Moebarak

Beste Kortrijkse Muzelmannen en Muzelvrouwen,

Normaal kom ik, als burgervader, niet tussen in godsdienstige kwesties. Maar voor jullie moslamieten met de Ramadan, doe ik het wel.

Zelf ben ik een diepgelovig christenmens, een roomse katholiek van de oude stempel en ga ik elke zondag met mijn gezin ter kerke. Ik ben kerkelijk getrouwd, mijn kinderen zijn gedoopt, en ze gaan naar een katholieke eliteschool met blank nouveau-riche en upper class people, allemaal naar de wensen van de geest van mijn schoonmoeder, over wie sommigen beweren dat ze een pilarenbijter is, maar soit. Ons katholiek huwelijk is daarom nog geen liefde zonder uitzicht of pure lichamelijke passie of een bloedrode kwelling. Er komt veel spiritualiteit en meditatie aan te pas. Geen amour très simple et sans lendemain.

Met al de katholieke festiviteiten doe ik mee, maar op katholieke hoogdagen wend ik mij niet speciaal tot de Kortrijkse katholieken. Neen, dat is in onze stad een godsdienst dewelke geen steun van de burgervader nodig heeft. Zielen kan er ik niet winnen, verliezen ook niet.

Dat ligt anders bij jullie, de Kortrijkse moslamietengemeenschap, die aangegroeid is tot zo’n zesduizend en het blijft maar aangroeien ondanks Ogino en Knaus.
Jullie, muzelmaanse mensen, weten niet waar de Kortrijkse klepel van het goed politiek fatsoen hangt, ik wil jullie daarbij helpen die te vinden, en jullie aanvuren om de juiste keuze te maken wanneer jullie nog een keer in het stemkotje staan.

Mijn goede moslamistische kameraad Mohamed, een godvrezende muzelman, heeft mij op de gedachte gebracht zoveel mogelijk aandacht te schenken aan de godsdienstige feestelijkheden, geplogenheden en tradities van het moslamisme in onze stad, en niet meer te lachen met wat velen in mijn partij en daarbuiten over jullie denken en aan de cafétooghoeken vertellen , namelijk over achterlijke en middeleeuwse tradities van een woestijnreligie die al 1400 jaar een manier van leven oplegt, waarbij vergeleken de Neanderthalers avant-gardisten waren. Welnu ik zeg jullie : ik geloof dat niet.

Daarom wil ik mij vandaag tot jullie richten en jullie steunen en moed inspreken om de ramadan zonder kleerscheuren, gezinsdrama’s, eremoorden, zelfdodingen en ander verlies van moslamietenlevens door te geraken.

Vasten, gebed, bezinning, verbroeder-en verzustering, verbondenheid, vrijgevigheid, solidariteit, naastenliefde, gewone liefde, samenzijn, het behoort tot de kern van jullie waarden en geloof. Wij christenen en katholieken, met onze kruistochten en heksenverbrandingen van duizend jaar geleden, kunnen daar nog veel van leren.

Natuurlijk, ik weet het, kwatongen beweren dat er in jullie landen van oorsprong al vele jaren gruwelijke godsdienstoorlogen aan de gang zijn en dat soennieten en sjiïeten mekaar de kop afkappen, en dat er vrouwen gestenigd worden, voor de simpele reden dat ze de vrije liefde van onze soixante-huitards belijden, hetgeen bij ons al 50 jaar passé is. Ouderwets als je ’t mij vraagt, tenzij ik fout geïnformeerd ben, wat ik niet kan geloven dat ik ben.

Ik wens jullie een Ramadan Moebarak toe.

Vincent Van Quickenborne
Meevierende burgervader

Dit bericht is geplaatst in Talk of the town. Bookmark de permalink.