Smoet, vet, espe en zwinnepoten !

Het multicultureel apostolaat van burgemeester Van Quickenborne !

Multiculturele hamburgers en workshops moeten in Kortrijk 130 nationaliteiten naar de nieuwjaarsreceptie van 4 januari aan de verlaagde Leieboorden lokken.
Burgemeester Van Quickenborne : “Wit, vaalgeel, bruin, gespikkeld, spleetoog of van de negroïde obediëntie, we zijn Kortrijkzanen altegader.”

De nieuwjaarsreceptie 2020 van de stad Kortrijk wordt een keerpunt in de decadente historie van de Westerse beschaving.
Voor het eerst in de Kortrijkse geschiedenis zal de receptie in het teken staan van de diversiteit en de multicultuur en zal er rekening gehouden worden met de wensen en besognes van de 129 nationaliteiten die de stad bevolken en die zich niet kunnen conformeren aan de waarden en normen van de Westerse liberale democratie, zoals die door ex-premier Verhofstadt in 1992 duidelijk onder onze neus werden gewreven.

“130 nationaliteiten in Kortrijk, wat een rijkdom.” Die grensverleggende uitspraak deed burgemeester Vincent Van Quickenborne een jaar geleden op de nieuwjaarsreceptie van 2019. Maar wat al héél lang opvalt: op alle Kortrijkse evenementen is altijd maar één ras aanwezig : het superieure witte autochtone Kortrijkse ras. De 129 andere rassen, nationaliteiten, godsdiensten, sekten en kleuren blijven zo ver mogelijk weg van de in hun ogen decadente evenementen, waar niets anders dan gedronken en gevreten wordt en waar het aan mekaars vrouwen zitten tot het nec plus ultra van de kermisleute op nieuwjaar beschouwd wordt. De volgende nieuwjaarsreceptie voor de Kortrijkzanen, op zaterdag 4 januari 2020 te 18 uur aan de verlaagde Leieboorden moet de kentering inzetten. Alle 130 rassen, godsdiensten en kleuren moeten aanwezig zijn. Allemaal. Maar hoe? Door ervoor te zorgen dat iédereen er op zijn eigen multiculturele manier aan zijn trekken komt. “Dat wordt een hele en delicate klus” zeggen protocoldeskundige Veerle de Zegher en stadsmedewerker ‘multiculturele feestelijkheden’ Merijn D’Hondt. Ze moeten de multiculturele obsessies van de burgemeester scrupuleus bevredigen. Maar Veerle en Merijn zijn van alle multiculturele markten thuis en zien het helemaal zitten. “Met de nieuwe multiculturele aanpak zullen witte, bruine, gebronzeerde, gekopvodde en antracietkleurige Kortrijkzanen niet elk apart in een rijtje moeten gaan staan aanschuiven aan de diverse hamburgerkraampjes, bewust, zodat de multiculturele en niet-multiculturele mensen zich echt onder elkaar mengen”, vult de ongekopvodde Souad Abihi aan.

Door de illustere onderzoeksreporter van de plaatselijke embedded press Peter Lanssens aan de tand gevoeld over zijn multiculturele bezetenheid, zegt burgervader Van Quickenborne het volgende :

