Die Wurst hat zwei

Aan de tand gevoeld over zijn potsierlijk optreden op 21 juli, zonder schepenlint en Lederhose, reageert schepen Rudolf Scherpereel als door een wesp gestoken.

Rudolf : “Lieve Hemel, nee zeg, ik draag dat belachelijk zwart-geel skepenlint niet meer. En zeker niet op 21 juli, vermeende nationale feestdag van een land dat niet bestaat. Bah. Bovendien, mijn buik is te dik, mijn benen te kort en mijn vriendinne is er tegen. Liever zou ik mijn Lederhose aantrekken, mijn Tiroler hoedje opzetten en de Vlaemsche Leeuw jodelen. Dat mag niet van de burgemeester. Wat de afwezigheid op de nationale feestdag van de andere N-VA skepenen betreft wil ik het volgende kwijt. Skepen An Vandersteene, die een prachtvrouw is, zou wel durven, maar echtgenoot Jan wil elk jaar na elf juli op trekking naar de Schotse Highlands. Dat doen ze al een kwarteeuw lang en waarom ze het nooit beu worden mag Joost weten. Laat skepen An dus met rust. Zo belangrijk is zij nu ook weer niet, zelfs niet voor de kaloten. De burgemeester en de andere skepentjes gaan ervan uit dat An gelukkig is, met of zonder Jan. Dat is een beetje het probleem voor het stadsbestuur. Haar volmaakt gezinsgeluk maakt An kwetsbaar in haar skepenjob, job die zij als een uitlaatklep beschouwt in de dagen dat Jan niet is thuisgekomen. Maar wat doen we eraan ? Nog méér bevoegdheden afpakken ? Haar afdanken ? ‘Daar is het nog te vroeg voor’, zegt burgemeester Vincent. Wat er ook van zij, ik mag An graag en help daar waar ik kan. We kunnen ons trouwens niet van het ene politiek verdriet naar het andere slepen. Wat skepen Kelly Detavernier betreft, haar niet-optreden op 21 juli kan ik als volgt resumeren. Op 12 juli is Kelly halsoverkop naar Catalonië vertrokken – kwatongen beweren zonder haar echtgenoot – om ter plaatse het onafhankelijkheidsreferendum van 1 oktober voor te bereiden en de revolutie te plegen. Als geboren en getogen Vlaemsche activiste is het haar verdomde plicht overal ter wereld geweldloos de onafhankelijkheidsgedachte te gaan verspreiden. Dat is alles en meer moet men niet zoeken achter de vlucht van Kelly zonder haar echtgenoot. Kelly wou van de gelegenheid gebruik maken om een weekske naar Benidorm te trekken om er een beetje de alternatieveling van de sixties uit te hangen en de memorabele summer of love van 1967 weer in de praktijk te brengen, positief terug te koppelen naar de vergane hippie idealen van ‘make love, not war’. Daarbij wil zij het recht op persoonlijke vrijheid in het huwelijk herstellen, alsmede het recht op een jardin privé. In die jaren vatte men de princiepen over het doorbreken van de starre huwelijksbanden vrij en vrank samen in één begrip : vrije liefde. Voor een huwelijkspartner die per se wil blijven vasthouden aan het besloten huwelijk dat volgens Kelly passé is, moet zijn vrouw een wandelende nachtmerrie zijn. Volgens niet bevestigde berichten zou Kelly na een zevendaags verblijf in Franky’s Place, een paradijselijke sixties-commune in Benidorm met underground bar, cannabis-, whisky-, knuffel- en vrijeliefde ruimten, samen met andere liefhebbers hebben kunnen relaxen in een vrije sixties sfeer met countrymuziek, samenzang, vredespijpen en zou zij alle grenzen in de liefde overschreden hebben. Ik herhaal, volgens niet bevestigde berichten. In elk geval zou zij tot het inzicht gekomen zijn dat huissloof spelen haar roeping niet is en dat het gezegde ‘naar elkaar toegroeien’ een reactionaire slogan is die wel past bij een ontmande huisslaaf als Koen B., maar in haar ogen boerenbedrog is. ‘De vonken van Individuele verlangens en passies moeten kunnen ontbranden in een alles verterend liefdesvuur dat het keurslijf van het conformistisch huwelijk doorbreekt’, aldus een rebelse Kelly tijdens een workshop in Franky’s Place. Ziedaar wat ik nog wou meegeven na het skandalig geroddel over mijn skepenlint en Lederhose. En nu ben ik weg naar Zuid-Tirol, verkleed met blonde casanova pruik en Duitse braadworst Lederhose. Mijn getuttematooide vriendinne gaat ook mee, in midi Dirndl van het merk Hortensia en dikke lange mauve vlechten. Alles hat ein Ende nur die Wurst hat zwei !

Dit bericht is geplaatst in Humor met de tags . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *