6 uren

Burgemeester Vincent Van Quickenborne onderbrak maandagavond, met toestemming van Anouk, even zijn vaderschapsverlof om naar de gemeenteraad te trekken en zijn gedacht te zeggen over de rally van Kortrijk.

De losgeslagen fanaticus Matti Vandemaele, ze noemen hem de groene wasserettekoning, schreeuwde molenwiekend moord en brand over de 6 uren van Kortrijk en riep briesend op om de rally te verbieden, teneinde de opwarming van Kortrijk onder de 1,5 graden celsius te houden.

Van Quickenborne reageerde als door een wesp gestoken en zette groene fractievoorzitter David Wemel in zijn onderbroek.

In een nooit geziene bui van gramschap gaf de burgemeester Vandemaele en Wemel lik op stuk : “Kijk mijn beste Vandemaele, ik ga een keer uit de biecht klappen en mijn ballen vegen aan de vertrouwelijkheid van de babbels over een mogelijke coalitie die ik tot tweemaal toe met uw leider Wemel voerde de dag na de gemeenteraadsverkiezingen. Ik heb het met Wemel twee keer over de rally gehad en de vraag gesteld wat zijn standpunt was. Wemel, die tegen elke prijs, ik zeg wel tegen elke prijs, wou meedoen en schepentje van leefmilieu worden, liet zijn broek nog lager zakken, als een gepatenteerde Chippendaler toonde hij zijn kont, het werd zelfs een beetje vulgair, en hij zweerde op alles wat hem lief was dat geen haar op zijn kop eraan dacht die rally ooit te willen verbieden. Integendeel, hij wou er zelfs een driedaagse van maken als hij maar schepentje mocht worden. Van zo’n kazakdraaier heb ik dus geen lessen in de klimaatkunde, democratie, kazakdraaien of wat dan ook te krijgen. Ik walg van opportunisme en carrièrisme. Nu is het genoeg geweest, het is gedaan met de groenen te beffen en te pijpen. Het is gedaan met de politieke liefde zonder uitzicht en de groene kwelling.”

David Wemel negeerde de hopeloze gebaren en oproepen tot ingetogenheid van voorzitster Tiene Castelein, sprong bovenop zijn pupiter, trok zijn broek omhoog, liet zijn mondhoeken zakken en kwekte met trillende stem : “Luister beste burgemeester Van Quickenborne, ik ga het kort houden, geen drie keer herhalen, maar kalm blijven en u ferm van antwoord dienen. Wat u daar zegt getuigt van grensverleggende schaamteloosheid en politieke vunzigheid door prijs te geven wat er toen tussen twee volwassen mensen in alle vertrouwelijkheid in het kader van mogelijke coalitiegesprekken is gezegd. Het kan niet dat u nu blootlegt, wat daar in beslotenheid is verteld. Daarenboven hebt u veel mensen, ook van andere partijen, dagenlang aan het lijntje gehouden, terwijl u wist dat de bestaande coalitie zou voortgezet worden, hetgeen door u al de dag voor de verkiezingen in een paniekreactie telefonisch met uw oude partners bekonkeld werd. Van politieke obsceniteit gesproken. Het bekendmaken van uw politieke liederlijkheid en misdragingen zal u zwaar aangerekend worden bij de volgende verkiezingen, dat beloof ik u. Over de grond van de zaak geef ik toe dat ik inderdaad akkoord ging om van de rally een driedaagse te maken, mits ik het schepenpostje van Herrewyn mocht inpikken. Verlangend keek ik er al naar uit om zes jaar lang maandelijks vijf uren lang naast het zwoele schepentje Kelly te mogen postvatten, nadat ik met Vandendriessche van plaats zou hebben verwisseld, op verzoek van zijn huidige vriendinne die Kelly’s bloed zou kunnen drinken. Voor wat hoort wat, is tenslotte mijn levensmotto. Tot slot zeg ik u, van galanterie tussen ons beiden zal nooit meer sprake zijn.”

Dit bericht is geplaatst in stadhuisgekonkel. Bookmark de permalink.