Annemieke

Oppositiepartij CD&V 0.4 incasseert een nieuwe tik. Kandidate Annemieke Lambrecht (38), kleindochter van wijlen burgemeester Ivo-Jozef Lambrecht, is stampvoetend van de lijst weggelopen.

Annemieke : “Er is geen ‘drive’ bij CD&V nul punt vier om terug aan het bewind te komen in Kortrijk. Ze denken daar alleen maar aan een schepenpostje met de bijhorende faveurkes en de wedde van vierduizend euroots per maand. Daarbij nog de talrijke bijpostjes, wat neerkomt op een maandelijks inkomen van rond de zesduizend euroots. Zeg nu zelf : wie van de kandidaten kan in het burgerleven méér verdienen, tenzij Depuydt, die met haar straffe strafpleiter het geld als water naar binnen ziet stromen. Bovendien klutst straffe Jan bij als de wouldbe Jan Hoet van Qlown Town en iedereen weet hoe de kunstpaus aan zijn fortuin is geraakt. Het gaat bij de Kortrijkse tsjeven nu zover dat ze het burgemeesterschap niet langer ambiëren. De Clerck en Vanhoenacker dweilen alle rally’s, evenementen, kandidaten- voorstellingen, barbecues, kaas-en wijnavonden, mosseletentjes enz van de tegenpartijen af, waarbij de burgemeesterssjerp van Kortrijk inzet van het pokerspel is. Zaterdag laatst nog bij de N-VA, waar Axel Ronse gepolst werd wat zijn prijs is om Quickie uit het zadel te helpen lichten. Ook met aartsvijand De Coene zijn de lijnen weer open. En wie De Coene kent, de grootste valsaard uit de Kortrijkse politieke geschiedenis, weet wat een woord in de Kortrijkse politiek waard is. Kijk, aan die mensonterende koehandel doe ik niet meer mee. Pépé Ivo-Jozef zaliger draaide zich al drie keer in zijn graf om bij het aanschouwen wat zijn CD&V nazaten uitsteken en hoe ze met zijn glorievolle politieke erfenis de vloer aanvegen. Een skandaal zo hoog als de toren van Kortrijk. Stefaan en Hannelore lokten mij met de belofte dat ik 2de schepen zou worden als de deal met Ronse of De Coene zou lukken. Nu vernam ik uit betrouwbare bron bij N-VA en SP.A kopstukken dat CD&V nul punt vier met één schepenpostje kontent zou zijn, dat ze alle verdere eisen zouden laten vallen om de deal te doen slagen en Quickie een nooit geziene loer te draaien. Turboman Vandorpe, een grote lantaarn met een klein lichtje, zou met het schepenpostje gaan lopen, als dank voor de vermeende aanbreng van nieuwe stemmen. Vandaar mijn beslissing, ik ga weg bij de CD&V nul punt vier en ik ga naar Kortrijk Voorwaarts. Geo is een man uit één stuk, een man met een plan, zonder woorden, maar van de daad, een mooie mens, een politieke cynicus waar men een kathedraal kan op bouwen, zo vindt ook Pit, de man met de pompen. Jean de Bethune heeft mij nog trachten tegen te houden door met broodroof te dreigen, mijn vaders pensioen af te pakken, of zogenaamde louche zaken van mijn pépé Ivo-Jozef zaliger boven water te halen. Ach, hij doet maar. Ik heb compassie met de man die nooit van de bokma is afgeraakt en hele dagen beneveld door de gangen van de provincieraad zwalkt. Ik waarschuw mijn ex-CD&V genoten : geloof niet langer in de fabels van de middeleeuwse baron, mijdt hem, stap er liever uit dan te leven onder de dwingelandij van een landjonker met een pervers karakter zonder intellectueel fatsoen, die maar één liefde kent, de luiheid. Een politieke sterrenwichelaar die alleen nog goed verpakte nonsens uitkraamt. Ik kots van die vent. Bij de charmante Geo kom ik weer thuis. En bij Dirk Pot, waar ik al mijn potten, pannen en teljoren koop.”

Dit bericht is geplaatst in politieke humor. Bookmark de permalink.