Foef

De foef van Arne.

Maandag 11 mei. 9.30 u. Toegang Lange Steenstraat.
De winkels beginnen open te gaan en de eerste kooplustigen arriveren.
Aan de toegang staan bewakers (stewards van de stad) die de bezoekers aanspreken waar ze moeten lopen en hoe zich moeten gedragen, en dat een mondmasker door de Veiligheidsraad sterk aanbevolen is, op straat en in de winkels.
Algemene hilariteit : de stewards dragen zelf geen mondmasker en van de eenmeterenhalf samenleving hebben ze nog nooit gehoord. Ze willen de shoppers plezieren, maken grapjes, zijn uitgelaten als kleuters, het is tenslotte ook voor hen hun eerste schooldag.

Maar dan komt plots een dreigbericht van een wakkere shopper binnen op de smartphone van schepentje Arne Vandendriessche, met de boze melding dat de stewards geen mondmasker dragen. De auteur, wiens naam we niet kunnen bekendmaken wegens de privacy regels van het EU Politburo, geeft schepentje Arne een kwartier om de mondmaskerwet-Van Ranst toe te passen en de stewards een mondkapje te bezorgen. Zoniet zal de auteur zijn Albanese vrienden uit de Zwevegemstraat op het schepentje afsturen en die zullen niet te veel complimenten met hem maken.
Dat onheilspellend bericht moet de opgeschrikte haas Arne geen drie keer lezen.
Zeven minuten later is de klus geklaard en trekken de verbouwereerde stewards een kingsize mondmasker met de kleuren van de veekaa aan.

Op de gemeenteraad van maandagavond legt raadslid Wouter Vermeersch, altijd in zijn sas als hij een schepentje of de burgemeester kan koeioneren, in zijn bekende neo-fascistische stijl, althans volgens schepentje Axel Weydts, schepentje Arne het vuur aan de schenen over zijn levensbedreigend geklungel met de mondmaskers.

Zet ‘m op ! 
De foef van schepentje Vandendriessche.

Schepentje Arne reageert als door een wesp gestoken : “Onze corona waakhonden van de Lange Steenstraat hadden allemaal een kingsize mondmasker van chinese makelijk gekregen hé, maar ze moesten het niet opzetten. Ik ben geen tiran dat ik hen ertoe zou durven verplichten, het was een vrije keuze, ik ben voor de mondmaskers, maar niet fanatiek, ik draag er ook geen, ik sta achter de persoonlijke vrijheid, ik ben een liberaal tot in mijn twee teelballen. Ze mochten dan zelf beslissen, opzetten of niet of het masker aan hun schoonmoeder cadeau doen. Van Ranst of geen charlatan. Ze kunnen mijn balzak kussen met hun onnozele mondmaskers, zelf heb ik gezworen er nooit ene te dragen, tenzij thuis tussen de lakens om de slaap te vatten en niet vergiftigd te worden door de asem van mijn concubine, alsof ze een oude Turk had gepijpt. Mijn secretaresse, laten we haar Fabienne noemen, draagt er ook geen, met haar carpe diem asem, waar ik buiten asem van geraak. Wel opzwepende chinese jarretels, maar dat is een ander verhaal. Het is en blijft ook de gewoonte, corona of geen cholera, dat ik Fabienne twee kussen geef en even mijn handen op haar wellustig kontje leg, elke ochtend, staande bij het koffiemachien van D.E. Om maar te zeggen, heel die cirk over die covid 21 interesseert mij geen zak. Ik blijf ik mijn goesting doen, daarom wou ik ook mijn bewakingsstewards niet met deze mondmaskercinema lastig vallen.”

Volgens neo-fascist Vermeersch was de uitleg van schepentje Vandendriessche in de gemeenteraad een wansmakelijke leugen. Niet de eerste en niet de laatste, aldus Vermeersch.

Vermeersch : “Het is een schandalige foef van Vandendriessche. Hij stond vroeger al bekend als oeverloze zwanzer, nu is gebleken dat hij ook een gepatenteerde leugenaar is. De ware toedracht is namelijk de volgende. Volgens mijn twee geheimagenten die zich ter plaatse bevonden, en de stewards over de kwestie aan de tand voelden, moesten die stewards helemaal geen mondmasker dragen, ze hadden er dan ook geen bij, gaven ze toe. Vandendriessche schrok van onze reactie en nog het meest van al deed hij in zijn broek door die wakkere burger die het schepentje afdreigde met het sturen van een duo illegale Albanezen, dat maakt altijd indruk. Het schepentje Arne is veel dingen beu, maar niet zijn hachje. Rond een uur of elf is hij dan als een bange rammelaar in paniek en in actie geschoten. Wat een laffe schijtebroek ! Haha, ik heb binnenpretjes, mijn punt is weer gemaakt en weer heb ik getoond dat ik heel dat machteloos en onbekwaam stadsbestuur, een bende eunuchen, Quickie inbegrepen, compleet in mijn zak heb. Dat is tienduizend stemmen bij. Ik ben een gelukkige neo-fascist en draag die eretitel met fierheid. Bedankt schepentje Axel Weydts !”

Dit bericht is geplaatst in stadhuisroddels. Bookmark de permalink.