Wouter for Bürgermeister !

Wouter Allijns van Team Burgemeester vervangt vanaf januari 2020 de hoogzwangere Tiene Castelein als voorzitter van de Kortrijkse gemeenteraad.

De 38-jarige Wouter is niet de zoon van de eerste de beste haringboer, wel van de beruchte VeeKaa voorzitter Joseph Allijns, ex-schepen van Menen en ei zo na lijsttrekker op de N-VA lijst voor de Kortrijkse gemeenteraadsverkiezingen van 2012. Dat mislukte deerlijk door daglichtschuwende machinaties en ruziemakers in de rangen van de Kortrijkse N-VA. Joseph is een fanatieke apostel van The Donald. “Donald gaat weer winnen met de vingers in de twee neusgaten”, bazuint hij uit. Maar dit terzijde.

Wouter nu.

De jongen Wouter, die bijzonder goed in de markt ligt bij de loslopende en goedgelovige meiden van onder de tweeëntwintig, loopt over van politieke ambitie, en steekt niet onder stoelen of banken dat hij op niets minder dan de Kortrijkse burgemeesterssjerp in 2036 mikt. Hij laat daarbij zijn hoofd op hol slaan door zijn hoofdzakelijk vrouwelijke entourage (en een dik adresboekske) die in hem de toekomstige politieke goeroe van Kortrijk ziet. Huwelijksaanzoeken zijn niet uit de Bellegemse lucht. Maar Wouter houdt niet van perspectiefloze vrouwenaffaires en gaat all the way in de politiek èn in zijn liefdesleven, dat stilaan legendarisch wordt. Zijn tomeloze inzet als fractieleider van Team Burgemeester bezorgt Wouter veel respect, ook bij de oppositie. Vooral tsjevenfractieleidster Hannelore Vanhoenacker is zowel geestelijk als fysiek en met heel haar lichaam en ziel in de ban van de breed uitwaaierende charmes en vette knipogen van Allijns, die daar dankbaar misbruik van maakt om de Kortrijkse tsjeven, of wat ervan overschiet, zonder dat ze het in de gaten hebben, naar de ravijn te rijden. In 2024 blijft Hannelore alleen over, zo gokt Allijns, en in 2036 wordt zij in ploeg Team Burgemeester schepen onder de nieuwe, aanstormend als een wervelwind, burgemeester Wouter Allijns. Vanaf januari 2020 nu neemt de speelse en zinnelijke Allijns de politieke zaken en zichzelf vreselijk au serieux. Gedaan met onwelvoeglijke stellingen, uitlatingen en gedragingen in en buiten de gemeenteraad. Een gemeenteraadsvoorzitter kan het zich niet permitteren om na de zitting met zijn vrouwelijke collegaatjes oorden van ontluistering op te zoeken en tot het ochtendgloren af te dalen in de buik van Kortrijk, waar veel, zoniet àlles mogelijk is. Collegaatjes Veronique en Stephanie zullen het geweten hebben en zich in de ‘bijpraatzeteltjes’ van de nachtkroegen tevreden moeten stellen met de burgemeester, die weliswaar graag de grenzen van het uitgaandersleven opzoekt, maar au fond een saaie pé blijft en een zekere weerzin opwekt, en met Nicolas, de choclamousseboer uit Marke, die zich graag de allure van een frivole kroegslemper aanmeet en daarover ook de nodige referenties kan voorleggen, maar zich finaal in zijn nachtleven gekortwiekt voelt door zijn ega die de hartstocht voor haar man slechts beantwoord ziet door een fel aangelengde zoetwaterliefde. Vandaar haar hardvochtige houding en haar drastisch ingrijpen inzake het liederlijk uitgaandersleven van manlief, waar zij paal en perk wil aan stellen. Voor Nicolas een in-somber vooruitzicht waar hij neerslachtig van dreigt te worden. Voor de nieuwe raadsvoorzitter Wouter geldt voortaan het devies ‘horen, zien en zwijgen, en poten thuis houden’.

