Vermeersch Fascist !

Kortrijks schepentje Axel Weydts (sos) noemt Vlaams Belanger Wouter Vermeersch fascist: “Ik neem er geen letter van terug”

Gemeenteraadsvoorzitter Wouter Allijns roept iedereen op tot goede manieren en tot het lezen van Mieke Maaike’s obscene jeugd.

Dat ging zo in de gemeenteraad van 10 februari.

Vlaams Belanger Wouter Vermeersch, tegen schepentje De Coene : “De Coene, schepen van mijn kloten, het is niet omdat ge een cumulerende sos zijt, dat ge het recht hebt mij en heel Kortrijk te belazeren en beliegen. Ik heb eens een onderzoek gedaan naar uw ondergrondse activiteiten en de lijst is lang. Bijvoorbeeld heb ik ontdekt, via een omweg langs een afvallige moslimconnectie uit Marseille, dat ge hele containers halalslachtvlees van onverdoofde schapen en geiten opkoopt van zwarte muzelmannen uit Eritrea, op de zwarte markt van Marseille, en dat ge dat verdorven vlees hier in ‘t ocmw en uw Vork voedert aan goedgelovige Kortrijkzanen die voor de diversiteit en de verderfelijke multicultuur zijn. Als dat geen skandaal is ! Van een koppel homo-erotische Joodse vrienden met pijpenkrullen hoorde ik dat er geen kosjer aanbod is, tenzij ezelinnenmelk, ganzeneieren, Israëlische champagne en Perzische kaviaar. Maar dat is voor de Joodse happy few uit de Wolvendreef. Een kleine gemeenschap, maar voor de doordeweekse Joden en Jodinnen, inzonderheid pijpenkrullers en hun gepruikte vrouwmensen aan de haard, is er niets. Niets ! Rien ! Nothing ! Daarom zeg ik u : ge zijt een patenteerde Jodenhater en een omkoopbare sos. Uw stoplappen over racist ben ik beu. Ik steek mijn vinger in uw moslamietenkont. Bah.”

Schepentje De Coene veerde schuimbekkend recht : “Vermeersch, als ge denkt dat ik u niet doorheb, ge zijt een bedrieger, een kloteflikker, een kloddevent, een netenlikker, èn een manipulator, die de Kortrijkse goegemeente bedriegt met al uw vorte leugens. Ge zijt een regelrechte racist, een jarendertiger. Goebbels was nog maar een beginneling, en dat ge nu de Kortrijkse joden en jodinnen onder de arm neemt, meer bepaald de pijpenkrullers uit de Wolvendreef, is van een ongeziene laagheid en hypocrisie. Ge meent daar niets van, want ge vereert uw naziheld Verschaeve, een oorlogsstoker en nazibeul zoals er nooit een bestaan heeft. Ik zou zeggen, keer naar uw strontland Duitschland van de jaren dertig terug en wentel u verder in uw eigen varkensstront. Ik heb daar geen woorden voor, of liever wel, ge zijt een geparfumeerde crapuul met uw drieledig pak en befje onder uw kin. Ik haat u, ik walg van u en samen met mij heel de gemeenteraad. Ge stinkt van Kortrijk tot Vladivostok naar rottende schapenslachtafval. Meer wil ik er niet meer over zeggen. Kus mijn kloten, rotzak”.

De raadszaal veerde recht en applaudisseerde minutenlang.
De sfeer van de grote dagen !
De publiekstribune juichte.

Schepentje De Coene zakte met een pijnlijke grimas terug in zijn bank, omhelsde innig schepentje Kelly en begon op zijn gsm naar zijn lief te tokkelen.

Vermeersch, niet onder de indruk van de tirade, sprong recht, deed een quenelle en riep : ”Ach, De Coene, gij sukkel, gij politieke griezel, ik heb compassie met u. Ge staat hier te roepen en te tieren, terwijl ge goed weet, dat, als ik een boekske over u zou opendoen, u een toontje lager zou zingen, en misschien zou de politie u komen ophalen. Als notoire manipulator, totentrekker, zakkenvuller, profiteur, sinds veel jaren als schepentje, staat ge zwak in uw nauwe schoenen. Maar ik wil u nog even sparen, ik wil mij wentelen in mijn genot om u tergend langzaam op de pijnbank te leggen, u te martelen tot de politieke dood intreed. Voorlopig laat ik u nog in de waan van onaantastbaarheid, maar de dag komt dat de rekening gepresenteerd wordt. En dat wordt geen lachen geblazen ! En nu ga ik stoppen.”

De raadszaal was inmiddels helemaal uit haar slaap ontwaakt, alle raadsleden stonden boven op hun bank te schuddebuiken en te ratelen, ambiance was troef. Elk ogenblik kon Kama & Herre Seele de zaal binnenkomen, hoopten ze. Maar dit schouwspel was van veel hogere klasse.

Plotsklaps sprong schepentje Weydts, ook een sos, met militaire allure over zijn bank heen en vatte uitdagend post, met gekruiste armen en breed grijnzend, vlak voor de neus van de eventjes verbouwereerde Vermeersch. Maar Vermeersch was niet uit zijn lood te slaan.