Vincent Van Quickenborne : “Hoe we dat gaan organiseren ? Kijk, ik wil dit jaar uitpakken met een volslagen nieuwigheid, meer zelfs, ik wil het multiculturele roer omgooien, enig, als de beste stad van de Vlaanders. 130 nationaliteiten, waarvan 129 multiculturelen, dat is supertof, wat een uitdaging, een verrijking, en er komen er nog altijd bij, legalen zowel als illegalen, asielzoekers, Noord-Afrikanen, Aboriginals, gewone migranten transmigranten en multiculturele transgenders, uit alle uithoeken van de planeet, laat ze maar komen, Kortrijk is een gulle stad. Wij steken Brussel voorbij, wat een uitdaging, we zijn altegader Kortrijkzanen. Ik wil mensen van alle obediënties, alle rassen en kleuren, van kolenzwart, over bruingeel tot melkwit, samenbrengen en daarvoor heb ik de multiculturaliste Souad Abibi ingeschakeld, onze nieuwe stadsregisseuse multicultuur en diversiteit. Zonder kopvod kan zij desalniettemin doorgaan als een toonvoorbeeld van een muzelvrouw pur sang van de derde generatie met een dikke boon voor Kortrijk. Hoe we dat aan boord gaan leggen wil ik even verduidelijken. Langs de verlaagde leieboorden voorzien we eerst en vooral de grootste ruimte voor kraampjes met halalburgers van onverdoofd schapenvlees uit de Pluimstraat, ten behoeve van onze 5.500 Kortrijkse muzelmannen en muzelvrouwen. Allemaal bemand door kopvodvrouwen en mannen in djellaba. Ik weet het, volgens de wet Ben Weyts is schapen onverdoofd de keel oversnijden totaal verboden, maar een uitzondering voor de nieuwjaarsreceptie van de stad Kortrijk moet kunnen. De halalkraampjes worden gechaperonneerd door veggie- en veganburgers van Polle Drèze. Daarnaast ruimen we plaats voor de getuigen van Jehova met hun gluten-en lactosevrije burgers en helemaal op het einde één kraampje met koosjer hamburgers van onverdoofd geitenvlees uit de chassidistenwijk Kosher4u van Antwerpen, bemand met een duo pijpenkrullers met haakneuzen, Shlomo en Shalom. We schatten het aantal Kortrijkse pijpenkrullers op twaalf dozijn, allemaal woonachtig in het ’t quartier millionnaire, ook wel open field genoemd, waar ikzelf ga naast de beruchte Eddy S. ga wonen dan nog, dus dat zal wel loslopen met één koosjer standje. By the way, schuins tegenover mijn toekomstige boerderette huist een volbloed chassidist met zijn gepruikte huisvrouw met nylonkousen uit de jaren dertig, Mozes en Dalila, brave mensen, heel grappig, maar dit terzijde. Met de keuze voor verschillende soorten burgers geven we elke inwoner de kans om te komen smullen en zich uit te leven. Hetzelfde, maar anders. Allemaal Kortrijkzanen tegader. Maar we doen nog veel meer om alle Kortrijkzanen op 4 januari in de feestroes en boven hun toeren te brengen. Naast eetkraampkes zal er een veganfrietkot van Bossuwé zijn en een doner-kebabkraam bemand door drie Bergturken van de tweede generatie uit de Stacegemstraat, Kemal, Onan en Bulut, drie toffe peren. De talrijke Albanezen en Tsjetsjenen die onze stad bevolken hebben we ook niet vergeten. Ze presenteren zich als toffe vechtersbazen, ze bieden zich te huur aan en staan er met een standje kalashnikovs van de vierde generatie, materiaal om u tegen te zeggen. Het kraam wordt bemand door een stel gewezen huurmoordenaars, Darius en Kazimir, die het over een andere boeg hebben gegooid, namelijk ondergrondse handel in oorlogs-en verdedigingswapens. Ook twee toffe kerels. Verder komt er een tent waarin schepentje Ruth van burgerlijke stand samen met deken Morlion kind-en schijnhuwelijken zal inzegenen, plus gedwongen huwelijken. De wereldvermaarde gynaecoloog Pé dZ zal zich op de 2de étage van de linker Broeltoren discreet bezighouden met het besnijden van meiskes en knaapjes tot zeven jaar, op een vroegmiddeleeuwse manier, en het steken van nieuwe maagdenvliezen bij multiculturele ex-maagden die te vroeg hun benen hebben opengedaan. We hebben ook de aanhangers van de multiculturele eremoord niet vergeten op onze multiculturele nieuwjaarsreceptie. Op de bovenste étage van de rechter Broeltoren wordt een standje ingericht bemand met een stel Wolga-Tataren uit de Pluimstraat. Ze heten Onur, wat ‘eervol’ betekent en Halil, wat ‘dierbare vriend’ wil zeggen. Onur en Halil gaan aan de hand van lichtbeelden demonsteren hoe we in onze Westerse liberale democratie op een Verlichtingsvriendelijke manier een eremoordje kunnen laten plegen. Als dàt geen teken van multiculturele verdraagzaamheid is, weet ik het ook niet meer! En het is bijlange nog niet alles, het is nog maar een begin. Om de diversiteit en de multicultuur in onze stad naar barre hoogten te voeren, hebben we diverse leerzame multiculturele activiteitjes bedacht. Zo zal er een workshop zijn, uitgebaat door een koppel diepgelovige multiculturele mannen in djellaba uit het putje van de sahara, over hoe ze geloofsgenoten kunnen aanleren om hun overspelige vrouwen op een multiculturele manier, volgens oeroude gewoonten en gebruiken, lijfelijk te straffen. In een apart kraampje zullen ze zweepjes met loden bolletjes tegen een nieuwjaarsprijsje te koop aanbieden. Ik vernoem verder nog een tent van ‘de boeren’ met uitgezuiverde wiet, cocaïnebladeren, basecoke, snuifcocaïne, gerookte coke en Boliviaanse crack, waar ik persoonlijk mijn gading ga vinden, denk ik. Oh, en nog dit ter verduidelijking van de nieuwe aanpak van onze nieuwjaarsreceptie. Ik wil in onze stad, als allereerste in de Vlaanders, paal en perk stellen aan de terreur van de Verlichtingsindustrie, zoals aan de gelijkheid van man en vrouw, de scheiding kerk en staat, het algemeen stemrecht, de vrije liefde, het open huwelijk, het feminisme, het homoseksueel huwelijk, partnerruil, de vrouwelijke perversies van Emma Bovary, het verdoofd kelen van schapen en geiten, de transgendermanie, het vrouwenstemrecht, de afwijkende obediënties in de Westerse seksualiteit en nog veel meer van die verdorven Westerse waarden en normen. En om de Kortrijkzanen af te leren nog hamburgers van verdoofde koeien, varkens, schapen, geiten en kiekens te verorberen, laten we nog één keer een kraam van Mylle toe, maar wel zo ver mogelijk uit het zicht van de leieboorden, op het uiterste achtereinde van de koeiemarkt, tegen de prijs van twintig euroots per stuk. Afleren zullen ze, onze witte Kortrijkzanen, zich te bezondigen aan alles wat naar gedegenereerde Westerse waarden en normen ruikt. Hoogtij om onze verworden overconsumptiemaatschappij vaarwel te zeggen en ons te voegen naar de eeuwenoude gewoonten en tradities uit de diepe middeleeuwen, ons bijgebracht door multiculturele mensen uit het zuiden en het oosten die ons de weg wijzen naar het paradijs op aarde en van de zevenenzeventig maagden. Wat de drank betreft is het duidelijk: willen we alle multiculturele Kortrijkzanen bereiken, moeten we af van die duivelse alcohol. Dus, alcoholvrije pinten van Bockor, glühwein van tomatensap en gefilterd leiewater. Het vuurwerk wordt vervangen door een gebedsoproep van de Imam van Attakwa en het afschieten van vuurpijlen zonder geluid en zonder vuur. Ach, ten tijde dat de Westerse Verlichtingswaarden nog het alpha en omega waren van ons handelen op de nieuwjaarsreceptie, stonden we nooit stil bij de hoog verheven tradities van eeuwen geleden, religieuze eet-en drinkgewoonten, het soort voeding en de kraampjes en activiteitjes op de nieuwjaarsreceptie ten behoeve onze Kortrijkse multiculturelen, met hun eeuwenoude gebruiken en gewoonten, die we destijds niet compatibel achtten met onze Westerse liberale democratie. Dat was een grote vergissing, een kapitale fout in ons denken. Omdat we toen niet nadachten over hoe we de multiculturele mens en de apostelen van, naar ons fout inzicht, achterlijke religies, zich welkom konden laten voelen in onze beste stad van de Vlaanders. We zijn nu de eerste stad in de Vlaanders die op onze nieuwjaarsreceptie met de voorkeuren van alle mono-en multiculturelen, zowel mannen, vrouwen, als zij die het nog niet weten tot welke geslachtelijke sekte ze behoren, rekening houdt. En het vormt pas de start. We gaan een nieuwe aanpak voor andere feesten uitwerken, zoals Sinksen en Sinterklaas met witte Pieten en een zwarte Klaas. Stefan Vancraeynest heeft al toegezegd witte Piet te willen spelen. We zoeken nog een geboren en gespogen zwartmens voor Klaas. Verder moeten onder meer OC’s, rusthuizen, jeugdhuizen, zomer-en winterbars, Kortrijk Koerse en buurtcomités mee helpen denken hoe ze de multiculturele gedachte en de diversiteit hoog in hun vaandel kunnen steken. Ik hoop alle multiculturelen van vaalgeel over bruin tot diepzwart, evenals de hagelwitte Kortrijkzanen van onze stad te mogen begroeten op onze meest diverse nieuwjaarsreceptie ooit. Vroeger had ik op nieuwjaarsrecepties een onstelpbare honger naar de ondeugd. Ik was geperverteerd tot op het bot. Wegens mijn christelijke onverdraagzaamheid betoonde ik niet het minste respect voor onze multiculturele Kortrijkse medemens. Ik straalde van onchristelijk genot. Ik kwam tot inkeer door de ontmoeting en uitwisseling van ideeën met een Kortrijkse imam, met deken Morlion, met mijn kosmopolitisch vrouwtje en met de opperrabbijn van Antwerpen. En vóór mijn huwelijk had ik een leuke vriendin. Een negerinnetje uit Madagascar, een lekker stuk. Bij haar leerde ik de multicultuur kennen en waarderen. Bijna verloofde ik me met haar. Mijn schoonmoeder bracht me op het rechte pad. Vandaar mijn obsessie om ook in onze stad de Kortrijkzanen kennis te laten maken met de genietingen van de multicultuur en de diversiteit. We zijn alreeds met honderddertig ! Ik wil er tot slot aan toevoegen dat de job van burgemeester zwaar werk is. Onderschat het niet, vriend!  Sommige burgemeesters, zoals ik, worstelen om gelukkig te zijn, anderen beseffen dat hun trukendoos is opgebruikt. Laten we op de vooravond van een nieuw jaar eerlijkheid en cynisme niet verwarren. Ik wens al mijn onderdanen, welke kleur ze ook hebben, een gelukkig nieuwjaar. Een koosjere alcoholvrije halaltoost op 2020 !”

Dit bericht is geplaatst in Berichten uit het stadhuis, Humor. Bookmark de permalink.