Hannelore haakt af !

In de bar van de ijspiste liep Jarretel Hannelore Vanhoenacker, ex-lijsttrekker van de tsjeven, tegen het lijf. Na twee dreupels liet Hannelore de teugels los.

Hannelore : “Ja ik heb de klap verteerd en mijn besluiten getrokken na een hele nacht van bleiten en tandengeknars op de schouders van de onfortuinlijke Axel Ronse in afspanning de Groene Kikker op Overleie. Het enorme verlies van mijn partij, meer dan gehalveerd, is uitsluitend te wijten aan de bemoeienissen van de rancuneuze Stefaan De Clerck en de hautaine baron Jean de Bethune, die mordicus wilden beletten dat Van Quickenborne weer burgemeester werd. Ze kregen verdiend het deksel op de neus. Toen Jean en ik daags na de verkiezingen bij Van Quickenborne uitgenodigd werden om de mogelijkheden van een nieuwe coalitie te bespreken, liep het compleet fout. Op de vraag van Vincent wie er van onze partij desgevallend schepen zou worden, antwoordde ik dat alleen jonge kandidaten in aanmerking kwamen en dat de oude garde opzij zou worden geschoven. Voor de neus van de stomverbaasde burgemeester ontspon zich tussen de Jean en ik daarna een pijnlijke discussie die minutenlang duurde, waarbij de baron in een franse kolère ontstak en mij, wit van woede, wees op de zogenaamde afspraak dat hijzelf en Stefaan als eerste in aanmerking voor het schepenpostje kwam. Ik repliceerde met de woorden ‘dat nooit’. De verbijstering bij Vincent over deze slaande ruzie voor zijn neus was totaal. Een halve minuut later stonden we weer op straat. Na deze pijnlijke geschiedenis ben ik de Kortrijkse politiek kotsbeu geworden en overweeg ik ermee te kappen. Ja, dat zal ik doen. Ik voel mij de paria, de politieke straathoer van De Clerck en de baron en van het toch al slecht aangeschreven beroep van dorpspolitieker. Men vindt er een kleine elite van hoogvliegers naast, op de achterbanken, een leger opportunisten, spelmakers, mislukkelingen, verstotenen, hopelozen, maar ook debutanten en wouldbe’s. Deze onderkant van de dorpspolitiek heeft voor maatschappelijke outcasts een heel aparte aantrekkingskracht. Wie afdaalt naar de onderbuik van de Kortrijkse politiek en zich overgeeft aan de misprezen politieke hoererij, zakt alsmaar dieper weg in de politieke modder waar hij nog moeilijk uitgeraakt. Daar doe ik niet meer aan mee. Ik wil niet langer de handpop van De Clerck en de baron van Marke spelen. Game over.”

Dit bericht is geplaatst in stadhuisgekonkel. Bookmark de permalink.