Schepentje Weydts, als door een wesp gestoken, riep, buiten zichzelf van kolère : “Vermeersch, fascist ! fascist ‘ fascist ! smeerlap ! strontbeest ! Uw fascistoïde praktijken doen aan de jaren 20 en 30 denken en aan Goebbels, Mussolini, Dolf, Mao, vadertje Stalin, Göring, Keizer Karel en Pol Pot. Dat moet godverdomme nu stoppen. Nu ! En ik ga het geen drie keer herhalen, nu ! En ik moet me inhouden of ik sla op uw fascistische muile. Ik ga me inhouden, anders mag ik nooit meer in ’t leger binnen, en dan loop ik nog een bijkomend pensioen mis, wat jammer zou zijn. Ge zijt een fascistisch varken. Basta!”

Toen richtte het schepentje zich tot de raadszaal en vroeg om altegader mee te jouwen : ‘Vermeersch, fascist, fascist, fascist’ De uitgelaten zaal ging uit de bol en jouwde mee, terwijl raadslid Beugnies van het moment profiteerde om een zak wildkakskes de zaal in te slingeren. Hilariteit en een ongezien moment de gloire voor de Kortrijkse gemeenteraad.
Vruchteloos stond de ontdane voorzitter Allijns, een politieke goedmens, bijna tot tranen toe te molenwieken en tot sereniteit en goedheid en schone manieren en nog van die Bond zonder Naam dingen aan te sporen, het mocht niet baten. Om zijn zinnen te verzetten en tot rust te komen begon de voorzitter uit armoede zijn nieuwste vriendin op te bellen. Dat lukte. Tien minuten later zat ze in de publieksbanken, niemand had haar herkend, ze is dan ook helemaal nieuw en ze wisselt voortdurend van gedaante, maar dit terzijde.
Als reactie tegen de verwensingen van Weydts, deed Vermeersch er een ferme schep nazitraditie bij en verhief zijn gestrekte rechterarm schuin in de hoogte. Hij riep drie keer uit volle borst uit “Heil Tom Van Grieken! Heil Het Vlaams Belang!”

De raadszaal stond inmiddels in lichterlaaie, de sfeer zat erin, de apotheose naderde.

Burgemeester Van Quickenborne, zich van geen kwaad bewust, lag zoals gewoonlijk een uiltje te vangen, maar Vincent schoot nu wakker en slingerde Vermeersch in het gezicht : “Vermeersch, gij klootzak, gij nieweird, gij strontvent, gij vuige leugenaar, gij verleugenaar, Pietje de Leugenaar. Ge zijt het akeligste en meest verachtelijke sujet uit de Kortrijkse politieke geschiedenis. Ik spuw op u en vlak in uw smoel. Ik schijt op u. Waar zijt gij opgekweekt en wat vindt uw vrouw daarvan ? Of is ze al weggelopen ? Komt gij uit een authentiek nazi-nest ? Proficiat ! Ge hebt een grens overschreden, gij nazi crapuul, ook met uw aanklacht tegen mij, alsof ik hele nachten met een stuk in mijn kloten in de nachtkroegen aan de barmeiden hang. En àls dat zo is, so what ? Weet ge wel wat over u allemaal in verband met lichtzinnige vrouwen, lichtekooien en collega’s wordt verteld ? Ik hoorde dat gij een beruchte hoerenloper zijt. Dat is uw recht, maar dan moet ge over mij ook zwijgen, smeerlap. En nu ga ik ook zwijgen, maar weet dat ik u zal vinden. Loontje komt om zijn boontje. Salut.” De gsm van de burgemeester ging over, Anouk aan de lijn.

Als toemaatje vond schepentje Axel Ronse, een nette schepen, zijn beurt gekomen om Vermeersch gedisciplineerd uit te kafferen of hij niet diep beschaamd was en niet liever diep in een vergeetput zou willen wegzinken of in zijn graf kruipen, en beschaafde verwijten en verwensingen over zijn grensoverschrijdende crapulemanieren en rapaillegedrag. Vermeersch keek met diep misprijzen naar de in zijn ogen verwaande Ronse, liet zijn gestrekte rechterarm zakken en slaakte een diep zucht.

Voorzitter Allijns keek verlangend in de richting van zijn nieuwste vriendin, nam zijn micro en verklaarde de zitting voor gesloten, en dat iedereen naar huis of de kroeg kon vertrekken.

Toen haalde het altijd bij de pinken zijnde en plichtsbewuste raadslid docteur Dejaegher zijn docteurvalies boven. Het moment leek hem goed gekozen. Docteur Philippe trok zijn bloeddrukmeter uit de hoes, stond op en spoedde zich naar burgemeester en schepentjes.

De uitslag was geen verrassing :
Van Quickenborne : 27
De Coene : 31
Weydts : 33
Ronse : 21
Allijns : 19

Inmiddels zijn ze allemaal buiten levensgevaar.

De andere schepentjes waren tot onder de 10 gezakt.

Vermeersch werd door zijn vrouw opgehaald en voorzitter Allijns verliet met zijn nieuwste vriendin de zaal langs de nooduitgang, waar de onvergelijkelijke onderzoeksjournalist Peter Lanssens op wacht stond. Niemand kan Peter evenaren als het op sensatie aankomt.

De burgemeester werd door zijn chauffeur, en, zoals naar goede gewoonte, gechaperonneerd door Peter Lanssens, discreet naar de beruchte afspanning de Lange Munte gebracht. Er werd gevierd, gehesen en aan de willige vrouwen gezeten tot de eerste zonnestralen de gelagzaal van de Lange Munte doorpriemden.

Een raadszitting die de geschiedenisboeken en de eeuwigheid zal halen !

Dat is Qlown Town !

Dit bericht is geplaatst in Talk of the town. Bookmark de permalink.