Groen!

INGEZONDEN STUK

Bang voor Groen…

Overal in Vlaanderen zit Groen in de lift. In maar liefst 203 van de 209 gemeenten waar Groenen opkwamen, hoorden ze bij de winnaars van de verkiezingen. Ongezien. Het is duidelijk dat de samenleving vraagt naar eerlijkere, menselijkere en gezondere oplossingen voor de uitdagingen waar we voor staan. Maar ook naar een eerlijkere politiek tout court.

Helaas was het schouwspel van de afgelopen weken alweer niet erg fraai. Op vele plekken smeedden de traditionele partijen coalities van verliezers tegen de Groene winnaars. Op andere plekken liet de ene winnaar Groen als andere winnaar in de kou staan. Dat is pijnlijk als je -zoals in Kortrijk- voor het eerst in de geschiedenis mee het beleid zou kunnen aansturen. Maar het is nog pijnlijker als je -zoals in Roeselare- gedumpt wordt door de partner die je samen groot maakte, ook al werden jullie samen beloond door de kiezer.

In al die verhalen zit één constante. De traditionele partijen hebben schrik. Schrik voor de inhoud die Groen op tafel legt vóór ze over mandaten beginnen. Schrik voor de politieke vernieuwing waar Groen voor staat. In Kortrijk werd ons ook de vraag over de mandaten gesteld. Zowel naar het aantal mandaten dat we wilden, als naar de domeinen die ons interesseerden werden ‘gepolst’. Wij antwoordden eerst een inhoudelijk project te willen uitwerken, maar dat het voor ons in Kortrijk gerust met minder schepenen kon dan de huidige 9. Twee maal een ongewenst antwoord blijkbaar.

Maar er is ook schrik dat de Groenen écht zouden willen wegen op het beleid. Dat ‘gewoon er bij zijn’ niet zou volstaan. Want wie is beter in staat om een groene vernislaag bloot te leggen dan de Groenen zelf. Wij passen voor symboolpolitiek. Voor ons kreeg de veiligheid op onze kruispunten en aan onze schoolomgevingen de prioriteit op de -erg zichtbare- 58 fietsstraten. Voor ons was een fundamenteel andere relatie met bouwpromotoren belangrijker dan een symbolische ‘verkavelingsstop’ in het -nu al- kapot verkavelde Heule. Greenwashing laten we graag aan anderen over.

Het is jammer voor de inwoners van die steden die de Groenen weerden, dat ze opnieuw 6 jaar genoegen zullen moeten nemen met halfslachtige en bleekgroene maatregelen. Het is jammer voor de gezondheid en voor de leefkwaliteit in die steden. Het is jammer voor de menselijke relaties tussen politici. Het is jammer voor de eerlijke politiek.

Dus: het is jammer dat de Groenen zowel in Kortrijk als in Roeselare het slachtoffer zijn van de angst van de zittende macht. Maar zoals iedereen weet: Angst is een slechte raadgever… Afspraak in 2024.

David Wemel

Dit bericht is geplaatst in Ingezonden Stukken. Bookmark de permalink.