Het kwade geweten van Qlown Town

Kortrijk : CD&V in verval

Het is weer aangenaam wonen en leven in de Guldensporenstad. En ook politiek is de stad eindelijk interessant geworden..

Kortrijk wordt vandaag door zijn jongere inwoners Qlown Town genoemd. De afkorting kan dan wel wat ludiek klinken, ze ademt ook een herwonnen zelfspot uit. Die zelfspot is helemaal nieuw. Zo worden de Kortrijkzanen door buitenstaanders steevast ‘dikkenekken’ genoemd of ‘dikdoeners’, ‘spelmakers’.

Over de strijd tegen illusies en domheid. Is dat een joke ?

Een stad waar iedereen er als een yuppie snob bijloopt, met de roze Tommy Hilfiger-met de mouwen op de borst geknoopt en over de schouders gedrapeerd. Hilarisch. De Kortrijkzanen voelen zich veel beter dan de rest van de wereld. Die van Roeselare bijvoorbeeld noemen ze Boerelarenaren. En ze praten graag een mondje Frans doorspekt met Kortrijks. Ze zijn lid van de Wikings, de Francophone topklasse van Parc St Georges, waar nu Engels de voertaal is en Frans de tweede taal. Nederlands is verboden. Geen overtrokken beeld, en tegen de achtergrond van een wat ingeslapen textielstad is de hoogmoed zeer misplaatst. De stad loopt vol crimineel crapuul van bleekbruin over gespikkeld tot kolenzwart. Aan de Koeiemarkt krioelt het van de allochtone leeglopers en rondhangende zwarte medemensen met hun dure nike’s en apple’s. Schorremorrie dat aan de uier van het ocmw ligt. Met dank aan de dubbelhartige schepen De Coene. Kortrijk is er de laatste 15 jaar sterk op vooruit gegaan, vooral wat betreft de multiculturisatie en de islamisering. Zo komt er een megamoskee van zesduizend vierkante meters, (vijf miljoen euro’s), de grootste van de Vlaanders en een Halalrestaurant van drie miljoen. De opwaardering van de Leie is een pluspunt en ook andere stadsvernieuwingsprojecten, een bruisend cultureel leven en de pogingen om voor Kortrijk een nieuwe economische identiteit te ontwikkelen, geven de stad weer meer aanzien. Maar er zit een donkere keerzijde aan de medaille. Burgemeester Van Quickenborne wordt gegijzeld door machiavellist De Coene, die een alternatieve meerderheid dreigt te vormen met de op wraak beluste Stefaan De Clerck en zijn trawanten. Ingeval van meerderheid met de CD&V krijgt De Coene de burgemeesterssjerp toegeworpen. Alleen een idioot zou die kans niet grijpen. In dat geval schijnt de zon opnieuw wat harder in het hart van de Kortrijkse CD&V en nog meer in dat van De Coene die niet achteruitgaat voor machtsmisbruik en achterbaks gekonkel. Zelfs buitenstaanders lijken zich neer te leggen bij die fataliteit, namelijk dat De Coene burgemeester van Kortrijk wordt. Het wordt op 15 oktober pijnlijk wakker worden in Qlown Town !

Misschien nog belangrijker, althans voor een politieke wijsgeer, is dat de ingeslapen stad Kortrijk eindelijk weer politiek interessant is geworden. De ontzuiling en het toegenomen volatiele kiesgedrag dat daarmee gepaard gaat, is doorgedrongen tot aan de oevers van de Leie. De stembusslag van 14 oktober lijkt daardoor een echte kiesstrijd te worden. Tot 2012 kon de CD&V aan de macht blijven, eerst met een dociele De Coene, daarna met Wout Maddens, de grootste voetveeg die De Clerck ooit onder zijn voeten kreeg. De oersaaie schepen Maddens zat drie jaar lang als pispaal moederziel alleen tussen de tsjeven. Maddens is die slavenstatus nooit meer kwijtgeraakt, vandaar zijn gortdroge en oeverloze palavers die kant noch wal raken tijdens elke gemeenteraad. Geen kat luistert naar de man. En na Van Quickenborne wil Maddens in 2025 burgemeester worden ! Als dàt gebeurt is het gedaan met Kortrijk. Waarom verhuist hij niet naar Lichtervelde ? Ze hebben daar zo iemand nodig.

