Rudolf, de Duwer

Lijst N-VA gemeenteraadsverkiezingen

Eerste reactie uit de mond van lijstduwer Rudolf Scherpereel :

“Gisterenavond viel de hakbijl. Ik word naar de lijstduwersplaats verwezen. Dat is een grote ontgoocheling voor mij omdat mijn verdiensten als schepen niet gewaardeerd worden. Bruggeling Axel Ronse eiste en kreeg het lijsttrekkerschap, naar mijn gevoel een grote onrechtvaardigheid. In 2012 werd ik door N-VA voorzitter De Wever persoonlijk aangezocht om het lijsttrekkerschap in Kortrijk op te nemen en de onbekende Catherine Waelkens opzij te schuiven. Als ondernemer en geboren en getogen Kortrijkzaan van de derde generatie ben ik een bekende figuur in de stad. Men wou mij per se als topkandidaat opvoeren. Eerst had ik niet veel goesting, omdat ik mijn beroepsactiviteiten op een lager pitje zou moeten zetten, maar uiteindelijk ging ik overstag. Men beloofde me dat er wellicht meer in zat dan een steriele gemeenteraadszetel in de oppositie. Ik zou misschien beleid kunnen voeren en dat trok me over de streep. Het lukte, ik werd schepen van economie en ondernemen, een post die mij bijzonder interesseerde en die ik al 5 jaar met volle overgave, met hart en ziel gestalte geef. Ik bereikte schitterende resultaten met Kortrijk Zaait en tal van andere zaken voor onze ondernemers en kleine middenstanders. De mensen van Kortrijk zijn vol lof over mijn realisaties, overal waar ik ga en sta word ik met open armen begroet en bewierookt. Dat is soms gênant, want ik ben een bescheiden jongen. Nu word ik op een zijspoor gezet en naar de lijstduwersplaats verwezen voor een kandidaat die niemand in Kortrijk kent, een kortelings aangespoelde Bruggeling, een mietje zonder verhaal, zonder geschiedenis, zonder profiel, zonder ballen, kortom een man zonder eigenschappen. Aanvankelijk was ik van plan af te haken en de politiek vaarwel te zeggen. Ik heb dat niet nodig de politiek, ik heb een ruim beroepsinkomen uit mijn bedrijfsactiviteiten. Er werd dan wekenlang zwaar op mij ingepraat, ook vanuit Brussel, om het lijstduwersschap te aanvaarden, een plaats, zo zei men mij, die even eervol is als het lijsttrekkerschap en ik word zeker verkozen. Wellicht haal ik meer stemmen dan de lijsttrekker, als ex-schepen ben ik alom bekend en populair. Daarna kan ik mijn eisen stellen wanneer het over de verdeling van de nieuwe postjes gaat na de verkiezingen. Ik heb me daarbij neergelegd en de vernedering doorgeslikt. Ik reken nu, als troost, op een fenomenaal stemmenaantal, want ik weet dat de Kortrijkzanen genereus zijn en dik belonen wie zijn best heeft gedaan. Na de koude douche van gisterenavond, ben ik weer tot rust gekomen. Ik heb nu vrede met mezelf, met onze lijsttrekker en met de mensen van het afdelingsbestuur die in mij zijn blijven geloven, inzonderheid Kelly, mijn toeverlaat doorheen mijn moeilijke dagen van vertwijfeling. ‘Dat is politiek’, troostte Kelly mij meermaals. En inderdaad, zelfrelativering was de enige uitweg. Ik gaf me over aan haar wijsheid en haar charme. We gaan winnen. Leve Kortrijk !”

Dit bericht is geplaatst in Humor. Bookmark de permalink.