68

INGEZONDEN STUK

In TEKOS nr. 170 (april-mei-juni 2018) zijn zeer boeiende bijdragen te lezen over mei 1968, onder andere van de hand van onze Facebook-vriend Francis Van Den Eynde: “Mei 68 – Oorzaak en Gevolg”.

Ik citeer twee sprekende tussentitels:
“Een generatie die zich verveelt” en “Een verwende generatie”.

Elke vergelijking loopt mank maar ik meen in de jeugdige tot kleuter-klimaatbetogingen ook een verveling en een verwenning van de leerlingengeneratie te ontwaren.
De leerlingen worden heden dermate in de watten gelegd dat ze nog nauwelijks weten hun tijd te vullen met wat ze zouden moeten leren in het basis- en middelbaar onderwijs. Dit creëert verveling en meteen een vacuüm dat makkelijk wordt ingevuld door wat door onze alles doordringende beeld”cultuur” wordt aangeboden.

Onze naoorlogse generatie en de daarop volgende generaties zijn in hoge mate verwend. Een grondige wijziging van onze manier van leven staat voor de deur. Iedereen zal moedig moeten zijn en sober moeten worden in alle doen en laten.

Om die grondige ommekeer mogelijk te maken, is er innovatie nodig in alle materies.
Die innovatie zal er niet komen door wekelijks te betogen tot zelfs een onbegrijpelijk lef te hebben om regelmatig te willen betogen op schooldagen.

De innovatie zal er komen door te studeren en te werken, niet door slogans te roepen die een vals gevoel van morele veiligheid tot zelfs van morele superioriteit scheppen; ten opzichte van wie overigens ?

Daartoe ook kinderen uit de kleuterklas en het basisonderwijs laten opdraven, is af te wijzen.

De bewustwording van de inderdaad schandalige vervuiling van onze wereld en ons klimaat, is er. De nationale en internationale agenda’s staan er bol van.
Daartoe dient er niet meer betoogd te worden.

Betogingen zijn in hun holle herhaling een luidruchtige vorm van ergotherapie geworden.
Nu moet er aan het klimaat gewerkt worden door mensen die gestudeerd zullen hebben.

Pieter Vanherpe
Kortrijk

Dit bericht is geplaatst in Ingezonden Stukken. Bookmark de permalink.