De praktiserende katholieke zuil is in Kortrijk vandaag nog slechts een schim van weleer. Behalve de familie De Clerck en burgemeester Van Quickenborne zitten alleen nog 90 plussers op zondag in de St. Maartenskerk. Zelfs Cis Rodenbach, afstammend uit een oerkatholiek nest, is van zijn geloof getuimeld. Cis heeft één ambitie : schepen worden. De goddeloze Wouter Allijns ook, maar dan moet hij weerstand leren bieden tegen de willige vrouwen, zoals Vanhoenacker, Depuydt en Castelein. De Middenstand is een schoenwinkel geworden en in de Gilde zou nu ook een Thaïs massagesalon voor senioren komen. Als dat maar goed afloopt met die halfnaakte Thaïse massagemeiden die altijd openstaan voor ‘iets meer’ in de roze kamer op de tweede étage. De katholieke zuil is niet alleen uit het straatbeeld verdwenen, maar stilaan ook uit de politieke geesten. Wie noemt zich in Kortrijk nog een praktiserende christenmens, behalve Van Quickenborne, de Bethune en Leopold Dekeyser ? Zo is bij de vorming van de lijsten bij CD&V al de helft van de aangekondigde nieuwe kandidaten, allemaal vrouwen, weer weggelopen. Annemieke Lambrecht kon niet overweg met baron de Bethune die ze een onverbeterlijke dronkelap noemde. Ben ‘Turbo’ Vandorpe is een windmaker wiens ideeën in de jaren vijftig thuishoren. Het ACW roert zich nog een beetje, maar heeft grote moeite om de zelfingenomen beroepsvakbonder Dieter Devos te lanceren. Weer vijfduizend stemmen minder, redeneren ze. Het is een beetje kort door de bocht, maar eigenlijk is het politieke luik van de katholieke zuil en vakbond morsdood in Kortrijk.

De laatste twee verkiezingen zijn de andere partijen dan ook gulzig aan de kalotenburcht beginnen vreten. Zo sterk zelfs dat iedereen ervan overtuigd is dat CD&V, uitgebreid met de ‘christendemocratische burgerbeweging’ Turbo, de grootste pandoering uit haar Kortrijkse geschiedenis tegemoet gaat. Baron de Bethune vertelde in zijn eigen kringen dat ze nauwelijks 15 % gaan halen, dat is maximum acht zetels, een verlies van zeven ! Maar de baron drinkt !

Toch lijkt het grootste gevaar uit liberale hoek te komen. Burgemeester Van Quickenborne heeft de voorbije jaren bewezen dat hij sterk uit de hoek kan komen. En hij is een politieke vrijbuiter eerste klasse. Zo heeft hij tien populaire cafébazen op zijn lijst gezet. Tien ! In totaal dertig onafhankelijken en slechts elf stamboomliberalen. Wellicht niet allemaal Q-gezind en veel platte opportunisten, maar wel genoeg volk om minstens de indruk te geven dat VLD de nieuwe partij van ’t stad is. In een poging om een nog breder publiek te kunnen aanspreken trekt Quickie in oktober niet onder een blauwe vlag naar de stembus, maar met Team Burgemeester. Daarnaast wil de burgemeester zich vooral profileren als de politieke incarnatie van de volledige stadscoalitie. ‘Wie content is met het beleid van de stadscoalitie: stem Team Burgemeester!’, lijkt de boodschap te zijn die Van Quikenborne wil meegeven. Tussen twee haakjes, Quickie wordt mateloze geldzucht aangewreven en dat weten de Kortrijkzanen niet. Zijn zucht naar geld en rijkdom en andere onnutte dingen verzwakt zijn politieke slagkracht. Dat horen ze bij zijn coalitiegenoten N-VA en sossen graag, maar “dat is een probleem voor later”, zegt Vincent. Zijn bedrieglijke retoriek lokt naïeve Kortrijkzanen in de val. Hofintellectuelen en kleingeestige wouldbe’s die onnadenkend op zijn lijst gaan staan. Quickie wordt dan ook door opposanten een valsaard en politieke hyena genoemd.

