Buda

Kunstencentrum Buda zoekt artistiek leider.

Agnes Quackels, sinds juni 2011 huidig artistiek leider in kunstencentrum Buda in Kortrijk, neemt eind dit jaar afscheid.

Agnes : “Acht jaar pendelen tussen Brussel en Kortrijk, gecombineerd met het vele reizen naar de andere kant van de planeet, mijn muilezel kan het niet meer trekken, terwijl ik ook toe ben, niet zozeer aan een nieuwe uitdaging, maar aan een vreselijke gewetenskwestie. Dat begon zo. Op een avond stonden Matti Vandemaele en Bart Caron, twee eco-fascisten, aan mijn voordeur om mij te bedreigen met het exponentieel gestegen getal van mijn ecologische voetafdruk, van mijn persoonlijke broeikasgasuitstoot zeg maar. Met de dwingende vraag hoeveel ik al aan extra ecologische toeslag had betaald op mijn langeafstand vliegtuigticketten, om dennenbomen in de Westelijke Sahara te gaan planten. Nul komma nul natuurlijk. Daar stond ik dan, ten prooi aan een aanval van zelfhaat om zoveel klimatologische misdadigheid. Een ecologische burn-out kon ik nog net afwenden, een ecologische depressie niet. Al kan ik niet versteken dat ik, samen met de naar Gent gevluchte Franky Devos die bekend stond als een narcistische clown, en met huidig chief executive officer Kristof Jonckheere, Buda kunstencentrum uitgebouwd heb tot de duurzaamste en meest genereuze kunstenorganisatie van de Lage Landen, een luxe en elitaire werkplaats voor de meest avantgardistische kunstenaars met grote K. Jaarlijks herbergen wij op onze kosten zo’n vijfentachtig avantgardisten vanop alle uithoeken van de wereldbol. Chagrijnige lieden, onnozelaars en dommekloten noemen hen artistieke oplichters en zelfingenomen leeghoofden. Ceo Kristof wordt grootheidswaanzin verweten, een hautaine zot, die de dwazen uit de basse classe en simpele piassen op een sardonische wijze vertedert, wanneer hij zich als kunstenconnaisseur publiekelijk manifesteert. Ik heb met Kristof te doen. De man is verre van een pervert die zichzelf als de alpha en omega van de grote kunsten op een pied de stalle hijst. Onze chief executive officer doet wat hij kan, beter kan hij niet en veel andere kansen liggen voor Kristof niet open, tenzij hij bij de Bond Moyson of Greenpeace zou gaan solliciteren. Buda zal altijd een bijzondere plek in mijn hart blijven. Niet enkel voor mij, maar ook voor de honderden buitenlandse topkunstenaars met grote K, die er jaarlijks als artist-in-residence op kosten van Buda komen resideren om nieuwe theater- en dansprojecten op poten te zetten. Dat kost stukken van mensen, zo’n drie miljoen per jaar op kosten van Kortrijk en de Vlaamse Staat. Het brengt fantastisch veel leven in de Kortrijkse brouwerij van de artistieke happy few, daar doen we het tenslotte voor, en elke voorstelling is zo goed als uitverkocht. Vooral onze legendarische één-op-één voorstellingen, waarbij telkens maar één toeschouwer per séance toegelaten is, kennen een daverend succes. Altijd full house. Maar het is nu de tijd om de fakkel door te geven.”

Ceo Kristof Jonckheere : “We kijken met onze volledige ploeg van vijfentwintig fulltimers en de raad van bestuur hoe we ons team het best versterken. In maart volgt wellicht een oproep voor kandidaturen, om net voor of na de zomer de procedure af te ronden en een nieuw seizoen in te gaan. Het is de laatste artistieke lijn die door Agnes Quackels, die intussen een dikke vriendin geworden is, inhoudelijk mee wordt uitgezet. Ik moet bekennen, zelf kijk ik ook uit voor iets beters, iets winstgevender, het is hier voor mij stilaan genoeg geweest. Hele dagen uitgekafferd worden voor artistieke raddraaier en potsenmaker, voor hovaardige potentaat en nitwit, dat meelijwekkend gekakel vanuit de buik van het Kortrijks barbarendom, ik ben dat zo moe zeg, zo oneindig moe ! En met mijn Buda ceo-loon, nauwelijks gelijk aan dat van een parttime frietkotuitbater op zijn retour, kan ik amper een volle maand toekomen. Dat moet beter. Meer brood op de plank. Een baantje achter het loket bij de Bond Moyson zie ik wel zitten. Mijn toekomst is geen doodlopende straat meer.”

Dit bericht is geplaatst in scherts. Bookmark de permalink.