Wouter misbruikt Jarretel om een onbetamelijke reactie te ventileren :

Wouter Allijns : “Natuurlijk ben ik blij als een kind om Tiene minstens tot achter de congé payé en Kortrijk Koerse van 2020 te kunnen vervangen. Een ideale springplank om mij op de politieke kaart van Kortrijk te zetten. Het is namelijk al veel langer dan vandaag dat ik mik op een schepenpostje, om te finaliseren met het burgemeesterschap in 2036. Ik ben dan 55 in de fleure van mijn leven. Ik wil mijn burgercarrière, die veel te bescheiden en schandelijk onderbetaald is, inwisselen voor de politiek van Kortrijk. Mijn laaiende ambitie wordt fel aangevuurd door mijn papa en met hem deel ik de politieke intelligentie, de gedrevenheid, de neus voor de juiste connecties en voor een aanvaardbare vorm van conspiratie, zonder hetwelk het politieke leven een gevang in een dorre woestijn is. Kijk, mijn calculaties kloppen als een bus. In 2024 verlaat de gedegouteerde Quickie de Kortrijkse politiek voor een hogere roeping, en daarbij, tegen dan zullen de Kortrijkzanen hem zo beu zijn als koude pap. Dat weet Vincent maar al te goed. Wout Maddens zal dan al een oude half seniele zak van 65 zijn, dus komt hij waarschijnlijk niet meer aan bod. Tiene gaat voor haar lucratieve advocatencarrière, ze zou dom zijn om in de politiek te blijven hangen. Dat is ze niet. Arne is een clevere boy, maar helemaal ingenomen door zijn commerce, dus van die kant geen concurrentie. Bon, dat zijn er drie die uitgeteld zijn als puntje bij paaltje komt. We zitten dan nog met Ruth, na mij en Quickie, de meest intelligente politieker van Kortrijk. Ik gun haar het burgemeesterschap in 2030. Voor niet langer dan zes jaar. Verder zie ik niemand in onze partij in staat om mij in 2036 te verslaan, zodat ik dan met de vingers in de neus de fakkel van het burgemeesterschap kan overnemen. Niemand. In afwachting ding ik naar een schepenpostje in 2024 en 2030. Het zal lukken als ik Maddens opzij kan schuiven, eerst nog een beetje masseren en ellebogenwerk in de partij, ’t zal zekerst lukken. Vooral als je eens goed bekijkt wat er daar allemaal in onze partij en in de gemeenteraad zit, ’t is armoe troef zo ver mijn oog reikt. Ofwel hebben ze geen ambitie, ofwel zijn ze aartslui en drinken ze te veel, ofwel staat hun intellectueel niveau ver onder het mijne, te laag voor een serieus postje. Dat is geen oneer want ik ben een politieke hoogvlieger en degenen die ver onder mij vliegen zijn niet minabel, maar een maatje of drie vier te klein. Ik beschouw het dan ook als een immanente gerechtigheid dat ik burgemeester van Kortrijk word tot aan mijn pensioen. De tegenstand van de oppositie ga ik verpletteren, te beginnen met de tsjeven. Ik maak Hannelore schepen en de rest van de kaloten kapot. De groene bietekwieten van David Wemel zijn veel maten te klein en Wemel zelf komt amper tot aan mijn knieën. Het Vlaamsch Belang is een weerzinwekkend clubke wat niet meetelt en tegen dan zit de kwaadaardige neo-nazi Wouter Vermeersch met al zijn leugens en bedrog achter slot en grendel. By the way, tegen die tijd hoop ik opnieuw getrouwd te zijn, haha.”

Cafébaas Dieter D’Alwein van afspanning De Labberleute in Aalbeke vervangt Wouter Allijns. Na de choclamousseboer Nicolas, de tweede nar in de gemeenteraad. Dat wordt lachen geblazen !

Dit bericht is geplaatst in stadhuisgekonkel. Bookmark de permalink.