Sossen zijn er ook nog in Kortrijk. En die leverden 3 schepenen af die de voorbije legislatuur aardig veel in beeld kwamen. Schepen Weydts is mediageil als boter. Hij is het boezemvriendje van persjongens Peter Lanssens en Axel Vandenheede en komt alle dagen met de grootste onbenulligheden in de gazetten. Naast een automatische vuilbak bijvoorbeeld, of op een velotelpaal. De paal van Weydts ! Gezien de negatieve trend van de sossen met hun deelname aan plofkraken en zo, is het evenwel de vraag of ze die zichtbaarheid zullen kunnen verzilveren bij de gemeenteraadsverkiezingen. Weydts zal sterk scoren bij de aanhangers van de herenliefde (maar niet bij allemaal) en van die obediëntie zijn er in Kortrijk genoeg om van hem een stemmenkanon te maken. Elk zijn meug. Meer hoeft dat niet te zijn.

De groenen met David Wemel, een ware vrouwenmagneet, zullen sterk uit de hoek komen met de nieuwe groene prikkelpop Annemieke Lambrecht. Iets minder met Philippe Azijn, de meest chagrijnige man van Kortrijk na Frans Lavaert. Azijn, van dezelfde obediëntie als Weydts, heeft zijn naam niet gestolen. Wemel en zijn politieke amante Cathy Matthieu zijn de sterkmakers van de groene stormram. Er doen vertellingen de ronde over het groene liefdeskoppel over dat ze regelmatig te spotten zijn in de bossen rond de libelle.

Stilletjes droomt men aan de linkerzijde van een olijfboomcoalitie die sossenlijsttrekker Philippe De Coene de burgemeesterssjerp zou kunnen opleveren. Om aan de burgemeesterssjerp te geraken zou politieke veelvraat De Coene bereid zijn om zijn moeder en zijn lief voor verkopen. Ook de kaloten liggen op vinkenslag. Om Van Quickenborne een loer te draaien willen ze zichzelf in de absolute vernedering rijden, tot het verzaken aan de burgemeesterssjerp toe. Een voortzetting van de huidige meerderheid van Open VLD, sossen en N-VA ligt niet meer voor de hand.

De N-VA is in Kortrijk een vraagteken. Vooral met lijsttrekker Axel Ronse wordt niets anders gedaan dan gelachen. Axel weet zelf niet hoe dat komt en dat is nog het ergste. Zij die het wèl weten durven het hem niet zeggen, een groot probleem voor de partij. Hun drie schepenen zijn een halve tot hele ramp. Wie Scherpereel, Detavernier en Vandersteene eens goed onder de loupe houdt, bemerkt dat er onder de dunne laag vernis weinig inhoud zit en volgens kwatongen geen. Is het goedgelovigheid, gebrek aan intelligentie of pure show ? Partij-ideoloog Lecluyse, wèl een intellectueel, ligt er wakker van. Kabinetard Christian Verdin is ook een slimmerd, maar heeft hij daar iets te zeggen ? Volgens politieke analisten steunt de coalitie op de intelligentie en doortraptheid van de politieke ruwaards Van Quickenborne en De Coene. Veel minder op Weydts, Herrewyn en Vandendriessche, onbetekenende en willoze aanhangsels van het topduo. En Maddens hoort thuis in de hoek waar de stofzuiger staat. Kortom, dit is een cabaretcoalitie met schepenen die zich hoogst belangrijk achten, de strijd tegen de domheid dreigen te verliezen en eigenlijk pedante parvenu’s zijn. Grotesk politiek theater van de illusies. Het potentieel van de N-VA is groot en breed, met zogenaamd ‘nieuw aanstormend’ talent zoals Ronse, Lombaerts, Sustronck, Dejaegere, Deman, Steenhoudt. Ze geloven met de onbekende Bruggeling Ronse, een verwaande softie die zich al burgemeester waant, de hoofdvogel afgeschoten te hebben. Veganist en kattenliefhebber Ronse is verre van een politiek zwaargewicht, helaas dat beseft hij zelf niet. In ernstige Kortrijkse politieke kringen en bij de pers wordt er besmuikt gereageerd als zijn naam valt. Was Axel, diep van binnen, niet liever kattenasielhouder of hondendresseur geworden ? Bovendien, er was ook veel interne ruzie in het N-VA huishouden en het buitengooien van ex-voorzitter Geo Verstichel, een gepatenteerde cynicus, en Marniek De Bruyne, een ex-boefer, heeft diepe wonden geslagen.

