Debat lijsttrekkers

 

13 september, OC Aalbeke

DE LIJSTTREKKERS BRENGEN VERSLAG UIT.

Hannelore Vanhoenhacker (CD&V) : “Ik ga het niet versteken als christenvrouw, tijdens het debat ben ik drie keer klaargekomen. Twee keer toen Vincent het woord nam en diep in mijn ogen keek, en één keer toen Wouter Vermeersch opriep om de kwestie van het gegrilde Sprotje tot hoofdthema van de Kortrijkse kiezingen uit te roepen. Er moet een stedelijke hulplijn komen, aldus de Vlaamsche Belanger, om alle mishandelingen van kleine huisdieren te melden en er de klabakken op af te sturen. Het gaat, nog volgens Vermeersch, over een breed gamma van huisdiertjes, gaande van schildpadjes, onze lieve heer beestjes, goudvissen, kanariepietjes, dwergkonijnen tot minderjarige straatkatten en dwergpinschers. Ik ging onmiddellijk mee in de bekommernissen van de Belanger en dat deed ook Axel Ronse, een veganist tot in de kist. Zelf ging ik akkoord met àlles wat Vincent zei, de burgemeester vertelt verstandige dingen. In januari las ik in de gemeenteraad mijn nieuwjaarsbriefke voor, één en al lofbetuigingen aan mijn burgemeester. Ik kijk verlangend uit naar de avond van veertien oktober, wanneer Vincent mij zal opbellen om de nieuwe coalitie te smeden. Ik mik op het schepenpostje van sociale zaken. We halen niet meer dan acht zetels. Ik ga mijn onderbroek niet laten zakken en mijn jarretels opspannen, met één schepentje zijn we al lang content.”

Dirk Dupont (Kortrijk Voouit) : “Kijk beste mensen, bij mij ging het om er een avond vol leut van te maken. Het was mijn bedoeling de grapjas uit te hangen, en naar de reacties te horen, ik ben ik daar volop in geslaagd mag ik hopen. Telkens ik aan het woord kwam, schoten de ingedommelde toehoorders wakker en zetten ze zich op het puntje van hun stoeltje, spitsten ze de oren om geen enkele gag te missen. Ik werd dan ook door iedereen als dé kluchtigaard van de avond gepromoveerd, al had ik op een bepaald moment concurrentie op rechts van Axel Ronse. Toen Axel een exposé afstak over het ondernemersbloed en het commercieel succes van zijn oude unizo-maten en van zijn bloedeigen broere, stond het angstzweet in mijn handen. Maar Ronse bleek een mislukte standupper en deed verder maar alsof. Bij een poging van Ronse om een intellectualistische klucht te vertellen begonnen de twee eerste rijen, ingepalmd door Kortrijk Vooruiters, te joelen en te fluiten en met de middelvinger te zwaaien. De N-VA-er ging af als een gieter, trok zijn staart in en verliet het podium. Verder kan ik vertellen dat ik mij voor mijn eerste politiek debat heb laten coachen, ’t is te zeggen, ik heb een vijfdaagse cursus bij het cvo gevolgd. Eerst had ik bij schepen De Coene geïnformeerd over coachingmogelijkheden in de Vork, maar dat blijkt daar alleen voor afwassers en lager keukenpersoneel bedoeld te zijn. Ik moet zeggen, nooit in mijn lang leven heb ik mij zo geamuseerd als in dit debat, graag meer van dat. Wat ik op zo’n debat niet meer ga meezeulen is een carnassière met zeven kilo nutteloze papieren, om gewichtig te doen. Men kan ook zonder carnassière gewichtig doen, dat bewees Ronse.”

Axel Weydts (SP.A) : “Ik geef toe, mijn inbreng was bescheiden, ik had niets bijzonders te zeggen. Ik heb alleen de papiertjes die Parko mij in de handen had gestopt afgelezen. Een a-viertje met droge cijfertjes en getallen, meer had het niet om het lijf. Verliet iemand de zaal ? Daar minutenlang liggen over zaniken en filosoferen is lachwekkend. Elke Kortrijkzaan kan de cijfertjes op mijn fietstelpale in de Budastraat gaan aflezen, een weergaloos succes. Ik wil er nog zeventig bij zetten, overal rond, maar veel heb ik er niet over te beslissen, dat is mijn baas Philippe. By the way, waar is zijn design duiventil gebleven ? Verder sta ik vierkant achter Vincent en de stadscoalitie en op de avond van 14 oktober, zo rond een uur of vijf, zullen we wel eens zien wat de tsjeven Philippe te bieden hebben. Ik hoor in het roddelcircuit dat de onderhandelingen met Hannelore en David in een gevorderd stadium zitten. Mijn schepenpostje is een certitude. De Kortrijkzanen willen mij niet als boefer naar Doornik verbannen.”

