Felix

Felix De Clerck evalueert zijn politieke afgang.

Felix : “Het heeft niet mogen zijn…en het heeft trouwens nog nooit mogen zijn. Ik heb alles gegeven, mij volledig gesmeten. Ik moet het toegeven, na la die jaren van proberen, ik ben een politieke minkukel, het zal nooit lukken. Ik ben enorm teleurgesteld. Mijn persoonlijk resultaat is een ramp, een afgang. En ik die dacht om in 2025 burgemeester van Kortrijk te worden. Nu even de tijd nemen om al die zaken te evalueren en te bedenken wat ik in mijn leven nog kan uitrichten om brood op de plank te krijgen. Ook als directeur van het Kunstenpunt, een vehikel opgericht door mijn vader om mij aan een eerbaar postje te helpen, is het afgelopen. Ze hebben mij daar niet meer nodig. Maar ik ben veerkrachtig en positief ingesteld. Mijn gedrevenheid, mijn goesting om zaken aan te pakken blijft bestaan. Ik dacht even dat ik populair was, niet dus, ik besef nu dat het voor mij in de politiek definitief voorbij is. Wat ik ga doen weet ik nog niet en ik heb geen recht op een uitkering, een leefloon of wat dan ook. Alleen de portemonnee van mijn ouders biedt mij voorlopig een uitweg uit mijn financiële besognes. Mijn papa is weeral druk bezig om mij ergens in te parachuteren, zijn adresboekske is dik en zijn relaties tot bij Filip en Mathilde zijn ongeschonden. Momenteel ben ik vrij als de wind, maar zonder inkomen. Papa zal wel iets vinden opdat ik al die energie in mij kwijt zal kunnen. Ik had echt op een lucratief postje in het parlement gerekend, wat mij een onbeschrijfelijke gelukzaligheid en luilekkerleventje bezorgd zou hebben. Ik was verliefd op de politiek en ik sta nu op de keien. Ik berust in deze cynische werkelijkheid. Dank aan al die mensen die me gesteund hebben. De uitbundige wijsheid, de relaties en de geldbeugel van mijn papa geven mij de moed om verder te leven.”

Dit bericht is geplaatst in Humor, Talk of the town. Bookmark de permalink.