De nieuwe politieke partij Kortrijk Voorwaarts leek aanvankelijk een welgekomen verfrissing in het Kortrijks politiek bestiarium. Gaandeweg bleek het blijspel te worden, een rariteitenkabinet met personages van divers pluimage, weggelopen uit een vooroorlogse Laurel & Hardy movie. Vreemde snuiters zonder de minste politieke achtergrond, uit alle hoeken en kanten van de Kortrijkse politieke basse classe. Elke hond met een hoed op is welkom. De kieslijst is een allegaartje, een ratatouille van politieke marginalen, kortom een deerniswekkend gesticht. Ze drijven op malcontenten uit de onderbuik van Kortrijk want bij de Kortrijkzaanse onderklasse zijn er veel die de stadscoalitie het bloed van onder de nagels willen pesten. Dè farce van politiek Kortrijk is ongetwijfeld lijstaanvoerder Dirk Dupont, alias Dirk Pot, een gag op zijn eigen. Staande, op 11 juli, onder een reusachtig leeuwenvaandel aan de verlaagde Leiekades, noemde Pot zich zonder een spier te vertrekken geen Vlaming, maar een ‘Belg pur et dur’ ! “Ge moet maar durven”, riep Jorgen Deman uit, in een Vlaamse kolère ontstoken. Deman is een topintellectueel, een rariteit binnen het N-VA huishouden, dat erkent vriend en vijand en hij dwingt respect af, een zeldzaamheid in de Kortrijkse politiek. Lolbroek Pot wordt bij Kortrijk Voorwaarts opgevoerd als de man die de zelfspot tot kunst heeft verheven. Verstichel, alias Statler en De Bruyne, alias Waldorf, rekenen op twee zetels. Afgesnoept van de N-VA.

Ook het Vlaams Belang met de moslimjagers Wouter Vermeersch en Jacques Demeersseman, die beloofd heeft de megamoskee met de blote hand tegen te houden, zal een zak stemmen op de N-VA kunnen terugpikken. “We hebben de nazi’s buiten gekregen, dus waarom de muzelmannen niet en dat is geen plaisanterie”, schreeuwde Jacques na vijf duvels uit in afspanning Happyness, tijdens de aprèsfuif na de antimoskee betoging met tien analfabeten van Overleie en tweehonderdvijftig neonazi’s uit Oost-Duitsland. En Jacques haalde ongegeneerd de quenellegroet boven. Wie de anti-moskee petitie nog wil tekenen kan Jacques contacteren via het darknet. Het moskee dossier en de strijd tegen de multiculturele misdaad, Kortrijk Palermo aan de Leie, zal Vermeersch en zijn groupuscule geen windeieren leggen. Ze mikken op minstens vier zetels en deelname aan het bestuur. Demeersseman ambieert het schepenpostje van veiligheid en moslimdeportatie. Het wordt daar nooit meer zo gezellig als vroeger. Wil de N-VA niet afgaan als een gieter, zal ze zich als een ruggengraatloze paling met lange tanden achter de moskee moeten scharen. De Kortrijkse christendemocratische burcht wordt quasi tot op de grond afgebroken. Nog 8 zetels.

14 oktober wordt interessant in Qlown Town.

Niccolé Boutheca
politieke wijsgeer,
het kwade geweten van QT

Dit bericht is geplaatst in Ingezonden Stukken. Bookmark de permalink.