Matti

INGEZONDEN STUK

Schaf de Kortrijkse Gemeenteraad af.

Het kan natuurlijk niet maar eigenlijk zouden we de Gemeenteraad in Kortrijk best gewoon afschaffen. Er komt weinig goeds van voort en met de regelmaat van de klok haalt hij het slechtste in de mens naar boven.

Bijna 6 jaar geleden mocht ik de eed afleggen als Gemeenteraadslid in Kortrijk. Eindelijk, actief kunnen meebouwen aan de stad waar ik zo van hou, in het hart van de democratie dan nog. Helaas moet ik bekennen dat ik me 6 jaar later meer schaam dat ik mee speel in dit klotespel dan dat ik trots kan zijn.

Ik heb mij vergist:

1. De Gemeenteraad is een plek waar je samen kan bouwen aan de stad:

Na elke verkiezing wordt er een meerderheid gemaakt om samen de stad mee te besturen. Als je daar niet bij bent kan je kritisch-constructief oppositie voeren maar in Kortrijk heeft dat weinig zin. De meerderheid doet gewoon haar zin en heeft geen interesse in wat anderen denken, behalve dan hier en daar een ‘spielerei’-ideetje dat in het eigen grote gelijk past. Echt samen bouwen aan de stad als je niet in het college zit, is onmogelijk. Ik heb het vriendelijk gevraagd, ik heb mij kwaad gemaakt, ik heb aangedrongen,… Helaas: geen interesse aan de overzijde om samen te werken.

2. De Gemeenteraad zit vol met mensen die willen werken voor de mensen:

Toen ik als jonge gast de politiek in stapte dacht ik echt dat de bestuurders van de stad de ambitie hadden om de stad beter te maken voor haar inwoners. Al die jaren later weet ik het zeker: in Kortrijk zitten er vooral Schepenen, de Burgemeester op kop, die er geen zier om geven. Het zijn leerling–tovenaars, strategen die denken in functie van de volgende verkiezingen, nog meer macht en die vast houden. We struikelen in de Gemeenteraad haast over de strategische spelletjes van meerderheid én oppositie. Het is een pijnlijk schouwspel.

3. De regels zijn voor iedereen gelijk:

Ok, ik geef het toe. Het was misschien wel erg naïef om te denken dat de regels voor iedereen gelijk zijn. Zowel binnen als buiten de raad, weet ik het ondertussen wel heel zeker, iedereen is gelijk (voor de wet) maar sommigen zijn toch net iets ‘gelijker’. Wat sommigen over anderen zeggen in en buiten onze raad het is te gek voor woorden, het zijn dingen die ik niet gezegd krijg over mijn ‘ergste vijanden’ (als ik die als zou hebben). De selectieve toepassing van de regels (voor het eerst in de geschiedenis van de stad werden die regels trouwens éénzijdig opgelegd door de meerderheid) in de Gemeenteraad is hallucinant. Politieke tegenstanders worden de mond gesnoerd, worden verzopen in de procedures en worden het werken zo moeilijk mogelijk gemaakt.

Ik kan niet anders dan vaststellen dat de Gemeenteraad in Kortrijk voor de één een soort bezigheidstherapie is, voor anderen is het de strategische arena en nog anderen komen er wat slapen om op commando op het juiste knopje te drukken. Het is een zielig schouwspel waar geen Kortrijkzaan beter van wordt. Elke maand kost dit circus meer dan 15.000 euro aan zitpenningen alleen al.

Als hobby-politicus, die massa’s vrije tijd op geeft om aan politiek te kunnen doen, die mijn gezin op de meest onmogelijke momenten moet verwaarlozen, wil ik nog één keer met aandrang vragen aan de leden van het college van Burgemeester en Schepenen om de Gemeenteraad te versterken en toe te laten haar rol te spelen. Daarnaast moeten de meerderheidspartijen er voor kiezen om een samenwerkingspolitiek, over de grenzen van meerderheid en oppositie, te installeren. Aan mijn collega Gemeenteraadsleden vraag ik om het fatsoen terug te vinden, samen te bouwen aan de stad en het belang van de inwoners opnieuw te laten primeren op de strategische spelletjes. En anders schaffen we onszelf beter af.

Matti Vandemaele
Gemeenteraadslid Groen
14 februari 2020

Dit bericht is geplaatst in Ingezonden Stukken. Bookmark de permalink.