Kwiek, Kloek, Koen !

Vorige maand lanceerde N-VA Kortrijk de ‘Fier. Ferm. Fris.’-campagne. Intussen werden meerdere kandidaten voorgesteld, waaronder de lijsttrekker, de kopvrouw, de lijstduwer en de plaatsen 3 tot en met 8. Tijdens een kaas- en wijnsoirée in Marke stelde het bestuur vrijdagavond plaatsen 9 en 10 voor.

Plaats 9 wordt ingevuld door Philippe Dejaegher(61). Hij is cardioloog en sinds 1987 werkzaam in Kortrijk, momenteel in AZ Groeninge. Hij doceert ook aan de hogeschool Vives. Hij is lid van de N-VA sinds de oprichting van de partij in 2001 en stond mee aan de wieg van de afdeling in Kortrijk. Philippe is gewezen voorzitter van de Marnixring Kortrijk Broel en mede-organisator van de tweejaarlijkse André Demedtsprijs. In zijn vrije tijd is Philippe, in de volksmond Fluppe, een gepassioneerd liefhebber van schepen Kelly Detavernier, van Trui Steenhoudt en van KV Kortrijk, zij het niet fanatiek.

Philippe Dejaegher (met pretoogjes) : “Op een zondagavond in de lente van 2001 zat ik, zoals elke zondagavond, op mijn gemak naar Thuis te kijken. Plotsklaps ging de bel. Twee manspersonen, mij compleet onbekend, stonden aan mijn voordeur. De eerste zei: ’Goedenavond, Ide Louis, om u te dienen.’ De tweede : ‘Ook nen goeien avond, Bourgeois Geert, om u een lidkaart van mijn partij aan te smeren.’ Ik schrok en haastte mij naar binnen, helaas hun voet zat alreeds tussen de voordeur. Aan de keukentafel diepte Louis een briefke op waarin ik hem ooit, in een depressief moment, mijn liefde voor zijn partij verklaarde. Inderdaad, ineens herkende ik de man, een collega uit een ver verleden. Bourgeois haalde grinnikend zijn lidkaarten boven en schoof er eentje voor mijn neus. ‘Dat is dan 500 frank’, siste hij. Ik zag geen uitweg meer. ‘Ge zijt nu het eerste betalend lid van onze nieuwe partij. Proficiat en maak er geen misbruik van,’ meesmuilde Geert. Sinds die memorabele zondagavond in de lente van 2001 voel ik mij als herboren. Een nieuw begin in mijn levensloop. Vandaag kan ik eindelijk cashen met een 9de plaats op de kieslijst. Mijn verkiezing is een certitude. Mijn 250 collega’s en 2500 klanten vormen een reusachtig netwerk. Door mijn beroep kom ik in contact met nagenoeg heel Kortrijk. Ik voel dan ook zeer goed aan wat er leeft bij de Kortrijkzanen en ik ken goed hun ontgoochelingen en hun woede. In die zin wil ik me blijven inzetten voor een kwalitatief en integer stadsbestuur dat de Kortrijkzanen geen leugens wijsmaakt en de euroots niet door vensters en deuren smijt in megalomane projecten op de kap van onze nakomelingen tot vijf generaties ver. Ik wil er ook voor zorgen dat onze ouden van dagen zo lang mogelijk in leven blijven en niet wegkwijnen in gestichten en oudemannenhuizen. Ik wil ook de strijd aangaan tegen het ozongat, de zure regen, de CO2 uitstoot, de kernuitstap en tegen het fijn stof van dieselauto’s en houtstoven. Ik steun Schauvliege in haar verbod op kool-en houtstoven, open en gesloten haarden, barbecues, kampvuren, kerstboomverbrandingen, vuurwerk, vuurkorven, vuurpijlen, flamberen van pannenkoeken, brandende kaarsen, kortom het totaalverbod op het vuur in welke vorm dan ook. Ik weet, het bestaat al miljoenen jaren, maar de uitvinders van het vuur hadden nog nooit over kanker gehoord. Daarom heb ik mijn hele voorraad lucifers gerecycleerd. Ik heb er behangpapier pap van gemaakt. Ik wil een voorloper zijn, en als fiere Kortrijkzaan wil ik verder werken aan een gezellige en bruisende stad waar het goed is om te wonen, te werken, te vrijen en te fitnessen, maar zeker ook om te ontspannen en te joggen. Ik wil een Steven Lecluyse zijn, in een gezonde omgeving, zonder rook, zonder vuur en zonder vlammen. Geen eindejaarsconférencier met knipoogjes naar de mietoevrouwen, maar de lastige luis in de pels, de zandkorrel in het Kortrijks politiek bestiarium. Ik ben er helemaal klaar voor.”