Axel Ronse (N-VA) : “Dat Hannelore ook diep in mijn ogen keek was voor mij geen verrassing. Ik lig goed bij de vrouwtjes en Hannelore weet van waar de politieke wind waait. Dat debatje was voor mij een fluitje van een cent. Ik kreeg volop de gelegenheid om luid en krachtig mijn stem te verheffen en met brede en lange zinnen en literaire zinswendingen mijn kernpunten uiteen te zetten. Ook op Vlaamsch gebied wil ik Kortrijk een duw geven. Te veel zaken doen het in vreemde talen. En het is niet omdat wij een franskiljonse kandidate op onze lijst hebben, dat we verraad plegen tegenover de Vlaamsche zaak. Bij ons behoort een lidmaatschap van Parc St Georges tot de mogelijkheden. Waarom niet ? We zijn geen racisten of neonazi’s en behalve Jorgen en onze Catalaan, ken ik niemand binnen onze rangen die ik ooit een klein beetje met de Skild en Vrienders zou durven associëren, weliswaar onschuldig en goedgelovig. Ik heb ook wel bemerkt dat de achterste helft van de zaal na mijn vertoog compleet ingedut lag, of de zaal verlaten had, maar dat is geen punt. Mijn discipelen hadden strategisch postgevat vanaf de vierde rij, achter de roversbende van de Kortrijk Vooruiters, die veel lawaai maakten en verwensingen naar mijn kop gooiden, maar ach, allemaal lege hulzen en holle vaten. Er zouden ook twee ex-gedetineerden tussen zitten. Mij boezemen ze geen schrik in, behalve Dirkske Dupont die goed in de markt ligt bij cafébazinnen en tearoomuitbaatsters. Toen ik mijn betoog over het succes van mijn maten en mijn bloedeigen broere begon, verlieten twee rijen toehoorders met enig gedruis de zaal. Ik lig daar niet wakker van. Ik heb een bijzondere uitstraling, maar niet op lieden die niet begrijpen wat een kleine middenstander lijden kan. Een burgemeesterssjerp zit er volgens Steven Lecluyse wel in. Onze partij-ideoloog Steven is mijn tekstschrijver en mental coach. Ik voel me goed, ik voel me goed en niemand weet hoe ik dat doet.”

David Wemel (Groen) : “Ik heb het gevoel een goede beurt gemaakt te hebben, vooral bij het vrouwelijk gedeelte van het publiek, ze waren maar met tien. Ik heb mijn stokpaardje kunnen berijden, namelijk, we willen heel de grote markt, het schouwburgplein, de koeiemarkt en het conservatoriumplein vol wilde kastanjebomen zetten. Meer wilde kastanjes in de stad is bij ons geen holle kreet. Op de markt bijvoorbeeld is er plaats voor 746 stuks. Auto’s mogen niet meer dichter dan drie kilometer buiten de stadsgrenzen geraken. Allemaal parkeren op grote parkings met gratis vervoer naar de stad in elektrische riksja’s, we zijn geen slavendrijvers, met Pakistaanse, Indische of Chinese bestuurders of andere gele medemensen als het maar spleetogen zijn, experten in de stiel. Ik had hiermee veel bijval bij de aanhankelijke Hannelore en bij Vincent die openstaat voor de vooruitgang.”

