Maxim

Vijf jaar geleden nog op de bouwwerf, in mei 2019 naar ‘t Vlaams parlement.

Vijf jaar geleden stond Maxim Veys (sos, 31) uit Kortrijk nog elke dag in weer en wind op een bouwwerf balken en bakstenen te versleuren, nagels te kloppen, mortel te draaien en naar de meiden te fluiten.

Zo kon dat niet blijven duren, slavenarbeid voor nauwelijks 1.250 euroots per maand en kortwonen in een beluikje met rioolratten op Overleie. Op een koude winterochtend stak Maxim, tot dan toe een gematigde rechtse jongen, zijn rechter middelvinger in de lucht en voelde dat de wind van links kwam. Een week later ging zijn gsm over. Philippe De Coene aan de lijn.

Inmiddels heeft Maxim op instigatie van schepen Philippe De Coene zijn rode geloften afgelegd en is volbloed sos geworden.

Dat ging zo.

De Coene : “Zeg kameraad Veys, zoudt gij niet beter bij ons komen. Ik hoor dat ge rad van tong zijt, geen lief maar wel een paar diploma’s hebt en nagels met koppen kunt slaan. Ge kunt dus moeilijke teksten lezen en ze goed verkopen aan ongeletterde luiden. Dan is je plaats bij ons en nergens elders, alleszins niet meer als slaaf in dienst van een kapitalistische uitzuiger van een bouwondernemer. Ik beloof je een stralende carrière en een loon, ruim genoeg om een proper lief te zoeken en een convenabel huis af te korten en niet meer in ’t amsterdams poortje te moeten overleven. Denk er eens over na. Ge krijgt drie dagen.”

Dat moest Maxim geen drie keer gevraagd worden. Na drie minuten wist hij het al. Naar het parlement, om het even welk een, tegen 6.750 euroots netto per maand om wekelijks in Brussel een paar uren in een fluwelen fauteuil te gaan zitten, daar bovenop een uittredingsvergoeding van twee jaar als hij het beu is en finaal een ferm pensioen, dat zag de nieuwbakken sos wel zitten. Zijn broodje leek gebakken. Nog dezelfde dag hapte Veys, buiten zinnen van opwinding, toe. In mei 2019 wordt Maxim Vlaams parlementslid. “En later minister”, beloofde De Coene, die voor veel dingen berucht is, vooral voor het houden van zijn beloften.

Gewezen bouwvakker Maxim reageert als een kind op Sinterklaasdag : “Had je mij dit vijf jaar geleden verteld, ik had je zot verklaard. Ik win de jackpot en weet geen blijf met mijn geluk. Ik kom er bijna klaar van. Nu nog een ravissant lief vinden. Lang zal dat niet duren met mijn positie en vorstelijk inkomen. Ik zeg niet dat ik nu direct zwaar het beest ga uithangen om dat te vieren, maar het wordt binnenkort toch een tof nieuwjaarfeestje met de rode kameraden. Gelukkig nieuwjaar.”

Dit bericht is geplaatst in Talk of the town. Bookmark de permalink.