Plaats 10 is voor kabinetsadviseur en woordvoerder voor de N-VA-schepenen in Kortrijk Steven Lecluyse (44). Steven is van transcendenten huize, zweeft hoog boven de politieke immoraliteit. Hij is informaticus van opleiding. Lecluyse is ook communicatieverantwoordelijke van de Kortrijkse N-VA-afdeling. Hij is verslaafd aan langeafstand lopen (hij liep al de 500 mijl doorheen KwaZulu-Natal en traint nu voor de ultraloop Boston-Las Vegas, 3000 mijl). Veel vrouwen worden gek of vallen in zwijm bij zijn verschijning in ietwat gewaagde ultraloopoutfit, maar daar blijft Steven een roerloos ijskonijn bij. De jongen heeft een goede naam op het stadhuis omdat hij zich correct gedraagt tegenover de dagdagelijkse stadhuisratten. Nooit komt er een onvertogen woord uit zijn mond en nooit kan hij betrapt worden op grensoverschrijdend geflikflooi of handtastelijkheden, zoals dat bij schepen Maddens wèl het geval is. Steven houdt niet van de spektakeldemocratie, noch van politieke vagebonden die in hun puberteit zijn blijven steken. Zijn haat tegen alles wat naar populisme ruikt, tegen conspiratiedenkers, tegen kleinburgerlijke weldenkendheid, tegen subversievelingen, querelanten, psychopaten, ketters en andere politieke goddelozen is legendarisch. Vandaar zijn bodemloze afkeer voor vermeende nieuwe politieke bewegingen zoals Kortrijk Voorwaarts en (Johnny) Turbo. De politieke one-night-stander Geo Verstichel, die met de eerste de beste reu of teef met hoed op rollebolt, heeft Steven altijd al een politieke randdebiel gevonden die zich met klotebezigheden inlaat, de politiek onwaardig. Het achterbaks gekonkel van Dieter Devos en Benjamin Vandorpe van Turbo met Philippe De Coene en de zoontjes De Clerck beschouwt Steven nog erger dan hun eigen moeder verkopen.

Steven Lecluyse (beetje overmoedig) : “De moerassige biotoop van de Kortrijkse politiek houdt me al heel mijn leven uit mijn slaap. Inmiddels ben ik erachter gekomen dat achter de schone schijn een Orwelliaanse wereld van newspeak en bedrog schuilt. Ik ben down-to-earth en wil daar iets tegen ondernemen. Er lopen in onze stad Gutmenschen rond, voornamelijk bij de tsjeven, die zich als wereldverbeterende messiassen van goed bestuur voordoen, maar achter de façade au fond politieke gangsters zijn. Ze hebben dat jarenlang bewezen door van Kortrijk de hoofdstad van de veredelde en niet veredelde corruptie te maken. Ex-burgemeester Stefaan De Clerck gedroeg zich twaalf jaar als absolute monarch. Ik kom daar later op terug wanneer de kiescampagne losbreekt. De vieroktoberzaak is nog niet verjaard, en nog minder vergeten. ik heb mijn bronnen en ga ten gepaste tijde man en paard noemen. Een kwestie van immanente rechtvaardigheid. Maar ik ben een positivo. Achter de schermen dingen in beweging zetten en Kortrijk erop vooruit doen gaan, is fantastisch. We hebben heel wat megalomane projecten kunnen realiseren op het vlak van ondernemen, sport, cultuur, onderwijs. Ik geef toe, financieel loopt het wat uit de hand. Het nieuw politiegebouw bijvoorbeeld zal 40 miljoen kosten in plaats van 13 miljoen zoals beloofd in Plan Nieuw Kortrijk. En we blijven Buda Kunstencentrum en de hautaine artistieke charlatan Jonckheere en zijn bende leeglopers betoelagen met honderdduizenden euroots en er gaat geen kat kijken. Dat is godgeklaagd. Mochten we in Kortrijk alleen baas zijn, doeken we dat profitariaat stante pede op. Met onze nieuwe ploeg zullen we grote kuis houden, onaangepaste vreemde luizen, illegalen en gekleurde criminelen deporteren en kopvodden verbieden in het stadhuis, in de scholen en in alle openbare diensten. Eigenlijk hebben we hier een straffe Hendrik Bogaert nodig die kort en goed àlle kopvodden en djellaba’s op straat verbiedt, behalve op Overleie. Schepen An Vandersteene zou wel willen, maar durft niet. Ze wil liever Europese Sportstad Kortrijk nòg beter maken voor de inwoners, studenten, de multiculturelen van de Zwevegemsestraat en voor de vele bezoekers en bedrijven die onze stad kent. Spijtig dat ze er niet meer bij zal zijn in 2019. An, die soms veel te moe is, wordt ingewisseld voor pittige en frivole Trui Steenhoudt, maar dat weet An nog niet. Trui wel. De kieskaarten liggen uitstekend voor onze partij. Plaats 10 is een strijdplaats, maar ik word zeker verkozen en ‘k word gegarandeerd schepen van ICT. En nu moet ik gaan lopen. By the way, onze lijfspreuk Fier, Ferm, Fris, een uitvinding van lijsttrekker Axel, klinkt verwijfd en soft. Ik wil ze meer body geven en vervangen door Kwiek, Kloek, Koen. KKK.”

Dat is Qlown Town !

Dit bericht is geplaatst in Geen Verzinsels. Bookmark de permalink.