Reislijder Jan vertelt (2)

Rollercoaster. Dus gisteren een wandeling naar een ander park, Vila Mona. Onderweg komen Jo en ik mensen tegen van de groep, 2 koppels hadden telefoon gekregen van de Belgische ambassade dat ze op de lijst staan om morgen met De Duitsers naar Frankfurt te vliegen. Ze kregen ‘s avonds ook een e-mail die dit bevestigt en dat ze een telefoon moeten verwachten van de Duitse ambassade vanaf 5 u ‘s morgens. De hoop herleeft, en ze maken zich klaar, delen alles uit wat ze nog hebben aan eten, en gaan vroeg slapen. Ik kan echter niet slapen, wegens volle maan denk ik. Ik krijg een mail van ANWB die voor de Nederlanders de repatriëring organiseert. Ze vragen de paspoortnummers van de zes overgeblevenen. Voor een vlucht van zaterdag over Hongkong naar Amsterdam. Ik geef die nummers door en val toch in slaap. Kwart voor vijf word ik wakker. 1 koppel dat tickets had is vertrokken, zij hadden al eerder die tickets gekregen, en ik had hen als prioritair opgegeven omdat ze werken. De anderen wachten op een telefoontje dat niet komt. De tijd verstrijkt en de hoop ook. Ik zet die twee koppels bij op de lijst van zaterdag. Ondertussen krijg ik bericht van de zoon van een vriend dat hij ook op de luchthaven tevergeefs wacht. Hij stond ook op de lijst maar de Duitsers doen er mee wat ze willen. De Belgen staan machteloos. Efrem komt dan maar bij ons iets drinken en eten. Na de maaltijd krijgt hij plots telefoon van de Duitse ambassade of hij nog mee wil. Natuurlijk zegt hij ja, en rijdt als de gesmeerde bliksem terug naar de luchthaven. Even later stuurt hij een foto van zijn boardingpass. Zo gaat dat hier. Ik ben blij voor hem. Maar wij blijven achter met een wrang gevoel. Ik heb het gevoel dat het zaterdag de laatste kans wordt…dank zij de Nederlanders. Hup Holland Hup. Dan zing ik het Wilhelmus. Misschien vraag ik wel politiek asiel in Nederland. Niemand begrijpt de Belgische regering. 1 toestel volstaat om alle Belgen hier op te halen. Arm Belgie.

Jan Dhaene
Nieuw-Zeeland

Dit bericht is geplaatst in Ingezonden Stukken. Bookmark de permalink.