ook voor zijn gezin, zijn werknemers, zijn leveranciers en klanten.

Maar laat ons eens 12 weken vooruitgaan in de tijd. Horeca start terug op. We kunnen terug samen op een terrasje genieten van een pintje of een glaasje wijn. Dat is goed nieuws voor jou als levensgenieter, maar ook voor de caféuitbater, zijn obers, zijn drankleverancier, zijn horecagroothandel …

Ook kleine eventjes komen terug op de kalender. Dat is goed nieuws voor jou als muziekliefhebber, maar ook voor de artiest, zijn band, de podiumbouwer, de freelancer die het klank en licht regelt, de graficus die de affiche ontwerpt …

Over 12 weken zullen ook de meeste financiële tegemoetkomingen uitgedoofd zijn, op een paar sectorale uitzonderingen na. Wij proberen als werkgever zoveel mogelijk werknemers terug aan het werk te zetten én aan het werk te houden. Het unieke systeem van de tijdelijke werkloosheid heeft hier alvast meer dan ooit zijn nut bewezen.

Maar als ondernemer evalueren we ook. En dromen we over een betere toekomst.

Een toekomst waarin patronale bijdragen tot eind 2022 geschrapt worden. Zo wordt ons de nodige zuurstof gegeven om onze werknemers aan boord te houden. Wat we uitsparen investeren we in de opleiding van onze werknemers of zelfs in bijkomende aanwervingen.

Een toekomst waarin administratieve vereenvoudiging en een efficiënter overheidsapparaat hand in hand gaan. De crisis bewees reeds dat bepaalde aanvraagprocedures snel en eenvoudig kunnen verlopen. De uitgespaarde tijd en kosten investeren we graag in het eenvoudiger maken van onze eigen processen of het ontwikkelen van nieuwe diensten en producten ten voordele van onze klant of consument.

Een toekomst waarin de kosten die we maken en de investeringen die we doen om ons aan te passen aan ‘het nieuwe normaal’ kunnen genieten van een verhoogde aftrek. Wat we uitsparen investeren we graag in extra dienstverlening om het vertrouwen van onze klant en consument opnieuw te verhogen.

Een toekomst waarin de fiscaliteit eenvoudiger en transparanter is, met een verlaagde belastingdruk. Want België behoort nog steeds tot de koplopers op het vlak van fiscale druk, zowel voor ondernemers als voor werknemers. Die uitgespaarde belastingen investeren we graag in ons bedrijf en onze mensen of reserveren we als buffer voor een volgende tegenslag.

Een toekomst waarin de betalingstermijnen tussen bedrijven, overheden, klanten en leveranciers op globaal niveau gelijkgesteld wordt. Zo vermijden we de financiële wurggreep van grote spelers.

Een toekomst waarin zelfstandige ondernemers, zoals winkeliers, freelancers en kmo-bedrijfsleiders, niet aanzien worden als fraudeurs, geldwolven en zakkenvullers. Want ook wij strijden elke dag. Zowel om te overleven, als tegen de perceptie die enkele uitzonderingsgevallen met zich meebrengen.

Een toekomst waarin alle ondernemers de financiële ademruimte hebben om dergelijke crisissen zelf te kunnen overbruggen, zodat steunmaatregelen gericht kunnen worden ingezet bij zij die het zwaarst getroffen zijn.

Een toekomst waarin we schouder aan schouder staan. Burgers, overheden, organisaties & ondernemers. Met één gemeenschappelijke visie: samen werkend en samenwerkend bijdragen aan een betere toekomst.

Dat is de toekomst van onze dromen. Dat is de toekomst waar wij voor strijden.

Doen jullie mee?
Met ondernemende groet,

De West-Vlaamse Ondernemers:

Dit bericht is geplaatst in Ingezonden Stukken. Bookmark de permalink.