Boerejongens

Dan toch geen cannabisshop in Kortrijk

BURGEMEESTER VINCENT VAN QUICKENBORNE HOUDT OPENING CANNABISSHOP ‘DE FARMERIE’ TEGEN.

Legaal cannabis of andere drugs kopen? Het heeft geen haar gescheeld of het kon al in Kortrijk, Stad in Verandering, Culturele Hoofdstad van Europa in spe.

Een avantgardistisch koppel uit de Guldensporenstad wilde in de Rijselstraat geen Farmacie maar een ‘Farmerie’ opendoen, een uit de kluiten gewassen drugswinkel met cannabis in alle soorten, maten en gewichten, naar Amsterdams model, plus accessoires.

Eerst zocht het cannabiskoppel naar een pand ter hoogte van de Vaarstraat aan de vaart van Bossuit. Nadat ze gehoord hadden over de plannen voor de nieuwe vaart viel hun oog op een leegstaand pand in de Rijselstraat, op instigatie van schepen Scherpereel, dat de eigenaar aan de straatstenen niet kwijtgeraakte.

Burgemeester Van Quickenborne, persoonlijk van in zijn prille jeugdjaren een grote amateur van geestesverruimende en andere middelen, liet aanvankelijk met een vette knipoog begaan, “goed voor de commerce en weer een leegstaande winkel minder” juichte hij, en schepen Scherpereel van leegstand juichte mee. Maar niet voor lang. Plotsklaps stak de burgemeester een stok voor het wilde cannabisplan en liet het pand verzegelen. Panische schrik was Vincent om het hart geslagen, toen hij zich realiseerde dat intolerante drugsjager Wouter Vermeersch van Vlaams Belang, geen jager om zonder handschoenen aan te pakken, met veel gedruis op 3 januari zijn intrede in de Kortrijkse gemeenteraad zal doen. Onze burgervader deinst voor geen kleintje terug, maar die confrontatie durfde Vincent niet aan. Dus dreigde hij met een draconische boete, de cannabiscommerçanten haakten af en het pand werd verzegeld. Het cannabiskoppel wil nu via de juge de Kortrijkse burgemeester doen plooien. Zal het lukken ?

Meneer en mevrouw Cannabis reageren verrast : “Ach, dit is een achterhoedegevecht dat Van Quickenborne onmogelijk kan winnen. Overal worden cannabiswinkeltjes open gedaan en in Gent is het een megasucces bij schoolkinderen vanaf 16 jaar. Jointjes zijn hip en met wiet valt nog geld te rapen. Waarom zou dat in Kortrijk niet kunnen, met zijn 13.000 studenten die snakken naar een betaalbaar roesmiddel waarmee ze in ‘t straatje uit de bol kunnen gaan. Een remedie tegen migraine, onregelmatige maandstonden, racisme en haaruitval. En men wordt er amper high van. Wat is dan het probleem ? Cannabis is een weldaad voor de samenleving, maar hypocriete politiekers die er zelf aan zitten, willen mordicus de cannabisboot afhouden. Absurd. Het ergerlijke is dat we in onze eerste gesprekken met de burgemeester een dikke proficiat kregen voor zoveel durf en ondernemerschap. Van Quickenborne reageerde eerst enthousiast, als door een virus aangestoken.  ‘Maak er iets groots van, zet onze stad als eerste en mooiste cannabisstad van Vlaanderen op de kaart. Ik wens jullie alle succes toe, ik kom de zaak persoonlijk inwijden en word jullie eerste en beste klant’, waren zijn historische woorden. En nu trekt hij plots zijn staart in, de schijtebroek, komt hij ons pand verzegelen. 10.000 euroots kosten hebben we al gedaan, we sturen de factuur naar ’t stadhuis. Van Quickenborne verschuilt zich achter Maggie, wat een totentrekker, terwijl heel de stad weet dat hij zelf een notoire liefhebber is van softe en minder softe geestesverruimende genotsmiddelen. In den duik laat hij op kosten van de stad zijn chauffeur wekelijks naar afspanning Boerejongens in Sas van Gent rijden, als je begrijpt wat ik bedoel. Hij hoort nog van ons.”

Burgemeester Van Quickenborne reageert als door een wesp gestoken: “Ik moet me inhouden om niet in een franse koleire te schieten. Het is iets genuanceerder dan wat meneer en mevrouw Cannabis in onze stad over mijn gebruik rond roddelen. Ik kan inderdaad niet versteken dat ik op lastige momenten troost zoek in softe en minder softe middelen, so what ? Ooit stapte ik als verkozen snaak van vijfentwintig de senaat binnen met een jointje dat nonchalant tussen mijn lippen bengelde. Ik werd uitgelachen en aangeklaagd. Maar kijk nu eens rond in de politieke diergaarde. Wie niet aan de cannabis, cocaïne of oude Klare zit, zit aan de vrouwen, aan mekaars vrouwen wel te verstaan. Is dat gezonder of maatschappelijk meer aanvaardbaar ? Ik onderstreep dat mijn persoonlijk gedrag in deze er niet toe doet. De wet is de wet en die moet ik toepassen. Dura lex, sed lex. Daarom heb ik over de Kortrijkse cannabiszaak uitleg gevraagd aan Maggie en Jambon. Over een paar jaar krijgen we uitsluitsel. Intussen heb ik de winkel gesloten. Ze kunnen misschien hun wietshop verhuizen naar Sente of St Baafs Vijve. ’t Kan mij niet schelen. Of ze kunnen het negenenzevenste koffie-thee-en pannenkoekenhuis van Kortrijk beginnen, met Braziliaanse serveersters met decolleté, mini-jupe en rode netkousen. En flensjes bakken met Mandarine Napoléon, daar krijgt men ook visioenen van. Je kan dat een halve eeuw uithouden en het verdient goed. Van ‘s morgens negen uur open en ’s avonds zeven uur weer toe, allemaal netjes. En nu staat mijn chauffeur weer klaar voor de Boerejongens van Sas van Gent.” De burgemeester knipoogt.

Dit bericht is geplaatst in Humor. Bookmark de permalink.