Oxymoron

“Burgemeester Vincent Van Quickenborne is een oxymoron”

Dat beweert Kortrijkwatcher Frans Lavaert en Frans zit er nooit ver naast.

Kortrijkwatcher Lavaert doet, uitbundig gemondmaskerd, zijn glorieus verhaal :
“Hhmmm, euhhh…Hatsjiieee..het woord oxymoron viel me eerst nog niet te binnen, nadat ik het boekje Mieke Maaike’s obscene jeugd had herlezen. Ik was al enige tijd op zoek naar een zeer moeilijk woord dat geen Kortrijkzaan verstaat, of het zou Peter Lanssens moeten zijn, en eerst dacht ik aan de woorden zeverzwijn, schaamlippentongzoener en zoldersnol om onze burgemeester te typeren, maar de fatsoenspolitie waakt en zo kwam ik op het woord oxymoron, een properder en nog moeilijker woord dat ik destijds zelf wetenschappelijk bestudeerd, geanalyseerd en geïntroduceerd heb tijdens mijn studies regentaat in het nederlands en in de geschiedenis aan de onderwijzersschool van Torhout of all places. Dat was in een les vreemde woorden, waarbij onze leraar, laten we hem Edgard noemen, op een dag de vraag naar onze kop slingerde en ons als huistaak meegaf, om een zeer moeilijk, bizar en onbegrijpelijk woord op te zoeken en er een peper van 15 bladzijden over te plegen. Plichtsgetrouw heb ik toen in de bib van Torhout de 36 delen van de beruchte Britannica van de eerste tot de laatste letter doorploegd en ik kan nu nagenoeg 7 van de 36 delen uit het blote hoofd opzeggen, maar dit terzijde. Bijna ten einde raad op zoek naar het allermoeilijkste woord ter wereld, een woord dat niemand in heel Torhout en omstreken verstond, en een inzinking nabij, stootte ik op een warme zomeravond, na het achterover kappen van een bottel jonge bokma, op hét woord der woorden dat me neerbliksemde : OXYMORON. Ik was als van de hand gods geslagen. Om een lang verhaal kort te maken, dat was in het laatste van mijn 2-jarige regentatenstudie en ik behaalde met de grootste onderscheiding met felicitaties van de jury het diploma van regent in het nederlands en in de geschiedenis. Met één woord in mijn vocabulaire waarmee ik in stilte hoopte ooit in mijn carrière ermee voor de pinnen te komen en ermee furore te maken en heel Kortrijk met mijn geweldige eruditie te overklassen. En het is toch wel gelukt zeker! Toegepast op burgemeester Van Quickenborne dus. Kijk, de omhooggevallen Van Quickenborne wil maximale nationale stedelijke zichtbaarheid, en dat gaat natuurlijk niet. Het is het een of het ander. Ofwel hangt hij in Brussel uit, maakt hij er drie, vier dagen per week grote sier en geeft hij het nacht-en bordeelleven een nieuwe boost, ofwel zit hij in Kortrijk gevangen tussen twee onverbiddelijke matrones Tiene Castelein en Nathalie Desmet die hem als een pekineesje aan de ketting houden. De kans dat deze tegenstelling lukt is enorm klein. Als fractieleider moet hij drie dagen in Brussel uithangen om zijn fractie in de gaten te houden, want die zitten soms wel eens in de etablissementen en kaberdoezen in de kleine zijstraatjes op een steenworp van het parlement. En dat is ruimschoots onvoldoende om te beantwoorden aan de eisen van hun hoogverheven taak. Het is een publiek geheim dat sommige van zijn fractieleden nogal eens naast de pot pissen om het zo te zeggen, en aan dat wild gezeik wil Vincent paal en perk stellen. De kans is enorm klein dat het hem lukt, maar hij zal proberen. Dat is natuurlijk allemaal oud nieuws wat ik hier vertel, maar ik wil de oorverdovende stilte doorbreken en de virtuele werkelijkheid waarin Van Quickenborne werkt, leeft en de onwillige vrouwen ambeteert, aan de kaak stellen. Als oudere jongere denkt onze burgemeester genoeg ervaring te hebben om zijn gezag te vestigen en de VLD krabbenmand in de Kamer in het gareel en buiten de bordelen te houden. Dat hij beloond werd voor zijn hand en spandiensten aan voorzitter Lachaert met het fractieleiderschap, stond in de sterren geschreven. Een cadeau van netto 3.000 euroots extra per maand, welgekomen voor de afbetaling voor zijn villa met zwembad in het Kortrijks quartier milliardaire. Inmiddels laat onze burgervader zijn geliefde stad Kortrijk deerlijk in de steek en dreigt schepentje Arne Vandendriessche, gechaperonneerd door schepentje Ruth Vandenberghe, de macht te grijpen. Ja. We hebben de politiekers die we verdienen. Workers !! Voortdoenders!! Dat is toch godgeklaagd ?”

Dit bericht is geplaatst in Geen Verzinsels. Bookmark de permalink.