De pomp en de man

‘Man met de pomp’ op lijst Kortrijk Vooruit

Kortrijk Vooruit heeft zijn huiswerk voor de gemeenteraadsverkiezingen voor een groot deel af, zeggen ze.

Het gaat om het koppel Jan Bossuyt-Anita Vandekerckhove uit Heule, Dimitri Clicque (Kortrijk), Lawrence De Tollenaere (Marke), Fleur Debrabandere (Kortrijk), Dominique Delobelle (Kortrijk), Amina Deven (Kortrijk), Gulish Bes (Kortrijk), Luc Hoste, Lauren Leung, Virginie Lorez, Anita Maes, Johanna Pauwels, Carl Vandekerckhove en Geert Vandepitte. “We zijn blij dat Fleur Debrabandere zich bij ons engageert“, stelt voorzitter Geo Verstichel. “Zij is een straffe madam en de broer van Stephan, zaakvoerder van Duma Forklifts.”

Geert Vandepitte kwam al geregeld in het nieuws. “Vaak met een pomp in mijn handen”, stelt de inwoner aan het Albertpark. “Wateroverlast is er altijd al geweest door de Leiewerken, maar de laatste drie jaar is die met de bouw van de K-tower nog verergerd. Stad Kortrijk, Aquafin, De Vlaamse Waterweg: voor de wateroverlast verwijzen ze me door naar de andere…”

Geert Vandepitte doet graag het verhaal over zijn intrede bij Kortrijk Voorwaarts, na het afleggen van zijn geloften van zuiverheid, armoede en geheelonthouding  : “Kijk, het is nu al sinds 1997 dat ik tot aan mijn knieën in het stinkende Leiewater sta, in mijn achterkeuken, mijn veranda, mijn eetplaats, mijn beste salon, mijn waskot en mijn hondenkot. In mijn kelder staat het tot aan mijn lippen en sinds de bouw van die K-toren spuit het rioolwater van de Diksmuidekaai uit de kranen van mijn badkamer. Voor het eerst walmde er onlangs een beerputgeur door mijn garage en wat bleek ? De drek van heel ’t Albertpark stroomde langs achteren de garage binnen en van voren weer naar buiten. Dat is niet meer gestopt. Onmenselijke toestanden. Hele dagen de stront van de geburen opscheppen, het hangt ferm mijn kloten uit. Ik heb me een onoverzichtelijke vracht pompen aangeschaft, handpompen, amateur pompen, trekpompen, stoompompen, duwpompen, dompelpompen, beerputpompen, diepzeepompen, een afgedankte pompierspomp op mazout en twee professionele pompen die nauwelijks binnen kunnen, gehuurd bij Boels die bijna alles verhuurt. Gelukkig heb ik overdag niet veel omhanden, zodat ik van bij het ochtendkrieken tot diep in de nacht met al die pompen aan de slag kan, tot een bijna-hartstilstand. Samengevat, ik ben ik nu al meer dan 20 jaar dag en nacht met die pompen in de weer en, geloof het of niet, ik word het stilaan beu. Oh zó beu ! Allemaal de schuld van die godverdomse Leiewerken en die afschuwelijke K toren voor middleclassers, en voor schepentjes, kabinetards en gepensioneerde stadsratten, die tegen een prijsje aan een appartementje zijn geraakt, wat zij tegen de vraagprijs niet konden betalen. Ik dus maar blijven pompen en bijna in de beer verzuipen. Dag en nacht. Geen mens die naar mij omkijkt of wakker ligt van mijn gruwelijk lot. Er is geen meldpunt en geen zelfhulpgroep voor het drama dat mij treft. Ja, burgemeester Quickie kwam eens af op een zondag na de hoogmis in St Maarten, gelaarsd, maar toen de drek hem toestroomde is hij vloekend en tierend de straat opgelopen. Nooit meer van hem gehoord. Die hautaine Agnes Peil van de Waterwegen, ik noem ze nu de directrice van de Urinewegen, stond ook eens aan mij voordeur. Ze trok mij tegen haar twee borsten, gaf mij drie piepers en beloofde een ploeg expertologen op mij af te sturen, die ik nooit gezien heb. Verder kwamen allerlei journalistjes mijn gepomp fotograferen, tot ze bemerkten dat ik een nukkige en zwijgende eenzaat ben, en ze mij als een onhandelbare en onbehandelbare excentriek en ziekelijke fantast aanzagen die uit een of ander gesticht ontsnapt was. Maar ik heb eindelijk het geluk ontmoet. Vijf dagen geleden deed een heel bijzondere man belleketrek. ‘Verstichel is de naam, zeg maar Geo. Ik hoorde van uw beerputhistorie, kan ik u van dienst zijn ?’ Een half uur later dronken we een veuve clicquot leeg op de succesrijke afloop van onze tête-à-tête. Ik sta nu op de lijst Kortrijk Voorwaarts, lijstaanvoerder Dirk Pot is mijn politieke peter. Geo is een man van het woord en van de daad. Een vent uit één stuk waarop een mens als ik een kathedraal kan en ga bouwen. ‘Ga ervoor’, prentte Geo mij in het hoofd, ‘maar blijf intussen pompen en niet verzuipen, tot 14 oktober. Ik verzeker u, daarna komt de verlossing uit uw beerputlijden. Na uw glansrijke verkiezing gaat de nieuwe stadscoalitie wat beleven.’ Ik ben een gelukkig mens ! Een zondagskind door die wonderlijke ontmoeting met Geo. mijn redder in nood. By the way, gedurende vijf jaar was ik de officiële nachtburgemeester van Kortrijk, destijds benoemd door Stefaan De Clerck. Tot op een dag de titel mij brutaal ontstolen werd door ene Adelbert, een aan lager wal geraakte kroegbaas en wouldbe artiest uit de beemden van Avelgem. De schavuit woont niet eens in onze stad en dat eigent zich schaamteloos de titel van nachtburgemeester van Kortrijk toe. Al meer dan tien jaar, alstublieft zeg ! Ge moet maar durven ! Van een skandaal gesproken. Maar dit terzijde. En nu ga ik weer aan de slag met de pomp van Boels, die bijna alles verhuurt.”

Dit bericht is geplaatst in Humor. Bookmark de permalink.