Naar Rechts !

Burgemeester Vincent Van Quickenborne: “VLD heeft nieuwe voorzitter nodig, en dat moet ik worden. De enige manier om de kiesdrempel te ontwijken”

Van Quickenborne vindt dat zijn partij nood heeft aan een nieuwe voorzitter.

VvQ : “Mijn partij is de laatste jaren veel te veel naar links opgeschoven en dat moet veranderen, we moeten weer naar rechts en zo rechts mogelijk.”

Het stormt binnen de VLD. Ze weten niet meer van welk hout pijlen maken nadat ze sinds 26 mei naar de bodemkoers van 12% gezakt zijn. Er is een machtsstrijd aan de gang en Gwendoliene Rutten wordt met alle zonden van Israël overladen. Het gefrustreerde coiffeurke van Staden, Francesco Vanderjeugd, die door de geldwolvin Mercedes Van Volcem brutaal uit het parlement werd geduwd, roert zich als een duivel in een wijwatervat en wil nu zelf voorzitter woorden om het verlies van inkomen te compenseren. Francesco gruwt van het haarkappen en baarden scheren. Zijn burgemeesterspostje brengt te weinig brood op de plank. Er zijn kapers op de kust, ook Tommelein en Van Quickenborne dingen naar het lucratief postje. Rutten ambieert een ministerpostje en Sven Gatz heeft zich in de Brusselse vleespotten genesteld.
Vincent Van Quickenborne, wouldbe kopstuk van de partij en burgemeester van Kortrijk, vindt ook dat er een nieuwe voorzitter moet komen. Namelijk hemzelf.

VvQ : “Onze partij verliest sinds 2004 stemmen. We zijn meer dan gehalveerd van 25 naar 12 %. De kiesdrempel komt in zicht. Zo kan het niet verder. Gwendoliene moet weg, zo vlug mogelijk. We verliezen 10.000 stemmen telkens als zij met haar smoel op het scherm komt. En dan die potsierlijke vierkante bril, jongens toch ! Ze loopt al jaren als een krolse geit de groene moraalridders en betweters achterna, en ge ziet wat ervan komt. Daarom wil ik er geen doeken rond winden : ik stel mij kandidaat voor het voorzitterpostje, maar ik moet rekening houden met het familiaal aspect. Ik ben een laatbloeiende papa van twee en wil er nog minstens twee bij en dat vergt grote inspanningen na het werk. Ik ben een katholieke jongen en geloof nog in Ogino-Knaus en zijn methode en het werkt. Vanzelfsprekend dat vrouwtje Anouk moet akkoord gaan, maar bovenall speelt mijn schoonmoeder Julienne een cruciale rol in de gebruiken en gewoonten binnen ons gezinnetje. Zonder haar zegen lukt het niet. Daarom nam ik Julienne op mijn kosten mee naar Cadzand voor een 14-daagse Zeeuwse strandvakantie met alles erop en eraan in onze gehuurde stacaravanne. Dames van een rijpere leeftijd kan ik goed soigneren, dat waardeert Julienne. Het voorzitterspostje wil ik gebruiken om mijn partij weer aan overwinningen te helpen. We moeten veel meer naar rechts en naar 20%. We moeten weer fier worden als liberalen. Dat kan door met de sossen samen te doen en ze dood te knuffelen, zoals ik dat met succes in Kortrijk met schepentje De Coene doe. Heel Kortrijk trekt aan mijn mouw om ervoor te gaan. Ik ben een politieke succesboy. Voorzitter worden wil ook zeggen dat ik vijf jaar lang nooit meer thuis zal zijn. Ik moet dan een flatje in Brussel nemen en mijn eten uit de muur halen, weliswaar alles op kosten van de partij, en als bezorgde papa van twee is dat niet evident, en wat dan met Anouk die als een pseudo weduwe alleen achterblijft ? Het kan een vereenzaamde vrouw natuurlijk altijd overkomen dat ze trouweloos of vervelend wordt en geplaagd door onafwendbare behoeften, door hoge nood gedreven, om een minnaar in huis te nemen. Voor mij niet gelaten, ik geraak te Brussel wel aan mijn gerief om de verveling te verdrijven, mijn zinnen te blussen, maar een gedegen gezinnetje dat de postchristelijke ethiek beoefent kan je dat toch niet noemen ? En wat gaan mijn moeder en Julienne zeggen ? Ge ziet, ik zit nog met veel vraagtekens en toch geloof ik erin, surtout dat mijn inkomen exponentieel zal toenemen, cumuleren met het voorzitterschap is immers toegelaten in onze partij. Dat scheelt een slok van 100.000 euroots op de borrel per jaar, welgekomen voor de afbetaling van onze kostelijke boerderette aan de linkeroever van de Leie, vlak naast de beminnelijke schavuit Eddy Sabbe, nabij de grens met Cuerne. Daar is niets mis mee, zegt Julienne. Ik ben er niet beschaamd over. Anouk knikte goedkeurend toen ze oog in oog kwam te staan met het loonbriefje en bijkomende faveurkes van een voltijdse VLD voorzitter, haha.”

Burgemeester tot de dood

Zijn ambt als burgemeester van Kortrijk wil Van Quickenborne wel voor geen goud opgeven.
Hij zegt : “Kijk, aan de zwendel met dure woorden, wat mijn leven dreigt te verkrampen, heb ik nooit meegedaan. Maar in mijn uitbundige wijsheid zeg ik dit : ik heb op de kop van mijn kinderen en mijn vrouwtje beloofd dat ik opnieuw zes jaar lang burgemeester van Kortrijk zou zijn. Ik zal mij houden aan die belofte, net zoals ik mij daar vorige legislatuur ook aan gehouden heb. Tenzij ik morgen morsdood val, of dat De Coene een coup pleegt, krijgt Kortrijk de komende zes jaar geen andere burgemeester. Ik heb een dure levensverzekering, in dat geval is mijn vrouwtje steenrijk, ze wint de Jackpot en het opperste geluk, en verder ben ik nog altijd hartstochtelijk verliefd op haar ”, grapt Vincent met een vette knipoog.

Dit bericht is geplaatst in Talk of the town. Bookmark de permalink.