Wouter Vermeersch (Vlaams Belang) : “Ik ben ferm gefrustreerd omdat ik van Unizo en van Xavier Taveirne op instigatie van de onverdraagzame en totalitaire moslimfanaat Mohamed Ahouna totaalverbod had gekregen om het woord moskee of Attakwa, wat niet hetzelfde is, ook maar één keer op tafel te gooien. Toch heb ik het één keer geriskeerd, maar zachtjes en niemand heeft het gehoord. Ik had ook maar één punt, namelijk de moskee, en daar zat ik dan met de mond vol tanden te raaskallen en dooddoeners de zaal in te slingeren over leegstand, onveiligheid, luie zwartmensen, multiculturelen en over de onbereikbare stad Kortrijk. Ik heb dan maar wat slogans gedebiteerd over de onbereikbare stad en de leegstand, en een opsomming gegeven van het aantal pita’s, kebabs, nacht- en telefoonwinkels, waterpijpcafé’s, Turkse theehuizen, sushibars, Thaïse massagesalons met minderjarige masseuses, halalslagerijen, boerkiniwinkels, Marokkaanse bazars, gewone- en afhaalchinezen en Roemeense nagelstudio’s, zo’n vijfenzestig in totaal. In elke straat vijf. Ik heb wel wat voorstellen over de kopvod, de boerkini en over het urenlang gehuil dat ons te wachten staat, elke vrijdagmiddag bij de oproep voor het gebed aan de nieuwe megamoskee aan de steenweg naar Brugge. Voorts zou ik aan moslima’s een verbod willen opleggen om nog één voet in de zwemkom of de lange munte te zetten. In het winkelcentrum zou ik een plakkaat willen ophangen dat aan duidelijkheid niets te wensen overlaat, een totaalverbod op kopvod, keppel, djellaba, boerkini, tulband en gescheurde jeansbroek. En waarom de concentratiewijken van moslamieten niet vol camera’s hangen ? Dat zou ik zeker doen. Niet-witte mensen moeten dag en nacht opgespoord, gecontroleerd en gefouilleerd worden. Aan de ingang van de Koeiemarkt moeten de zwarte en anders gekleurde luiaards die daar hele namiddagen rondhangen en in de zon zitten, weggejaagd of opgepakt worden. Tiens, moeten die gekleurden niet werken misschien ? Tenslotte ga ik er prat op dat geen enkele multicultureel of gekleurde medemens op onze kieslijst staat. Wij mikken op zeven zetels.”

Vincent Van Quickenborne (Team Burgemeester) : “Nog nooit had ik het zo gemakkelijk in een politiek debat. De tegenstrevers muntten allemaal uit in loos gebabbel, negativisme, stoplappen en oeverloos gezwets. Axel Ronse bijvoorbeeld is een wollige praatvaar, Stefaan De Clerck achterna, en op het einde van zijn betoog weet niemand nog wat hij gezegd heeft. Na dertig seconden luistert geen mens meer, als ze al niet weglopen. De simpele Axel doet graag gewichtig, hij heeft de ambitie om burgemeester te worden, wat een grap. De jongen, ik noem hem een halfintellectueel, beseft echt niet hoe belachelijk hij zich maakt. Lager kan men niet zakken. Axel Weydts geraakte niet verder dan een papierke van Parko voor te lezen met veel cijfertjes. Axel had niets te vertellen over een mobiliteitsbeleid voor de toekomst, wat hij dan ook niet onder stoelen of banken stak. Dat siert hem. Moet Axel zo verder, ik zie het niet zitten. En dan Hannelore, die mij al een jaar lang zit op te vrijen. Ze wil koste wat het kost met mij het politiek bed in. Haar slijmerig gedrag is zo buitensporig gênant dat mijn vrouw zich terecht vragen begint te stellen. David Wemel is een bescheiden jongen en vertelt mooie dingen, bijvoorbeeld om alle auto’s de stad uit te gooien. Daar ben ik ook voor, helaas, de anderen houden mij voorlopig tegen. Dirk Dupont was de grapjas van de avond. Wat heb ik gelachen ! Naar verluidt liet hij zich coachen door Luc Lebon, een Kortrijkzaan die van alle markten thuis is. Dirk is waarlijk een aanwinst voor politiek Kortrijk. Ik wil met hem in zee als schepen van plezier. Wouter Vermeersch hield zich aan zijn woord en brak alle records inzake slogans en cliché’s. Waar blijven ze het toch halen bij de Vlaamsche Behangers ? Toppunt was zijn belangrijkste programmapunt : een hulplijn voor in de oven gestoken katten, bemand door Axel Ronse, een dierenvriend zonder grenzen. De gemeenteraden worden nooit meer proper en fatsoenlijk met Vermeersch en Demeersseman vlak voor mijn neus. O ja, er zat ook nog een communist in het panel, wiens naam ik vergeten ben. Met één programmapunt, een standbeeld van Lenin op de Grote Markt en een jaarlijkse herdenking van de oktoberrevolutie, met bloemenhulde. Ach, ik heb ze allemaal weggeblazen, de beunhazen van de andere lijsten, ze komen nog niet tot aan mijn enkels, de sukkels. Ik haal vijftien zetels met de vingers in de neusgaten, en ik word weer burgemeester en samen met Hannelore maken wij Kortrijk great again !”

14 oktober wenkt !

Dit bericht is geplaatst in Geen Verzinsels. Bookmark de permalink.