Puig meets Axel

Axel Ronse ontmoet Carles Puigdemont bij Vyncke

Vlaams parlementslid Axel Ronse (kandidaat lijsttrekker N-VA Kortrijk) ontving maandagmiddag de Catalaanse politieke crimineel Carles Puigdemont bij Vyncke in Harelbeke. Vyncke bouwt wereldwijd biomassacentrales. De Vynckes staan bekend voor hun dolle Vlaams-Nationalistische en separatistische neigingen. Stamboom-Flaminganten. Puigdemont was een welgekomen gast die door de Vynckeniers met het grootste eerbetoon werd ontvangen. Ook Kortrijkse schepen Rudolf Scherpereel was van de partij. Rudolf schoof zo dicht mogelijk aan bij de Puig en Axel speelde knipmes, kwijlend en kwispelstaartend als een dwergpinscher. De jongen is ten prooi gevallen aan een ziekelijke ambitie die hij nooit zal kunnen waarmaken en hij wil alle aandacht en zoekt voortdurend het felle zonlicht op. Jan Dhaene, die het Catalaans staatsburgerschap heeft aangevraagd en bij wie de Puig ingetrokken is en de beste logeerkamer bezet, speelde go-between om de Catalaanse minister-president bij Vyncke binnen te loodsen.

Axel vertelt (vol trots) : “Ja, ik mocht op de foto met Carles en ik mag hem met de voornaam aanspreken. Ik ben grote fan van de man en ik wil tonen wat Vlaanderen en ikzelf in hun mars hebben. Eerstdaags komt hij drie dagen bij mij logeren. Ik ben single en volgens connaisseurs hermafrodiet, dus veel plaats en mogelijkheden in mijn penthouse. Ook ik zit tot aan de knieën in de oer-Vlaamse klei gebakken, meer bepaald de Brugse klei. Nu woon ik in Kortrijk alwaar ik in 2018 de lijst van de N-VA zal trekken. Carles heeft beloofd mijn campagne met raad en daad te steunen. Als ik burgemeester word, benoem ik hem tot ereburger van Kortrijk. Scherpereel doet ook mee, voor de derde plaats weliswaar, en Kelly Detavernier, mijn poulain, wordt tweede. Eigenlijk zou ik Rudolf willen vervangen door iemand van groter allure en daarbij denk ik aan Leopold Dekeyser, de belangrijkste real estater van Kortrijk. Rudolf komt niet tot aan de enkels van Leopold, een man van stand, met een staat van dienst om u tegen te zeggen. Slechte Kortrijkzanen noemen Dekeyser een spelmaker, een womanizer en een politiek pluimgewicht. De laatste eigenschap zou ik eerder aan Scherpereel toewijzen. Helaas, de wankelmoedige real estater is mij niet goed gezind, hij laat zich verleiden door de sirenenzangen van de Kortrijkse Vooruiters Statler en Waldorf. Ik wacht geduldig af, ik heb ook nog een bekende cafébazinne in het vizier. De Puig was razend geïnteresseerd in de manier waarop ik de zaken in Kortrijk aanpak en hoe ik het plaatselijk ondernemerschap promoot en de durvers, de doeners en de commerciële woestelingen naar Kortrijk wil trekken en hen hier houden. Tijdens de afterdrink in de kelderbar van de Vynckeniers kwamen, na twee bakken Westvleters van 12 graden, de roddeltongen los en er werd duchtig gekletst en bijgepraat. Zo vernam ik dat Rudolf wil uitwijken naar Zuid-Tirol als hij niet meer verkozen geraakt.”

Tot slot greep ceo Peter Vyncke de micro en verklapte dat Catalonië zijn nieuw vaderland wordt wanneer hij met pensioen gaat. Volgens Jan Dhaene zal Carles definitief in Vlaanderen blijven en een optrekje voor heel zijn gezin in de Zwalmstreek van de Vynckes kado krijgen.

Na afloop van de ondergrondse Vynckenier bijeenkomst wou Axel nog een laatste ontboezeming kwijt : “Kwatongen verwijten mij populisme omdat ik zoete broodjes bak met de Catalaanse minister-president. Maar ik wil in permanente confrontatie gaan met mijn achterban en klaarheid scheppen. Ik heb nu eenmaal het schurft aan populaire mensen. Ze noemen mij ook een slijmer, een lijmer buiten categorie, omdat ik goed lig bij Geert Bourgeois en altijd dicht bij hem wil zijn en bij Louis Ide en bij Bart De Wever. Slijmer-lijmer, pluimstrijker is een status die ik verafschuw, maar ik hou van mijn volk, van mijn medemensen en van mijn Leider. Ik ben een Sturm und Dranger en voel een grote aandrang om overal en altijd eerlijk en recht voor de raap te zijn. Veel politiekers zijn blaaskaken, praatvaren, politieke schunnigaards en ze denken alles over alles te weten. Ze doen alsof, ’t zijn totentrekkers. Zelf geef ik toe dat ik veel dingen niet weet, de meeste zelfs. Alles over alles willen weten is een noodlottige levenshouding, ze leidt naar nergens. Daarom zal mijn verkiezingsslogan luiden  ‘ik weet niets’. Beetje extreem, maar zo’n boutade trekt de aandacht. In 2024 wil ik burgemeester van Kortrijk worden, na de periode van Quickie. Mocht mijn politieke droom mislukken, opteer ik voor een carrière als kunstgaleriehouder of uitbater van een camping in Knokke-Heist of de casino van Middelkerke. Er zijn zelfs vrienden die mij aanraden een loopbaan in de travestiewereld uit te bouwen. Ik kan ook opteren voor poëet in navolging van les poètes maudits. Ik lees Huxley, Oscar Wilde, Griet Op De Beeck, Thomas De Quincey, Godfried Bomans en Lady Chatterley’s Lover. Ik haat oneerlijke mensen. En nu moet ik naar mijn visagiste.”

Dit bericht is geplaatst in Satire. Bookmark de permalink.